Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΝΣΚ/77/2018

Προσωπική ευθύνη δικαστικού συμπαραστάτη και μελών εποπτικού συμβουλίου για πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών θανόντος προσώπου από παραβάσεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, οι οποίες έλαβαν χώρα σε χρονική περίοδο προ της άσκησης της δικαστικής συμπαράστασης, στο πλαίσιο εφαρμογής του ν.2238/1994 ΑΔΑ: 60ΩΟ46ΜΠ3Ζ-ΡΜΛ

Πρόσωπα στερούμενα δικαιοπρακτικής ικανότητας και τελούντα υπό πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση ή παρουσιάζοντα διαπιστωμένη ψυχική ή διανοητική διαταραχή - Δυνατότητα υποβολής, εκ μέρους των προσώπων αυτών ή των δικαστικών συμπαραστατών τους, αίτησης και δήλωσης πολιτογράφησης.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Δεν είναι νόμιμη η υποβολή αιτήσεως και δηλώσεως πολιτογραφήσεως, καθώς και εν γένει η συμμετοχή στη σχετική διαδικασία, μέχρι και την έκδοση της σχετικής υπουργικής αποφάσεως και την ορκωμοσία, ούτε από πρόσωπα που στερούνται δικαιοπρακτικής ικανότητας και τελούν υπό πλήρη στερητική δικαστική συμπαράσταση, ή παρουσιάζουν διαπιστωμένη ψυχική ή διανοητική διαταραχή, ούτε από τον ορισθέντα δικαστικό συμπαραστάτη των προσώπων αυτών. (πλειοψ.) Παραπέμφθηκε στην Β΄ Τακτική Ολομέλεια με την υπ’ αριθ.199/2017 Γνωμ. του Ε΄ Τμήματος ΝΣΚ.

Ανάκληση συγκατάθεσης του πατρός για το ήδη εκδοθέν διπλωματικό διαβατήριο του τέκνου του.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Για την έκδοση της πράξης χορήγησης διπλωματικού διαβατηρίου για ανήλικο τέκνο, δεν απαιτείται και η συγκατάθεση του γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου τέκνου, αλλά μόνο τη γονική μέριμνα. Αρκεί η συγκατάθεση του γονέα που ασκεί την επιμέλεια αυτού. Εφόσον υφίσταται εν προκειμένω η συγκατάθεση του γονέα (μητέρα) που ασκεί, δυνάμει δικαστικής αποφάσεως, την επιμέλεια του προσώπου του ανηλίκου τέκνου, το εν λόγω διαβατήριο νομίμως εξακολουθεί να ισχύει και δεν χρήζει ανακλήσεως. Η άρση της συγκατάθεσης του εν διαστάσει συζύγου και πατέρα του ανηλίκου τέκνου για τη χορήγηση του διαβατηρίου, είναι άνευ έννομης επιρροής ως προς το κύρος του.

Προϋποθέσεις απόδειξης της πολυτεκνικής ιδιότητας διαζευγμένων εκπαιδευτικών προκειμένου να τύχουν της ευνοϊκής ρύθμισης της μετάθεσης και τοποθέτησής τους κατά προτεραιότητα.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Οι διαζευγμένοι εκπαιδευτικοί προκεμένου να τύχουν των ευνοϊκών ρυθμίσεων του άρθρου 13 του Π.Δ. 50/1996 και του άρθρου 1 παρ. 8 του Ν 3194/2003 πρέπει να ισχυρισθούν και αποδείξουν ότι έχουν την γονική μέριμνα και επιμέλεια τεσσάρων τουλάχιστον τέκνων με τις προϋποθέσεις που προβλέπουν οι προεκτεθείσες διατάξεις. Ειδικότερα πρέπει προς τον σκοπό αυτό να προσκομίσουν στην αρμόδια υπηρεσία δικαστική απόφαση ή έγγραφη κοινή συμφωνία με τον σύζυγο ή την σύζυγό τους από όπου προκύπτει ότι ασκούν την γονική μέριμνα και επιμέλεια των ανωτέρω τέκνων ή αίτηση ή αγωγή, από την οποία αποδεικνύεται ότι άρχισε η δικαστική διαδικασία για έκδοση δικαστικής απόφασης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1513 Α.Κ. και δεν έχει ακόμη εκδοθεί σχετική απόφαση, οπότε στην περίπτωση αυτή ασκείται προσωρινά από κοινού και από τους δύο γονείς η γονική μέριμνα και επιμέλεια των τέκνων τους.

