Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΑΕΠΠ/1162/2020

Η απόφαση 569/07-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή νομικού προσώπου κατά πράξης επιβολής προστίμου 500,00 ευρώ από την Δ.Ο.Υ. Καρπενησίου, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής προσωρινής δήλωσης παρακρατούμενου Φ.Μ.Υ. (περιόδου 06/2024). Το προσφεύγον επικαλέστηκε λόγους ανωτέρας βίας, συγκεκριμένα ασθένεια της αρμόδιας υπαλλήλου, ζητώντας την ακύρωση του προστίμου. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι η επιβολή διοικητικής κύρωσης δεν απαιτεί δόλο. Επιπλέον, κρίθηκε ότι δεν στοιχειοθετείται ανωτέρα βία, καθώς είχε οριστεί αναπληρωτής υπάλληλος για τα καθήκοντα της ασθενούσας ταμία και διαχειρίστριας. Συνεπώς, η πράξη επιβολής προστίμου επικυρώνεται.

Η προσφεύγουσα εταιρεία ζητεί την ακύρωση των Αποφάσεων 308/22.08.2018 και 361/05.10.2018 του Δήμου Καλαμάτας, οι οποίες εγκρίνουν τα πρακτικά του διαγωνισμού για την «Προμήθεια πλήρους μεσημεριανού γεύματος για τη σίτιση των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας, σχολικού έτους 2018-2019» και ανακηρύσσουν προσωρινό ανάδοχο την ανταγωνίστρια εταιρεία. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή 37.500 ποσοτήτων έτοιμων μερίδων φαγητού με τιμή μονάδας €2,90, συνολικής αξίας €108.750 (άνευ ΦΠΑ), για τη σίτιση των μαθητών κατά τη σχολική χρονιά. Η προσφυγή επικαλείται παραβιάσεις των διατάξεων της Διακήρυξης, ιδιαίτερα ως προς τα δικαιολογητικά κατακύρωσης και τη διαδικασία έκδοσης ένορκης βεβαίωσης αντί πιστοποιητικού.

Η απόφαση αριθμού 357 του Ελεγτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εναντίον της επιβολής προστίμου ύψους 250 ευρώ λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αρχικής περιοδικής δήλωσης ΦΠΑ για την περίοδο 01/04/2022-30/06/2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε ασθένεια όλης της οικογενείας του από COVID-19, παρουσιάζοντας σχετικές βεβαιώσεις. Ωστόσο, το συμβούλιο επέμεινε ότι η απλή νόσηση από COVID-19 δεν αποτελεί ανωτέρα βία για παράταση της προθεσμίας, καθώς δεν υπήρχε βεβαίωση νοσηλείας σε νοσοκομείο, όπως απαιτεί ο νόμος. Η απόφαση επιβεβαίωσε το πρόστιμο σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 36, 38 του νόμου 2859/2000 και 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς η δημόσια διοίκηση δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας.

Η προσφεύγουσα εταιρία με την προσφυγή της ζητά την ακύρωση της απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Χίου (αριθ. 743/10.10.2018), η οποία αποδέχτηκε την προσφορά της άλλης εταιρίας και απέρριψε τη δική της στον διαγωνισμό για τη 'Σίτιση μαθητών του Μουσικού Σχολείου Χίου για το σχολικό έτος 2018-2019' (CPV 15894200-3). Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν η προμήθεια έτοιμων γευμάτων (catering) για τους μαθητές του Μουσικού Σχολείου Χίου με προϋπολογισμό €75.588,80 (χωρίς ΦΠΑ). Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι απερρίφθη άδικα, καθώς η διατύπωση των όρων της διακήρυξης ήταν ασαφής ως προς την υποχρέωση υποβολής τεχνικής προσφοράς, ενώ διαμαρτυρήθηκε και για τη διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των συμμετεχόντων, επειδή η άλλη εταιρία προσέφερε πιστοποιητικά υγείας αντί βιβλιάριων.

Κοινοτικό Δίκαιο. Ανωτέρα βία του άρθρου 11 Καν.(ΕΟΚ) 3887/92.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
(Τριμελούς Επιτροπής) Η ανωτέρα βία αποτελεί έκφραση της αρχής της αναλογικότητας και πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά. Υποχρέωση εμπρόθεσμης γνωστοποίησης λόγου ανωτέρας βίας και προσκόμιση σχετικών αποδείξεων.

