ΕΣ/Τ1/18/2006

Καταβολή εξόδων κίνησης (χιλιομετρική αποζημίωση) Με δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη (ΙΙ) της παρούσας, η καταβολή στους φερόμενους ως δικαιούχους του χρηματικού εντάλματος πληρωμής χιλιομετρικής αποζημίωσης για τις αναφερόμενες στις υποβληθείσες καταστάσεις μετακινήσεις τους είναι μη νόμιμη, καθόσον, δεν έχουν εκδοθεί πριν από την πραγματοποίηση εκάστης μετακίνησης οι προβλεπόμενες εκ του νόμου αποφάσεις, στις οποίες να προσδιορίζεται με τρόπο συγκεκριμένο η αιτία της μετακίνησης, ήτοι η αναγκαιότητα διεξαγωγής τακτικού/έκτακτου ελέγχου, καθώς και ο τόπος μετακίνησης, με παράθεση οδού και αριθμού, ώστε να καθίσταται ευχερής ο έλεγχος της διανυθείσας χιλιομετρικής απόστασης..(..)Άλλωστε, η καταβολή χιλιομετρικής αποζημίωσης στους ανωτέρω υπαλλήλους είναι μη νόμιμη και για τον πρόσθετο λόγο ότι δεν προσκομίζεται γραπτή εντολή, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 2δ του άρθρου 6 της υποπαραγράφου Δ9 της παραγράφου Δ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015, από την οποία να προκύπτει η αναγκαιότητα χρησιμοποίησης ιδιωτικής χρήσης μεταφορικού μέσου, πολλώ δε μάλλον δεν προκύπτει ο λόγος για τον οποίο δεν έγινε χρήση του υπηρεσιακού οχήματος για τις μετακινήσεις αυτές...Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η εντελλόμενη με το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα πληρωμής δαπάνη είναι μη νόμιμη και, ως εκ τούτου, αυτό δεν πρέπει να θεωρηθεί.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ: Μη νόμιμη. (...) Με δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη (ΙΙ) της παρούσας, όσον αφορά τους ως άνω έντεκα (11) πρώτους φερόμενους ως δικαιούχους υπαλλήλους, η καταβολή χιλιομετρικής αποζημίωσης για τις ανωτέρω μετακινήσεις είναι μη νόμιμη καθώς οι εντολές μετακίνησής τους είναι γενικές και αόριστες, όπως βασίμως προβάλλεται από τον Επίτροπο. Τούτο διότι, ναι μεν σε αυτές αναφέρεται η λίστα των υπό επίβλεψη δημοτικών έργων, πλην όμως δεν προσδιορίζεται επακριβώς η αιτία και ο τόπος μετακίνησής τους, ήτοι τα συγκεκριμένα εκτελούμενα έργα που ανά ημέρα ήταν επιφορτισμένοι να επιβλέψουν, καθώς και η ακριβής διεύθυνση των ημερήσιων τόπων μετάβασής τους. Εξάλλου, η έλλειψη της απαιτούμενης εξειδίκευσης του τόπου μετακίνησης του υπαλλήλου δεν καλύπτεται, σε κάθε περίπτωση, από τις επισυναπτόμενες στα χρηματικά εντάλματα αναλυτικές καταστάσεις οδοιπορικών, αφού, όπως προεκτέθηκε, ούτε σ’ αυτές αναγράφεται η ακριβής διεύθυνση των ημερήσιων τόπων μετακίνησής τους. Περαιτέρω, η παράθεση των ως άνω στοιχείων παρίσταται στην προκειμένη περίπτωση  αναγκαία, καθόσον λόγω της ανεπαρκούς αιτιολογίας των σχετικών πράξεων καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της νομιμότητας της ίδιας της αιτίας χρήσεως Ι.Χ. οχημάτων. Και τούτο διότι, λαμβάνοντας υπόψη την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των Διευθύνσεων του Υπηρεσιών του Δήμου ……… (βλ. αρμοδιότητες των Διευθύνσεων Κατασκευών, Συντήρησης και Αυτεπιστασίας, Καθαριότητας, Κηποτεχνίας και Πρασίνου του προαναφερθέντος Οργανισμού του Δήμου ……….) και την ενδεχόμενη αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ των εμπλεκόμενων στην επίβλεψη έργων υπηρεσιών, καταλείπονται αμφιβολίες ακόμα και ως προς το αν δικαιολογείται η χρήση οχημάτων ιδιωτικής χρήσης εκ μέρους των υπαλλήλων της συγκεκριμένης Διεύθυνσης Τροχαίου Υλικού, σύμφωνα με το άρθρο 7 του ν. 2685/1995. Επίσης, μη νόμιμη είναι η καταβολή χιλιομετρικής αποζημίωσης για τις μετακινήσεις του τελευταίου εκ των ως άνω υπαλλήλων (……….), διότι στις εβδομαδιαίες εντολές μετακίνησης δεν προσδιορίζεται καθόλου η αιτία μετακίνησης, με αναφορά των έργων που του είχαν ανατεθεί να επιβλέπει, ούτε και ο ακριβής τόπος μετακίνησης με αναγραφή της διεύθυνσης του τόπου μετάβασής του. Η έλλειψη δε αυτή δεν αναπληρώνεται από τα αναγραφόμενα στις αναλυτικές καταστάσεις οδοιπορικών, προεχόντως διότι ο έλεγχος τιμών ανταλλακτικών με επισκέψεις σε γραφεία εταιριών δεν εμπίπτει στην έννοια του δημόσιου έργου.

