ΔΕΔ/Θεσ/27/2025

Η Απόφαση 446/19-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξης Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2018 – 31/12/2018. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τη μείωση του πιστωτικού υπολοίπου κατά 5.173,80 ΕΥΡΩ, η οποία προέκυψε επειδή ο έλεγχος δεν αναγνώρισε Φ.Π.Α. 5.173,80 ΕΥΡΩ επί δαπανών καθαρής αξίας 21.583,89 ΕΥΡΩ (κυρίως καυσίμων). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη αιτιολογίας, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (λόγω απόρριψης του συνόλου των δαπανών καυσίμων) και πλημμελή διενέργεια ελέγχου. Η ΔΕΔ έκρινε τους ισχυρισμούς αβάσιμους, τονίζοντας ότι η απόρριψη των δαπανών βασίστηκε στην έλλειψη νομίμων δικαιολογητικών (όπως η μη αναγραφή αριθμού κυκλοφορίας σε Α.Λ.Π.) και ότι τα πορίσματα του ελέγχου ήταν πλήρως τεκμηριωμένα.

Η απόφαση 250/17-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020. Ο προσφεύγων, αγρότης με κύρια δραστηριότητα την καλλιέργεια σπαραγγιών, αμφισβήτησε τη μη έκπτωση δαπανών αγοράς βενζίνης, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με χιλιάδες αποδείξεις λιανικής πώλησης (Α.Λ.Π.) χωρίς αναγραφή Α.Φ.Μ. ή αριθμού κυκλοφορίας οχήματος. Η Φορολογική Διοίκηση έκρινε ότι το πλήθος των Α.Λ.Π. ήταν υπέρογκο και ασυνήθιστο, και ότι οι δαπάνες αυτές δεν συσχετίζονταν με την παραγωγική δραστηριότητα της επιχείρησης, δεδομένου ότι ο εξοπλισμός απαιτούσε κυρίως πετρέλαιο κίνησης. Η Δ.Ε.Δ. επικύρωσε την απόφαση της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας, αναγνωρίζοντας ως εκπεστέες μόνο τις αγορές καυσίμων που τεκμηριώθηκαν με τιμολόγια. Τα συνολικά καταλογιζόμενα ποσά φόρων και προστίμων ανέρχονται σε 41.876,70€.

Η απόφαση 575 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ασκούμενης από ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις καταλόγισαν συνολικά σχεδόν 1,6 εκατομμύρια ευρώ (φόρους, πρόστιμα και εισφορές) λόγω κυρίως της μη αναγνώρισης δαπανών (αγορών άνω των 2,1 εκατ. ευρώ) που εξοφλήθηκαν με μετρητά αντί με τραπεζικό μέσο πληρωμής. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει άλλη ενδικοφανή προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, παραβιάζοντας τον δικονομικό κανόνα περί της άσκησης δεύτερης ή τρίτης προσφυγής.

Η απόφαση 576 του 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης (χονδρικό εμπόριο ξηρών καρπών), κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις βασίστηκαν κυρίως στη μη αναγνώριση δαπανών αγορών, συνολικού ύψους άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ, επειδή είχαν εξοφληθεί με μετρητά και όχι μέσω τραπεζικού μέσου πληρωμής, παραβιάζοντας το άρθρο 23 περ. β’ του ν.4172/2013. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, διότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγούμενη προσφυγή κατά των ίδιων πράξεων, καθιστώντας την παρούσα ως μη επιτρεπτή τέταρτη ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 01.05.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.03.2024. Οι πράξεις αυτές μείωσαν το πιστωτικό υπόλοιπο και αρνήθηκαν την επιστροφή ΦΠΑ, κυρίως λόγω μη αναγνώρισης μεταφερόμενων πιστωτικών υπολοίπων, δαπανών καυσίμων ΕΙΧ, και καταλογισμού ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις και εξαγωγές, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις ατέλειας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανέναν συγκεκριμένο λόγο ή ισχυρισμό ακύρωσης των πράξεων, καθιστώντας το δικόγραφο αόριστο (άρθρο 72 ν.5104/2024).

