Αριθμός Πρωτοκόλλου: Π.Δ.95/2016

Διαδικασία ηλεκτρονικής δημοσίευσης αποσπάσματος κατασχετήριας έκθεσης και περιλήψεων πράξεων και δηλώσεων στην ιστοσελίδα δημοσιεύσεων πλειστηριασμών του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων − Τομέα Ασφάλισης Νομικών (ΕΤΑΑ−ΤΑΝ).

Παράταση προθεσμιών διαδικασίας εκλογής των αιρετών εκπροσώπων των υπαλλήλων στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (ΕΤΑΑ).

Τροποποίηση - Ανακεφαλαίωση των οδηγιών που αφορούν την υποχρεωτική παράλληλη ασφάλιση στο ΕΤΑΑ και στον ΟΑΕΕ των ανεξάρτητα απασχολούμενων οι οποίοι ασφαλίστηκαν σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό ή το Δημόσιο μέχρι 31.12.1992
(ΑΔΑ:6ΠΧΖ4691Ω3-31Δ)

Η παρούσα απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής, για φορολογικές οφειλές συνολικού ποσού 10.198,97 ευρώ (εκ των οποίων 3.410,46 ευρώ κεφάλαιο και 6.788,48 ευρώ προσαυξήσεις), του αποβιώσαντος οφειλέτη. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε προβεί σε αποποίηση της σχετικής κληρονομιάς. Η Διεύθυνση έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και οι αναφυόμενες διαφορές δεν επιλύονται μέσω ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 72 Κ.Φ.Δ.), αλλά με την άσκηση ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση (αρ. 37/2024) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της ατομικής ειδοποίησης χρεών την οποία εξέδωσε ο Προϊστάμενος της ΙΓ’ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή των βεβαιωμένων οφειλών του θανόντος πατέρα της, ισχυριζόμενη ότι αγνοούσε την ύπαρξη κληρονομιαίας περιουσίας και τη σκοπιμότητα της υποβολής δήλωσης αποποίησης κληρονομίας. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, έκρινε ότι η ατομική ειδοποίηση χρεών ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης. Κατά των πράξεων αυτών προβλέπεται ρητά η άσκηση ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου και όχι ενδικοφανούς προσφυγής, με αποτέλεσμα η Υπηρεσία να στερείται αρμοδιότητας εξέτασης.

Με τα δεδομένα αυτά το Τμήμα κρίνει ότι η διάσταση των διενεργηθεισών δημοσιεύσεων περίληψης της διακήρυξης σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο με τα προβλεπόμενα στους οικείους κανόνες συνιστά, κατ’ αρχήν, πλημμέλεια της διαδικασίας του επίμαχου διαγωνισμού. Πλην, η εν λόγω πλημμέλεια πρέπει εν προκειμένω να θεωρηθεί ότι δεν επηρέασε ουσιωδώς τη λειτουργία των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της διαφάνειας και δεν εμπόδισε την ανάπτυξη επαρκούς ανταγωνισμού, καθώς με τις πραγματοποιηθείσες δημοσιεύσεις εκπληρώθηκε ο σκοπός της διασφάλισης ευρείας δημοσιότητας της προκείμενης διαγωνιστικής διαδικασίας, λαμβανομένων περαιτέρω υπόψη των εξής: α) στη συγκεκριμένη περίπτωση πραγματοποιήθηκε δημοσίευση περίληψης τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο, στην οποία περιλαμβανόταν βασικά στοιχεία της σύμβασης, β) ούτως ή άλλως η περίληψη της δημοσίευσης δεν περιέχει πλήρη στοιχεία τόσο της διαδικασίας όσο και της σύμβασης εκτέλεσης, γ) όλοι οι δυνητικώς ενδιαφερόμενοι να λάβουν μέρος στο διαγωνισμό μπορούσαν να λάβουν πλήρη γνώση των λοιπών στοιχείων από τη δημοσιευθείσα στην ιστοσελίδα του αιτούντος διακήρυξη, δ) δεν υπήρξε διάσταση μεταξύ των πληροφοριών που δημοσιεύθηκαν σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο. Ως προς το δικαίωμα προαίρεσης, όμως, η πλημμέλεια της ανωτέρω δημοσίευσης καθιστά το σχετικό όρο παράνομο, καθώς δεν εξειδικεύει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα ασκηθεί το δικαίωμα προαίρεσης και δεν το προσδιορίζουν ποιοτικά και χρονικά και για το λόγο αυτό θα πρέπει να απαλειφθεί από το σχέδιο σύμβασης.

