ΔΕΔ/Αθ/312/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου, ο οποίος αμφισβήτησε την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, που εργάζεται ως δικαστικός, υποστήριξε ότι η εισφορά παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η φορολογική ισότητα και η αναλογικότητα, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας ότι η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, όπως ορίζεται από τον ν.4172/2013, ισχύει για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών. Η απόφαση επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και της συναφούς εισφοράς αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας ότι η αξιολόγηση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας υπαλλήλου του ΝΣΚ, η οποία αποπειράθηκε να απαλλαγεί από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές όπως η ισότητα και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της, επικαλούμενο ότι η διοίκηση οφείλει να εφαρμόζει το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 43Α και 72 του ν.4172/2013 και την Α.1042/2023 απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος ύψους 388,95 ευρώ, συμπεριλαμβανομένης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού λειτουργού που ζητούσε την απαλλαγή του από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως την ισότητα, την αναλογικότητα και την προστασία της περιουσίας. Ωστόσο, η διοικητική αρχή απέρριψε τα αιτήματά του, επικαλούμενη το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει απαλλαγή μόνο για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό τομέα, εξαιρουμένων αυτών του δημοσίου. Η απόφαση επιβεβαιώνει τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου ύψους 393,99 ευρώ για το 2022.

Η απόφαση αριθμού 408 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της επιβολής της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, ως δικαστικός λειτουργός, ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, η απόφαση επικυρώνει τον διοικητικό προσδιορισμό της Δ.Ο.Υ. Χολαργού, υπογραμμίζοντας ότι η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022). Η διοίκηση τονίζει ότι δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και ότι οι συνταγματικοί ισχυρισμοί του προσφεύγοντος ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων.

Η απόφαση με αριθμό 410 εκδόθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας δικαστικού λειτουργού από την Καλλιθέα, η οποία ζητούσε την ακύρωση της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022 και την επιστροφή της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που είχε καταβληθεί. Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και το δικαίωμα στην περιουσία. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε τους ισχυρισμούς, δικαιολογώντας ότι η φορολογία ήταν σύμφωνα με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, ιδίως με βάση τις διατάξεις του άρθρου 43Α του ν.4172/2013 και την Απόφαση Α.1042/2023 του Διοικητή της ΑΑΔΕ, σύμφωνα με τις οποίες η απαλλαγή από την ειδική εισφορά ισχύει μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους και συντάξεις.

Η απόφαση αριθμού 407 εκδόθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2024 από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας, η οποία προσέφευγε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει ηλεκτρονικά φορολογική δήλωση με επιφύλαξη, ζητώντας απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ν.4172/2013, η οποία δεν έγινε δεκτή. Η αρμόδια φορολογική αρχή επικύρωσε τον προσδιορισμό της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ποσού 56,20 ευρώ και απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας για παραβίαση συνταγματικών αρχών. Η απόφαση επικαλείται το νομοθετικό πλαίσιο και τονίζει ότι ο έλεγχος συνταγματικότητας ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου εναντίον των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Ο φορολογούμενος είχε ιδρύσει μια βουλγαρική εταιρεία, την οποία η φορολογική αρχή χαρακτήρισε ως τεχνητή διευθέτηση με σκοπό τη φοροαποφυγή, επαναπροσδιορίζοντας τα εισοδήματά του. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, του προστίμου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, καθώς και τη μη αναγνώριση ορισμένων δαπανών λόγω μη χρήσης τραπεζικών μέσων πληρωμής. Οι ισχυρισμοί του φορολογουμένου για παραβίαση της οικονομικής ελευθερίας και της ελεύθερης εγκατάστασης απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, με την αρχή να επικαλείται το άρθρο 38 του ΚΦΔ για καταχρηστικές πρακτικές.

Η απόφαση 371/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας δικαστικής λειτουργού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές, όπως της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Ωστόσο, το Συμβούλιο επέμεινε στη νομιμότητα της πράξης, αναφέροντας ότι η εισφορά αλληλεγγύης για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα διατηρείται σύμφωνα με τον νόμο 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του. Επίσης, υπογράμμισε ότι η διοίκηση οφείλει να τηρεί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ότι η κρίση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η Απόφαση 48 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την προσφυγή δικαστικού λειτουργού κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΠΑΛΛΗΝΗΣ για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης (€29,71), επικαλούμενη παραβίαση συνταγματικών αρχών, καθώς ως δημόσιος λειτουργός εξαιρείται από τέτοιες κρατήσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 παρ. 74 του ν. 4172/2013, η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης για το 2022 δεν εφαρμόζεται στα εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα και τις συντάξεις, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι δικαστικοί λειτουργοί. Ως εκ τούτου, η πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου επικυρώθηκε, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να διαμορφώνεται στα 740,13€.