Αναστολή της παραγραφής εντόκου γραμματίου του Ελληνικού Δημοσίου, λόγω συνδρομής ανωτέρας βίας στο πρόσωπο της δικαιούχου της ενσωματωμένης σ’ αυτό απαιτήσεως.(..)Κατάσταση :  Μη αποδεκτή 
Δεν αποτελεί λόγο μη ενάρξεως του χρόνου παραγραφής εντόκου γραμματίου του Δημοσίου, η επίκληση από τη δικαιούχο της απαιτήσεως χρόνιων προβλημάτων υγείας, και ιδίως η έκπτωση των ψυχοδιανοητικών της λειτουργιών, εφόσον το γεγονός αυτό, δεν συνιστά νομικό κώλυμα για τη δικαστική επιδίωξη της απαιτήσεως, ούτε διακοπτικό λόγο παραγραφής της αξιώσεώς της κατά του Δημοσίου κατ’ άρθρο 93 του Ν 2362/95. Επίσης, δεν συντρέχει λόγος αναστολής συμπλήρωσης της παραγραφής της αξιώσεως της δικαιούχου κατά του Δημοσίου, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 92 του ως άνω Ν 2362/95, αφενός διότι δεν ήταν πρόσωπο ανίκανο ή περιορισμένα ικανό που είχε τεθεί σε δικαστική συμπαράσταση και κατά το τελευταίο εξάμηνο της συμπλήρωσης του χρόνου παραγραφής δεν είχε δικαστικό συμπαραστάτη (άρθρο 258 ΑΚ), ενώ αφετέρου, τα χρόνια προβλήματα της υγείας της δεν στοιχειοθετούν λόγο ανωτέρας βίας, κατά την έννοια του άρθρου 92 εδ.β’ του ιδίου ως άνω νόμου, που επήλθε μέσα στο τελευταίο εξάμηνο του χρόνου συμπλήρωσης της παραγραφής.

Ερωτάται εάν υποχρεούται η Υπηρεσία στην καταβολή της δικαστικής αμοιβής και των δικαστικών εξόδων που επιδικάστηκαν με την απόφαση για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας λόγω απαλλοτρίωσης : α) για τις ιδιοκτησίες που αφορούν δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν επί καταψηφιστικής αγωγής για την καταβολή αποζημίωσης από την απαλλοτρίωση, β) για τις ιδιοκτησίες για τις οποίες δεν συντελέστηκε η απαλλοτρίωση και δεν υπήρξε περαιτέρω διοικητική και δικαστική διεκδίκηση της αποζημίωσης, γ) εάν στην περίπτωση υποχρέωσης καταβολής της δικαστικής αμοιβής και των δικαστικών εξόδων επιβαρύνεται το δημόσιο με τόκους υπερημερίας και δ) ο χρόνος έναρξης υπολογισμού του τόκου.(...)α) Για όλες τις ιδιοκτησίες για τις οποίες δεν συντελέστηκε η απαλλοτρίωση λόγω μη παρακατάθεσης της πλήρους αποζημίωσης και έχει αυτοδικαίως αρθεί, το Ελληνικό Δημόσιο, ως υπόχρεο προς αποζημίωση, υποχρεούται και στην καταβολή της δικηγορικής αμοιβής και της δικαστικής δαπάνης, όπως προσδιορίστηκαν με την απόφαση καθορισμού οριστικής τιμής, και εφ’ όσον οι απαιτήσεις αυτές δεν έχουν υποπέσει σε παραγραφή, ανεξάρτητα αν οι καθ’ ων η απαλλοτρίωση έχουν επιδιώξει ή μη τη διατήρησή της απαλλοτρίωσης ή αν έχουν ασκήσει αγωγή για την επιδίωξή της αποζημίωσης και β) επί των ανωτέρω ποσών δεν οφείλονται τόκοι υπερημερίας καθώς δεν προκύπτει επίδοση αγωγής προς το Ελληνικό Δημόσιο με αίτημα την καταβολή τους (ομόφωνα).

