×
register
Συνδρομητική Υπηρεσία. Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο mydocman.gr πρέπει να συνδεθείτε: Είσοδος

ΔΕΔ/Αθ/340/2024

Τύπος: Έγγραφα

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ:

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα έτη 2017 και 2018. Ο φορολογούμενος διεξήχθη έλεγχος και διαπιστώθηκαν λογιστικές διαφορές για δαπάνες άνω των 500€ που δεν αποδείχθηκαν με τραπεζικά μέσα πληρωμής. Ο προσφεύγων προσκόμισε νέα στοιχεία εξόφλησης, τα οποία εξετάστηκαν και οδήγησαν σε μερική αποδοχή της προσφυγής. Τροποποιήθηκαν οι φορολογικές υποχρεώσεις, μειώνοντας τα ποσά που είχαν αρχικά καταλογιστεί. Η απόφαση επικυρώνει τη μείωση των λογιστικών διαφορών για ορισμένες δαπάνες που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 23 του ν.4172/2013.


Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)

Σχετικά Έγγραφα

ΔΕΔ/Αθ/189/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ, καθώς και επιβολής προστίμων για τα έτη 2017 και 2018. Ο φορολογούμενος επέκρινε τη χρήση της μεθόδου του άρθρου 28 του Ν.4172/2013 για τον υπολογισμό των εσόδων και τη μη αναγνώριση δαπανών λόγω έλλειψης αποδεικτικών τραπεζικών πληρωμών. Μετά από επανεξέταση των νέων στοιχείων που προσκόμισε ο προσφεύγων, η επιτροπή μέρικως απέδοχε την προσφυγή, μειώνοντας τις λογιστικές διαφορές και τους φόρους που είχαν καταλογιστεί αρχικά. Ωστόσο, επικύρωσε τα πρόστιμα για ανακριβείς δηλώσεις και μη συμμόρφωση με το αίτημα παροχής πληροφοριών.


ΔΕΔ/Θεσ/320/2025

Η απόφαση 320/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρίας χονδρικού εμπορίου φρούτων και λαχανικών κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου για τις περιόδους 01.10.2021 έως 30.06.2023. Η εταιρία αμφισβήτησε την επιβολή ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις, εξαγωγές και πωλήσεις υπηρεσιών, επικαλούμενη νέα αποδεικτικά στοιχεία (CMR, τραπεζικά έγγραφα, ΕΔΔΑ) τα οποία εξετάστηκαν με αναπομπή στη Δ.Ο.Υ. Η ΔΕΔ αποφασίζει τη μερική αποδοχή της προσφυγής. Ακυρώνει την πράξη της περιόδου 2021/4ο τρίμηνο (αναγνωρίζοντας έκπτωση ΦΠΑ 1.173,90€) και τροποποιεί ανάλογα την πράξη του 2022, μειώνοντας τον συνολικό φόρο καταβολής από 50.348,82€ σε 48.587,97€. Επικυρώνει ωστόσο την πράξη της περιόδου 01.01.2023 – 30.06.2023, καθώς έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η νόμιμη απαλλαγή των συναλλαγών από ΦΠΑ για τις εν λόγω περιόδους.


ΔΕΔ/Αθ/373/2025

Η απόφαση 373/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας (Ξενοδοχεία) κατά καταλογιστικών πράξεων της Δ.Ο.Υ. Ρόδου για το φορολογικό έτος 2018. Ο αρχικός έλεγχος είχε διαπιστώσει λογιστικές διαφορές ύψους 156.609,15€, κυρίως λόγω μη εξόφλησης δαπανών άνω των 500€ με τραπεζικά μέσα πληρωμής και καταχώρησης προσωπικών δαπανών. Η ΔΕΔ, εξετάζοντας συμπληρωματικά τραπεζικά στοιχεία που προσκόμισε η εταιρεία, αναγνώρισε νόμιμη εξόφληση δαπανών ύψους 24.103,00€. Ως εκ τούτου, τροποποίησε την Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος μειώνοντας το συνολικό ύψος των λογιστικών διαφορών σε 132.506,15€. Η προσφυγή απορρίφθηκε ως προς τον Φ.Π.Α. και το πρόστιμο μη τήρησης αξιόπιστου λογιστικού συστήματος (2.500€).


ΔΕΔ/Θεσ/794/2025

Η απόφαση 794/09-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικών πράξεων φόρου εισοδήματος και προστίμου για τα φορολογικά έτη 2016 και 2017. Η υπόθεση επανεξετάστηκε κατόπιν ακυρωτικής απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Τρικάλων λόγω παράλειψης τήρησης του τύπου της προηγούμενης ακρόασης για νέα στοιχεία που προσκομίστηκαν στη ΔΕΔ. Κατόπιν συμπληρωματικού ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Καρδίτσας, έγιναν μερικώς αποδεκτά τα νέα στοιχεία του προσφεύγοντος (τραπεζικά παραστατικά), μειώνοντας τις λογιστικές διαφορές λόγω μη τραπεζικής εξόφλησης τιμολογίων. Ως αποτέλεσμα, η συνολική φορολογική υποχρέωση για το 2016 μειώνεται σε €7.321,89 και για το 2017 σε €10.134,83.


