ΝΣΚ/257/2015

Απαλλαγή ή όχι της Τράπεζας της Ελλάδος από φόρους ή τέλη, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 73 παρ.1 του Καταστατικού της – Υποχρέωση ή μη καταβολής του επιβληθέντος με το ν. 4223/2013 ΕΝ.Φ.Ι.Α.(..)Κατάσταση : Μη αποδεκτή 
Η Τράπεζα της Ελλάδος, κατ' εφαρμογή της απαλλακτικής διάταξης του άρθρου 73 παρ.1 του Καταστατικού της, δεν υποχρεούται στην καταβολή του επιβληθέντος με το ν. 4223/2013 ΕΝ.Φ.Ι.Α. (Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων), για τα προβλεπόμενα στον ίδιο νόμο εμπράγματα δικαιώματά της επί ακινήτων, μόνον εφόσον τα ακίνητα αυτά χρησιμοποιούνται για την εκτέλεση των εργασιών της Τράπεζας, κατά την άσκηση των υπό του Καταστατικού της προβλεπομένων εξαιρετικής φύσεως αρμοδιοτήτων της. (πλειοψ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 323/2016 Γνωμοδότηση της Α΄ Τακτικής Ολομέλειας ΝΣΚ.

Ταμείο Εθνικού Στόλου (ΤΕΣ) - Απαλλαγή από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. (Κατάσταση : Αποδεκτή) Το Ταμείο Εθνικού Στόλου απαλλάσσεται από τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.), σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.1 περ. β΄ του ν. 4223/2013, για τα δικαιώματα επί των ακινήτων ιδιοκτησίας του, που ιδιοχρησιμοποιούνται ή παραχωρούνται δωρεάν στο Δημόσιο, θεωρουμένου του Ταμείου ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, που εντάσσεται στους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης (πλειοψ.).

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή της "……………………" ως κληρονόμου της αποβιωσάσης «……………» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2018 έως 2022. Οι πράξεις εκδόθηκαν μετά από τροποποιητική δήλωση Ε9 που υποβλήθηκε από εγγύτερο συγγενή της αποβιωσάσης, οδηγώντας σε αυξημένες φορολογικές υποχρεώσεις. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα ακίνητα είχαν νομίμως δηλωθεί από τον σύζυγο της αποβιωσάσης και ότι ο φόρος υπολογίστηκε εσφαλμένα βάσει της σημερινής αντικειμενικής αξίας. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις και τα ποσά που προέκυψαν, καθώς οι υπολογισμοί έγιναν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4223/2013 και τις τροποποιήσεις του. Η απόφαση επιβεβαιώνει τις φορολογικές διαφορές για κάθε έτος ξεχωριστά και επιβάλλει την καταβολή των αναλογούντων ποσών.

Η απόφαση 1376/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. του έτους 2025, ύψους 508,24€. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση του φόρου επικαλούμενη έλλειψη φοροδοτικής ικανότητας και έλλειψη υποχρέωσης καταβολής ΕΝΦΙΑ για τρία ακίνητα (δύο διαμερίσματα και την αέρινη στήλη) στο Διδυμότειχο, τα οποία, αν και αποκτήθηκαν με αντιπαροχή, δεν της είχαν ακόμη παραδοθεί ως ημιτελή. Η Διοίκηση απέρριψε τους ισχυρισμούς, καθότι ο υπολογισμός έγινε σύμφωνα με τον νόμο Ν.4223/2013, εφαρμόζοντας τον Συντελεστή Ημιτελών Κτισμάτων (Σ.Η.Κ.) 0,4, και τονίζοντας ότι ο ΕΝΦΙΑ επιβάλλεται βάσει της κατοχής ακίνητης περιουσίας ως φορολογητέας ύλης, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη εισοδήματος.

Παροχή υπηρεσιών λογιστικής υποστήριξης για την εφαρμογή του διπλογραφικού συστήματος ..ζητείται παραδεκτώς η ανάκληση της 26/2019 πράξης του Κλιμακίου Προληπτικού Ελέγχου Δαπανών στο IV Τμήμα..Το Τμήμα, μετά από νέα έρευνα της υπόθεσης, διαπιστώνει ότι δεν συντρέχει λόγος να αποστεί από όσα δέχθηκε το Κλιμάκιο με την 26/2019 πράξη του, στις ορθές σκέψεις και λεπτομερείς αιτιολογίες της οποίας εμμένοντας, αναφέρεται εκ νέου, προς αποφυγή περιττών επαναλήψεων. Ειδικότερα, οι διατάξεις του π.δ. 205/1998 περί Κλαδικού Λογιστικού Σχεδίου εφαρμόζονται υποχρεωτικά από την αιτούσα ήδη από το έτος 2012 (με την έναρξη ισχύος του Κανονισμού Λειτουργίας και Διαχείρισης της ... ΓΠ-//2012 ΑΠΟΦ. ΓΠ-400, Β΄2390/8.8.2012) και ως εκ τούτου, υφίστατο επαρκής χρόνος, εντός του οποίου αυτή όφειλε και μπορούσε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα τήρησης των βιβλίων και σύνταξης των οικονομικών καταστάσεων, είτε με την πρόσληψη ή μετάταξη μέχρι τον κρίσιμο χρόνο της ανάθεσης κατάλληλα εξειδικευμένου προσωπικού, είτε με την αξιοποίηση και εκπαίδευση του ήδη υπηρετούντος, από το ανωτέρω χρονικό σημείο που κατέστη το πρώτον γνωστή η προπεριγραφόμενη υποχρέωσή της και εφεξής. Περαιτέρω, και υπό την εκδοχή ότι η προγενέστερη προϋπηρεσία του προσωπικού της Διεύθυνσης Οικονομικής Διαχείρισης της αιτούσας δεν ήταν σχετική με την τήρηση του διπλογραφικού λογιστικού συστήματος, αλλά με εκείνη του δημοσίου λογιστικού, δεν αποκλείεται η δυνατότητα εκπαίδευσής του μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, πολλώ δε μάλλον που από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι οι υπάλληλοι της συγκεκριμένης Διεύθυνσης διαθέτουν επιστημονικές γνώσεις οικονομικής κατεύθυνσης, γεγονός που διευκολύνει την προσαρμογή τους στα νέα δεδομένα. Εξάλλου, όπως συνομολογεί και η ίδια η αιτούσα, δύο (2) εκ των υπαλλήλων της διαθέτουν και το τυπικό προσόν της άδειας λογιστή Α΄ Τάξης. Το γεγονός αυτό κατά την κρίση του Τμήματος επιτείνει την ευθύνη της για μη αξιοποίηση του ήδη υπάρχοντος προσωπικού, αφού η στελέχωση της αρμόδιας Διεύθυνσης Οικονομικής Διοίκησης με προσωπικό που διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα για την εκτέλεση των προβλεπομένων από το νόμο καθηκόντων, είναι ζήτημα που ανάγεται στη σφαίρα ευθύνης της ίδιας της αιτούσας. (...)Τέλος, το επίμαχο χρηματικό ένταλμα δεν δύναται να θεωρηθεί ούτε κατ’ επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος, προεχόντως διότι το δημόσιο συμφέρον διασφαλίζεται πρωτίστως με την τήρηση των αρχών της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και της οικονομικότητας που πρέπει να διέπουν τη δράση των οργάνων της Αρχής για τη θεραπεία των υπηρεσιακών αναγκών της (βλ. Ελ.Συν. IV Tμ. Πρ. 69/2017)...Απορρίπτει την αίτηση ανάκλησης.​

