Φ.841/116/1421227/Σ.6192/2018

Καθορισμός αριθμού Εθνοφυλάκων που θα χρησιμοποιηθούν για φρούρηση αποθηκών πυρομαχικών, καυσίμων, υλικών επιστράτευσης και λοιπών εγκαταστάσεων του Στρατού Ξηράς, κατά το έτος 2020 και ημερήσιας αποζημίωσης αυτών.

Καθορισμός αριθμού Εθνοφυλάκων που θα χρησιμοποιηθούν για φρούρηση αποθηκών πυρομαχικών, καυσίμων, υλικών επιστράτευσης και λοιπών εγκαταστάσεων του Στρατού Ξηράς, κατά το έτος 2023 και ημερήσιας αποζημίωσης αυτών. 

Καθορισμός αριθμού Εθνοφυλάκων που θα χρησιμοποιηθούν για φρούρηση στρατιωτικών εγκαταστάσεων του Στρατού Ξηράς, κατά το έτος 2026.

Καθορισμός αριθμού θέσεων σε Τμήματα Σχολών Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων για κατάταξη Αξιωματικών του Στρατού Ξηράς, τα ακαδημαϊκά έτη 2025 - 2026, 2026 - 2027 και 2027 - 2028.

Προμήθεια "κυρίων υλικών" για τις ανάγκες του Στρατού Ξηράς από χώρα της Ε.Ε. Απαλλαγή ελληνικού Φ.Π.Α.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η εκτέλεση της υπ’ αριθμ. 016Α/2003 Σύμβασης η οποία έχει υπογραφεί μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και Γερμανικής εταιρείας για την προμήθεια 170 αρμάτων μάχης και άλλων στρατιωτικών υλικών, δεν επιβαρύνεται με ελληνικό Φ.Π.Α. Οι διατάξεις του νόμου περί επιβολής ή απαλλαγής από τον Φ.Π.Α. είναι αναγκαστικού δικαίου.

Συμπληρωματική Σύμβαση:Κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου της 1ης συμπληρωματικής σύμβασης του έργου «Κατασκευή Γέφυρας …», λόγω μη ορθής σύνταξης του προϋπολογισμού αυτής και κατ’ επέκταση του σχετικού Α.Π.Ε., καθόσον στον ελεγχόμενο 2ο Α.Π.Ε. μη νομίμως συμπεριλαμβάνεται στο κόστος της συμπληρωματικής σύμβασης ποσό με την  αιτιολογία «ΑΜΟΙΒΗ ΣΤΡΑΤΟΥ», διότι η σχετική δαπάνη δεν αντικατοπτρίζει εργασίες που πρόκειται να εκτελέσει ο ανάδοχος του έργου στο πλαίσιο της συμπληρωματικής σύμβασης, αλλά αποτελούν την αποζημίωση του Τάγματος Εκκαθάρισης Ναρκοπεδίου Ξηράς για τις εργασίες έρευνας και εκκαθάρισης από την ύπαρξη πυρομαχικών του χώρου εκτέλεσης των εργασιών και γι’ αυτό το λόγο, προβλέπεται η σύναψη άλλης σύμβασης μεταξύ της Προϊσταμένης Αρχής και του Γενικού Επιτελείου Στρατού, δυνάμει της οποίας το ΤΕΝΞ θα αναλάβει έναντι του ανωτέρω ανταλλάγματος την έρευνα και εκκαθάριση της περιοχής. Περαιτέρω, σημειώνεται ότι, δεδομένου ότι η πληρωμή των ποσών που περιέχονται στον Α.Π.Ε. μπορεί να γίνει μόνο προς τον ανάδοχο μέσω των προβλεπόμενων στο άρθρο 53 του ν. 3669/2008 πιστοποιήσεων των εκ μέρους του εκτελούμενων εργασιών, δεν είναι δυνατό να πιστοποιηθούν, ως εκτελεσθείσες από τον ανάδοχο, εργασίες που θα εκτελέσει μη συμβαλλόμενο στην ελεγχόμενη συμπληρωματική σύμβαση πρόσωπο