Η απόφαση 1013 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α., και επιβολής προστίμων της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την εγκυρότητα των πράξεων, ισχυριζόμενος παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου και πλημμελή αιτιολογία, κυρίως λόγω της μη αναγνώρισης δαπανών. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε αμφότερους τους ισχυρισμούς. Διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν εμπρόθεσμα (έως 31-12-2024), εντός της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής. Επίσης, έκρινε νόμιμη τη μη αναγνώριση δαπανών, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε το μητρώο παγίων και τα παραστατικά αγορών του 2018, τα οποία υποχρεούταν να διαφυλάσσει μέχρι το τέλος του 2024. Συνεπώς, επικυρώθηκαν τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου και προστίμων (συνολικά άνω των 25.000€).

Η απόφαση 515/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Κορίνθου. Οι πράξεις αυτές επέβαλαν φόρους και πρόστιμα συνολικού ύψους άνω των 400.000€. Η απόρριψη βασίστηκε στην κρίση ότι οι λογιστικές διαφορές και οι απορριφθείσες δαπάνες—συμπεριλαμβανομένων μεγάλων αγορών καυσίμων που δεν τεκμηριώθηκαν νόμιμα, δαπανών για ζωοτροφές, οικιακών τιμολογίων (ΔΕΗ, ΟΤΕ), τεχνικών ελέγχων (ΚΤΕΟ) και αγορών ΦΙΧ οχημάτων—δεν πραγματοποιούνταν προς το συμφέρον της επιχείρησης. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι οι εκροές του 2018 ύψους 72.170,00€, τις οποίες η προσφεύγουσα δήλωσε ως ενδοκοινοτικές παραδόσεις, αφορούσαν παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικό της χώρας και έπρεπε να επιβληθεί ο αντίστοιχος ΦΠΑ. Οι διαπιστώσεις του ελέγχου κρίθηκαν βάσιμες και πλήρως αιτιολογημένες.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξης Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2019 – 31/12/2019. Το καταλογιζόμενο ποσό ανέρχεται σε €14.527,38. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση των πράξεων επικαλούμενος έλλειψη νόμιμης αιτιολογίας, νόμιμη καταχώρηση δαπανών και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι τα πορίσματα του ελέγχου ήταν τεκμηριωμένα. Η διαφορά φόρου οφείλεται στην απόρριψη Φ.Π.Α. εκπιπτόμενων δαπανών καθαρής αξίας €60.410,65. Συγκεκριμένα, απορρίφθηκαν αποδείξεις λιανικής πώλησης καυσίμων (ΑΛΠ) και τιμολόγια που δεν έφεραν τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος ή αφορούσαν οχήματα σε ακινησία, ή επειδή δεν προσκομίστηκαν τα σχετικά παραστατικά. Ως εκ τούτου, η οριστική φορολογική υποχρέωση επικυρώθηκε στο αρχικό ποσό.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας με αντικείμενο εργασιών τις υπηρεσίες ενοικίασης τουριστικού σκάφους, χωρίς πλήρωμα, κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019, συνολικού ποσού για καταβολή €24.759,07. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση των πράξεων, υποστηρίζοντας εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και εσφαλμένη απόρριψη δαπανών (υποδοχής/φιλοξενίας προσωπικού σε ξενοδοχεία, υλικών άμεσης ανάλωσης, επισκευών μεταφορικών μέσων) ως μη παραγωγικών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι επίμαχες δαπάνες (όπως η διαμονή σε πολυτελή ξενοδοχεία, οι αγορές σούπερ μάρκετ και οι επισκευές ΙΧΕ) ήταν προσωπικές/καταναλωτικές και δεν σχετίζονταν με την επιχειρηματική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 30 του ν.2859/2000. Η οριστική φορολογική υποχρέωση παρέμεινε στα €4.851,04 για την περίοδο 2018 και στα €19.908,03 για την περίοδο 2019.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου εναντίον τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2017 και 2018. Οι πράξεις επιβάρυναν τον προσφεύγοντα με συνολικό ποσό 15.355,64 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων προστίμων και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Ο φορολογούμενος επέκρινε τη μη νόμιμη έκδοση των πράξεων, την έλλειψη υπογραφής, την αοριστία των εκθέσεων ελέγχου και την άρνηση εκπτώσεων για δαπάνες καυσίμων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας ότι οι πράξεις εκδόθηκαν νόμιμα μετά από έλεγχο που διαπίστωσε υπερβολικές και μη τεκμηριωμένες δαπάνες καυσίμων. Η απόφαση επιβεβαίωσε τους προσδιορισμούς της φορολογικής αρχής και απορρίφθηκε η προσφυγή.