ΣτΕ/ΤΜ.Ε/1626/2024

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ για το φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής αρχικής δήλωσης στοιχείων ακινήτων (Ε9). Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς της περί εμπρόθεσμης δήλωσης ή εφαρμογής ευνοϊκών εγκυκλίων για τροποποιητικές δηλώσεις. Ωστόσο, δέχθηκε ότι η πράξη επιβολής προστίμου (06-12-2024) εκδόθηκε μετά την παρέλευση της πενταετίας παραγραφής, η οποία έληξε στις 31/12/2023. Ως εκ τούτου, η πράξη ακυρώνεται και η τελική φορολογική υποχρέωση για το πρόστιμο ορίζεται σε 0,00€.

Η απόφαση 511/01-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή Ομόρρυθμης Εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00 € από τη Δ.Ο.Υ. Λευκάδας. Το πρόστιμο επιβλήθηκε επειδή η εταιρεία υπέβαλε εκπρόθεσμα τροποποιητική συγκεντρωτική κατάσταση πελατών-προμηθευτών για το φορολογικό έτος 2018. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η πράξη ήταν άκυρη λόγω παρέλευσης πενταετίας και διακοπής της εταιρείας. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ο ισχυρισμός της παραγραφής ήταν αβάσιμος, καθώς η προθεσμία υποβολής των καταστάσεων για το 2018 έληγε στις 22/04/2019, και συνεπώς η πενταετής παραγραφή έληγε την 31/12/2024. Καθώς η πράξη επιβολής προστίμου εκδόθηκε την 01/11/2024, κρίθηκε νόμιμη και εμπρόθεσμη. Το οριστικό πρόστιμο παραμένει 100,00 €.

Η Απόφαση 440/2025 αφορά την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου ποσού 3.000,00€, που επιβλήθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ για τη διαχειριστική περίοδο 01/01/2013 – 31/12/2013, λόγω μη επίδειξης βιβλίων βάσει του άρθρου 5 ν.2523/1997. Η αρχική ενδικοφανής προσφυγή είχε απορριφθεί ως εκπρόθεσμη, αλλά το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την υπ' αριθ. Α.......//2024 απόφασή του ακύρωσε την απόρριψη και ανέπεμψε την υπόθεση για ουσιαστική εξέταση. Κατά την επανεξέταση, η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος περί παραγραφής είναι βάσιμος. Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (616/2021), για τις υποθέσεις πριν την ισχύ του ΚΦΔ (πριν τις 31/12/2013), η διακοπή της παραγραφής απαιτεί τόσο την έκδοση όσο και την κοινοποίηση της πράξης. Δεδομένου ότι η πλήρης γνώση της πράξης από τον προσφεύγοντα συντελέστηκε στις 04/04/2022, μετά τη λήξη της πενταετούς παραγραφής (31/12/2019), η ΔΕΔ ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου λόγω παραγραφής.

Η απόφαση 147/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου (εισοδήματος, ΦΠΑ) και επιβολής προστίμων (ΦΠΑ, ΚΒΣ) για τη χρήση 2009 (οικονομικό έτος 2010), λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων. Η Δ.Ε.Δ. έκανε μερική αποδοχή της προσφυγής. Απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής για τον φόρο εισοδήματος και το πρόστιμο ΚΒΣ, δεχόμενη τη δεκαετή παραγραφή λόγω συμπληρωματικών στοιχείων (31/12/2020), και επικύρωσε την οριστική πράξη φόρου εισοδήματος ύψους 12.052,32 €. Ωστόσο, ακύρωσε τις πράξεις προσδιορισμού ΦΠΑ (9.939,00 €) και επιβολής προστίμου ΦΠΑ (1.995,00 €) λόγω παραγραφής πενταετίας (31/12/2015), καθώς δεν είχε εκδοθεί αρχική πράξη ΦΠΑ. Επίσης, η πράξη επιβολής προστίμου Κ.Β.Σ. τροποποιήθηκε σε 2.500,00 € (από 8.400,00 €) βάσει των ευμενέστερων διατάξεων του Ν.4174/2013, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ 2319/2021. Τέλος, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί μη εικονικότητας και καλής πίστης του προσφεύγοντα.