Δημόσια έσοδα. Ευρωπαϊκές Κοινότητες. ΟΑΕ. Παραγραφή.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Οι ίδιοι πόροι - έσοδα της Κοινότητας δεν συνιστούν ευθέως απαιτήσεις της Κοινότητας έναντι των οφειλετών των εσόδων (δασμών, φόρων κλπ), αλλά απαιτήσεις της Κοινότητας έναντι των κρατών μελών. Οι ίδιοι πόροι εισπράττονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις ισχύουσες σ αυτά εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις και στη συνέχεια τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής. Η προβλεπομένη στις διατάξεις του άρθρου 19 (παρ.1 και 4) του Ν 2741/1999 διαγραφή των κατά την έναρξη ισχύος του νόμου πάσης φύσεως βεβαιωμένων απαιτήσεων του Δημοσίου κατά του ΟΑΕ, ως και η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για την επιβολή και είσπραξη μη βεβαιωμένων πάσης φύσεως απαιτήσεων αυτού κατά του ΟΑΕ, αφορά αποκλειστικώς τον ΟΑΕ ως οφειλέτη του Δημοσίου, καταλαμβάνει δε όλες τις απαιτήσεις του Δημοσίου έναντι του ΟΑΕ, ακόμα και εκείνες τις οποίες το Δημόσιο υπεχρεούτο να εισπράξει και εν συνεχεία να αποδώσει στην Κοινότητα ως ιδίους πόρους αυτής, υπό την έννοια ότι ο ΟΑΕ παύει να είναι οφειλέτης των πάσης φύσεως χρεών αυτού προς το Δημόσιο, ακόμα και εκείνων τα οποία το Δημόσιο υπεχρεούτο να εισπράξει και εν συνεχεία να αποδώσει στην Κοινότητα ως ιδίους πόρους αυτής. Εκ μόνης όμως της εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων του Ν 2741/1999, το Κράτος δεν απαλλάσσεται άνευ ετέρου της σχετικής υποχρεώσεώς του προς την Κοινότητα και ως προς τις αποτελούσες ιδίους πόρους της Κοινότητας και ως εκ τούτου αποδοτέες σ αυτήν απαιτήσεις, ως προς τις οποίες δηλαδή το Κράτος είναι άμεσος οφειλέτης της Κοινότητας, διότι άλλως θα εματαιούτο η πραγμάτωση των σκοπών του κοινοτικού δικαίου. Συνεπώς, η απαλλαγή ή μη του Δημοσίου από της προαναφερθείσης υποχρεώσεώς του προς την Κοινότητα τελεί υπό την προϋπόθεση της συνδρομής ή μη των λόγων απαλλαγής που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 17 παρ.2 του ΚανΕΟΚ 1552/1989 (ανωτέρα βία, οριστική αδυναμία εισπράξεως για λόγους μη αναγομένους σε ευθύνη του Δημοσίου), με βάση τις οποίες και θα κριθεί. Επειδή όμως η δια νόμου θεσπισθείσα διαγραφή και παραγραφή δεν συνιστά από μόνη της κάποιον από τους ανωτέρω λόγους απαλλαγής, το ζήτημα τούτο είναι πραγματικό και θα κριθεί μετά από έρευνα περί της υπάρξεως στοιχείων εκ των οποίων αποδεικνύονται λόγοι δικαιολογούντες την απαλλαγή, οι οποίοι δύνανται να αναζητηθούν και μεταξύ εκείνων που οδήγησαν στην ανάγκη θεσπίσεως της διαγραφής και παραγραφής των χρεών του ΟΑΕ (έλλειψη ακινήτου περιουσίας του ΟΑΕ, έλλειψη ή ανεπάρκεια κινητής περιουσίας αυτού και εντεύθεν αντικειμενική αδυναμία εισπράξεως κλπ).