ΔΕΔ/Αθ/21/2024

Η απόφαση 1113/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρίας και την ακύρωση της πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ έτους 2014, η οποία είχε καταλογίσει φόρο ύψους 15.262,49€. Αρχικά, η Δ.Ε.Δ. είχε απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Ωστόσο, το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ακύρωσε την απόφαση της Δ.Ε.Δ. και ανέπεμψε την υπόθεση για ουσιαστική εξέταση, κρίνοντας ότι δεν είχε λάβει χώρα προσηκοντική κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης. Κατόπιν επανεξέτασης, η Δ.Ε.Δ. έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι είχε επέλθει παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή του φόρου (σύμφωνα με την ΣτΕ 616/2021), καθώς δεν αποδείχθηκε κοινοποίηση της πράξης πριν την 31/12/2019. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα ακίνητα, στα οποία επιβλήθηκε ο φόρος, ανήκαν στην πλήρη κυριότητα άλλης εταιρίας, λόγω σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης (sale and lease back). Ως εκ τούτου, ο καταλογισθείς φόρος μηδενίστηκε.

Η απόφαση 714/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου να ακυρώσει πράξεις εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου για τα φορολογικά έτη 2015, 2016 και 2017. Οι πράξεις είχαν εκδοθεί λόγω μη δήλωσης εσόδων από ενοίκια από τον προσφεύγοντα. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι υπήρξε πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, καθώς ήταν ανήλικος (γεννηθείς 08-11-2000) κατά τα έτη αυτά, γεγονός που σήμαινε ότι δεν είχε υποχρέωση υποβολής δήλωσης. Το εισόδημα είχε ήδη δηλωθεί και φορολογηθεί νόμιμα από τον πατέρα του, ο οποίος ασκούσε τη γονική μέριμνα. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε τον ισχυρισμό βάσιμο και ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, μηδενίζοντας την οριστική φορολογική υποχρέωση για τα έτη 2015, 2016 και 2017.

Η απόφαση 1061 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από τη Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ φορολογικής περιόδου 01.07.2022-30.09.2022, η οποία υποβλήθηκε μετά από εντολή ελέγχου. Η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, καθώς, δυνάμει του άρθρου 53 παρ. 7 του ν.5104/2024, δεν επιβάλλεται πρόστιμο σε περίπτωση εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης Φ.Π.Α. εφόσον η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα και δεν προέκυψε φόρος για καταβολή. Επίσης, διατάχθηκε η έντοκη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού προστίμου.

Η απόφαση 1033 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΓΡΕΒΕΝΩΝ. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί σε ατομική επιχείρηση καλλιέργειας δημητριακών λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης Φ.Π.Α. για την φορολογική περίοδο 01/10/2023 - 31/12/2023, από την οποία δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα βάσιμο, καθώς η αρχική δήλωση Φ.Π.Α. είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα, και επικαλούμενη τις διατάξεις του άρθρου 53 παρ. 7 περ. α) του Ν.5104/2024, αποφάσισε την ακύρωση της πράξης επιβολής προστίμου.

Η Απόφαση 1318 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου. Ο προσφεύγων είχε επιβληθεί πρόστιμο 100,00€ από την Δ.Ο.Υ. Ζ΄ Θεσσαλονίκης, βάσει του άρθρου 53 του ΚΦΔ, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αρχικής περιοδικής δήλωσης ΦΠΑ για τη φορολογική περίοδο 01/10/2024 έως 31/12/2024. Η δήλωση υποβλήθηκε στις 04-02-2025 αντί της καταληκτικής ημερομηνίας 31-01-2025, και δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε προσωπικά προβλήματα και το γεγονός ότι δεν όφειλε φόρο. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η παράβαση της εκπρόθεσμης υποβολής, ακόμα και χωρίς οφειλόμενο φόρο, επισύρει το πρόστιμο των 100€, καθώς οι φορολογικές κυρώσεις είναι αντικειμενικές και τυπικές.