ΔΕΔ/Αθ/35/2025

Η απόφαση 35/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε λογιστικές διαφορές και την προσαύξηση περιουσίας λόγω τραπεζικών πιστώσεων. Βάσει συμπληρωματικών ελέγχων, η ΔΕΔ δέχτηκε εν μέρει τους ισχυρισμούς του, μειώνοντας τις λογιστικές διαφορές (κυρίως μη εκπιπτόμενες δαπάνες λόγω πληρωμής μετρητοίς εισαγωγών) και αναγνωρίζοντας επιπλέον αιτιολογημένες τραπεζικές καταθέσεις. Συγκεκριμένα, το εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα διαμορφώθηκε σε €121.586,39 (μείωση από €147.241,20) και η προσαύξηση περιουσίας σε €66.871,91 (μείωση από €94.595,99). Ως αποτέλεσμα, το συνολικό ποσό φόρων, τελών και εισφορών για καταβολή μειώθηκε από €155.129,89 σε €118.907,05.


ΔΕΔ/Αθ/187/2025

Η απόφαση (187/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και εισοδήματος για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Η ΔΕΔ αποδέχεται εν μέρει την προσφυγή. Συγκεκριμένα, κρίνει ως δικαιολογημένες μία κατάθεση μετρητών ύψους 9.950 € (λόγω ανάλωσης κεφαλαίου) και μικρότερα αναιτιολόγητα ποσά, μειώνοντας έτσι το συνολικό ποσό των αδιευκρίνιστων τραπεζικών καταθέσεων. Αυτή η τροποποίηση οδηγεί σε χαμηλότερο καταλογισμό φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα έτη 2018 και 2019. Ωστόσο, η ΔΕΔ επικυρώνει τις πράξεις ΦΠΑ, κρίνοντας ότι οι δαπάνες από συναλλαγές με τον συγκεκριμένο εκδότη δεν ήταν νόμιμα τεκμηριωμένες, με συνέπεια την απόρριψη του σχετικού δικαιώματος έκπτωσης από τον ΦΠΑ.


ΔΕΔ/Αθ/106/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο φορολογούμενος επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών για τη κάλυψη διαφορών, αλλά ο έλεγχος διαπίστωσε λογιστικές διαφορές και μη δηλωμένες αγορές ακινήτων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών μερικώς δέχθηκε την προσφυγή, τροποποιώντας τους προσδιορισμούς για τα έτη 2017 και 2018, ενώ επικύρωσε το πρόστιμο άρθρου 54 ΚΦΔ για μη ανταπόκριση σε αίτημα πληροφοριών. Η τελική φορολογική υποχρέωση προσδιορίστηκε σε 3.376,28 € για το 2017 και 0,00 € για το 2018.


ΔΕΔ/Αθ/513/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων ανέτρεψε μερικώς τους ελέγχους, αποδεικνύοντας ότι μερίδιο των πιστώσεων αφορούσε εταιρικές δαπάνες και μερίσματα, ενώ άλλες πιστώσεις κρίθηκαν μικρές και αδικαιολόγητα καταλογισμένες. Η απόφαση τροποποίησε τις αρχικές οφειλές, μειώνοντας σημαντικά τα ποσά για καταβολή.


ΔΕΔ/Αθ/373/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου που αμφισβητούσε οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2017 και 2018, καθώς και πράξεις επιβολής προστίμων. Η ενδικοφανής προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη ως προς τις περισσότερες πράξεις λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, ενώ ως προς την πράξη για το 2018 εξετάστηκε επί της ουσίας. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι τα ποσά προέρχονταν από αποθεματικό της επιχείρησης, αλλά δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία. Ο έλεγχος διαπίστωσε προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή και λογιστικές διαφορές, καταλογίζοντας συνολική φορολογική υποχρέωση 123.412,01 ευρώ για το 2018. Η απόφαση επικύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό και τα προστίμα, θεωρώντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου βάσιμες και νόμιμες.


ΔΕΔ/Θεσ/644/2025

Η απόφαση 644/22.04.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων επιβολής προστίμου και διορθωτικού προσδιορισμού φόρων (εισοδήματος, ΦΠΑ) για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι αρχικές πράξεις της ΔΟΥ Κομοτηνής βασίστηκαν στη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων εσόδων και στην εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου λόγω προσαύξησης περιουσίας. Η ΔΕΔ επικύρωσε τα πρόστιμα για μη έκδοση στοιχείων και τις πράξεις ΦΠΑ, ωστόσο τροποποίησε τις πράξεις φόρου εισοδήματος, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό. Η μείωση αυτή προήλθε κυρίως από τη μερική αναγνώριση δαπανών που είχαν απορριφθεί ως λογιστικές διαφορές και τη διόρθωση του φορολογητέου εισοδήματος λόγω παράλειψης συμψηφισμού ζημιάς χρήσης.