Εάν είναι δυνατή η καταβολή του επιδόματος μητρότητας, που προβλέπεται στο άρθρο 6 παρ.1 του ν. 4097/2012, στις ασφαλισμένες του πρ. ΕΤΑΑ, οι οποίες έχουν διακόψει την άσκηση επαγγέλματος, πριν ή μετά την έναρξη ισχύος των διατάξεων της παρ. 5 του άρθρου 23 του ν. 4529/2018, και είτε έχουν ενεργή ασφαλιστική ικανότητα κατά τον τοκετό βάσει των εν λόγω τελευταίων διατάξεων είτε συνεχίζουν την προαιρετική ασφάλιση βάσει του άρθρου 20 του ν. 4488/2017.(...)Δεν είναι δυνατή η καταβολή του επιδόματος μητρότητας, που προβλέπεται στο άρθρο 6 παρ.1 του ν. 4097/2012, στις ασφαλισμένες του πρ. ΕΤΑΑ, οι οποίες έχουν διακόψει την επαγγελματική δραστηριότητά τους, πριν ή μετά την έναρξη ισχύος των διατάξεων της παρ. 5 του άρθρου 23 του ν. 4529/2018, ανεξάρτητα από το αν έχουν ενεργή ασφαλιστική ικανότητα κατά τον τοκετό βάσει των ως άνω διατάξεων ή συνεχίζουν την προαιρετική ασφάλιση βάσει του άρθρου 20 του ν. 4488/2017 (ομόφωνα).

ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΣΚ24/2023Ερωτάται εάν είναι δυνατή η καταβολή του επιδόματος μητρότητας, που προβλέπεται στο άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 4097/2012, στις ασφαλισμένες του πρώην Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (Ε.Τ.Α.Α.), οι οποίες έχουν διακόψει την άσκηση επαγγέλματος, πριν ή μετά την έναρξη ισχύος των διατάξεων της παραγράφου 5 του άρθρου 23 του ν. 4529/2018 (Α΄ 56) και είτε έχουν ενεργή ασφαλιστική ικανότητα κατά τον τοκετό, βάσει των τελευταίων αυτών διατάξεων, είτε συνεχίζουν την προαιρετική ασφάλιση, βάσει του άρθρου 20 του ν. 4488/2017 (Α΄ 137).(...)Δεν είναι δυνατή η καταβολή του επιδόματος μητρότητας, που προβλέπεται στο άρθρο 6 παρ.1 του ν.4097/2012, στις ασφαλισμένες του πρώην Ε.Τ.Α.Α., οι οποίες έχουν διακόψει την επαγγελματική δραστηριότητά τους, πριν ή μετά την έναρξη ισχύος των διατάξεων της παραγράφου 5 του άρθρου 23 του ν.4529/2018, ανεξάρτητα από το αν έχουν ενεργή ασφαλιστική ικανότητα κατά τον τοκετό βάσει των ως άνω διατάξεων ή συνεχίζουν την προαιρετική ασφάλιση βάσει του άρθρου 20 του ν.4488/2017. (ομόφωνα). Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του ΝΣΚ, κατόπιν της υπ’ αριθμ. 108/2020 γνωμοδότησης του Στ΄ Τμήματος, η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τον αρμόδιο Υποδιοικητή του ΕΦΚΑ και με το υπ’ αριθμ πρωτ. 180285/18-04-2022 έγγραφό του, ζήτησε την παραπομπή του ερωτήματος στην Ολομέλεια του ΝΣΚ

