ΔΕΔ/Αθ/481/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής αλλοδαπής εταιρείας, υποκείμενης στον ΦΠΑ και εγκατεστημένης σε άλλο κράτος-μέλος της ΕΕ, κατά της απόφασης του ΚΕΜΕΕΠ που απέρριψε αίτημα επιστροφής ΦΠΑ συνολικού ύψους 737.719,24 € για το 2022 (κυρίως για αγορά καυσίμων αεροσκαφών). Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι οι αγορές αποτελούσαν ενιαία παροχή υπηρεσιών διαχείρισης πτήσεων και ότι δικαιούνταν απαλλαγής βάσει του άρθρου 27 του Κώδικα ΦΠΑ. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η εταιρεία δεν τεκμηρίωσε ότι η αγορά καυσίμων δεν ήταν φορολογητέα παράδοση αγαθών στο εσωτερικό της χώρας, ούτε απέδειξε ότι πληρούσε τα κριτήρια για την απαλλαγή διεθνών μεταφορών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της αλλοδαπής εταιρείας «…………………………» για την επιστροφή ΦΠΑ ποσού 11.375,39 € για το έτος 2021. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε εμπρόθεσμα την αίτηση μέσω της ηλεκτρονικής πύλης της Κύπρου στις 31.8.2021, αλλά αυτή απορρίφθηκε λόγω τεχνικού λάθους. Ωστόσο, η νέα αίτηση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα στις 5.5.2023, μετά τη λήξη της κανονικής προθεσμίας στις 30.9.2022. Το ΚΕΜΕΕΠ απέρριψε την αίτηση λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, και το Ελεγκτικό Συνεδρείο επικύρωσε αυτή την απόφαση, καθώς η εταιρεία δεν ενήργησε εγκαίρως για την διόρθωση του σφάλματος παρά τις γνωστές τεχνικές δυσκολίες.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας που ζητούσε επιστροφή ΦΠΑ ύψους 58.257,78 ευρώ για την περίοδο 01/03/2024 – 31/03/2024. Η εταιρεία είχε αιτηθεί συνολική επιστροφή 1.538.380,24 ευρώ λόγω απαλλασσόμενων ενδοκοινοτικών παραδόσεων. Ο έλεγχος αναγνώρισε μεν το μεγαλύτερο μέρος, αλλά απέρριψε τα €58.257,78, κρίνοντας ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για τη φυσική μεταφορά των αγαθών από την Ελλάδα προς άλλα κράτη μέλη (Ρουμανία και Βουλγαρία). Οι ελλείψεις στα στοιχεία διακίνησης (όπως τα CMR και τα τιμολόγια μεταφοράς), ακόμη και μετά την προσκόμιση συμπληρωματικών εγγράφων, κρίθηκαν ως ουσιαστικές για την εφαρμογή της απαλλαγής, με αποτέλεσμα την επικύρωση της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 01.05.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.03.2024. Οι πράξεις αυτές μείωσαν το πιστωτικό υπόλοιπο και αρνήθηκαν την επιστροφή ΦΠΑ, κυρίως λόγω μη αναγνώρισης μεταφερόμενων πιστωτικών υπολοίπων, δαπανών καυσίμων ΕΙΧ, και καταλογισμού ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις και εξαγωγές, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις ατέλειας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανέναν συγκεκριμένο λόγο ή ισχυρισμό ακύρωσης των πράξεων, καθιστώντας το δικόγραφο αόριστο (άρθρο 72 ν.5104/2024).