Η οφειλόμενη χιλιομετρική αποζημίωση στους καθηγητές που μετακινούνται προς συμπλήρωση του ωραρίου διδασκαλίας τους θα υπολογιστεί επί της χιλιομετρικής απόστασης από το σχολείο της οργανικής τους θέσης μέχρι το σχολείο που διατέθηκαν για τη συμπλήρωση του ωραρίου τους. (Πρβλ. 258/2008, 125/2003, 234/1993 πράξεις του Τμήματος τούτου, βλ. και 456/1999 Ολ., 502/1998 γνωμοδοτήσεις Ν.Σ.Κ., 2/55768/0022/20.2.2009 "Συμπλήρωση ωραρίου εκπαιδευτικών και οδοιπορικά έξοδα" εγκύκλιο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους). Επιπροσθέτως, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η πραγματοποίηση των ωρών διδασκαλίας και των αντίστοιχων μετακινήσεων των καθηγητών στο σχολείο που διατέθηκαν προς συμπλήρωση του υποχρεωτικού ωραρίου τους αποδεικνύονται από τα δικαιολογητικά που καθορίζει η μνημονευθείσα (ανωτέρω σκέψη 4) 2/45850/0026/17.3.2001 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ:Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας (υπό στοιχ. II), η καταβολή χιλιομετρικής αποζημίωσης για τις ανωτέρω μετακινήσεις των φερόμενων ως δικαιούχων υπαλλήλων είναι μη νόμιμη, καθόσον οι εντολές μετακίνησής τους είναι γενικές και αόριστες, όπως βασίμως προβάλλεται από την Επίτροπο με τον τρίτο λόγο διαφωνίας της. Συγκεκριμένα, αναφέρονται μεν οι οδοί στις οποίες αυτοί μετακινήθηκαν, ενίοτε δε συνοδευόμενες από αναφορά του δημοτικού κτιρίου (σχολείου, αθλητικού κέντρου κ.λπ.) ή χώρου (π.χ. παιδικής χαράς, πλατείας), πλην όμως από τα στοιχεία αυτά δεν προσδιορίζεται επακριβώς ο τόπος μετάβασης, αφού ελλείπουν οι αριθμοί των εν λόγω οδών. Η παράθεση του ως άνω στοιχείου παρίσταται στην προκειμένη περίπτωση αναγκαία, καθόσον η έλλειψη της απαιτούμενης εξειδίκευσης των τόπων μετακίνησης των ανωτέρω υπαλλήλων καθιστά αδύνατη τη διακρίβωση και τον έλεγχο της διανυθείσας χιλιομετρικής απόστασης, σε κάθε, δε, περίπτωση, δεν καλύπτεται από την επισυναπτόμενη στο χρηματικό ένταλμα ως άνω κατάσταση χιλιομετρικής αποζημίωσης, δοθέντος ότι ούτε σ’ αυτήν αναγράφεται η ακριβής διεύθυνση των ημερήσιων τόπων μετακίνησής τους. Περαιτέρω, η επίμαχη δαπάνη είναι μη νόμιμη και για τον πρώτο λόγο διαφωνίας της Επιτρόπου, ήτοι κατά το μέρος που υπερβαίνει ανά υπάλληλο το ισχύον κατά το χρόνο των μετακινήσεων μηνιαίο όριο των 250 χλμ. που προβλέπεται στη διάταξη της υποπαραγράφου Δ9 της παραγράφου Δ´ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015, και, ειδικότερα, στο άρθρο 6 παρ. 2δ, το οποίο ισχύει για όλες τις αναφερόμενες στην ανωτέρω διάταξη (υπό α΄έως δ΄) κατηγορίες υπαλλήλων (Ε.Σ. πρ. 159/2016 του παρόντος Κλιμακίου, οικ. 2/74450/ΔΕΠ/24.11.2015 -ΑΔΑ: ΩΨΘΩΗ-ΓΑ2- διευκρινιστική εγκύκλιο του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, επί του άρθρου 6) και όχι αποκλειστικά για τους υπαλλήλους της περίπτωσης δ΄, κατ’απόρριψη του αντίθετου ισχυρισμού του Δήμου ....... Τέλος, και ανεξαρτήτως του ότι ο δεύτερος λόγος διαφωνίας της Επιτρόπου αφορά στο ουσιαστικό μέρος της επίμαχης δαπάνης (βλ. άρθρο 28 παρ. 6 του Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 4129/2013, Α΄, 52), αυτός παρίσταται αλυσιτελής, καθόσον αφορά σε χιλιομετρική αποζημίωση πέραν του επιτρεπόμενου από τις προαναφερθείσες διατάξεις μηνιαίου ορίου ανά υπάλληλο (250 χλμ.).

