ΔΕΔ/Αθ/154/2025

Η απόφαση (380/2025) του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος, αμφισβητούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε./Ε.Ε.Τ.Α. φορολογικού έτους 2011, συνολικού ποσού 653,01 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι αφορούσαν τον παππού του που είχε αποβιώσει 16 χρόνια πριν τη βεβαίωση της οφειλής και ήταν παραγεγραμμένες. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση συνιστά πράξη που εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, οι αναφυόμενες διαφορές αυτού του σταδίου πρέπει να επιλύονται μέσω ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον της ΔΕΔ απαράδεκτη.

Η απόφαση (Αριθμός 539) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής-Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, μέσω της οποίας ενημερώθηκε για ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ποσού 147.415,38 ευρώ του θανόντος. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ακύρωση πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω πλάνης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, κρίνοντας ότι η Ατομική Ειδοποίηση αποτελεί πράξη που εκδίδεται στο πλαίσιο της διοικητικής εκτέλεσης. Συνεπώς, οι αναφυόμενες διαφορές εξ αυτών των πράξεων ανάγονται στο στάδιο της είσπραξης και πρέπει να επιλύονται μέσω ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου.

Η απόφαση αριθ. 591/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά μιας ατομικής ειδοποίησης καταβολής υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε λόγους παραγραφής των οφειλών, ωστόσο η Υπηρεσία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ενδικοφανής προσφυγή δεν αποτελεί το κατάλληλο νόμιμο μέσο για την επίθεση στην εν λόγω πράξη, καθώς η ατομική ειδοποίηση ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και οι διαφορές που προκύπτουν από αυτήν επιλύονται με την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επικαλέστηκε σχετική νομολογία και διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων για να δικαιολογήσει τη θέση της.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΙΓ΄ Αθηνών. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος της αποβιώσασας γιαγιάς του, αμφισβήτησε την έκδοση της ειδοποίησης για οφειλές συνολικού ποσού 1.331,33 ευρώ και προσαυξήσεις 837,55 ευρώ, πιθανολογώντας εσφαλμένη έκδοση και παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φορολογικού βάρους, προτείνοντας την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 483/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 14-11-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, συνολικού ποσού 144.841,21€, η οποία εκδόθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας ως κληρονόμου του πατέρα της. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης λόγω πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω πλάνης και ακυρότητας ταμειακής βεβαίωσης. Η Διεύθυνση έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και πρέπει να επιλυθεί με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων, σύμφωνα με το άρθρο 217 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ., και όχι μέσω της διαδικασίας ενδικοφανούς προσφυγής του ΚΦΔ.

Η απόφαση 638 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η κληρονόμος κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα αιτούνταν τη διαγραφή ληξιπρόθεσμων οφειλών του θανόντος, συνολικού ποσού 4.106,64 ευρώ (περιλαμβανομένων προσαυξήσεων), που αφορούσαν Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε./Ε.Ε.Τ.Α. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση αποτελεί πράξη που εκδίδεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι πράξη προσδιορισμού φορολογικού βάρους. Ως εκ τούτου, οι αναφυόμενες διαφορές αντιμετωπίζονται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής στη ΔΕΔ νομικά απαράδεκτη.

Απόφαση 222/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας της Α.Α.Δ.Ε. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές ΕΝΦΙΑ (συνολικού ποσού 1.038,95€), στις οποίες φέρεται να είναι συνυπεύθυνη ως κληρονόμος του αποβιώσαντος πατέρα της, παρά το γεγονός ότι είχε προβεί σε αποποίηση της κληρονομίας. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής εκδίδεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης των οφειλών. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 5104/2024), οι διαφορές που αναφύονται σε αυτό το στάδιο δεν υπάγονται στην ενδικοφανή προσφυγή, αλλά πρέπει να προσβληθούν με άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων.

Η απόφαση 221/10-02-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας της Α.Α.Δ.Ε., συνολικού ποσού 1.038,95 ΕΥΡΩ. Η προσφεύγουσα στρεφόταν κατά των οφειλών αυτών, οι οποίες αφορούν ΕΝΦΙΑ ετών 2014-2021 του αποβιώσαντος πατέρα της, ισχυριζόμενη ότι βάσει διαθήκης —που δεν έχει δημοσιευτεί λόγω ολιγωρίας του αδερφού της— μοναδικός κληρονόμος του ακινήτου είναι ο αδερφός της, ενώ η ίδια προέβη σε αποποίηση της εξ αδιαθέτου επαγωγής. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη, διότι η Ατομική Ειδοποίηση εκδίδεται στο πλαίσιο της διοικητικής εκτέλεσης. Κατά πράξεων διοικητικής εκτέλεσης αναφύονται διαφορές στο στάδιο της είσπραξης, οι οποίες προσβάλλονται μόνο με την άσκηση ανακοπής στα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια και όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Η υπ' αριθμόν 346/2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 21/10/2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ, μέσω της οποίας κοινοποιήθηκε οφειλή 1.158,00 ευρώ (πλέον προσαυξήσεων) για τέλος επιτηδεύματος οικονομικού έτους 2012. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση λόγω παραγραφής, καθώς ενημερώθηκε 11 χρόνια μετά τη λήξη της οφειλής. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η εν λόγω ειδοποίηση αποτελεί πράξη της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης και ως εκ τούτου, δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της ΔΕΔ, αλλά προσβάλλεται μόνο μέσω ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων.

Η παρούσα απόφαση (564/2025) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή της .................., η οποία στρεφόταν κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα καλείτο να καταβάλει 5.147,58€, εκ των οποίων 4.390,48€ αφορούσαν οφειλές του αποβιώσαντα συζύγου της, αμφισβητώντας την ιδιότητά της ως κληρονόμος εξ αδιαθέτου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη αφορά το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης (είσπραξη), και όχι το στάδιο του προσδιορισμού φόρου. Συνεπώς, η Υπηρεσία στερείται αρμοδιότητας, καθώς το νόμιμο ένδικο βοήθημα κατά των πράξεων διοικητικής εκτέλεσης είναι η ανακοπή (άρθρα 65 ΚΕΔΕ και 217 ΚΔΔ) ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, και όχι η ενδικοφανής προσφυγή.