ΑΕΠΠ/215/2019

Η προσφεύγουσα επιδιώκει την ακύρωση των όρων 1.3, 2.2.5.1 περ. 2, 2.2.5.3, 2.2.6.1 παρ. Δ, 2.2.6.2, 2.2.6.3 και 6.3 της διακήρυξης ή την εν όλω ακύρωσή της. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την προμήθεια και διανομή τροφίμων (όπως κρέατα, γαλακτοκομικά, δημητριακά) και ειδών βασικής υλικής συνδρομής (π.χ. οικιακά είδη καθαρισμού) σε πακέτα για απορους οικογενείες, συμπεριλαμβανομένης της πακετοποίησης, μεταφοράς και παράδοσης με κατάλληλα οχήματα σε καθορισμένους χώρους διανομής. Η σύμβαση χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους (ΤΕΒΑ) με συνολικό προϋπολογισμό 1.371.817,30 €.

Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση ορισμένων όρων της Διακήρυξης του Διεθνούς Ανοικτού Ηλεκτρονικού Διαγωνισμού για την 'Προμήθεια Τροφίμων και Ειδών Βασικής Υλικής Συνδρομής 2018-2019'. Ειδικότερα, προσβάλλει τους όρους που αφορούν στους αποθηκευτικούς χώρους (άρθρο 2.2.6.5 – περιοχή εντός 1 χλμ.), την υποχρέωση εκτέλεσης διανομής στους τελικούς ωφελούμενους και την ένταξη υποστηρικτικών υπηρεσιών στο αντικείμενο της σύμβασης. Υποστηρίζει ότι οι όροι αυτοί περιορίζουν παράνομα τον ανταγωνισμό και αποκλείουν οικονομικούς φορείς που δεν διαθέτουν ήδη υποδομές στην συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, παρά τη ρητή ρύθμιση του Επιχειρησιακού Προγράμματος ΤΕΒΑ που αποδίδει την ευθύνη διανομής στους Δικαιούχους/Επικεφαλείς Εταίρους και όχι στους προμηθευτές.

Προμήθεια τροφίμων και ειδών βασικής υλικής συνδρομής.(...)Υπό το προπαρατεθέν πραγματικό της προκείμενης υπόθεσης και σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς με την προσβαλλομένη έγινε δεκτό ότι η απαίτηση του άρθρου 2.2.6.1 της διακήρυξης η τεχνική και επαγγελματική ικανότητα των υποψηφίων αναδόχων να κρίνεται βάσει της προσκόμισης από αυτούς έξι εκτελεσθεισών εντός χρονικού διαστήματος έξι και πλέον ετών συμβάσεων, αθροιστικού ποσού τουλάχιστον στο ήμισυ της προϋπολογισθείσας δαπάνης (ήτοι περί τα 10,8 εκατομμύρια ευρώ), κάθε μία εκ των οποίων να περιλαμβάνει την προμήθεια και διανομή τουλάχιστον δύο ή έξι, κατά περίπτωση, εκ των περιγραφόμενων συναφών ειδών, σε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες ωφελούμενους και σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε αξία ή ποσότητα των αντίστοιχων ειδών της ελεγχόμενης συμφωνίας-πλαίσιο, είναι υπέρμετρα περιοριστική. Τούτο διότι με το εν λόγω άρθρο της διακήρυξης εγκαθιδρύεται ένα σχήμα απόδειξης της απαιτούμενης εμπειρίας που είναι δυσανάλογα περιοριστικό, χωρίς να αποδεικνύεται η αναγκαιότητα θέσπισης αυτού από τα έγγραφα της σύμβασης ούτε, όμως, και από το περιεχόμενο των ένδικων προσφυγών. Όσον δε αφορά στον δεύτερο αναδειχθέντα από το Κλιμάκιο διακωλυτικό λόγο, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς έγινε δεκτό ότι τα αποδεικτικά μέσα που ζητήθηκαν για την απόδειξη της απαίτησης του άρθρου 2.2.6.2 της διακήρυξης και, συνακόλουθα η ίδια η απαίτηση όπως ετέθη, ήταν μη νόμιμα. Ειδικότερα, η απαίτηση για την εκ των προτέρων απόδειξη ότι κάθε διαγωνιζόμενος υποψήφιος ανάδοχος διαθέτει τους ιδιόκτητους ή μισθωμένους αποθηκευτικούς χώρους και τύπους φορτηγών οχημάτων που απαριθμούνται στη διακήρυξη δύναται να προκαλέσει δυσανάλογα έξοδα και να καταστήσει έτσι δυσχερή τη συμμετοχή στον διαγωνισμό. 	Για τους λόγους αυτούς.Συνεκδικάζει τις από 11.2.2025 (ΑΒΔ 334/12.2.2025) και από 12.2.2025 (ΑΒΔ 337/2025) προσφυγές ανάκλησης της Περιφέρειας Πελοποννήσου και της ένωσης οικονομικών φορέων με την επωνυμία «…Α.Β.Ε.Ε.», αντίστοιχα.Απορρίπτει αυτές, καθώς και την υπέρ της πρώτης προσφυγής ασκηθείσα παρέμβαση του Οργανισμού Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ). Δεν ανακαλεί την 22/2025 πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου

Προμήθεια τροφίμων και ειδών βασικής υλικής συνδρομής .(...)Υπό το προπαρατεθέν πραγματικό της προκείμενης υπόθεσης και σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς με την προσβαλλομένη έγινε δεκτό ότι η απαίτηση του άρθρου 2.2.6.1 της διακήρυξης η τεχνική και επαγγελματική ικανότητα των υποψηφίων αναδόχων να κρίνεται βάσει της προσκόμισης από αυτούς έξι εκτελεσθεισών εντός χρονικού διαστήματος έξι και πλέον ετών συμβάσεων, αθροιστικού ποσού τουλάχιστον στο ήμισυ της προϋπολογισθείσας δαπάνης (ήτοι περί τα 8,3 εκατομμύρια ευρώ), κάθε μία εκ των οποίων να περιλαμβάνει την προμήθεια και διανομή τουλάχιστον δύο ή έξι, κατά περίπτωση, συναφών ειδών, σε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες ωφελούμενους και σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε αξία ή ποσότητα των αντίστοιχων ειδών της ελεγχόμενης συμφωνίας-πλαίσιο, είναι υπέρμετρα περιοριστική. Τούτο διότι με το εν λόγω άρθρο της διακήρυξης εγκαθιδρύεται ένα σχήμα απόδειξης της απαιτούμενης εμπειρίας που είναι δυσανάλογα περιοριστικό, χωρίς να αποδεικνύεται η αναγκαιότητα θέσπισης αυτού από τα έγγραφα της σύμβασης ούτε, όμως, και από το περιεχόμενο των ένδικων προσφυγών.Όσον αφορά στον δεύτερο αναδειχθέντα από το Κλιμάκιο διακωλυτικό λόγο, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς έγινε δεκτό ότι τα αποδεικτικά μέσα που ζητήθηκαν για την απόδειξη της απαίτησης του άρθρου 2.2.6.2 της διακήρυξης και, συνακόλουθα, η ίδια η απαίτηση, όπως ετέθη, ήταν μη νόμιμα. Ειδικότερα, η απαίτηση για την εκ των προτέρων απόδειξη ότι κάθε διαγωνιζόμενος υποψήφιος ανάδοχος διαθέτει τον ιδιόκτητο ή μισθωμένο αποθηκευτικό χώρο συγκεκριμένου εμβαδού και τους τύπους και αριθμό φορτηγών οχημάτων που απαριθμούνται στη διακήρυξη δύναται να προκαλέσει δυσανάλογα έξοδα και να καταστήσει έτσι δυσχερή τη συμμετοχή του στον διαγωνισμό. 	Για τους λόγους αυτούς.Συνεκδικάζει τις από 26.2.2025 (ΑΒΔ 425/2025) και από 27.2.2025 (ΑΒΔ 444/2025) προσφυγές ανάκλησης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και της ένωσης οικονομικών φορέων με την επωνυμία «….» και των μελών αυτής, αντίστοιχα.Απορρίπτει αυτές.Δεν ανακαλεί τη 45/2025 πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Προμήθεια τροφίμων και ειδών βασικής υλικής συνδρομής.(...). Υπό το προπαρατεθέν πραγματικό της προκείμενης υπόθεσης και σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς με την προσβαλλομένη έγινε δεκτό ότι η απαίτηση του άρθρου 2.2.6.1 της διακήρυξης η τεχνική και επαγγελματική ικανότητα των υποψηφίων αναδόχων να κρίνεται βάσει της προσκόμισης από αυτούς έξι εκτελεσθεισών εντός χρονικού διαστήματος έξι και πλέον ετών συμβάσεων, αθροιστικού ποσού τουλάχιστον στο ήμισυ της προϋπολογισθείσας δαπάνης (ήτοι περί τα 20,5 εκατομμύρια ευρώ), κάθε μία εκ των οποίων να περιλαμβάνει την προμήθεια και διανομή τουλάχιστον δύο ή έξι, κατά περίπτωση, εκ των περιγραφόμενων συναφών ειδών, σε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες ωφελούμενους και σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε αξία ή ποσότητα των αντίστοιχων ειδών της ελεγχόμενης συμφωνίας πλαίσιο, είναι υπέρμετρα περιοριστική. Τούτο διότι με το εν λόγω άρθρο της διακήρυξης εγκαθιδρύεται ένα σχήμα απόδειξης της απαιτούμενης εμπειρίας που είναι δυσανάλογα περιοριστικό, χωρίς να αποδεικνύεται η αναγκαιότητα θέσπισης αυτού από τα έγγραφα της σύμβασης ούτε, όμως, και από το περιεχόμενο των ένδικων προσφυγής και παρέμβασης.