Η απόφαση 27/08-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου (με ΑΦΜ: ...) με κύρια δραστηριότητα «Κατασκευαστικές εργασίες κτιρίων για κατοικίες και μη» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενος την παραγραφή της χρήσης 2018 (η οποία απορρίφθηκε, καθώς η προθεσμία έληγε 31-12-2024), καθώς και την εσφαλμένη απόρριψη δαπανών καυσίμων και αγορών υλικών. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόρριψη των δαπανών καυσίμων (Α.Λ.Π.) λόγω μη αναγραφής αριθμού κυκλοφορίας και την απόρριψη των αγορών υλικών που δεν σχετίζονται με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Επίσης, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί εικονικότητας συναλλαγών, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή απέδειξε πλήρως ότι ο εκδότης των τιμολογίων ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτος, διατηρώντας το σύνολο της καταλογιζόμενης οφειλής.

Με τις ανωτέρω διατάξεις προβλέπεται, εκτός των άλλων, ότι ο αριθμός των επιτρεπόμενων ημερών παραμονής εκτός έδρας καθορίζεται με απόφαση του Πρωθυπουργού (άρθρο 15 του ν.δ. 65/19731), αρμοδιότητα, η οποία μεταβιβάστηκε στη συνέχεια στους οικείους Υπουργούς (απόφαση Πρωθυπουργού ΔΔ7/ 2/4/ 2.1.1975, ΦΕΚ Β΄ 2, άρθρα 3 παρ.4 του ν.δ. 216/1974, 3 παρ. 1 του ν. 51/1975, 27 του ν.1199/1981 και 12 παρ. 1 του ν. 1256/1982, καθώς και Δ10Δ/ Φ.60/1/Α/4061/20.3.1984 κοινή υπουργική απόφαση ,ΦΕΚ Β΄ 155) στους οποίους (Υπουργούς)έχει μεταβιβασθεί και η αρμοδιότητα της κατ’ εξαίρεση εγκρίσεως μετακινήσεων πραγματοποιούμενων καθ’ υπέρβαση του κατά τα ανωτέρω επιτρεπόμενου αριθμού ημερών εκτός έδρας. Εξάλλου, κατά την αληθή έννοια της διατάξεως του τελευταίου εδαφίου του άρθρου 15 του ν.δ. 65/1973, που ορίζεται ότι ¨ο αριθμός των επιτρεπόμενων ημερών παραμονής εκτός έδρας νοείται για πλήρη ημερήσια αποζημίωση¨, δεν επιτρέπεται η πραγματοποίηση εκτός έδρας μετακινήσεων πέραν του εγκεκριμένου αυτού αριθμού, ανεξαρτήτως αν η καταβαλλόμενη γι’αυτές συνολικά ημερήσια αποζημίωση( π.χ. λόγω αυθημερόν επιστροφής) δεν υπερβαίνει την πλήρη αποζημίωση, που αναλογεί στον εγκεκριμένο αριθμό ημερών εκτός έδρας(βλ. σχετ. Πράξεις 388/1993, 172, 272, 273/1994 του Ι Τμήματος). Κατά συνέπεια, καταβολή δαπανών κινήσεως για μετακινήσεις, που πραγματοποιούνται καθ’ υπέρβαση του κατά περίπτωση εγκεκριμένου αριθμού ημερών εκτός έδρας, δεν είναι νόμιμη. Περαιτέρω, κατά γενική αρχή του διοικητικού δικαίου, οι κανονιστικές διοικητικές πράξεις δεν έχουν αναδρομική ισχύ, εκτός αν τούτο επιτρέπεται ρητά από την εξουσιοδοτική διάταξη. Συνεπώς, η νεότερη κανονιστική διοικητική πράξη καταργεί ή τροποποιεί την προηγούμενη όμοια μόνο εφεξής και όχι εξαρχής. Κατ’ ακολουθία τούτου, τροποποίηση της κατά τα ανωτέρω εκδιδόμενης αποφάσεως του αρμόδιου κατά περίπτωση Υπουργού για τον καθορισμό του κατ’ έτος επιτρεπόμενου αριθμού ημερών μετακινήσεως εκτός έδρας με δικαίωμα αποζημιώσεως με μεταγενέστερη όμοια, ισχύει μόνο από το χρόνο δημοσιεύσεως της τελευταίας αυτής στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Τούτο δε, διότι πρόκειται για κανονιστικές διοικητικές πράξεις, οι οποίες χρήζουν δημοσιεύσεως στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 περ. γ΄ του ν. 301/1976 και οι οποίες αρχίζουν να ισχύουν από την ημερομηνία δημοσιεύσεως τους σ’αύτη (η δημοσίευση συστατικός τύπος).

