ΔΕΔ/Αθ/489/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής της αλλοδαπής εταιρείας «……………….» κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής επί δήλωσης επιφύλαξης για τον φόρο πολυτελείας περιόδου Μαΐου 2024. Η εταιρεία, εγγεγραμμένη για σκοπούς ΦΠΑ στην Ελλάδα, ζητούσε επιστροφή φόρου πολυτελείας ύψους 419,36€ για ενδοκοινοτικώς αποκτηθέντα αγαθά πολυτελείας (κοσμήματα) που δεν πωλήθηκαν εντός της Ελλάδος αλλά μεταφέρθηκαν/επιστράφηκαν στο εξωτερικό, ισχυριζόμενη ότι δεν θεμελιώνεται νόμιμη υποχρέωση καταβολής φόρου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας την άρνηση της φορολογικής αρχής, καθώς ο φόρος πολυτελείας επί των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων οφείλεται κατά τον χρόνο παραλαβής των ειδών, και ο νόμος δεν παρέχει δυνατότητα επιστροφής του φόρου σε περίπτωση μεταγενέστερης εξαγωγής ή ενδοκοινοτικής παράδοσης.

Η Απόφαση 72/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας, εγγεγραμμένης για σκοπούς ΦΠΑ στην Ελλάδα μέσω φορολογικού αντιπροσώπου, που στρεφόταν κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής σε δήλωση επιφύλαξης. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή φόρου πολυτελείας ύψους 12.832,17€, τον οποίο είχε αποδώσει κατά την ενδοκοινοτική απόκτηση ειδών πολυτελείας, εφόσον αυτά δεν πωλήθηκαν τελικώς στην Ελλάδα αλλά μεταφέρθηκαν ή επιστράφηκαν στο εξωτερικό. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, καθώς ο φόρος δεν επιβάλλεται σε εγχωρίως παραγόμενα αγαθά που εξάγονται. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας τη φορολογική αρχή, καθώς, βάσει του άρθρου 17 του ν. 3833/2010, η φορολογική υποχρέωση γεννάται κατά τον χρόνο της ενδοκοινοτικής απόκτησης και δεν προβλέπεται εκ του νόμου δυνατότητα επιστροφής του φόρου πολυτελείας σε περίπτωση μεταγενέστερης εξαγωγής των αγαθών.

Η απόφαση αφορά την αίτηση μιας αλλοδαπής εταιρείας για επιστροφή φόρου πολυτελείας, ο οποίος καταβλήθηκε για αγαθά που δεν πωλήθηκαν στην Ελλάδα αλλά μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό. Η εταιρεία, εγγεγραμμένη για σκοπούς ΦΠΑ μέσω φορολογικού αντιπροσώπου, διέθετε αγαθά πολυτελείας για πώληση στην Ελλάδα, αλλά όταν αυτά δεν πωλήθηκαν, τα μετέφερε σε άλλες χώρες. Η εταιρεία ζήτησε επιστροφή του φόρου, αλλά το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την αίτηση, αποδεχόμενο ότι ο φόρος οφειλόταν κατά τη στιγμή της ενδοκοινοτικής απόκτησης των αγαθών και δεν προβλέπεται επιστροφή σε περίπτωση μεταγενέστερης μεταφοράς τους εκτός Ελλάδας. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 3833/2010 και στις σχετικές εγκύκλιες της Διοίκησης.

Καθορισμός του τρόπου και της διαδικασίας μεταφοράς των επαναπατριζόμενων κεφαλαίων στην Ελλάδα, του τύπου και περιεχομένου της υποβαλλόμενης από τον υπόχρεο «δήλωσης –εξουσιοδότησης», της διαδικασίας επιστροφής του φόρου που παρακρατήθηκε και αποδόθηκε στο Δημόσιο σε περίπτωση τοποθέτησης των κεφαλαίων σε επενδυτικές δραστηριότητες στην Ελλάδα, καθώς και λοιπών αναγκαίων λεπτομερειών για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 18 του ν. 3842/2010.

