ΔΕΔ/Αθ/313/2024

Η απόφαση 941/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ατομικής επιχείρησης (ταξί) κατά πράξεων επιβολής προστίμων ΚΦΔ και διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021. Ο έλεγχος διαπίστωσε σημαντική απόκρυψη φορολογητέας ύλης λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων. Η ΔΕΔ αποδέχτηκε μερικώς την προσφυγή. Επικύρωσε τις πράξεις του 2021, συμπεριλαμβανομένου προστίμου 81.362,84€, αλλά τροποποίησε την οριστική πράξη φόρου εισοδήματος 2020. Η τροποποίηση έγινε διότι, κατά την εφαρμογή της έμμεσης τεχνικής (ανάλυση ρευστότητας), η ελεγκτική αρχή όφειλε να αθροίσει την αποκρυβείσα ύλη με τις δηλωθείσες ζημίες του 2020, μειώνοντας έτσι τον κύριο φόρο και το πρόστιμο ανακρίβειας για το έτος αυτό.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε απόφαση με αριθμό 378 στις 09/02/2024, με την οποία απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τη φορολογική περίοδο του 2019. Η εταιρεία είχε επιβαρυνθεί με κύριο φόρο ύψους 573.932,08 ευρώ και πρόσθετο φόρο ανακρίβειας 283.592,39 ευρώ, λόγω διαπιστώσεων για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη προσκόμιση λογιστικών αρχείων κατά τον έλεγχο. Το Συνέδριο κρίνει ότι η Φορολογική Αρχή ενήργησε νόμιμα και αιτιολογημένα, επιβεβαιώνοντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου και απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της εταιρείας για έλλειψη αιτιολόγησης και αδικία.

Η απόφαση αποτελεί μερική αποδοχή ενδικοφανής προσφυγής εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Νομικών Προσώπων (ΦΕνπ), ΦΠΑ και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2016-2018. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη βασιζόμενη σε ανεξήγητες τραπεζικές πιστώσεις. Η απόφαση επικυρώνει όλες τις πράξεις ΦΕνπ και ΦΠΑ, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς περί παραγραφής και αβάσιμης φορολόγησης των πιστώσεων. Ωστόσο, γίνεται δεκτός ο ισχυρισμός περί ευνοϊκότερου καθεστώτος κυρώσεων, τροποποιώντας τις πράξεις επιβολής προστίμου του άρθρου 57 παρ. 6 ν. 5104/2024. Τα εν λόγω πρόστιμα αντικαθίστανται από πρόστιμα του άρθρου 54 παρ. 2 ν. 5104/2024, διασφαλίζοντας τον ΦΠΑ μέσω του προστίμου ανακρίβειας δήλωσης, με αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού καταλογιζόμενου ποσού προστίμων στις σχετικές πράξεις.

Η απόφαση 173/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς που εκδόθηκε από το Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου (Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π.). Η πράξη αυτή επιβάρυvε την προσφεύγουσα με φόρο κληρονομιάς ύψους 62.651,25€ συν πρόσθετο φόρο 75.181,50€. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει ταυτόχρονα αίτημα υπαγωγής στη ρύθμιση μείωσης του πρόσθετου φόρου, σύμφωνα με το άρθρο 75 του ν. 5104/2024, δηλώνοντας ότι η ενδικοφανής προσφυγή ασκείται υπό την αίρεση της αποδοχής της ρύθμισης. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η υποβολή της αίτησης μείωσης του φόρου συνιστά αυτοδίκαιη αποδοχή της κύριας οφειλής και, ως εκ τούτου, αυτοδίκαιη παραίτηση από την προσφυγή. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η άσκηση αγωγής υπό αίρεση καθιστά την προσφυγή αόριστη και μη αποδεκτή.