Αίτηση για άρση αποφατικής σύγκρουσης δικαιοδοσίας, ασκούμενη στο ΑΕΔ - φύση διαταγής πληρωμής  αναστολή προθεσμιών στις δικαστικές διακοπές.(...) Στην προκειμένη περίπτωση, όπως εκτίθεται στην πρώτη σκέψη, η διαφορά προκλήθηκε από την άσκηση ανακοπής και στη συνέχεια εφέσεως ενώπιον πολιτικού δικαστηρίου κατά διαταγής πληρωμής που εκδόθηκε από πολιτικό δικαστή, κατά τη διαδικασία των άρθρων 624 έως 634 του Κώδικα Πολιτ. Δικονομίας. Δεδομένου ότι η έκδοση διαταγής πληρωμής εντάσσεται στην άσκηση δικαστικής και όχι διοικητικής αρμοδιότητας, ο έλεγχος της ορθότητας της αποφάσεως του δικαστικού λειτουργού της πολιτικής δικαιοδοσίας, που δέχθηκε την αίτηση εκδόσεως διαταγής πληρωμής για απαίτηση από σύμβαση δημοτικού έργου, ανήκει, κατά τα προεκτεθέντα, αποκλειστικά στα πολιτικά δικαστήρια. Συνεπώς, ορθώς, αν και με διάφορη αιτιολογία, απορρίφθηκε από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών η ανακοπή του Δήμου  κατά της  διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ενώ, αντιθέτως, εσφαλμένως το πολιτικό Εφετείο Αθηνών απέρριψε έφεση του Δήμου  κατά της αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου που είχε απορρίψει για έλλειψη δικαιοδοσίας ανακοπή του Δήμου κατά της ανωτέρω διαταγής πληρωμής υπό τα συντρέχοντα πραγματικά και νομικά δεδομένα της υποθέσεως,..Δια ταύτα Αίρει υπέρ της δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων την αποφατική σύγκρουση, κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό.Εξαφανίζει την 8462/22-10-2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παραπέμπει την υπόθεση στο δικαστήριο προς κρίση.

Κατ’ επίκληση των διατάξεων του άρθρου 337 του ν. 4700/2020 «Ενιαίο κείμενο Δικονομίας για το Ελεγκτικό Συνέδριο, ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο για τον προσυμβατικό έλεγχο (…)» (Α΄ 127), το Ζ΄ Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με το πρακτικό 1 της συνεδρίασής του της 10ης Ιανουαρίου 2022, ζητεί από την Ολομέλεια του Δικαστηρίου να άρει τις αμφιβολίες που σχηματίστηκαν στα μέλη του Κλιμακίου αναφορικά με την υπαγωγή σχεδίου σύμβασης του Υπουργείου Δικαιοσύνης στον προσυμβατικό έλεγχο του Δικαστηρίου.(..)Κατά συνέπεια, για τις χρηματοδοτούμενες από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας συμβάσεις ισχύει ο γενικός κανόνας των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 324 του ν. 4700/2020. Συνακόλουθα το εξεταζόμενο σχέδιο σύμβασης υπάγεται λόγω ποσού στον προσυμβατικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.(...)Κατά συνέπεια η κρινόμενη συμφωνία, την οποία συνάπτει η Ελληνική Δημοκρατία μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και η οποία συνεπάγεται σημαντική περιουσιακή μετακίνηση εθνικών πόρων για την «αποζημίωση» συμβουλευτικής φύσης υπηρεσιών, αποτελεί «σύμβαση», κατά την έννοια του άρθρου 324 παρ. 1 του ν. 4700/2020 - ανεξάρτητα αν συνάπτεται με διεθνή οργανισμό που δεν ενεργεί ως εμπορικός φορέας (σκέψη 20 της παρούσας) - και ως τέτοια η συμφωνία αυτή υπάγεται στον προσυμβατικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κατά την ίδια ως άνω διάταξη.(...)Με βάση τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο κρίνει ότι η υπό σύναψη σύμβαση, εντασσόμενη στον χώρο του διεθνούς δικαίου, διέπεται από το κανονιστικό πλαίσιο που έχει θεσπίσει ο συγκεκριμένος διεθνής οργανισμός για τη σύναψη και υλοποίησή της, το οποίο, ως και η ιδρυτική του συνθήκη, είναι ομοίως δεσμευτικό για τα μέλη του. Η σύμβαση αυτή βρίσκεται εκτός του ενωσιακού πλαισίου για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων, όπως προδιαγράφεται, πλην άλλων,  με την Οδηγία 2014/24/ΕΕ  και τον ν. 4412/2016 που ενσωμάτωσε αυτή στην εσωτερική έννομη τάξη (βλ. σχετ. και το Ref. Ares (2016)3119390 – 30/06/2016 Ε2/LT/jd έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το οποίο επικαλέστηκε το Ελληνικό Δημόσιο μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης τόσο στις από 31.1.2022 απόψεις του όσο και στο από 2.2.2022 υπόμνημά του).

