ΔΕΔ/Αθ/151/2025

Η απόφαση αριθμού 311 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) στις 1 Φεβρουαρίου 2024. Στην απόφαση αυτή, εξετάστηκε μια ενδικοφανής προσφυγή εναντίον μιας μηνυτήριας αναφοράς που υποβλήθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Κηφισιάς στον προσφεύγοντα για φορολογική διαφυγή. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της μηνυτήριας αναφοράς και την απόρριψη της ποινικής δίωξης εις βάρος του. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επέκρινε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς η μηνυτήρια αναφορά δεν αποτελεί πράξη που υπάγεται στις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ). Η απόφαση υπογραμμίζει ότι η ενδικοφανής προσφυγή μπορεί να ασκηθεί μόνο κατά πράξεων που σχετίζονται με προσδιορισμό φόρου ή φορολογικών προστίμων, και όχι κατά ποινικών μηνύσεων.

Η απόφαση αριθ. 591/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά μιας ατομικής ειδοποίησης καταβολής υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε λόγους παραγραφής των οφειλών, ωστόσο η Υπηρεσία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ενδικοφανής προσφυγή δεν αποτελεί το κατάλληλο νόμιμο μέσο για την επίθεση στην εν λόγω πράξη, καθώς η ατομική ειδοποίηση ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και οι διαφορές που προκύπτουν από αυτήν επιλύονται με την άσκηση ανακοπής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση επικαλέστηκε σχετική νομολογία και διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων για να δικαιολογήσει τη θέση της.

Η απόφαση (αριθμός 365/10.03.2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «.................» ως απαράδεκτης. Η εταιρεία είχε προσφύγει κατά βεβαίωσης διοικητικών κυρώσεων ύψους 900,00€, οι οποίες είχαν επιβληθεί από τη Χημική Υπηρεσία Κεντρικής Μακεδονίας και βεβαιωθεί από το ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το πρόστιμο είχε ήδη εξοφληθεί στις 07.03.2024. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το εν λόγω πρόστιμο δεν υπάγεται στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.) και συνεπώς δεν δύναται να ασκηθεί κατ’ αυτού ενδικοφανής προσφυγή.

Η απόφαση 458/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντος με ΑΦΜ .................., κατοίκου Ν. Σμύρνης Αττικής. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της πράξης βεβαίωσης του Προϊσταμένου ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ (ΚΕ.Β.ΕΙΣ.) ΑΤΤΙΚΗΣ, με την οποία του κοινοποιήθηκε πρόστιμο επιβολής διοικητικών κυρώσεων του Τμήματος Τροχαίας Καλλιθέας, συνολικού ποσού 250,00 €. Ο λόγος της απόρριψης είναι ότι η προσβαλλόμενη πράξη (πράξη βεβαίωσης) δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ) και συνεπώς η Υπηρεσία στερείται αρμοδιότητας για την εξέτασή της.

Η απόφαση αριθμού 501 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής ενός πολίτη κατά της επιβολής προστίμου 100 ευρώ από την Δ.Ο.Υ. Χολαργού λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ως κάτοικος εξωτερικού είχε προθεσμία ενός έτους για την υποβολή της δήλωσης, αλλά η αρχή επέμενε ότι δεν αποδείχθηκε επαρκώς η κατοικία του στο εξωτερικό και ότι η προθεσμία ήταν εννέα μήνες. Η απόφαση επικυρώνει το πρόστιμο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση 261/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου της Δ.Ο.Υ. ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ, ύψους 250,00€. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της Δήλωσης Απόδοσης Φόρου Διαμονής για τη φορολογική περίοδο 1/4 - 30/4/2022, η οποία υποβλήθηκε με καθυστέρηση μόλις μίας (1) ημέρας (1/6/2022 αντί 31/5/2022). Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί ανυπαρξίας δόλου και εμπρόθεσμης απόδοσης του τέλους, επικυρώνοντας το πρόστιμο με βάση την αρχή της νομιμότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Έννοια ανακρίβειας φορολογικής δηλώσεως κατ’ άρθρο 68 § 2 περ. β’ του ν. 2238/1994. (Κατάσταση : Αποδεκτή,) Η έννοια της ανακρίβειας της φορολογικής δηλώσεως της περιπτώσεως β’ της παραγράφου 2 του άρθρου 68 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος- ΚΦΕ - (ν.2238/1994, Α’ 151) για την εφαρμογή - και την έκταση εφαρμογής - της περί δεκαετούς παραγραφής διατάξεως του άρθρου 84§4 του ίδιου νόμου, υπό το πρίσμα όσων έγιναν δεκτά με τις υπ’ αριθμ. 2934 και 2935/2017 αποφάσεις του ΣτΕ (7μ.) και το υπ’ αριθμ. 2642/2017 πρακτικό γνωμοδοτήσεως της Ολομελείας του ΝΣΚ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά των πράξεων απόρριψης εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2015, 2016 και 2017. Οι πράξεις αυτές εκδόθηκαν στις 24 Αυγούστου 2023 και κοινοποιήθηκαν ηλεκτρονικά στον προσφεύγοντα την ίδια ημέρα. Η ενδικοφανής προσφυγή υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, στις 30 Οκτωβρίου 2023, χωρίς να αναφέρεται λόγος καθυστέρησης. Βάσει των διατάξεων του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της, καθώς η προθεσμία για την υποβολή της είχε λήξει στις 30 Σεπτεμβρίου 2023.

Η Απόφαση 309 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά ταμειακής βεβαίωσης τελών κυκλοφορίας φορολογικού έτους 2024, συνολικού ύψους 340,00€, της Δ.Ο.Υ. Πρέβεζας. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι είχε καταβάλει εμπρόθεσμα τα τέλη και θεώρησε εκ παραδρομής τον καταλογισμό. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι οι διαφορές που προκύπτουν από τα τέλη κυκλοφορίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του νέου Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 5104/2024), καθώς τα τέλη κυκλοφορίας δεν περιλαμβάνονται ρητώς στις διατάξεις του Κώδικα. Συνεπώς, η υπό κρίση ενδικοφανής προσφυγή κρίθηκε εκτός της αρμοδιότητας της Δ.Ε.Δ., οδηγώντας στην απόρριψή της. Επιτρέπεται η άσκηση προσφυγής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων.

Η απόφαση 583/08-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής με ημερομηνία κατάθεσης 12-12-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ Θεσσαλονίκης, ποσού 285.441,00€, λόγω οφειλών εταιρείας. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενος ότι η κοινοποίηση έγινε παρανόμως μετά την πενταετία και ότι ο ρόλος του στην εταιρεία ήταν τυπικός. Η Διεύθυνση απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης (Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής – Υπερημερίας) και όχι στον προσδιορισμό φόρου σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ) και τη νομολογία.