Η προσφεύγουσα με την προδικαστική προσφυγή της ζητά την ακύρωση της απόφασης υπ’ αριθμ. 747/2017 της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Τανάγρας, η οποία ενέκρινε τα πρακτικά της διαγωνιστικής διαδικασίας για την προμήθεια υγρών καυσίμων (πετρελαίου κίνησης, αμόλυβδης βενζίνης, πετρελαίου θέρμανσης) και λιπαντικών, με συνολικό προϋπολογισμό 387.444,93€ πλέον ΦΠΑ. Επιπλέον, ζητεί τον αποκλεισμό των τεχνικών και οικονομικών προσφορών άλλων συμμετεχόντων, ισχυριζόμενη ότι παραβίασαν τους όρους της διακήρυξης και ότι η δική της οικονομική προσφορά απορρίφθηκε άδικα. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την προμήθεια των εν λόγω υλικών για τις ανάγκες οχημάτων, μηχανημάτων και κτιριακών εγκαταστάσεων του Δήμου Τανάγρας.

Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ότι η δαπάνη για διατήρηση σε ετοιμότητα των πλωτών μέσων της αναιρεσίβλητης, (ενός πλωτού γερανού – εκσκαφέα, ενός ρυμουλκού και δύο φορτηγίδων), κατά τα χρονικά διαστήματα από 8.6 έως 3.7.1994 και από 10.8 έως 31.8.1994 και για αμοιβές των μηχανικών της ..., κατά τα ίδια χρονικά διαστήματα και . ... κατά το χρονικό διάστημα από 8.6 έως 31.8.1994, δεν αποτελούν αξία εκτελεσθεισών εργασιών ή υλικών που προσκομίσθηκαν ή βρίσκονται στο στάδιο της παραγωγής ή προμήθειας ή αναπόσβεστου μέρους εγκαταστάσεων, η οποία και μόνο αποζημιώνεται επί διαλύσεως της συμβάσεως με υπαιτιότητα του κυρίου του έργου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 2 και 3 του ν. 1418/1984 και 50 του π.δ. 609/1985 και συνεπώς, είναι εσφαλμένη η κρίση του Διοικητικού Εφετείου, κατά την οποία η αναιρεσίβλητη εδικαιούτο αποζημίωση για τις δαπάνες αυτές, κατ’ εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων. Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος διότι οι παραπάνω δαπάνες προφανώς δεν συνιστούν αξία εκτελεσθεισών εργασιών ή υλικών ή εγκαταστάσεων και συνεπώς, δεν εμπίπτουν στις περιπτώσεις που προβλέπεται αποζημίωση του αναδόχου δημοσίου έργου επί διαλύσεως της συμβάσεως με υπαιτιότητα του κυρίου του έργου, κατά τις ανωτέρω διατάξεις, διάφορο δε είναι το ζήτημα αν η αναιρεσίβλητη θα εδικαιούτο αποζημίωση για τις δαπάνες αυτές με βάση τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 2 του ν. 1418/1984, δεδομένου ότι δεν εξετάσθηκε από το δικάσαν δικαστήριο η συνδρομή των προϋποθέσεων εφαρμογής της διάταξης αυτής. Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρίνιση κατά το πραγματικό, να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο για νέα νόμιμη κρίση.