Η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση του Πρακτικού υπ. αριθμ. 6/2019 της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Ναυπλιέων, το οποίο επικύρωνε τις αποφάσεις της Επιτροπής Διαγωνισμού για την προμήθεια καυσίμων και λιπαντικών. Ειδικότερα, επιδιώκει την απόρριψη της προσφοράς της παρεμβαίνουσας εταιρείας για τα λιπαντικά (τμήμα 2), ισχυριζόμενη ότι δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της διακήρυξης (π.χ. απουσία υποχρεωτικού ηλεκτρονικού αρχείου τεχνικής προσφοράς και μη συνθετικό προϊόν). Το αντικείμενο της σύμβασης αφορούσε προμήθεια αγαθών για το 2019 με προϋπολογισμό 581.667,80 € (συμπερ. ΦΠΑ).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής αλλοδαπής εταιρείας, μη εγκατεστημένης στην Ελλάδα, η οποία είναι εγγεγραμμένη για σκοπούς ΦΠΑ μέσω φορολογικού αντιπροσώπου. Η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής και την επιστροφή φόρου πολυτελείας ύψους 6.086,95€ ως αχρεωστήτως καταβληθέντος, ο οποίος αντιστοιχούσε σε ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών που δεν πωλήθηκαν στην Ελλάδα αλλά μεταφέρθηκαν/επιστράφηκαν στο εξωτερικό. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τη φορολογική αρχή. Η απόρριψη βασίστηκε στο άρθρο 17 του ν. 3833/2010, καθώς κρίθηκε ότι ο φόρος οφείλεται κατά τον χρόνο της ενδοκοινοτικής απόκτησης, ενώ «δεν παρέχεται εκ του νόμου δυνατότητα επιστροφής του φόρου πολυτελείας, που αποδόθηκε κατά τη στιγμή της ενδοκοινοτικής αποκτήσεως αυτών».

Η απόφαση αφορά την προσφυγή μιας εταιρείας κατά του διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου από τον Προϊστάμενο του 3ου Ελεγκτικού Κέντρου Αττικής. Η εταιρεία ζήτησε την επιστροφή ποσού ΦΠΑ ύψους 59.334,12 €, το οποίο απορρίφθηκε λόγω έλλειψης απόδειξης για τη χρήση των επενδυτικών αγαθών σε φορολογητέες πράξεις. Το Διοικητικό Συμβούλιο έκρινε ότι η άρνηση επιστροφής ήταν αντίθετη με την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας και διέταξε την έντοκη επιστροφή του ποσού, καθώς το πιστωτικό υπόλοιπο αναγνωρίστηκε ως έκπτωση από τον ΦΠΑ εκροών των επόμενων περιόδων. Η απόφαση βασίστηκε σε διατάξεις του Κώδικα ΦΠΑ, νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΕ και αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Διαχωρισμός αρμοδιοτήτων Δ/νσης Εγκαταστάσεων Πετρελαιοειδών του Υπουργείου Ανάπτυξης και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η αρμοδιότητα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης για χορήγηση άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας εγκαταστάσεων αποθήκευσης και διακίνησης υγρών καυσίμων κλπ, προϋποθέτει αθροιστικά εγκατεστημένη ισχύ μέχρι 500 ίππους και χωρητικότητα μέχρι 50.000 κ.μ. (πλειοψ.)

Η προσφεύγουσα επιδιώκει την ακύρωση της υπ' αρ. 307/2020 απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής σε όσα αφορούν την απόρριψη της προσφοράς της και την αποδοχή της τεχνικής προσφοράς της παρεμβαίνουσας εταιρείας, τον αποκλεισμό της παρεμβαίνουσας από τις επόμενες διαδικασίες του διαγωνισμού και την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά προμήθεια καυσίμων (πετρέλαιο κίνησης, βενζίνη, πετρέλαιο θέρμανσης) και λιπαντικών για οχήματα και μηχανήματα του Δήμου και των νομικών προσώπων του για τα έτη 2019-2022, με συνολικό προϋπολογισμό 5.244.225,88 € (με ΦΠΑ), καθώς και για σχολικές επιτροπές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Η απόφαση αφορά την αίτηση μιας αλλοδαπής εταιρείας για επιστροφή φόρου πολυτελείας, ο οποίος καταβλήθηκε για αγαθά που δεν πωλήθηκαν στην Ελλάδα αλλά μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό. Η εταιρεία, εγγεγραμμένη για σκοπούς ΦΠΑ μέσω φορολογικού αντιπροσώπου, διέθετε αγαθά πολυτελείας για πώληση στην Ελλάδα, αλλά όταν αυτά δεν πωλήθηκαν, τα μετέφερε σε άλλες χώρες. Η εταιρεία ζήτησε επιστροφή του φόρου, αλλά το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την αίτηση, αποδεχόμενο ότι ο φόρος οφειλόταν κατά τη στιγμή της ενδοκοινοτικής απόκτησης των αγαθών και δεν προβλέπεται επιστροφή σε περίπτωση μεταγενέστερης μεταφοράς τους εκτός Ελλάδας. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 3833/2010 και στις σχετικές εγκύκλιες της Διοίκησης.