Η απόφαση 1013 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α., και επιβολής προστίμων της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε την εγκυρότητα των πράξεων, ισχυριζόμενος παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου και πλημμελή αιτιολογία, κυρίως λόγω της μη αναγνώρισης δαπανών. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε αμφότερους τους ισχυρισμούς. Διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν εμπρόθεσμα (έως 31-12-2024), εντός της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής. Επίσης, έκρινε νόμιμη τη μη αναγνώριση δαπανών, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε το μητρώο παγίων και τα παραστατικά αγορών του 2018, τα οποία υποχρεούταν να διαφυλάσσει μέχρι το τέλος του 2024. Συνεπώς, επικυρώθηκαν τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου και προστίμων (συνολικά άνω των 25.000€).

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής σχετικά με οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2002 (χρήση 2001), συνολικού ύψους 136.610,28€ (κύριος φόρος και πρόσθετος φόρος). Η υπόθεση αναπέμφθηκε στην Υπηρεσία Επίλυσης Διαφορών κατόπιν δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Ο βασικός ισχυρισμός της προσφεύγουσας ήταν η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι, εφαρμόζοντας τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1738/2017), οι διατάξεις περί παράτασης της παραγραφής είναι αντισυνταγματικές για το εν λόγω οικονομικό έτος. Συνεπώς, εφόσον είχε παρέλθει ο αρχικός πενταετής χρόνος παραγραφής, ο ισχυρισμός της έγινε αποδεκτός και η πράξη καταλογισμού φόρου εισοδήματος ακυρώθηκε.

Η απόφαση 276/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός Ιερού Ναού κατά πράξεων απόρριψης τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝ.Φ.Ι.Α. (2014-2017) και κατά ρητής απόρριψης αιτήματος διαγραφής φόρου. Ο Ναός ζητούσε απαλλαγή από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. (€11.477,64), ισχυριζόμενος ότι τα ακίνητα (ο Ναός και το παρεκκλήσιο) ιδιοχρησιμοποιούνται αποκλειστικά για λατρευτικό, θρησκευτικό και κοινωφελή σκοπό. Η ΔΕΔ έκρινε καταρχάς απαράδεκτο το σκέλος της προσφυγής κατά της ρητής απόρριψης. Επιπλέον, επικύρωσε τις πράξεις απόρριψης των τροποποιητικών δηλώσεων του ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής, καθώς ο Ναός υπέβαλε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη μείωση του φόρου (άνω των €300) στις 29.08.2024, δηλαδή αφού είχε ήδη συμπληρωθεί η πενταετής παραγραφή του δικαιώματος της Φορολογικής Διοίκησης για έλεγχο και έκδοση διορθωτικού προσδιορισμού φόρου για όλα τα επίμαχα έτη.

Η απόφαση 572 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών κάνει δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή κληρονόμου σχετικά με Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (φορολογικό έτος 2018) της αποβιώσασας μητέρας του. Η πράξη είχε εκδοθεί από το ΚΕΦΟΔΕ Αττικής, καθώς είχε προσδιοριστεί πρόσθετος φόρος λόγω μη δήλωσης όλων των τόκων αλλοδαπής προέλευσης (Γαλλία), στοιχεία που λήφθηκαν μέσω αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε και απέδειξε ότι το συνολικό ποσό των τόκων από τους κοινούς λογαριασμούς είχε ήδη δηλωθεί από τους συνδικαιούχους (μητέρα, πατέρας, γιος) στις αρχικές δηλώσεις τους, αν και με διαφορετική κατανομή από το 1/3 που είχε υπολογίσει η Φορολογική Αρχή. Βάσει των προσκομιζόμενων αποδεικτικών, η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό και ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε σε ατομική επιχείρηση (καλλιέργεια αραβοσίτου) λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ για τη φορολογική περίοδο 01.10.2023-31.12.2023, η οποία υποβλήθηκε μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι, εφόσον η αρχική δήλωση ΦΠΑ είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα και η τροποποιητική δήλωση δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή (αλλά πιστωτικό υπόλοιπο), σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 7 του ν.5104/2024, δεν επιβάλλεται πρόστιμο εκπρόθεσμης υποβολής. Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου και διέταξε την έντοκη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.