Η απόφαση 186/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες επέβαλαν κύριο φόρο, πρόστιμο ανακρίβειας και εισφορά αλληλεγγύης. Οι πράξεις βασίστηκαν στη διαπίστωση προσαύξησης περιουσίας, συνολικού ύψους €38.118,55 (2018), €17.948,94 (2019) και €56.610,57 (2020), από άγνωστη ή αδικαιολόγητη πηγή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε κάλυψη των ποσών από δηλωθέντα εισοδήματα και άτυπες χρηματικές δωρεές από τον πατέρα του. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν αποδεικνύεται επαρκώς η διαδρομή των δωρεών στους τραπεζικούς λογαριασμούς, και ως εκ τούτου επιβεβαίωσε τις αρχικές φορολογικές υποχρεώσεις.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εναντίον δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων κατηγορούσε ότι οι συναλλαγές του αφορούσαν ενδοκοινοτικές παραδόσεις στις εταιρείες της Κύπρου και της Βουλγαρίας και έπρεπε να απαλλαχθούν από ΦΠΑ. Ωστόσο, ο έλεγχος διαπίστωσε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για απαλλαγή, καθώς δεν αποδείχθηκε η φυσική μεταφορά των αγαθών από την Ελλάδα στις αντίστοιχες χώρες. Επιπλέον, ο προσφεύγων δεν προσκόμισε τα απαραίτητα δικαιολογητικά, όπως αποδεικτικά μεταφοράς, φορτωτικές και στοιχεία κυκλοφορίας. Η αρμόδια αρχή επιβεβαίωσε τους προσδιορισμούς ΦΠΑ και επέβαλε πρόσθετο φόρο ανακρίβειας, απορρίπτοντας την προσφυγή ως αβάσιμη.

Η απόφαση 133/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κληρονόμου κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς (ΦΚληρ) του ΚΕΦΟΜΕΠ, συνολικού ύψους €49.132,71 (συμπεριλαμβανομένου προστίμου). Η φορολογική αρχή είχε επαναπροσδιορίσει την αξία της κληρονομιαίας περιουσίας λόγω της προσθήκης χρηματικών ποσών από καταθέσεις αλλοδαπής ύψους €327.551,44. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, καθώς ο χρόνος γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης ήταν η ημερομηνία θανάτου (19.2.2022), πριν την εφαρμογή του ν. 4916/2022. Επιπλέον, κρίθηκε ότι δεν τεκμηριώθηκε με βεβαιότητα ούτε η ρήτρα εξαίρεσης από τον φόρο στους κοινούς λογαριασμούς ούτε ότι τα ποσά προέρχονταν αποκλειστικά από τα τέκνα της προσφεύγουσας. Ως εκ τούτου, η πράξη του ΚΕΦΟΜΕΠ επικυρώνεται.

Η υπ' αριθμόν 178 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδοθείσα στις 04/02/2024, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου γονικής παροχής. Η πράξη, εκδοθείσα από την Δ.Ο.Υ. Σερρών, επέβαλε κύριο φόρο 3.000,00€ και πρόστιμο ανακρίβειας δήλωσης 1.500,00€ για γονική παροχή χρηματικού ποσού 30.000,00€.
Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η μεταφορά του χρηματικού ποσού δεν πραγματοποιήθηκε με μεταφορά μέσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, όπως απαιτεί ο νόμος 2961/2001 για την εφαρμογή του αφορολογήτου των 800.000€, αλλά με κατάθεση μετρητών από τη λήπτρια στον τραπεζικό της λογαριασμό. Συνεπώς, ο φόρος υπολογίστηκε αυτοτελώς με συντελεστή 10%. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί παραβίασης της νομιμότητας και των αρχών της χρηστής διοίκησης.

Η απόφαση 692/17.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε αλληλεγγύως ευθυνόμενο πρόσωπο κατά οριστικών πράξεων του 4ου ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ, οι οποίες αφορούσαν Φόρο Εισοδήματος, Φ.Π.Α., πρόστιμα και Τέλη Χαρτοσήμου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2024. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει σημαντική αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη και λογιστικές διαφορές. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος ως προς την ουσία των καταλογισμών (εισόδημα, ΦΠΑ, και τα σχετικά πρόστιμα άρθρου 58Α), κρίνοντάς τους βάσιμους και αιτιολογημένους. Ωστόσο, έκανε μερική αποδοχή της προσφυγής, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τα αυτοτελή πρόστιμα διαδικαστικών παραβάσεων (άρθρου 54 του ν. 4987/2022) και τα Τέλη Χαρτοσήμου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένου κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προσδιόρισε φόρο προς καταβολή ύψους 3.777,02€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι εσφαλμένως του λογίστηκε προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών, ύψους 14.992,50€, λόγω της αυτόματης προσυμπλήρωσης από την αρμόδια φορολογική αρχή στον κωδικό 727 του εντύπου Ε1 ποσού 9.371,43€, που αφορούσε την τοκοχρεωλυτική απόσβεση στεγαστικού δανείου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή ορθώς συμπεριέλαβε το ποσό βάσει των ηλεκτρονικών αρχείων που απέστειλε η πιστώτρια Τράπεζα, καθώς ο φορολογούμενος φέρει το βάρος της απόδειξης για τη διόρθωση των στοιχείων αυτών. Συνεπώς, η πράξη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ επικυρώθηκε.