Ενίσχυση ξενοδοχειακών και τουριστικών καταλυμάτων για τη δημιουργία διαδικτυακών τόπων προβολής και συστημάτων ηλεκτρονικών κρατήσεων (digi-lodge:ζητείται η ακύρωση: α) της 605/9.9.2015 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του Υπουργείου Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού και β) κάθε άλλης συναφούς, προγενέστερης ή μεταγενέστερης, πράξης ή παράλειψης της Διοίκησης Όπως προκύπτει από το 110/1.2.2021 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιαρχείου Δημοτικής Ενότητας Νάξου του Δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, ο 45ος εκκαλών, …. του …υ, απεβίωσε στις 9.8.2020. Συνεπεία του γεγονότος αυτού, που έλαβε χώρα μετά την άσκηση της έφεσης, επήλθε διακοπή της δίκης [άρθρα 52 και 53 της Δικονομίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ν. 4700/2020, Α΄ 127, στο εξής: Δικ.Ελ.Συν.)]. Τη δίκη δηλώνει ότι επαναλαμβάνει (βλ. άρθρο 54 της Δικ.Ελ.Συν.), κατ’ εκτίμηση της από 7.9.2022 εξουσιοδότησής της, η κόρη του αποβιώσαντος εκκαλούντος …… (βλ. την 464/27.5.2021 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Νάξου …..), χωρίς ωστόσο να προσκομίζει πλήρη στοιχεία, από τα οποία να αποδεικνύεται η κληρονομική της ιδιότητα, καθώς και την κατάσταση του άρθρου 54 της Δικ.Ελ.Συν. με τα στοιχεία των προσώπων που έχουν δικαίωμα επανάληψης της δίκης. Ενόψει αυτού, πρέπει, με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 254 παρ. 1 του ν. 4700/2020, να προσκομιστούν: α) πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του αποβιώσαντος εκκαλούντος, β) πιστοποιητικό του αρμόδιου δικαστηρίου περί δημοσίευσης ή μη διαθήκης αυτού, γ) αντίγραφο της διαθήκης σε περίπτωση δημοσίευσής της, δ) πιστοποιητικό του αρμόδιου δικαστηρίου περί τυχόν καταχώρησης δηλώσεων αποποίησης της κληρονομίας του εκκαλούντος και ε) κατάσταση με τα ονόματα και τις διευθύνσεις των προσώπων που έχουν επίσης δικαίωμα επανάληψης της δίκης και βεβαίωση προς το Δικαστήριο για την πληρότητα της κατάστασης αυτής (βλ. άρθρο 54 της Δικ.Ελ.Συν.). Οι δημόσιες αρχές ή τα όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης, από τις οποίες θα ζητηθούν τα ανωτέρω στοιχεία, υποχρεούνται να τα παρέχουν άμεσα προς το Δικαστήριο και μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από τότε που θα λάβουν γνώση του σχετικού εγγράφου της Γραμματείας του. Ακολούθως, βάσει των ανωτέρω στοιχείων, να αναζητηθούν οι δικαιούμενοι να επαναλάβουν τη δίκη. Στη συνέχεια, πρέπει να ορισθεί αρμοδίως νέα δικάσιμος για τη συνέχιση της δίκης, κατά την οποία να κλητευθούν ώστε να παραστούν οι δικαιούμενοι να συνεχίσουν τη δίκη διάδικοι.(...)Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να κηρυχθεί διακοπείσα η δίκη επί της έφεσης του 45ου εκκαλούντος, να απορριφθεί η έφεση ως προς τους λοιπούς (με αριθμό 1 έως 44) εκκαλούντες και να διαταχθούν με επιμέλεια της Γραμματείας τα οριζόμενα στη σκέψη 2 της παρούσας