1068082/521/0015/2006

ΘΕΜΑ: Έκδοση φορολογικού στοιχείου για τη χρέωση τόκων, ποινικής ρήτρας κ.λπ.

«Παράταση συμβατικής προθεσμίας περάτωσης δημοσίου έργου και αναθεώρηση τιμών συμβατικών εργασιών ».

ΘΕΜΑ: Διαγραφή τέλους επιτηδεύματος σε φυσικά πρόσωπα που έχουν κάνει εκπρόθεσμη διακοπή εργασιών.

ΘΕΜΑ: Διακοπή εργασιών υποκαταστημάτων ομόρρυθμης εταιρείας κι έναρξη δραστηριότητας ατομικής επιχείρησης στον ίδιο χώρο από αποχωρούν μέλος αυτής.

Δημόσια έργα. Εκτέλεση προσθέτων επειγουσών εργασιών. Υποχρεώσεις αναδόχου και δυνατότητα Υπηρεσίας για χορήγηση παρατάσεως χωρίς αναθεώρηση λόγω υπαιτιότητας του αναδόχου και επιβολή ποινικής ρήτρας.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Προεδρεύων: Ρ.Αντωνακόπουλος, Αντιπρόεδρος, Εισηγήτρια: Α.Καπετανάκη, Πάρεδρος. Η μη έγκριση ανακεφαλαιωτικού πίνακα εντός ευλόγου χρόνου παρέχει τη δυνατότητα στον ανάδοχο να αρνηθεί την εκτέλεση των, κατόπιν έγγραφης εντολής της Διευθύνουσας Υπηρεσίας, νέων εργασιών ή αυξημένων συμβατικών, τούτο όμως δεν ισχύει όταν πρόκειται για τις επείγουσες υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 44 παρ.1 του π.δ.609/1985 πρόσθετες εργασίες, τις οποίες είναι υποχρεωμένος ο ανάδοχος να εκτελέσει, και οι οποίες θα συμπεριληφθούν σε πιστοποιήσεις και πριν την έγκριση του πίνακα. Στην περίπτωση αυτή η μη έγκριση του ανακεφαλαιωτικού πίνακα δεν επενεργεί στη δυνατότητα της Διευθύνουσας Υπηρεσίας αφενός να χορηγεί παράταση χωρίς αναθεώρηση λόγω υπαιτιότητας του αναδόχου και αφετέρου να επιβάλει ποινική ρήτρα, εφόσον τούτο ορίζεται με τη σύμβαση σε περίπτωση υπαίτιας εκ μέρους του αναδόχου υπερβάσεως της συνολικής προθεσμίας κατασκευής του έργου.

Η, κατά το άρθρο 9 παρ.4 του Ν 1418/84, αποζημίωση που καταβάλλεται στον ανάδοχο εκτελέσεως δημοσίου έργου, στην περίπτωση που αυτός συμφωνεί για τη ματαίωση της διαλύσεως της σχετικής συμβάσεως, ορίζεται ισόποση με τη θετική ζημία που υφίσταται ο ανάδοχος, εξ αποκλειστικής υπαιτιότητας του φορέα κατασκευής ή του κυρίου του έργου. Η, εν λόγω, αποζημίωση περιλαμβάνει και την εφ’ άπαξ υπολογιζόμενη διαφορά μεταξύ των συμβατικών τιμών των υλικών και εργασιών και των τιμών, που θα καταβάλλει αποδεδειγμένως ο ανάδοχος για την εξασφάλιση των ιδίων εργασιών και υλικών, εφόσον η διαφορά αυτή, η οποία δύναται να προκύψει κατά το διάστημα από το χρόνο της πραγματικής διακοπής των εργασιών μέχρι την έγκριση της συμφωνίας του αναδόχου, δεν καλύπτεται από την αναθεώρηση των δαπανών των εν λόγω συμβατικών τιμών (εργασιών και υλικών).

