ΔΕΔ/Αθ/145/2025

Η απόφαση 331/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ (2021-2023), οι οποίες απέρριπταν αίτημα επιστροφής ΦΠΑ συνολικού ποσού 290.000€, προερχόμενου από δαπάνες ανέγερσης ακινήτου (επενδυτικό αγαθό). Ο έλεγχος αρνήθηκε την έκπτωση, υποστηρίζοντας ότι το ακίνητο προοριζόταν αποκλειστικά για απαλλασσόμενες πράξεις (μισθώσεις). Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για το δικαίωμα έκπτωσης. Τονίστηκε ότι το δικαίωμα έκπτωσης για επενδυτικά αγαθά κρίνεται οριστικά κατά την έναρξη χρησιμοποίησης (υπόκειται σε πενταετή διακανονισμό) και ότι η εταιρεία είχε εκφράσει τη βούληση να το εκμεταλλευτεί ως φορολογητέο τουριστικό κατάλυμα. Κατόπιν αυτού, οι πράξεις τροποποιήθηκαν και αναγνωρίστηκε το σύνολο του πιστωτικού υπολοίπου.

Η υπ' αριθ. 900 Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, εκδοθείσα στις 19.05.2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιώτη επιχειρηματία χονδρικού εμπορίου ενδυμάτων κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου για τις χρήσεις 2019 και 2020. Ο συνολικός φόρος και πρόστιμο ανέρχεται σε €2.268,00. Οι πράξεις βασίστηκαν στη μη αναγνώριση έκπτωσης ΦΠΑ, καθώς κρίθηκε ότι ο προσφεύγων έλαβε τρία εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε την εικονικότητα του εκδότη λόγω σοβαρών ελλείψεων σε υποδομή, προσωπικό, και λογιστική οργάνωση. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας (καθώς δεν υπήρχε αμετάκλητη ποινική απόφαση), και αναλογικότητας, επικυρώνοντας έτσι τις αρχικές καταλογιστικές πράξεις.

Υποχρεώσεις υποκειμένων που παρέχουν απαλλασσόμενες από το ΦΠΑ υπηρεσίες εκπαίδευσης σύμφωνα με την περ. ιβ΄ της παρ. 1 του άρθρου 22 του Κώδικα ΦΠΑ, όπως ισχύει (άρθρο 19 του Ν. 4346/2015).

Η Απόφαση 650/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης επιχείρησης και την ακύρωση δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ (περιόδων 2023 και 2024) του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει συνολικό ποσό €37.544,95 (φόρο και πρόστιμα), κρίνοντας ότι τιμολόγια παροχής υπηρεσιών προς Ολλανδική επιχείρηση, μέλος του ίδιου ομίλου, δεν ήταν απαλλασσόμενες ενδοκοινοτικές πράξεις. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφεύγουσα τελικά προσκόμισε την επίσημα μεταφρασμένη σύμβαση, αποδεικτικά VIES και τραπεζικές κινήσεις, τα οποία τεκμηριώνουν ότι οι υπηρεσίες εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 14 του ν. 2859/2000. Συνεπώς, ο τόπος φορολόγησης δεν ήταν το εσωτερικό της χώρας, οπότε οι πράξεις ακυρώθηκαν.

Η απόφαση (411/2025) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ολλανδικής εταιρείας και επικυρώνει τις πράξεις του Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ. περί μη επιστροφής ΦΠΑ συνολικού ποσού περίπου 97.739 € για τις φορολογικές περιόδους του 2023. Η εταιρεία είχε επιβαρυνθεί με ελληνικό ΦΠΑ για δαπάνες επισκευής και συντήρησης ενός σκάφους αναψυχής. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι: 1) Όσον αφορά στις υπηρεσίες, ο τόπος φορολογίας είναι η Ολλανδία, ο ΦΠΑ χρεώθηκε εσφαλμένα και δεν προβλέπεται επιστροφή. 2) Όσον αφορά στα αγαθά, εφόσον δεν αποδεικνύεται χρήση για φορολογητέες πράξεις, συνάγεται ιδιωτική χρήση, για την οποία δεν παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης/επιστροφής ΦΠΑ, βάσει των άρθρων 30 παρ. 4 του ν. 2859/2000 και ΠΟΛ 1003/2010.

