Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΝΣΚ/404/2000

Ταμείο Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων – Εκτέλεση αναγνωριστικής απόφασης διοικητικού δικαστηρίου.Το Ταμείο Προνοίας Δημοσίων Υπαλλήλων οφείλει να εκτελέσει την υπ’ αριθμ. 3909/2007 αναγνωριστική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, η οποία εξεδόθη σε βάρος του, ανεξαρτήτως εάν κατ’ αυτής ασκήθηκε αίτηση αναιρέσεως, δεδομένου ότι με το άρθρο 37 του Ν 3659/2008 ρητά καταργήθηκαν και δεν εφαρμόζονται στην διοικητική δίκη ειδικότερες διατάξεις που ίσχυαν για το Δημόσιο και ορισμένα ν.π.δ.δ. και προέβλεπαν την αναστολή εκτελέσεως των δικαστικών αποφάσεων μέχρις ότου αυτές καταστούν αμετάκλητες.

ΘΕΜΑ: Κοινοποίηση της αριθ. 466/2012 γνωμοδότησης του Α1 Τμήματος  Διακοπών του Ν.Σ.Κ. Με την ανωτέρω γνωμοδότηση διατυπώθηκε, κατά πλειοψηφία, η άποψη           ότι: α) οι αποφάσεις επί αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων δεν υπάγονται για συγκεκριμένους λόγους  στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της παρ. 5 του άρθρου 326 του ν. 4072/2012, καθώς επίσης και οι αποφάσεις που εκδίδονται επί προσωρινών διαταγών των δικαστών και  διαταγών πληρωμής, επειδή αυτές δεν αποτελούν εκτελεστό τίτλο έναντι του Δημοσίου και δεν εκτελούνται   β) από την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων εξαιρούνται: i) οι καταψηφιστικές αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων που επιδικάζουν χρηματικές απαιτήσεις σε βάρος του Δημοσίου, (με εξαίρεση καταψηφιστική απόφαση πολιτικού Εφετείου που δικάζει διαφορά από δημόσιο έργο), καθώς και οι καταψηφιστικές αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου οι εκδιδόμενες επί αγωγών κατ’ άρθρο 105 Εισ.  Ν.Α.Κ., διότι δεν τίθεται ζήτημα εκτελέσεως τους, προτού καταστούν αμετάκλητες, ii) οι τίτλοι που αναφέρονται στις περιπτώσεις γ΄ έως και ζ΄ της παρ. 2 του άρθρου 904 Κ.Πολ.Δ, (με εξαίρεση τις αποφάσεις αλλοδαπών δικαστηρίων που κηρύχθηκαν εκτελεστές), επειδή οι ως άνω τίτλοι δεν εκτελούνται κατά του Δημοσίου, iii) οι αναγνωριστικές και οι διαπλαστικές αποφάσεις των δικαστηρίων, επειδή δεν παράγουν εκτελεστότητα, iv) οι καταψηφιστικές αποφάσεις εφόσον δεν επιδικάζουν χρηματική απαίτηση.  

Αναστολή εκτέλεσης δικαστικής αποφάσεως διοικητικού δικαστηρίου που αφορά επιστροφή εμμέσων φόρων.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
α) Μπορεί, παρά την διάταξη του άρθρου 19 παρ.3 του Ν 2873/2000, να επιστραφούν βάσει και σε εκτέλεση της υπ αριθ. 1737/2000 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά οι επιβληθείσες για το εισαχθέν από ιδιώτη επιβατικό όχημα φορολογικές επιβαρύνσεις (Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης-ΕΦΚ και ΦΠΑ) ως αχρεωστήτως καταβληθείσες, διότι δεν τίθεται στη συγκεκριμένη περίπτωση θέμα επίρριψης αυτών στην κατανάλωση, αλλά για επιστροφή τους στον τελικό και άμεσα βαρυνόμενο καταναλωτή (προσφεύγοντα) και β) η ίδια διάταξη (άρθρου 19 παρ.3 του Ν 2873/2000), η οποία πρόσθεσε δεύτερο εδάφιο στο άρθρο 88 του Ν 2717/1999 (Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας) και προβλέπει αναστολή εκτελέσεως των δικαστικών αποφάσεων που διατάσσουν την επιστροφή, εφόσον εκκρεμεί η προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων κατ αυτών (συμπεριλαμβανομένης της αιτήσεως αναιρέσεως) ή ασκήθηκε τέτοιο μέσο, εφαρμόζεται αποκλειστικά σε αποφάσεις που διατάσσουν επιστροφή εμμέσων φόρων και όχι γενικότερα κάθε άλλο είδος εσόδου του προϋπολογισμού που εισπράττουν τα τελωνεία (πχ δασμούς, γεωργικές εισφορές, έσοδα υπέρ τρίτων, δικαιώματα υπερημερίας και αποταμίευσης εμπορευμάτων κλπ).