Ακόμη από τις τελευταίες αυτές διατάξεις συνάγεται ότι αν και η σύνταξη και έγκριση του συγκριτικού πίνακα και του πρωτοκόλλου κανονισμού τιμών μονάδος νέων εργασιών προηγείται, κανονικά, από την εκτέλεση των νέων εργασιών (πρβλ. ΣτΕ 1859/99, 3484/96), όμως δεν αποκλείεται η εκ των υστέρων νομιμοποίηση, από την αρμόδια αρχή ή από το αρμόδιο διοικητικό εφετείο στην περίπτωση άσκησης προσφυγής, των εργασιών αυτών, όταν αυτές θεωρηθούν αναγκαίες για το έργο (πρβλ ΣτΕ 3807/2001, 3306/97 7μ.). Από αυτά παρέπεται ότι δεν αποκλείεται, κατ` εξαίρεση σε επείγουσες περιπτώσεις, η αναγνώριση αξιώσεων του αναδόχου για εργασίες, που πραγματοποιήθηκαν προτού συνταχθεί ο οικείος συγκριτικός πίνακας (πρβλ. ΣτΕ 1938/1998). Ειδικότερα σε περίπτωση που ο ανάδοχος αδυνατεί να συντάξει και να υποβάλει λογαριασμό για την πληρωμή νέων εργασιών, τις οποίες έχει εκτελέσει προσηκόντως εξαιτίας του ότι η αρμόδια Υπηρεσία, παρόλο που έχει παράλάβει το σχετικό έργο, δεν προβαίνει στη σύνταξη συγκριτικού πίνακα και πρωτοκόλλου κανονισμού νέων τιμών μονάδος και ακολούθως στην έγκριση τους για οποιοδήποτε λόγο διαφωνίας, ο οποίος στη συνέχεια, ύστερα από δικαστική αμφισβήτηση, κρίνεται μη νόμιμος, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για μη υποβολή τέτοιου λογαριασμού, αφού αν, παρόλα αυτά, τον συνέτασσε και τον υπέβαλε για έγκριση, είναι απολύτως βέβαιο ότι η Διευθύνουσα Υπηρεσία θα τον επέστρεφε χωρίς να τον εγκρίνει. Η καθυστέρηση πληρωμής του αναδόχου για νέες εργασίες, που έχει εκτελέσει και νομιμοποιήθηκαν εκ των υστέρων και για λόγους που κρίθηκαν μη νόμιμοι, από το αρμόδιο διοικητικό εφετείο στην περίπτωση άσκησης προσφυγής, σχεδόν εξομοιώνεται, ως προς τις έννομες συνέπειες, με την καθυστέρηση πληρωμής εγκεκριμένων λογαριασμών και συγκεκριμένα η αναγνώριση του δικαιώματος του αναδόχου ανατρέχει στο χρόνο εκείνο, κατά τον οποίο η αρμόδια Υπηρεσία θα έπρεπε να προβεί στις οφειλόμενες, από το νόμο, ενέργειες αν δεν είχε μεσολαβήσει η διαφωνία της. Έτσι από το χρόνο εκείνο θεωρείται ότι συντάχτηκε, από τη Διευθύνουσα Υπηρεσία, και υποβλήθηκε προς έγκριση ο οικείος συγκριτικός πίνακας και το πρωτόκολλο κανονισμού νέων τιμών μονάδος νέων εργασιών, με επακόλουθο μετά τη συμπλήρωση του, κατά τα πιο πάνω, τριμήνου από την υποβολή τους να θεωρείται αφενός μεν ότι εγκρίθηκαν και αφετέρου ότι υποβλήθηκαν, ταυτόχρονα, προς έγκριση οι σχετικοί λογαριασμοί-πιστοποιήσεις, οπότε μετά από την πάροδο διμήνου να γεννιέται η αξίωση του αναδόχου για καταβολή τόκων υπερημερίας, εφόσον βεβαίως αυτός έχει προβεί σε σχετική όχληση, προς την οποία ταυτίζεται η δικαστική επιδίωξη πληρωμής της απαίτησης του.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση δύο προστίμων που επιβλήθηκαν στον προσφεύγοντα από τη Δ.Ο.Υ. Πύργου. Το πρώτο πρόστιμο αφορούσε μη έκδοση φορολογικού στοιχείου (ΑΠΥ) αξίας 12,40€ με ΦΠΑ, ενώ το δεύτερο αφορούσε μη υποβολή δήλωσης επανέναρξης εργασιών και μη τήρηση λογιστικών βιβλίων για τη χρήση 2017. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι η συναλλαγή ήταν ευκαιριακή και συνέχεια προηγούμενης δραστηριότητας του 2015, χωρίς να ασκεί κανονική επιχειρηματική δραστηριότητα το 2017. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς και ακύρωσε και τα δύο πρόστιμα, θεωρώντας ότι δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για την επιβολή τους.

Η απόφαση 431/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ΚΒΣ χρήσης 2008, ύψους 140.000,00 €. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω λήψης εικονικού ως προς το πρόσωπο φορολογικού στοιχείου. Η αρχική προσφυγή αναπέμφθηκε για ουσιαστική εξέταση έπειτα από απόφαση Διοικητικού Πρωτοδικείου. Η ΔΕΔ, βασιζόμενη σε έκθεση του ΣΔΟΕ, διαπίστωσε ότι η εκδότρια εταιρεία υπεργολάβος ήταν εικονική (δεν ανευρέθηκε στην έδρα της, δεν απασχολούσε προσωπικό και δεν προσκόμισε φορολογικά βιβλία). Κρίθηκε ότι, παρότι το έργο ολοκληρώθηκε, αυτό πραγματοποιήθηκε από διαφορετικά πρόσωπα. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί καλής πίστης και επικύρωσε την επιβολή του προστίμου.

Η προσφεύγουσα με την προδικαστική προσφυγή της ζητά την ακύρωση της απόφασης του Γενικού Γραμματέα που την απέκλεισε από τον διαγωνισμό για την επιλογή αναδόχου κατασκευής ενός έργου. Το έργο αφορά την εκτέλεση αναστηλωτικών εργασιών σε αρχαίο ακίνητο μνημείο που προστατεύεται από το Ν. 3028/2002, με εκτιμώμενη αξία 725.806,45 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση αποκλεισμού της είναι παράνομη, καθώς πληροί το κριτήριο της τεχνικής και επαγγελματικής ικανότητας, έχοντας εκτελέσει παρόμοια έργα σε μνημεία έως το 1830.