Η απόφαση (Αριθμός 283) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που κατατέθηκε από εταιρεία κατά της Πράξης Επιβολής Προστίμου (άρθρου 53 του ν. 5104/24) ύψους 500,00 € για το φορολογικό έτος 2018. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της δήλωσης παρακρατούμενου φόρου από μισθωτή εργασία για τον μήνα Οκτώβριο του 2018 (καταληκτική ημερομηνία υποβολής ήταν η 24.01.19). Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι είχε παρέλθει το χρονικό διάστημα της πενταετούς παραγραφής. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι το δικαίωμα του Δημοσίου για την επιβολή της πράξης δεν είχε παραγραφεί κατά την κοινοποίησή της, και επικύρωσε νομίμως το πρόστιμο.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους 100,00€, η οποία επιβλήθηκε για εκπρόθεσμη υποβολή συγκεντρωτικής κατάστασης πελατών-προμηθευτών (ΜΥΦ) για το 1ο τρίμηνο του 2018. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση, ισχυριζόμενη παραγραφή του δικαιώματος επιβολής προστίμου, καθώς είχαν παρέλθει πέντε έτη από την εκπρόθεσμη υποβολή (29.04.19). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι, σύμφωνα με το άρθρο 37 του ν. 5104/24, η πενταετής προθεσμία παραγραφής άρχισε την 31.12.2019 και συμπληρωνόταν την 31.12.2024. Δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη Πράξη Επιβολής Προστίμου εκδόθηκε στις 26.11.24, πριν τη λήξη της προθεσμίας, το δικαίωμα του Δημοσίου δεν είχε παραγραφεί. Συνεπώς, η απόφαση επικυρώνει το πρόστιμο των 100,00€.

Η απόφαση 314 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€, βάσει του άρθρου 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ), λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Η προθεσμία υποβολής της δήλωσης έληξε στις 19/12/2020, αλλά υποβλήθηκε εκπρόθεσμα στις 24/09/2024. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε άγνοια του κληρονομικού δικαιώματος και παραγραφή του δικαιώματος επιβολής προστίμου από το Δημόσιο. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η πράξη ήταν νόμιμη, ορθά επιβλήθηκε το πρόστιμο των 100€ και ότι η ενέργεια έγινε εντός του προβλεπόμενου χρόνου παραγραφής (πέντε έτη από το τέλος του έτους διαπίστωσης της παράβασης).

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου ποσού 100,00 ευρώ, που είχε επιβληθεί στην προσφεύγουσα για το φορολογικό έτος 2018. Το πρόστιμο αφορούσε την εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας, η οποία υποβλήθηκε στις 17.12.2018, ενώ η νόμιμη προθεσμία είχε λήξει στις 31.07.2018. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας περί παραγραφής, καθώς διαπίστωσε ότι η πενταετής προθεσμία του δικαιώματος του Δημοσίου για την έκδοση της πράξης επιβολής προστίμου, η οποία άρχιζε από το τέλος του έτους διαπίστωσης της παράβασης (31.12.2018), είχε συμπληρωθεί στις 31.12.2023. Συνεπώς, η έκδοση της πράξης στις 24.10.2024 ήταν εκπρόθεσμη, οδηγώντας στην ακύρωσή της και τον μηδενισμό του καταλογιζόμενου προστίμου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Δ΄ Θεσσαλονίκης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής αρχικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2015, η οποία υποβλήθηκε στις 29-12-2020. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση, ισχυριζόμενη παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για την επιβολή του προστίμου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής, καθώς η απόσβεση του δικαιώματος λήγει την 31-12-2025 (υπολογιζόμενη από το τέλος του έτους διαπίστωσης της παράβασης, ήτοι 2020). Εντούτοις, η απόφαση τροποποίησε την αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης, κρίνοντας ότι η σωστή νομική βάση για την επιβολή ήταν το άρθρο 54 του ν. 4987/2022 και όχι το άρθρο 53 του μεταγενέστερου ν. 5104/2024. Κατόπιν αυτών, η αρχική πράξη επιβολής προστίμου για το ποσό των 100,00€ επικυρώθηκε.

Η Απόφαση 302/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00 ευρώ, που εκδόθηκε από το ΚΕΦΟΔΕ Αττικής για το φορολογικό έτος 2024. Το πρόστιμο επιβλήθηκε με βάση το άρθρο 53 του Ν. 5104/2024 λόγω εκπρόθεσμης υποβολής έκτακτης αρχικής δήλωσης ΦΠΑ για την περίοδο 1/6/2024 έως 30/6/2024. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι είχε υποβάλει εμπρόθεσμα άλλη δήλωση (ενδοκοινοτικών αποκτήσεων) και ότι το πρόστιμο ήταν δυσανάλογο. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η παράβαση αφορούσε την εκπρόθεσμη υποβολή της δήλωσης ΦΠΑ (που υποβλήθηκε 30/9/2024 αντί για 31/7/2024) και ότι η επιβολή προστίμου είναι δέσμια αρμοδιότητα της φορολογικής διοίκησης. Κατά συνέπεια, επικυρώθηκε το πρόστιμο.