ΔΕΝ ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣ/ΤΜ.1/7/2017

Μη νόμιμη η καταβολή δαπάνης για χιλιομετρική αποζημίωση και δαπάνης διοδίων σε μηχανικούς Δήμου, ως έξοδα μετακίνησής τους εκτός έδρας οι οποίες μετακινήσεις πραγματοποιήθηκαν με ιδιωτικής χρήσης μεταφορικό μέσο, καθόσον  αφού η εκτός έδρας μετακίνησή τους δεν περιελάμβανε τη διαδοχική μετάβασή τους σε περισσότερες περιοχές, ρητά προσδιορισμένες στις σχετικές εντολές μετακίνησης, σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 2 περ. Β΄ υποπερ. β΄ του ν.  2685/1999, εφαρμοζομένων όμως, κατά τα λοιπά των διατάξεων της παρ.3 του ιδίου ως άνω άρθρου και νόμου, περί καταβολής στον μετακινούμενο του αντιτίμου του εισιτηρίου του φθηνότερου συγκοινωνιακού μέσου της αντίστοιχης διαδρομής, ενώ, κατά το μέρος που αφορούν στην καταβολή της ημερήσιας αποζημίωσης, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της εκδοθείσας, κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 9 παρ. 5 του ν. 3833/2010, 2/33481/0022/27.4.2011 απόφασης του Υφυπουργού Οικονομικών, είναι καθόλα νόμιμη.

Επειδή, με τις διατάξεις του άρθρου 3 παράγραφος 5,6 και 8 του ν. 2346/1995 ¨Δαπάνες κίνησης των μετακινούμενων προσώπων με εντολή του Δημοσίου εντός και εκτός επικράτειας για εκτέλεση υπηρεσίας και άλλες διατάξεις¨( Φ.Ε.Κ. 220 Α),που, κατά τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 12 του ίδιου Νόμου, εφαρμόζονται ανάλογα και για τις μετακινήσεις των υπαλλήλων των Ν.Π.Δ.Δ. των Ο.Τ.Α. και των νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων, ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι στα οδοιπορικά έξοδα των μετακινούμενων εκτός έδρας υπαλλήλων για εκτέλεση υπηρεσίας περιλαμβάνεται και η δαπάνη χιλιομετρικής αποζημίωσης, όταν επιτρέπεται για τις μετακινήσεις τους αυτές η χρήση ιδιωτικής χρήσεως αυτοκινήτου, ότι η χιλιομετρική αποζημίωση για τις μετακινήσεις αυτές καθορίζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών, ότι οι υπάλληλοι επιτρέπεται να χρησιμοποιούν μόνο το δικό τους επιβατικό αυτοκίνητο ή μέλους της οικογενείας τους, ύστερα από έγκριση του αρμόδιου υπουργού ή των αναφερόμενων στις διατάξεις της παρ.5 του άρθρου 2 του νόμου τούτου προσώπων, για τις μετακινήσεις τους εκτός έδρας και μέσα στα όρια του νομού, στον οποίον υπηρετούν, ανεξάρτητα αν οι περιοχές στις οποίες κινούνται εξυπηρετούνται από συγκοινωνιακά μέσα και ότι κατά τις εν λόγω μετακινήσεις τους θα πρέπει, ανεξαρτήτως νομοθετικής πρόβλεψης, για οικονομία χρόνου και εξόδων, να ακολουθούν την πιο σύντομη οδό (τέτοια πρόβλεψη υπήρχε στο άρθρο 7 παρ.4 του ν.δ. 65/73- βλ. και σχετ. πρ. Ι Τμ. Ελ. Συν. 302/93, 633/92, 301/85, Πρακτ. Ι Τμ. 31ης /10-10-95 Συν. θέμα Γ΄κ.α.).

