ΔΕΔ/Αθ/44/2024

Η Απόφαση 163/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικών πράξεων φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, οι οποίες είχαν επιβληθεί λόγω προσαύξησης περιουσίας (πιστώσεις αγνώστου πηγής). Ο αρχικός έλεγχος είχε καταλογίσει προσαύξηση 91.595,38 ευρώ για το 2018 και 256.814,00 ευρώ για το 2019. Η ΔΕΔ έκανε δεκτούς ισχυρισμούς της προσφεύγουσας σχετικά με λήξεις προθεσμιακών καταθέσεων, δηλωμένα μισθώματα και επανακαταθέσεις αναλήψεων. Ως εκ τούτου, το εισόδημα αγνώστου πηγής μειώθηκε σε 70.589,38 ευρώ για το 2018 και σε 198.100,00 ευρώ για το 2019. Μετά την τροποποίηση, η συνολική οφειλή για το 2018 διαμορφώθηκε σε 41.157,63 ευρώ και για το 2019 σε 130.775,88 ευρώ.

Η απόφαση 186/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες επέβαλαν κύριο φόρο, πρόστιμο ανακρίβειας και εισφορά αλληλεγγύης. Οι πράξεις βασίστηκαν στη διαπίστωση προσαύξησης περιουσίας, συνολικού ύψους €38.118,55 (2018), €17.948,94 (2019) και €56.610,57 (2020), από άγνωστη ή αδικαιολόγητη πηγή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε κάλυψη των ποσών από δηλωθέντα εισοδήματα και άτυπες χρηματικές δωρεές από τον πατέρα του. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν αποδεικνύεται επαρκώς η διαδρομή των δωρεών στους τραπεζικούς λογαριασμούς, και ως εκ τούτου επιβεβαίωσε τις αρχικές φορολογικές υποχρεώσεις.

Η Απόφαση 79 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος είχε διαπιστώσει αδήλωτα ποσά από τραπεζικές κινήσεις, τα οποία φορολογήθηκαν ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα (106.514,96 €) και ως προσαύξηση περιουσίας (102.200,04 €) μέσω καταθέσεων μετρητών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη αιτιολογίας για τη χρήση έμμεσων τεχνικών και ότι τα ποσά προέρχονταν από επανακαταθέσεις ή διαθέσιμα κεφάλαια προηγούμενων ετών. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν εφαρμόστηκαν έμμεσες τεχνικές αλλά έλεγχος προσαύξησης περιουσίας, ενώ οι ισχυρισμοί περί επανακαταθέσεων δεν τεκμηριώθηκαν. Επικυρώθηκε συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2018 ύψους 82.901,13 €.

Η απόφαση 372/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τις χρήσεις 2018 έως 2021. Οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν λόγω της μη έκδοσης αγνώστου πλήθους αποδείξεων λιανικής πώλησης για διαδικτυακές πωλήσεις. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ακυρότητα ελέγχου, παραγραφή του ΦΠΑ 2018 και μη συμψηφισμό ζημίας του 2017. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο έλεγχος διενεργήθηκε νόμιμα εντός παραγραφής και ότι η ζημία του 2017 δεν μπορούσε να συμψηφιστεί βάσει της φορολογικής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου, οι αρχικές καταλογιστικές πράξεις επικυρώνονται.

Η απόφαση αριθ. 698/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά τη διαφορά μεταξύ του προσφεύγοντα και της φορολογικής αρχής σχετικά με τον καταλογισμό φόρου δωρεάς για δύο τραπεζικά εμβάσματα ποσών 30.000,00 ευρώ και 27.000,00 ευρώ, τα οποία μεταφέρθηκαν από τον πατέρα του προσφεύγοντα σε κοινό λογαριασμό με τη μητέρα του. Ο έλεγχος χαρακτήρισε τις μεταφορές ως άτυπες χρηματικές δωρεές και επέβαλε φόρο και πρόστιμο. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα ποσά δεν αποτελούσαν δωρεά, αλλά χρησιμοποιήθηκαν για οικογενειακές ανάγκες, χωρίς όμως να αποδείξει επαρκώς τους ισχυρισμούς του. Το συμβούλιο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τους φορολογικούς προσδιορισμούς, καθώς τα κριτήρια του άρθρου 34 του ν.2961/2001 πληρούνταν και η αιτιολογία του ελέγχου ήταν επαρκής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που επιβλήθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Βόλου. Η φορολογική αρχή εφάρμοσε την έμμεση μέθοδο ανάλυσης ρευστότητας, διαπιστώνοντας αποκρυβείσα ύλη ύψους €26.837,42 (2018) και €1.868,15 (2019), φορολογούμενη ως προσαύξηση περιουσίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα ποσά προέρχονταν από άτυπα οικογενειακά δάνεια, πλην όμως η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς δεν προσκομίστηκαν αποδεικτικά έγγραφα, ούτε αποδείχθηκε η δυνατότητα δανειοδότησης των οικείων προσώπων. Επίσης, ο ισχυρισμός περί ακυρότητας λόγω τυπικής πλημμέλειας απορρίφθηκε, καθώς δεν αποδείχθηκε βλάβη, με αποτέλεσμα την επικύρωση του συνολικού καταλογιζόμενου φόρου και των προστίμων, ύψους €14.736,07 για το 2018 και €719.24 για το 2019.

Η απόφαση 114/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2017. Καταλογίστηκε συνολικό ποσό 29.250,00 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου κύριου φόρου 16.500,00 ευρώ, προστίμου 8.250,00 ευρώ και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης 4.500,00 ευρώ). Ο καταλογισμός έγινε λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας ύψους 50.000,00 ευρώ, η οποία προέκυψε από πιστώσεις σε τραπεζικό λογαριασμό στην αλλοδαπή και θεωρήθηκε εισόδημα αγνώστου πηγής. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος ότι φέρεται κατά πλάνη ως συνδικαιούχος και ότι τα ποσά προέρχονταν από χρήματα που είχε μεταφέρει ο πατέρας του σε φίλο του (πριν την επαναμεταφορά) απορρίφθηκαν ως αναπόδεικτοι, καθώς δεν προσκομίστηκαν νέα στοιχεία τεκμηρίωσης.

Η υπ' αριθμόν 1011/2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «.............................................» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ του φορολογικού έτους 2018, εκδοθεισών από τη ΔΟΥ Κοζάνης. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα έλαβε έξι εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας 139.375,00€ από την εταιρεία «............................................». Η εικονικότητα τεκμηριώθηκε βάσει ελέγχου της ΔΟΥ Λάρισας, ο οποίος έδειξε ότι η εκδότρια επιχείρηση δεν διέθετε την απαραίτητη υποδομή, προσωπικό ή μηχανήματα για την πραγματοποίηση των συναλλαγών, οι οποίες αφορούσαν την πώληση άμμου και χαλικιών. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφεύγουσα λήπτρια απέτυχε να αποδείξει την αλήθεια των συναλλαγών. Ως εκ τούτου, επικυρώνονται οι προσβαλλόμενες πράξεις, διατηρώντας οφειλή 60.628,13€ για φόρο εισοδήματος και 88.077,72€ για ΦΠΑ, καθότι η λήψη των εικονικών στοιχείων είχε ως αποτέλεσμα την αποφυγή καταβολής των αναλογούντων φόρων.

Η απόφαση 212/10.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει ποσό 50.000€ στον κωδικό 781 για την κάλυψη προστιθέμενης διαφοράς αντικειμενικών δαπανών. Η Δ.Ο.Υ. Ιωνίας απέρριψε μέρος του ποσού (20.000€), μεταφέροντάς το στον κωδικό 725 (δαπάνη για δωρεές/γονικές παροχές), καθώς στις σχετικές δηλώσεις φόρου εμφανιζόταν εσφαλμένα ο προσφεύγων ως δωρητής προς την κόρη του. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι δύο δωρεές των 10.000€ έκαστη ήταν στην πραγματικότητα από την κόρη του προς αυτόν. Η ΔΕΔ, λαμβάνοντας υπόψη τα έγγραφα της ING Bank και την περιγραφή της ροής χρημάτων, έκρινε ότι ο δωρητής ήταν πράγματι η κόρη και ο προσφεύγων ο λήπτης (δωρεοδόχος). Κατά συνέπεια, το ποσό των 20.000€ έπρεπε να συμπεριληφθεί στον κωδικό 781 ως ποσό κάλυψης τεκμηρίου. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό και διέταξε την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης.

Η απόφαση 730 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από φορολογούμενη (ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου τροφίμων) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της φορολογούμενης σχετικά με τη μη αναγνώριση δαπανών άνω των 500€ που εξοφλήθηκαν με μετρητά, κρίνοντας ότι οι σχετικοί περιορισμοί του άρθρου 23 του ν. 4172/2013 εφαρμόζονται. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί εσφαλμένης εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) για το 2018, καθώς το ποσό των προσωπικών δαπανών δεν καλυπτόταν από τα δηλωθέντα οικογενειακά εισοδήματα. Έγινε δεκτή μόνο (ως δεύτερος ισχυρισμός) η αναγνώριση μίας δαπάνης 609,93€, η οποία αποδείχθηκε ότι εξοφλήθηκε με χρεωστική κάρτα. Ωστόσο, η μερική αυτή αποδοχή δεν επηρέασε τα τελικά καταλογισθέντα ποσά για το 2018 λόγω της εφαρμογής των έμμεσων μεθόδων προσδιορισμού.