Η απόφαση απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………………» κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού/επιβολής προστίμου ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2018 έως 2023. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την υποχρέωση καταβολής ΦΠΑ για υπηρεσίες που παρείχε στην ολλανδική μητρική της εταιρεία, ισχυριζόμενη ότι ο τόπος παροχής δεν ήταν η Ελλάδα, καθώς δεν υπήρχε μόνιμη εγκατάσταση. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις διαπιστώσεις του 3ου ΕΛΚΕ Αττικής, κρίνοντας ότι η ολλανδική εταιρεία απέκτησε μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα μέσω της προσφεύγουσας, δεδομένου ότι η δραστηριότητά της (ηλεκτρονική πλατφόρμα μεταφοράς) είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με υπηρεσία μεταφοράς. Ως εκ τούτου, οι υπηρεσίες φορολογούνται στην Ελλάδα με ΦΠΑ 24%. Επιπλέον, απορρίφθηκε η έκπτωση ΦΠΑ εισροών για δαπάνες μίσθωσης/διαχείρισης επαγγελματικών χώρων λόγω μη επαρκούς τεκμηρίωσης.

Η απόφαση 214/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας επιχείρησης κατά πέντε Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2020 έως 2024. Η φορολογική αρχή είχε μειώσει το υπόλοιπο ΦΠΑ για έκπτωση/επιστροφή κατά συνολικά 349.359,17 € επειδή έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε εννεαετή μίσθωση στο ακίνητο όπου πραγματοποίησε κατασκευές επενδυτικών αγαθών κατά τον χρόνο γένεσης του δικαιώματος έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 33 του Κώδικα ΦΠΑ (όπως ίσχυε). Η ΔΕΔ, επικαλούμενη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1108/2021) και του Δικαστηρίου της ΕΕ, έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ εισροών γεννάται εφόσον τα αγαθά χρησιμοποιούνται για φορολογούμενες πράξεις, και ότι η προϋπόθεση της εννεαετούς χρήσης δεν επηρεάζει τη γένεση του δικαιώματος έκπτωσης. Συνεπώς, η ΔΕΔ ακυρώνει τις προσβαλλόμενες πράξεις και αναγνωρίζει πλήρως το δικαίωμα της επιχείρησης για έκπτωση/επιστροφή του εν λόγω ποσού ΦΠΑ.

Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής που απέρριψε την προσφορά της στον διαγωνισμό για την ανάθεση υπηρεσιών τεχνικού και χρηματοοικονομικού συμβούλου (Τμήμα 1), συνολικής προϋπολογισθείσας αξίας 15 εκατ. ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Επιχειρηματολογεί ότι η απόρριψη έγινε λόγω μη υποβολής ΕΕΕΣ των υπεργολάβων, κάτι που θεωρεί αντίθετο με τους όρους της Διακήρυξης. Το αντικείμενο της σύμβασης-πλαισίου (εκτιμώμενη αξία 17,6 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ) περιλαμβάνει δύο τμήματα: Τμήμα 1 για συμβουλευτικές υπηρεσίες και Τμήμα 2 για συναφείς υπηρεσίες.

Η απόφαση 372/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τις χρήσεις 2018 έως 2021. Οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν λόγω της μη έκδοσης αγνώστου πλήθους αποδείξεων λιανικής πώλησης για διαδικτυακές πωλήσεις. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ακυρότητα ελέγχου, παραγραφή του ΦΠΑ 2018 και μη συμψηφισμό ζημίας του 2017. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο έλεγχος διενεργήθηκε νόμιμα εντός παραγραφής και ότι η ζημία του 2017 δεν μπορούσε να συμψηφιστεί βάσει της φορολογικής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου, οι αρχικές καταλογιστικές πράξεις επικυρώνονται.

Η απόφαση 808/09-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Βέροιας. Οι πράξεις αυτές βασίστηκαν στη λήψη 242 εικονικών τιμολογίων συνολικής καθαρής αξίας €94.480,00 από τον προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου, καθώς οι καταλογιστικές πράξεις δεν του κοινοποιήθηκαν νομότυπα έως την 31/12/2024. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τη νομολογία του ΣτΕ (615/2024), έκρινε ότι η κοινοποίηση συντελέστηκε στις 04/01/2025, δηλαδή μετά την 5ετή παραγραφή. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, μηδενίζοντας τα καταλογιζόμενα ποσά ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος.