ΔΕΔ/Αθ/175/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού λειτουργού που ζητούσε την απαλλαγή του από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως την ισότητα, την αναλογικότητα και την προστασία της περιουσίας. Ωστόσο, η διοικητική αρχή απέρριψε τα αιτήματά του, επικαλούμενη το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει απαλλαγή μόνο για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα, εξαιρουμένων αυτών του δημοσίου. Η απόφαση επιβεβαιώνει τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου ύψους 393,99 ευρώ για το 2022.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η απόφαση με αριθμό 410 εκδόθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας δικαστικού λειτουργού από την Καλλιθέα, η οποία ζητούσε την ακύρωση της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022 και την επιστροφή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που είχε καταβληθεί. Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε τους ισχυρισμούς, δικαιολογώντας ότι η φορολογία ήταν σύμφωνα με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, ιδίως με βάση τις διατάξεις του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 και την Απόφαση Α.1042/2023 του Διοικητή της ΑΑΔΕ, σύμφωνα με τις οποίες η απαλλαγή από την ειδική εισφορά ισχύει μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους και συντάξεις.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022 και την επιστροφή του ποσού της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που του επιβλήθηκε. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς συνεπάγεται παραβίαση αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και αυθαίρετη εξομοίωση των δικαστικών λειτουργών με τους δημοσίους υπαλλήλους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικαλούμενο τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, επιβεβαιώνοντας τον αρχικό προσδιορισμό του φόρου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα, δικαστική λειτουργός, εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ύψους 2.172,11 €, υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου, η αναλογικότητα και η απαγόρευση διακρίσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του νόμου 4972/2022, επέκρινε ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών. Επομένως, επιβεβαίωσε την πράξη του Διοικητή της ΑΑΔΕ και επέβαλε την καταβολή του ποσού των 37,85 €.

Η απόφαση 312/2024 του Ελεγτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εισοδήματά του για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές όπως η φορολογική ισότητα, η αναλογικότητα και η ανεξαρτησία των δικαστικών. Ωστόσο, το συμβούλιο επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ. Αμαρουσίου, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 43Α και 72 του νόμου 4172/2013 και τις σχετικές εγκυκλίους της ΑΑΔΕ, που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους όπως οι δικαστικοί. Η φορολογική υποχρέωση του προσφέροντος διαμορφώθηκε σε 2.610,72 ευρώ για το 2021 και 2.103,09 ευρώ για το 2022.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια δικαστική λειτουργός (Αντιπρόεδρος), η οποία ζητούσε την ακύρωση της φορολογικής απόφασης που της επιβλήθηκε για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα διαμαρτυρόταν για τη φορολόγησή της με ειδική εισφορά αλληλεγγύης, ισχυριζόμενη ότι παραβιάζονται συνταγματικές αρχές όπως η ισότητα, η αναλογικότητα και η ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις σχετικές αποφάσεις της ΑΑΔΕ, η ειδική εισφορά αλληλεγγύης επιβάλλεται στους δημόσιους υπαλλήλους και στις συντάξεις, χωρίς εξαίρεση των δικαστικών λειτουργών. Η Διοίκηση επικαλέστηκε την αρχή της νομιμότητας και επισήμανε ότι ο έλεγχος συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου, ο οποίος αμφισβήτησε την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, που εργάζεται ως δικαστικός, υποστήριξε ότι η εισφορά παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η φορολογική ισότητα και η αναλογικότητα, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας ότι η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, όπως ορίζεται από τον ν.4172/2013, ισχύει για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών. Η απόφαση επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και της συναφούς εισφοράς αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας ότι η αξιολόγηση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αριθμού 408 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της επιβολής της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, ως δικαστικός λειτουργός, ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, η απόφαση επικυρώνει τον διοικητικό προσδιορισμό της Δ.Ο.Υ. Χολαργού, υπογραμμίζοντας ότι η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022). Η διοίκηση τονίζει ότι δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και ότι οι συνταγματικοί ισχυρισμοί του προσφεύγοντος ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων.

Η απόφαση 66/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή δικαστικού λειτουργού κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022, με την οποία επιβλήθηκε ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Ο προσφεύγων αιτήθηκε την απαλλαγή του εισοδήματός του από την εισφορά, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς η απαλλαγή ίσχυε μόνο για τον ιδιωτικό τομέα. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, κρίνοντας ότι το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο (άρθρο 72 παρ. 74 ν. 4172/2013) εξαιρεί ρητά τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία του Δημοσίου τομέα. Τέλος, σημειώνεται ότι ο έλεγχος των συνταγματικών ισχυρισμών του προσφεύγοντος δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Διοίκησης αλλά στα Δικαστήρια.