Απαλλαγή τρίτεκνων διαζευγμένων γονέων που έχουν την επιμέλεια προστατευόμενων ανηλίκων τέκνων δυνάμει έγγραφης συμβολαιογραφικής πράξης περί λύσης του γάμου ή δυνάμει πρακτικού διαμεσολάβησης σε εκκρεμή οικογενειακή διαφορά από τέλος ταξινόμησης κατά την αγορά Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου.(..)α) Το πρακτικό διαμεσολάβησης σε εκκρεμή οικογενειακή διαφορά, που συντάσσεται δυνάμει του άρθρου 8 του ν. 4640/2019, προς κατάθεση στη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου, με το οποίο καθορίζεται, μεταξύ άλλων, η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων, δεν αποτελεί και δεν συνιστά, κατά την έννοια της διάταξης της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν. 3454/2006 «δικαστική απόφαση», όπως προϋποθέτει η ερμηνευόμενη διάταξη, ούτε δύναται, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, να θεωρηθεί ερμηνευτικά ότι επέχει θέση δικαστικής απόφασης, καθώς και ότι δεν δύναται να θεωρηθεί η ανάθεση γονικής μέριμνας και επιμέλειας ανηλίκων τέκνων με πρακτικό διαμεσολάβησης, ως ανάθεση «με νόμο», β) δεν συνιστά η ανάθεση της γονικής μέριμνας και της επιμέλειας ανηλίκων τέκνων, σύμφωνα με το άρθρο 1441 του Αστικού Κώδικα, όπως ισχύει τροποποιηθέν με το άρθρο 22 του ν. 4509/2017, ανάθεση «με νόμο» και γ) δύναται να χορηγηθεί η φοροαπαλλαγή από το τέλος ταξινόμησης κατά την αγορά Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου σε τρίτεκνο γονέα που του έχει ανατεθεί η επιμέλεια ανηλίκων τέκνων με πρακτικό διαμεσολάβησης, σύμφωνα με τον ν. 4640/2019 ή με συμβολαιογραφική πράξη, κατ’ άρθρο 1441 του Α.Κ., και ότι πληρούνται σε αυτές τις δύο περιπτώσεις οι προϋποθέσεις του ν. 3454/2006 (ομόφωνα).

Ερωτάται εάν η Ε.Υ.Π. μετά τον αναδρομικό διορισμό υπαλλήλου της σε συμμόρφωση δικαστικής απόφασης α) υποχρεούται να του καταβάλει τις αποδοχές που αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα της αναδρομής του διορισμού του, β) εάν αντίκειται στην αρχή της καλής πίστης, κατ’ άρθρο 288 ΑΚ, ο συμψηφισμός των ανωτέρω αποδοχών με τις αποδοχές που αυτός έλαβε κατά το ίδιο διάστημα ως μετακλητός υπάλληλος στα Υπουργεία Εξωτερικών και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και γ) εάν η πρόσληψη του εν λόγω υπαλλήλου ως μετακλητού υπαλλήλου στα Υπουργεία Εξωτερικών και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, σύμφωνα ...(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η Ε.Υ.Π. υποχρεούται, στο πλαίσιο της πλήρους συμμόρφωσής της με την ακυρωτική δικαστική απόφαση, να καταβάλει στον διορισθέντα αναδρομικά υπάλληλό της τις αποδοχές που αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα της αναδρομής του διορισμού του, συμψηφίζοντας ωστόσο στο ως άνω ποσό ό,τι εισοδήματα αποκόμισε ο ως άνω υπάλληλος κατά το ίδιο διάστημα από την δημόσια υπηρεσία του ως μετακλητού υπαλλήλου στο ιδιαίτερο γραφείο του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών και στο ιδιαίτερο γραφείο του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, λαμβανομένου υπόψη ότι ο συγκεκριμένος συμψηφισμός, βάσει του διδόμενου ιστορικού, δεν αντίκειται στην κατ’ άρθρο 288ΑΚ αρχή της καλής πίστης (ομόφωνα).

Πρόσληψη συμβασιούχων έργου.Με τις διατάξεις του άρθρου 46 του ν. 3996/2011, όπως προκύπτει και από την οικεία αιτιολογική έκθεση, αποσαφηνίζεται νομοθετικά ο φορέας ασφάλισης των απασχολούμενων με σύμβαση μίσθωσης έργου σε φορείς του δημοσίου τομέα καθώς και στους ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού. Ειδικότερα, ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι α) όσοι απασχολούνται στους ανωτέρω φορείς με σύμβαση μίσθωσης έργου που έχει καταρτισθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 του ν. 2527/1997, δηλαδή με βάση γνωμοδότηση ότι δεν υποκρύπτεται εξαρτημένη εργασία, ασφαλίζονται υποχρεωτικά στον ΟΑΕΕ, β) η ασφάλιση που έχει χωρήσει μέχρι την έναρξη ισχύος της νέας αυτής διάταξης στο ΙΚΑ ή στον ΟΑΕΕ για τους απασχοληθέντες στους φορείς αυτούς παραμένει ισχυρή και γ) ότι οι ανωτέρω ρυθμίσεις εφαρμόζονται σε εκκρεμείς υποθέσεις σε οποιοδήποτε στάδιο της διοικητικής και δικαστικής διαδικασίας. Παρέπεται δε εκ των ανωτέρω ότι οι διατάξεις της παρ. 2 του προρρηθέντος άρθρου τυγχάνουν εφαρμογής στις περιπτώσεις εκείνες που έχει συναφθεί και είναι ισχυρή γνήσια σύμβαση έργου, αλλά υπάρχει διοικητική ή δικαστική αμφισβήτηση ως προς τον ασφαλιστικό οργανισμό στον οποίο υπάγονται οι απασχολούμενοι. Συνακόλουθα, στην περίπτωση που με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, δημοσιευθείσα πριν τον χρόνο έναρξης ισχύος του ως άνω νόμου, έχει κριθεί το είδος της εργασιακής σχέσης εργαζόμενου σε ΟΤΑ α΄ βαθμού και δη ότι ο ορθός νομικός χαρακτηρισμός της σύμβασης που έχει καταρτισθεί είναι εκείνος της εξαρτημένης εργασίας, οι διατάξεις του άρθρου 46 του ν. 3996/2011 δεν δύναται να οδηγήσουν σε ανατροπή του κανόνα του άρθρου 2 παρ. 1 περ. α του α.ν. 1846/1951, περί υποχρεωτικής και αυτοδίκαιης ασφάλισης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εργαζομένων, που συνδέονται με τον εργοδότη τους με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας. 

Δικαστικός συμβιβασμός.(...) ο δικαστικός συμβιβασμός αποτελεί σύμβαση διφυούς χαρακτήρα, ήτοι αφενός σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, με την οποία τα μέρη διαλύουν με αμοιβαίες υποχωρήσεις μία φιλονικία τους ή  μία αβεβαιότητα για κάποια έννομη σχέση, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 871 του Α.Κ. και αφετέρου δικονομική σύμβαση, η οποία περιβαλλόμενη τον προβλεπόμενο στο άρθρο 293 του ΚΠολΔ τύπο -  όπως η σχετική περί του συμβιβασμού δήλωση των διαδίκων ενώπιον του δικαστηρίου, που καταχωρίζεται στα οικεία πρακτικά, τα οποία υπογράφονται από τον Πρόεδρο του οικείου δικαστικού σχηματισμού και του Γραμματέα αυτού (βλ. άρθρα 256 και 258 του ΚΠολΔ) - επιφέρει την αυτοδίκαιη κατάργηση της δίκης (βλ. ΑΠ 138/2014, 540/2011). Συνεπώς, με το δικαστικό συμβιβασμό, ο οποίος επιλύει την μεταξύ των μερών διαφορά επιφέροντας την κατάργηση της μεταξύ τους ανοιγείσης δίκης και είναι εξοπλισμένος με εκτελεστότητα, παρέχοντας το δικαίωμα στον φορέα της σχετικής αξιώσεως να  ενεργοποιήσει δυνάμει του τίτλου αυτού αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του οφειλέτη, τερματίζεται η επιδικία και παρέχεται κατ’ ουσίαν οριστική δικαστική προστασία, αφού μετά την κατάργηση της δίκης λόγω δικαστικού συμβιβασμού τυχόν άσκηση νέας αγωγής με το αυτό περιεχόμενο θα είναι απορριπτέα ως αβάσιμη (βλ. ΑΠ 138/2014, Ν. Νίκα: "Ο δικαστικός συμβιβασμός", 1984, σελ. 249). Περαιτέρω, ο δικαστικός συμβιβασμός δεσμεύει τους διαδίκους έως ότου διαγνωσθεί η ακυρότητά του, ακυρωθεί ή ανατραπεί,  η διάγνωση δε του κύρους του δικαστικού συμβιβασμού προϋποθέτει αφενός αμφισβήτηση αυτού από ένα τουλάχιστον των μερών και αφετέρου την τήρηση της εκ του νόμου προβλεπόμενης δικαστικής διαδικασίας, που συνίσταται στην με πρωτοβουλία ενός των μερών κλήση προς περαιτέρω συζήτηση ενώπιον του οικείου  δικαστηρίου, στο πλαίσιο της οποίας θα τεθεί υπό μορφήν ενστάσεως από τον εγείροντα την σχετική αμφισβήτηση διάδικο το ζήτημα του κύρους του συμβιβασμού. Επί του ζητήματος δε αυτού θα κρίνει ο οικείος δικαστικός σχηματισμός, μόνος αρμόδιος να διαπιστώσει εάν εχώρησε έγκυρη κατάργηση της δίκης ή όχι, ενώ ο διάδικος που αμφισβητεί το κύρος του δικαστικού συμβιβασμού μπορεί να προκαλέσει σχετική δικαστική κρίση και  με την άσκηση αναγνωριστικής αγωγής (άρθρο 70 Κ.Πολ.Δ.),  άλλως με την άσκηση ανακοπής κατά της εκτελέσεως (άρθρο 933 Κ.Πολ.Δ.), κατά περίπτωση (βλ. Ειρ.Πρέβεζας 17/1997, Εφ.Δωδ. 86/1990, Ν.Νίκα, ό.π. σελ. 300 επ.)