Όσον δε αφορά στον δεύτερο αναδειχθέντα από το Κλιμάκιο διακωλυτικό λόγο, το Δικαστήριο κρίνει ότι ορθώς έγινε δεκτό ότι τα αποδεικτικά μέσα που ζητήθηκαν για την απόδειξη της απαίτησης του άρθρου 2.2.6.2 της διακήρυξης και, συνακόλουθα η ίδια η απαίτηση όπως ετέθη, ήταν μη νόμιμα. Ειδικότερα, η απαίτηση για την εκ των προτέρων απόδειξη ότι κάθε διαγωνιζόμενος υποψήφιος ανάδοχος διαθέτει ιδιόκτητους ή μισθωμένους τους αποθηκευτικούς χώρους και τύπους φορτηγών οχημάτων που απαριθμούνται στη διακήρυξη δύναται να προκαλέσει δυσανάλογα έξοδα και να καταστήσει έτσι δυσχερή τη συμμετοχή στον διαγωνισμό.	Για τους λόγους αυτούς.Απορρίπτει την από 1.4.2025 (ΑΒΔ 614/2.4.2025) προσφυγή ανάκλησης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.Απορρίπτει την από 23.4.2025 παρέμβαση της ένωσης οικονομικών φορέων με την επωνυμία «…S.A.». Δεν ανακαλεί την 99/2025 πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Προμήθεια τροφίμων...Επειδή, από τη γραμματική ερμηνεία των όρων της διακήρυξης που παρατίθενται και στη σκέψη 18 της παρούσας συνάγεται ότι εν προκειμένω και για την απόδειξη της τεχνικής ικανότητας της παραγράφου 2.2.6 οι οικονομικοί φορείς πρέπει να έχουν εκτελέσει τουλάχιστον μία σύμβαση που να περιλαμβάνει προμήθεια, παράδοση στην Αναθέτουσα Αρχή και διανομή προϊόντων απευθείας σε ωφελούμενους φυσικά πρόσωπα κατά την τελευταία τριετία. Εσφαλμένως ωστόσο υπολαμβάνει η προσφεύγουσα ότι αποκλείεται εν προκειμένω και εξαιτίας των ως άνω διατυπωθέντων όρων, η εκτέλεση και ολοκλήρωση σχετικής σύμβασης από συμμετέχοντα κατά το έτος 2019, διότι η υπόψη διακήρυξη δημοσιεύθηκε την 6.9.2019, περαιτέρω δε εσφαλμένως υποστηρίζει ότι η σχετική ή σχετικές συμβάσεις θα πρέπει να έχουν εκτελεσθεί το έτος 2016 ή το έτος 2017 ή το έτος 2018, πολλώ δε μάλλον που στη διακήρυξη αναφέρεται «η τελευταία τριετία» κατά μέγιστο όριο, όπερ σημαίνει ότι δεν αποκλείεται και το έτος της προκήρυξης της υπόψη σύμβασης, ήτοι το 2019, καθόσον και κατά λογική συνεπαγωγή εδύναντο οι υποψήφιοι από τις αρχές του 2019 μέχρι μάλιστα και την 8η Οκτωβρίου 2019, που ήταν και η καταληκτική ημερομηνία της υποβολής των προσφορών, να έχουν εκτελέσει την απαιτούμενη σχετική σύμβαση και να την προσκομίσουν προς απόδειξη των οριζομένων. Και τούτο διότι με τη δημοσίευση της οικείας προκήρυξης την 6.9.2019 γνωστοποιείται η πρόθεση σύμβασης στους εν δυνάμει συμμετέχοντες στο πλαίσιο αφενός τήρησης των τεθέντων επί ποινή αποκλεισμού όρων και αφετέρου επί τω τέλει ανάπτυξης του ανταγωνισμού και όχι αντιθέτως καταχρηστικώς περιορίζοντας τον, διά του αποκλεισμού συμμετέχοντα που έχει εκτελέσει σχετική σύμβαση  η οποία όμως είναι απαγορευτικώς κατά τη προσφεύγουσα πρόσφατη, ήτοι του 2019, επειδή αποτελεί και το έτος προκήρυξης της υπό εξέταση προς ανάθεση σύμβασης. Mutatis mutandis ισχύουν τα αναφερθέντα στη σκέψη 19 σχετικά με τη πλήρωση διά των προσκομισθέντων από τη συμμετέχουσα εταιρεία «.....» στοιχείων των οριζομένων από τη διακήρυξη χαρακτηριστικών της σύμβασης διανομής και της σχετικής απαίτησης του όρου 2.2.6 της διακήρυξης και για τον επιπλέον λόγο ότι οι προκηρυχθείες προμήθειες του Ταμείου Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής προς τους απόρους (ΤΕΒΑ) δεν απαιτούν απλά παράδοση των ειδών αλλά και οργάνωση τους - διανομή σε πακέτα προς τα ωφελούμενα φυσικά πρόσωπα και υποστήριξη της αναθέτουσας αρχής, σύμφωνα με τις υποδείξεις της, στην επί τόπου διανομή τους..(..)Επειδή, τούτων δοθέντων, η υπό κρίση Προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί ως νόμω και ουσία αβάσιμη, σύμφωνα με ό,τι κρίθηκε ανωτέρω, το παράβολο, δε, που κατέθεσε η προσφεύγουσα να καταπέσει, σύμφωνα με το άρθρο 363 παρ. 5 του Ν. 4412/2016 και 5 παρ. 5 του Π.Δ. 39/2017.