ΔΕΔ/Αθ/698/2024

Η απόφαση 186/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, οι οποίες επέβαλαν κύριο φόρο, πρόστιμο ανακρίβειας και εισφορά αλληλεγγύης. Οι πράξεις βασίστηκαν στη διαπίστωση προσαύξησης περιουσίας, συνολικού ύψους €38.118,55 (2018), €17.948,94 (2019) και €56.610,57 (2020), από άγνωστη ή αδικαιολόγητη πηγή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε κάλυψη των ποσών από δηλωθέντα εισοδήματα και άτυπες χρηματικές δωρεές από τον πατέρα του. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν αποδεικνύεται επαρκώς η διαδρομή των δωρεών στους τραπεζικούς λογαριασμούς, και ως εκ τούτου επιβεβαίωσε τις αρχικές φορολογικές υποχρεώσεις.

Η Απόφαση 44/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ατομικής επιχείρησης κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Η φορολογική αρχή είχε προσδιορίσει προσαύξηση περιουσίας αγνώστου προέλευσης ύψους €30.024,97 (2017) και €49.846,11 (2018), επιβάλλοντας συνολικούς φόρους €43.044,45. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα ποσά προέρχονταν από οικογενειακά εισοδήματα συζύγου, επανακαταθέσεις και άτυπες δωρεές μητέρας. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, καθώς ο ανασυνταχθείς πίνακας διαθέσιμου κεφαλαίου έδειξε μηδενικό πραγματικό διαθέσιμο κεφάλαιο στην έναρξη του ελέγχου. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η διαφορά μεταξύ των συνολικών δαπανών βάσει βιβλίων και των δαπανών εξοφλημένων από επαγγελματικό λογαριασμό υπερκάλυψε τις αναλήψεις μετρητών. Ως εκ τούτου, οι προσβαλλόμενες πράξεις επικυρώνονται.

Η απόφαση αφορά τον προσδιορισμό φορολογικής υποχρέωσης του προσφεύγοντα για το έτος 2017. Ο φορολογούμενος κατέθεσε συνολικά 13.867,31 € σε τραπεζικό λογαριασμό, ποσό που ο έλεγχος χαρακτήρισε ως προσαύξηση περιουσίας από άγνωστη πηγή. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίων προηγούμενων ετών και παρέσχε αποσπασματικά στοιχεία, τα οποία όμως κρίθηκαν ανεπαρκή. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο απορρίπτει τους ισχυρισμούς του και επιβεβαιώνει τον διορθωτικό προσδιορισμό, επιβάλλοντας φόρο 4.576,19 €, πρόστιμο 2.288,10 € και ειδική εισφορά 41,08 €, συνολικά 6.905,37 €.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς για το φορολογικό έτος 2022, συνολικού ποσού 90.000,00€ (κύριος φόρος 60.000,00€, πρόσθετος φόρος ανακρίβειας 30.000,00€). Η φορολογική αρχή έκρινε ότι υπήρξε τεχνητή διευθέτηση (διαδοχικές δωρεές σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα) με σκοπό την αποφυγή φορολόγησης. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι ο πραγματικός δωρητής ήταν ο θείος της προσφεύγουσας, ο οποίος μεταβίβασε χρήματα στη μητέρα του και στη συνέχεια η μητέρα προέβη σε δωρεά προς την προσφεύγουσα (ανιψιά) και τον αδελφό του δωρητή (αδελφό), πρόσωπα που ανήκουν στη Β' Κατηγορία του Κ.Φ.Κ.Δ. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόφαση του ελέγχου, καθώς οι τελικοί λήπτες οδήγηθηκαν σε σημαντικό φορολογικό πλεονέκτημα, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας.

Η Απόφαση 413 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας και επικυρώνει δύο πράξεις επιβολής προστίμου, συνολικού ύψους 60.000,00 ευρώ (30.000,00 ευρώ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 αντίστοιχα). Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν από την Προϊσταμένη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής βάσει του άρθρου 54Ε του Ν. 4987/2022 (και ήδη άρθρου 57 του Ν. 5104/2024), λόγω της μη προσκόμισης ηλεκτρονικών αρχείων (σε μορφή txt) από καθορισμένους Φορολογικούς Ηλεκτρονικούς Μηχανισμούς (ΦΗΜ - ΕΑΦΔΣΣ) κατά τη διάρκεια ελέγχου. Η εταιρεία επικαλέστηκε λόγους ανωτέρας βίας, συγκεκριμένα κλοπή των ΦΗΜ το 2022, καθώς και το ότι είχε προηγηθεί δήλωση παύσης αυτών το 2018 και 2019. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η εταιρεία δεν επέδειξε τη δέουσα επιμέλεια αφού δεν δήλωσε την απώλεια λόγω κλοπής στη φορολογική αρχή πριν την έκδοση της εντολής ελέγχου. Επίσης, απέρριψε τον ισχυρισμό περί εφαρμογής ευνοϊκότερης διάταξης, καθώς κρίσιμος χρόνος είναι ο χρόνος διαπίστωσης της παράβασης (09-04-2024), ο οποίος έλαβε χώρα μετά την έναρξη ισχύος του αυστηρότερου νομοθετικού πλαισίου.

Η απόφαση αριθμού 399/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα κατά των πράξεων επιβολής προστίμων από τη Δ.Ο.Υ. Σύρου για φορολογικά έτη 2017 και 2020. Συγκεκριμένα, επιβλήθηκε πρόστιμο 78.424,27 € για το 2017 λόγω συστηματικής απομείωσης δεδομένων λιανικών πωλήσεων από ηλεκτρονικούς φορολογικούς μηχανισμούς, παραβιάζοντας το άρθρο 54ΣΤ§1 του ΚΦΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 54Ε§1 περ. α’. Επίσης, επιβλήθηκε πρόστιμο 2.500 € για το 2020 λόγω μη διαφύλαξης ηλεκτρονικών αρχείων, σύμφωνα με το άρθρο 54§1 περ. η’ & §2 περ. ε’ του ΚΦΔ. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε διάφορους ισχυρισμούς, οι οποίοι απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, ενώ η απόφαση επιβεβαίωσε τις πρωτόδικες πράξεις και διέταξε την είσπραξη των προστίμων.

Η απόφαση 321/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την εκπρόθεσμη ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 07/11/2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της υπ' αριθ. ..../12.09.2024 οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς του Προϊσταμένου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η πράξη είχε επιβάλει συνολικό ποσό €9.000,00 (κύριος φόρος €6.000,00 και πρόστιμο €3.000,00), κατόπιν διαπίστωσης ότι δωρεά χρηματικού ποσού €30.000,00 έγινε από τον αδελφό και όχι από τη μητέρα του προσφεύγοντα. Δεδομένου ότι η κοινοποίηση της πράξης συντελέστηκε ψηφιακά στις 24/09/2024, η προθεσμία των 30 ημερών για την άσκηση της προσφυγής έληγε στις 24/10/2024, με αποτέλεσμα την απόρριψή της ως εκπρόθεσμης.

Η απόφαση 934/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους €2.500,00 από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καβάλας για το φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη διαφύλαξης των ηλεκτρονικών αρχείων τύπου .txt που δημιουργήθηκαν από τους Φορολογικούς Ηλεκτρονικούς Μηχανισμούς (ΕΑΦΔΣΣ) κατά την περίοδο 2018-2019, παραβαίνοντας τις διατάξεις των Ν. 4308/2014 και 4174/2013. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα τόσο για τη μη νόμιμη κοινοποίηση των πράξεων (η οποία κρίθηκε νόμιμη μέσω ΚΔΔ), όσο και για την αδυναμία εξαγωγής των αρχείων λόγω διακοπής της συνεργασίας με την εταιρεία εγκατάστασης. Τέλος, έκρινε ότι η διακοπή εργασιών δεν αίρει την υποχρέωση διαφύλαξης των αρχείων, επικυρώνοντας το πρόστιμο.

Η Απόφαση 628/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων διαμαρτυρήθηκε επειδή ο κωδικός 605 (παρακρατηθέντες φόροι) της δήλωσης Ε1 ήταν μειωμένος κατά €1.200,00, καθώς δεν είχαν εμφανιστεί αμοιβές ύψους €6.000,00 από επιχειρηματική δραστηριότητα. Παρόλο που η δήλωση υποβλήθηκε με επιφύλαξη, η αρχή εξέδωσε πράξη προσδιορισμού φόρου, εφαρμόζοντας και το ελάχιστο τεκμαρτό καθαρό εισόδημα. Μετά την εξέταση των προσκομισθέντων στοιχείων (τιμολόγια, εμβάσματα, myDATA) διαπιστώθηκε ότι η εργοδότρια εταιρεία είχε υποβάλει τις δηλώσεις απόδοσης παρακρατούμενων φόρων με λανθασμένο ΑΦΜ του προσφεύγοντος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, κρίνοντας ότι η πλημμέλεια δεν οφείλεται στον προσφεύγοντα, έκανε δεκτή την προσφυγή και διέταξε την τροποποίηση της πράξης, αυξάνοντας το συνολικό παρακρατηθέντα φόρο στον κωδικό 605 στο σωστό ποσό των €2.216,00.

Η απόφαση 1335/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου, φορολογικών ετών 2020 και 2021. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν βάσει του άρθρου 58Α παρ. 1 του ν. 4987/22 για μη έκδοση απροσδιόριστου αριθμού φορολογικών στοιχείων εσόδων (λιανική πώληση αγαθών), συνολικής αξίας 393.651,84€ για το 2020 και 14.557,18€ για το 2021. Ο έλεγχος διαπίστωσε τη μη έκδοση παραστατικών μετά από αντιπαραβολή των δηλωθέντων πωλήσεων με χρηματικές αντικαταβολές και εισπράξεις μέσω τραπεζικών συστημάτων/καρτών. Η απόφαση επικυρώνει τα πρόστιμα ύψους 38.095,34€ (2020) και 1.408,76€ (2021), απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα περί καταχρηστικότητας, παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, και πλάνης περί τα πράγματα, καθώς και τον ισχυρισμό περί μη σώρευσης προστίμων.