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ:Μη νόμιμη η καταβολή ποσού 4.862,55 ευρώ σε υπαλλήλους της Υπηρεσίας Δόμησης Δήμου, ως χιλιομετρικής αποζημίωσης για εντός έδρας μετακινήσεις τους με ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα, για εκτέλεση υπηρεσίας, διότι στις αντίστοιχες εντολές αναφέρεται μεν ότι οι υπάλληλοι της Υπηρεσίας Δόμησης πρόκειται να επιβλέψουν την εκτέλεση δημοσίων έργων και, συνεπώς, οι μετακινήσεις τους εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της διάταξης της περ. α) της παρ. 2Α του άρθρου 7 του ν. 2685/1999, ενώ επιπλέον δεν προσδιορίζονται επακριβώς η αιτία και η ακριβής διεύθυνση των τόπων μετάβασής τους (συγκεκριμένα εκτελούμενα έργα που ανά ημέρα ήταν επιφορτισμένοι να επιβλέψουν). Αντιθέτως, όλως αορίστως επαναλαμβάνεται σε αυτές παγίως η υποχρέωση παρακολούθησης, εκ μέρους των συγκεκριμένων τεχνικών υπαλλήλων, της ορθής εφαρμογής των όρων δόμησης και των οικείων διαταγμάτων ρυμοτομίας κατά την εκτέλεση δημοτικών έργων, κατόπιν έγκρισης των αρμοδίων φορέων.

Οι υπάλληλοι που έχουν υπερβεί για εκτέλεση υπηρεσίας το ανώτατο όριο εκτός έδρας των εξήντα (60) ημερών, δεν δικαιούνται έξοδα μετακίνησης (χιλιομετρική αποζημίωση, αντίτιμο εισιτηρίων), δαπάνη διανυκτέρευσης, καθώς και ημερήσια αποζημίωση, για τις πέραν των ανωτέρω ημερών μετακινήσεις και δεν πρέπει να εκδίδεται απόφαση ή εντολή μετακίνησης.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ ΕΞΟΔΑ:Μη νόμιμη η πληρωμή που αφορούσε στην καταβολή ποσών 32,78 και 65,17 ευρώ, αντίστοιχα, στο Διοικητή του…, ως δαπανών εκτός έδρας μετακινήσεών του για υπηρεσιακούς λόγους στη Θεσσαλονίκη στις 25.2.2015 και στις 12 και 23.3.2015, αντίστοιχα,  σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2685/19999(...)Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν ανωτέρω ερμηνευτικώς δεκτά, το Κλιμάκιο κρίνει ότι είναι μη νόμιμη η καταβολή των εντελλομένων δαπανών μετακίνησης του Διοικητή του ανωτέρω Νοσοκομείου, καθώς αυτές αφορούν συνήθεις εκτός έδρας εντός όμως της χωρικής αρμοδιότητας της ΥΠΕ, στην οποία το ανωτέρω Νοσοκομείο υπάγεται (4η ΥΠΕ Μακεδονίας και Θράκης), μετακινήσεις του με σκοπό τη συνεργασία με την ΥΠΕ αυτή, κι επομένως καλύπτονται, όπως βασίμως ο αναπληρωτής Επίτροπος με το λόγο διαφωνίας του προβάλλει, από την αποζημίωση εξόδων παράστασης και το επίδομα πάγιων οδοιπορικών εξόδων που ο ανωτέρω Διοικητής λαμβάνει, σύμφωνα με την ΚΥΑ 2/50328/0022/2005. Απορρίπτει δε τον ισχυρισμό του Νοσοκομείου ότι οι επίμαχες δαπάνες αφορούν έκτακτες μετακινήσεις του ανωτέρω Διοικητή του, που δεν καλύπτονται από την ανωτέρω αποζημίωση και το ανωτέρω επίδομα, τα οποία του καταβάλλονται μόνο για την κάλυψη των καθημερινών μετακινήσεών του από τον τόπο κατοικίας του (Σέρρες) στην έδρα του Νοσοκομείου (…). Και τούτο, διότι, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, οι ανωτέρω μετακινήσεις του δεν είναι έκτακτες αλλά συνήθεις εκτός έδρας εντός όμως της χωρικής αρμοδιότητας της ΥΠΕ, στην οποία το ανωτέρω Νοσοκομείο υπάγεται, μετακινήσεις του, κι επομένως καλύπτονται από την ανωτέρω αποζημίωση και το ανωτέρω επίδομα. Άλλωστε, αφετηρία των μετακινήσεων του ανωτέρω Διοικητή δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ο τόπος κατοικίας του αλλά μόνο ο τόπος της έδρας του ανωτέρω Νοσοκομείου του (…), σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 2685/1999. Συνεπώς, οι εντελλόμενες δαπάνες είναι μη νόμιμες και τα ελεγχόμενα εντάλματα δεν πρέπει να θεωρηθούν