Εγκατάσταση στην Ελλάδα αλλοδαπών εταιρειών.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Είναι δυνατή η λειτουργία δεύτερου γραφείου αλλοδαπής εταιρείας εγκατεστημένης στην Ελλάδα κατά τις διατάξεις του Ν 3427/2005, υπό την προϋπόθεση ότι θα εκδοθεί και γι’ αυτό ειδική άδεια και θα τηρήσει τις υποχρεώσεις της παρ.1 του άρθρου 27 του ως άνω νόμου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «……………….. ΙΚΕ» κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης από τη Δ.Ο.Τ Γλυφάδας για την καταβολή τόκων σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του ΚΥΔ. Η εταιρεία είχε αιτηθεί την έντοκη επιστροφή φόρου εισοδήματος ύψους 490.004,74€, αλλά η επιστροφή έγινε εντός των νόμιμων προθεσμιών (90 ημερών), χωρίς καταβολή τόκων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την απόφαση της Δ.Ο.Τ, θεωρώντας το αίτημα για τόκους αβάσιμο, καθώς πληρούνταν οι νόμιμες διαδικασίες.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων, κάτοικος Ελλάδας, απέκτησε εισόδημα από μισθωτή εργασία στη Νορβηγία ύψους 16.207,03€ και είχε καταβάλει φόρο αλλοδαπής 4.051,63€. Ισχυριζόταν ότι η φορολογική αρχή λανθασμένα δεν έλαβε υπόψη το σύνολο του φόρου αυτού προς έκπτωση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς, σύμφωνα με το Άρθρο 9 του Ν.4172/2013, η μείωση του φόρου λόγω φόρου αλλοδαπής δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό του φόρου που αναλογεί για το συγκεκριμένο εισόδημα στην Ελλάδα. Υπολογίστηκε ότι ο φόρος που αναλογεί για το εισόδημα της Νορβηγίας στην Ελλάδα ανερχόταν σε 1.988,43€, με αποτέλεσμα το τελικό χρεωστικό ποσό να παραμείνει στα 1.250,22€.

Η Απόφαση 106/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής επιχείρησης κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Η ΔΕΔ αποδέχθηκε εν μέρει τον 1ο λόγο, αναγνωρίζοντας ορισμένα τιμολόγια συνολικής καθαρής αξίας 4.253,00 ευρώ ως εκπιπτόμενες δαπάνες, ενώ απέρριψε άλλα λόγω ανεπαρκούς προσδιορισμού των παρασχεθεισών υπηρεσιών ή έκδοσής τους εκτός της εποχικής λειτουργίας της επιχείρησης. Ο 2ος λόγος, σχετικά με τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις υπηρεσιών ύψους 140.931,26 ευρώ, έγινε δεκτός, καθώς ο αναλογών ΦΠΑ εξουδετερώνεται ως λογιστική τακτοποίηση. Αντιθέτως, ο 3ος λόγος περί μη εξόφλησης μισθωμάτων του 2020 απορρίφθηκε λόγω έλλειψης αποδεικτικών. Η απόφαση οδήγησε στην τροποποίηση των πράξεων φόρου εισοδήματος 2019 και ΦΠΑ 2019, και στην επικύρωση των πράξεων για το 2020.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων είχε ζητήσει τη διαγραφή συγκεκριμένων ταμειακών βεβαιώσεων της Δ.Ο.Υ. Α' ΑΘΗΝΩΝ, οι οποίες αφορούσαν οφειλές ετών 1994 έως 2013. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη. Η νομική αιτιολόγηση βασίστηκε στο ότι οι ταμειακές βεβαιώσεις ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, και όχι στον προσδιορισμό του φόρου (ΚΦΔ), για τον οποίο προβλέπεται η ενδικοφανής προσφυγή. Κατά των πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, όπως οι ταμειακές βεβαιώσεις, το προβλεπόμενο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού δικαστηρίου, σύμφωνα με την πρόβλεψη του άρθρου 217 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση (774/2025) του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023 της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς. Η προσφεύγουσα είχε δηλώσει παρακρατηθέντα φόρο €420,00 στον κωδικό 611 (φόροι χωρίς ηλεκτρονική πληροφόρηση), αλλά η Δ.Ο.Υ. τον μηδένισε επειδή η προσκομισθείσα βεβαίωση αμοιβών δεν πληρούσε τα απαιτούμενα κριτήρια. Κατόπιν εξέτασης των δηλώσεων παρακρατούμενων φόρων και του υποσυστήματος taxis, διαπιστώθηκε ότι πράγματι παρακρατήθηκε και αποδόθηκε φόρος ύψους €480,00 επί των αμοιβών της προσφεύγουσας από επιχειρηματική δραστηριότητα. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ δικαίωσε την προσφεύγουσα, καλώντας τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς να προβεί σε εκ νέου εκκαθάριση της δήλωσης, λαμβάνοντας υπόψη το ποσό των €480,00.