ΔΕΔ/Αθ/174/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογουμένου, ο οποίος αμφισβήτησε την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων, που εργάζεται ως δικαστικός, υποστήριξε ότι η εισφορά παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η φορολογική ισότητα και η αναλογικότητα, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας ότι η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, όπως ορίζεται από τον ν.4172/2013, ισχύει για εισοδήματα από μισθωτή εργασία στον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών. Η απόφαση επικύρωσε τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος και της συναφούς εισφοράς αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας ότι η αξιολόγηση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από μια δικαστική λειτουργός, η οποία ζήτησε την απαλλαγή της από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ για τα εισοδήματά της από μισθωτή εργασία κατά το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως η ισότητα στα δημόσια βάρη και η αναλογικότητα. Ωστόσο, η Διοίκηση απέρριψε το αίτημά της, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το έτος 2022 εφαρμόζεται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, ενώ οι δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών, εξαιρούνται. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον διοικητικό προσδιορισμό του φόρου και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, διαμορφώνοντας την οφειλή της προσφεύγουσας σε 564,75 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα, δικαστική λειτουργός, εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης ύψους 2.172,11 €, υποστηρίζοντας παραβιάσεις αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου, η αναλογικότητα και η απαγόρευση διακρίσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του νόμου 4972/2022, επέκρινε ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών λειτουργών. Επομένως, επιβεβαίωσε την πράξη του Διοικητή της ΑΑΔΕ και επέβαλε την καταβολή του ποσού των 37,85 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε η προσφεύγουσα εναντίον της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα ζητούσε την απαλλαγή του εισοδήματός της από μισθωτή εργασία (ως δικαστική λειτουργός) από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α του ΚΦΕ και την επιστροφή του ποσού που είχε καταβληθεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την αρχική απόφαση της Φορολογικής Διοίκησης, υποστηρίζοντας ότι η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και όχι για εισοδήματα από το δημόσιο τομέα, όπως αυτά των δικαστικών λειτουργών. Επίσης, τονίστηκε ότι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας σχετικά με συνταγματικές παραβιάσεις ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων και όχι των διοικητικών αρχών.

Η απόφαση 371/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας δικαστικής λειτουργού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριζε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές, όπως της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς και την ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών. Ωστόσο, το Συμβούλιο επέμεινε στη νομιμότητα της πράξης, αναφέροντας ότι η εισφορά αλληλεγγύης για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα διατηρείται σύμφωνα με τον νόμο 4172/2013 και τις τροποποιήσεις του. Επίσης, υπογράμμισε ότι η διοίκηση οφείλει να τηρεί το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ότι η κρίση συνταγματικών θεμάτων ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2022 και την επιστροφή του ποσού της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που του επιβλήθηκε. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι η επιβολή της εισφοράς συνεπάγεται παραβίαση αρχών όπως η ισότητα ενώπιον του νόμου και η αναλογικότητα, καθώς και αυθαίρετη εξομοίωση των δικαστικών λειτουργών με τους δημοσίους υπαλλήλους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικαλούμενο τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4172/2013 και τις τροποποιήσεις που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από τον ιδιωτικό τομέα, επιβεβαιώνοντας τον αρχικό προσδιορισμό του φόρου.

Η απόφαση 312/2024 του Ελεγτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός δικαστικού κατά της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εισοδήματά του για τα φορολογικά έτη 2021 και 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η επιβολή της εισφοράς παραβίαζε συνταγματικές αρχές όπως η φορολογική ισότητα, η αναλογικότητα και η ανεξαρτησία των δικαστικών. Ωστόσο, το συμβούλιο επικύρωσε τις πράξεις της Δ.Ο.Υ. Αμαρουσίου, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 43Α και 72 του νόμου 4172/2013 και τις σχετικές εγκυκλίους της ΑΑΔΕ, που προβλέπουν απαλλαγή από την εισφορά μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα, όχι για δημόσιους υπαλλήλους όπως οι δικαστικοί. Η φορολογική υποχρέωση του προσφέροντος διαμορφώθηκε σε 2.610,72 ευρώ για το 2021 και 2.103,09 ευρώ για το 2022.

Η απόφαση αφορά προσφυγή ενός δικαστικού λειτουργού κατά της σιωπηρής απόρριψης της δήλωσής του για απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η εφαρμογή της εισφοράς σε δημόσιους υπαλλήλους και δικαστικούς λειτουργούς παραβιάζει συνταγματικές αρχές, όπως την ισότητα και την αναλογικότητα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τη σιωπηρή απόρριψη της Δ.Ο.Υ. Ηλιούπολης, καθώς η απαλλαγή από την εισφορά ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και η διοίκηση δεσμεύεται από το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο.

Η απόφαση αριθμός 164 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που εκδόθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2024, αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας εναντίον της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2017. Ο φορολογικός έλεγχος διαπίστωσε εικονικές συναλλαγές και μη αναγνωρισμένες δαπάνες, με αποτέλεσμα να επιβληθεί φόρος εισοδήματος ύψους 188.538,52 €, πρόστιμο 94.269,26 € και ειδική εισφορά αλληλεγγύης 38.822,53 €, συνολικού ποσού 321.630,30 €. Η προσφυγή απορρίφθηκε καθώς οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας για πραγματικότητα των συναλλαγών και αναλογικότητα του προστίμου κρίθηκαν αβάσιμοι.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε μια δικαστική λειτουργός κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου που της επιβλήθηκε. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, την απαλλαγή από αυτήν και την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε την αρχική απόφαση, καθώς σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (άρθρο 43Α ν.4172/2013 και παρ.74 άρθρου 72 ν.4972/2022), η απαλλαγή από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης ισχύει μόνο για εισοδήματα από ιδιωτικό τομέα και όχι για δημόσιους υπαλλήλους. Η προσφεύγουσα ανέφερε συνταγματικές παραβάσεις, αλλά η Διοίκηση σημείωσε ότι ο έλεγχος αυτών ανήκει αποκλειστικά στα δικαστήρια.