Οδοιπορικά έξoδα.Χιλιομετρική αποζημίωση για μετακινήσεις εντός έδρας με ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο δικαιούνται, μεταξύ άλλων, οι τεχνικοί υπάλληλοι των Ο.Τ.Α. α΄ βαθμού που μετακινούνται για την επίβλεψη δημοτικού (δημοσίου) έργου, κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 1 παρ. 3 του ν. 1418/1984, όπως ισχύει. Για τη νόμιμη καταβολή της ανωτέρω αποζημίωσης απαιτείται η έκδοση σχετικής εγκριτικής απόφασης από το περιεχόμενο της οποίας πρέπει να προκύπτει η πλήρωση των προαναφερόμενων προϋποθέσεων χρήσης ιδιόκτητου επιβατικού αυτοκινήτου. Ειδικότερα, πρέπει να καθορίζεται με ακρίβεια: α) η ημερομηνία, β) ο τόπος, με παράθεση της συγκεκριμένης διεύθυνσης, ώστε να καθίσταται ευχερής ο έλεγχος της διανυθείσας χιλιομετρικής απόστασης και γ) η αιτία της μετακίνησης, με επακριβή προσδιορισμό του συγκεκριμένου υπό επίβλεψη έργου, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η ορθή υπαγωγή αυτού στην προαναφερθείσα έννοια του δημοσίου έργου. Σε περίπτωση που οι προαναφερόμενες νόμιμες προϋποθέσεις χρήσης επιβατικού αυτοκινήτου δεν συντρέχουν ή η εντολή μετακίνησης δεν έχει το ως άνω συγκεκριμένο περιεχόμενο, είναι μη νόμιμη η καταβολή της σχετικής χιλιομετρικής αποζημίωσης (Ε.Σ. Πράξεις Ι Τμ. 224, 199, 75/2010, 274, 204/2009, 136/2008, 141/2007, 18/2006, 162/2004, 157/2003).(....)η διάταξη του άρθρου 90 παρ. 3 του ν. 2362/1995, με την οποία θεσπίζεται διετής παραγραφή για τις ρηθείσες αξιώσεις των υπαλλήλων του Δημοσίου/Ο.Τ.Α., δεν αντίκειται στην από το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της ισότητας (Α.Ε.Δ. 1/2012, πρβλ. Α.Ε.Δ. 9/2009, Σ.τ.Ε. 186/2013, 3134/2012). Δεδομένου δε ότι, στο συγκεκριμένο ζήτημα, το Σύνταγμα δεν έχει στενότερη έννοια από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.), η διάταξη αυτή είναι, καταρχήν, συμβατή με τις διατάξεις της Ε.Σ.Δ.Α. και του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αυτής, υπό την επιφύλαξη, όμως, ότι από το πραγματικό εκάστης περίπτωσης δεν προκύπτει ότι ο δικαιούχος παραπεμποδίστηκε ή αποθαρρύνθηκε, με οποιονδήποτε τρόπο, να προσφύγει δικαστικά για την ικανοποίηση της επίμαχης αξίωσης πριν τη συμπλήρωση της διετούς παραγραφής (βλ. Σ.τ.Ε. 4440, 2403, 292/2013, 3086/2012, Ε.Δ.Δ.Α. απόφαση της 20ης Μαΐου 2010, Lelas κατά Κροατίας, σκέψεις 71-78 και της 3ης Οκτωβρίου 2013, Γιαβή κατά Ελλάδας, σκέψη 51).(...)Δοθέντος δε ότι ο νόμος δεν ορίζει ρητά, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η αξίωση απόδοσης των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε ο υπάλληλος γεννάται την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί το μήνα στον οποίο αναφέρονται οι μετακινήσεις (πρβλ. άρθρο 12 του ν.δ/τος 65/1973, Α΄ 150, όπως ίσχυε μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 35 παρ. 3 του ν. 1882/1990, Α΄ 43).