Με την προδικαστική προσφυγή, ο προσφεύγων επιδιώκει την ακύρωση της απόφασης της Αναθέτουσας Αρχής που ανέδειξε τον παρεμβαίνοντα ως προσωρινό ανάδοχο για την προμήθεια τροφίμων, ειδών παντοπωλείου, γάλακτος για τους εργαζόμενους του Δήμου και έτοιμων γευμάτων για τη σίτιση μαθητών Μουσικού Σχολείου. Ειδικότερα, αμφισβητεί τον δικό του αποκλεισμό από το Τμήμα 1 της σύμβασης, την αποδοχή της προσφοράς του παρεμβαίνοντος και τη μη αποσφράγιση της οικονομικής του προσφοράς, ζητώντας τη ματαίωση και επαναπροκήρυξη του διαγωνισμού.

Με την προδικαστική προσφυγή, η εταιρεία [....] επιδιώκει την ακύρωση της απόκρισης του Δήμου Κορίνθου, η οποία απέρριψε την προσφορά της για τη σύμβαση «Προμήθεια τροφίμων, ειδών παντοπωλείου, γάλακτος για τους υπαλλήλους του Δήμου και έτοιμων γευμάτων για τη σίτιση των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Κορίνθου». Κατηγορεί τον Δήμο ότι απέρριψε την προσφορά της λόγω έλλειψης ψηφιακής υπογραφής στα οικονομικά στοιχεία και για μη τήρηση των όρων της διακήρυξης. Διαμαρτύρεται ότι τα οικονομικά στοιχεία ήταν προσβάσιμα μέσω του Εθνικού Μητρώου Διακυβερνητικών Συναλλαγών (Γ.Ε.ΜΗ.), σύμφωνα με τη νομοθεσία, και ότι η άρνηση του Δήμου παραβιάζει τις αρχές διαφάνειας και ισότητας στη διαδικασία των δημοσίων συμβάσεων.

Κοινοτικό Δίκαιο. Δυνατότητα παράτασης ισχύος πιστοποιητικού εισαγωγής. Ανωτέρα βία.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Προεδρεύων: Γ.Πουλάκος, Αντιπρόεδρος Εισηγητής: Β.Κοντόλαιμος, Νομικός Σύμβουλος Δεν είναι δυνατή η παράταση ισχύος πιστοποιητικού εισαγωγής, που εκδόθηκε βάσει των διατάξεων του Καν.(ΕΟΚ) 3719/88 της Επιτροπής, για λόγους που δεν συνιστούν ανωτέρα βία. Δεν είναι, συνακόλουθα, δυνατή η απόλαυση από τον εισαγωγέα των πλεονεκτημάτων εισαγωγής, που προκύπτουν από το εν λόγω πιστοποιητικό.

Η προσφεύγουσα οικονομικός φορέας αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Ανώτατης Επιτροπής Προμηθειών της αναθέτουσας αρχής, η οποία απέρριψε την προσφορά της ως απαράδεκτη. Το αντικείμενο της σύμβασης είναι η 'Παροχή υπηρεσιών Εκτύπωσης/έκδοσης του Περιοδικού […] μέσω σύναψης Συμφωνίας Πλαισίου διάρκειας […] ετών' με συνολική εκτιμώμενη αξία 169.811,2 ευρώ (άνευ ΦΠΑ). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η καθυστερημένη υποβολή της ηλεκτρονικής προσφοράς οφειλόταν σε ανωτέρα βία (τεχνική βλάβη του πάροχου τηλεπικοινωνιών της), ωστόσο η ΕΑΔΗΣΥ κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ανωτέρα βία, καθώς η προσφορά δεν υποβλήθηκε προσηκόντως μέσω του συστήματος ΕΣΗΔΗΣ.

Η απόφαση 15/2020 της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων αφορά την αίτηση του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής 'Σισμανόγλειο' για ανάθεση υπηρεσιών καθαριότητας μέσω διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση προκήρυξης, λόγω κατεπείγουσας ανάγκης από την απρόβλεπτη εξάπλωση του κορωναϊού (COVID-19). Η Αρχή εξέτασε τα προσκομιζόμενα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της θέσης του νοσοκομείου ως κέντρου αναφοράς για τον ιό, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συνθήκες αποτελούσαν ανωτέρα βία, απαλλάσσοντας έτσι από την υποχρέωση έκδοσης σύμφωνης γνώμης. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 2 περ. γ) υποπερ. δδ) του ν.4013/2011, αναγνωρίζοντας την επιτακτική ανάγκη προστασίας της δημόσιας υγείας.