ΔΕΔ/Αθ/488/2024

Η Απόφαση 79 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος είχε διαπιστώσει αδήλωτα ποσά από τραπεζικές κινήσεις, τα οποία φορολογήθηκαν ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα (106.514,96 €) και ως προσαύξηση περιουσίας (102.200,04 €) μέσω καταθέσεων μετρητών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη αιτιολογίας για τη χρήση έμμεσων τεχνικών και ότι τα ποσά προέρχονταν από επανακαταθέσεις ή διαθέσιμα κεφάλαια προηγούμενων ετών. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι δεν εφαρμόστηκαν έμμεσες τεχνικές αλλά έλεγχος προσαύξησης περιουσίας, ενώ οι ισχυρισμοί περί επανακαταθέσεων δεν τεκμηριώθηκαν. Επικυρώθηκε συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2018 ύψους 82.901,13 €.

H απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της φορολογούμενης κατά δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2017 και 2018. Ο φορολογικός έλεγχος κατέγραψε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, χαρακτηρίζοντας συγκεκριμένες πιστώσεις ως εισόδημα από μισθωτή εργασία και προσαύξηση περιουσίας. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι τα ποσά αφορούσαν ταμειακή διευκόλυνση από εταιρεία που επεστράφη δια συμψηφισμού και μετρητά από ενοίκια. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε τον προσδιορισμό για το 2017 ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, αλλά αποδέχθηκε τον ισχυρισμό για τα 5.000€ του 2018 ως εισόδημα από ενοίκια, τροποποιώντας τον δεύτερο προσδιορισμό.

Η απόφαση 730 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από φορολογούμενη (ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου τροφίμων) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της φορολογούμενης σχετικά με τη μη αναγνώριση δαπανών άνω των 500€ που εξοφλήθηκαν με μετρητά, κρίνοντας ότι οι σχετικοί περιορισμοί του άρθρου 23 του ν. 4172/2013 εφαρμόζονται. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί εσφαλμένης εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών ελέγχου (ανάλυση ρευστότητας) για το 2018, καθώς το ποσό των προσωπικών δαπανών δεν καλυπτόταν από τα δηλωθέντα οικογενειακά εισοδήματα. Έγινε δεκτή μόνο (ως δεύτερος ισχυρισμός) η αναγνώριση μίας δαπάνης 609,93€, η οποία αποδείχθηκε ότι εξοφλήθηκε με χρεωστική κάρτα. Ωστόσο, η μερική αυτή αποδοχή δεν επηρέασε τα τελικά καταλογισθέντα ποσά για το 2018 λόγω της εφαρμογής των έμμεσων μεθόδων προσδιορισμού.

Η απόφαση αφορά προσφυγή κατά Οριστικού Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Δωρεάς. Ο προσφεύγων καταλογίστηκε με φόρο δωρεάς ύψους 4.900€ και πρόσθετο φόρο 5.880€ για συνολικό ποσό 10.780€, επειδή θεωρήθηκε ότι έλαβε δωρεά 49.000€ από τον πατέρα του από την πώληση ακινήτου. Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι ο πατέρας του έλαβε μόνο 4.900€ (1/10 της αξίας λόγω ηλικίας), ενώ η κόρη του (ψιλή κυρία) έλαβε τα υπόλοιπα 44.100€ (9/10). Το δικαστήριο αποδέχθηκε αυτόν τον ισχυρισμό, τροποποιώντας τον φόρο στα 490€ και τον πρόσθετο φόρο στα 588€, με συνολικό ποσό 1.078€.

Η απόφαση 1173/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας φορολογούμενης κατά της πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από την ΑΑΔΕ, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αρχικής δήλωσης στοιχείων ακινήτων (Ε9) για το φορολογικό έτος 2024. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε κληρονομιά του συζύγου της και στην ιδιότητά της ως φορολογικής κατοίκου εξωτερικού. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η νόμιμη προθεσμία υποβολής του Ε9, δεδομένης της κληρονομικής διαδοχής και της ετήσιας προθεσμίας αποποίησης (βάσει Α.Κ. 1847, λόγω κατοικίας εξωτερικού), έληγε στις 30.09.2024, ενώ η δήλωση υποβλήθηκε στις 22.10.2024. Συνεπώς, η επιβολή του προστίμου του άρθρου 53 του ν. 5104/2024 κρίθηκε νόμιμη και ο ισχυρισμός της απορρίφθηκε ως αβάσιμος.

Η απόφαση εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) επί ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεση τεχνική (ανάλυση ρευστότητας) λόγω αδυναμίας κάλυψης των προσωπικών δαπανών διαβίωσης από το δηλούμενο εισόδημα, καθώς και λόγω προσαύξησης περιουσίας το 2019. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε διαθέσιμα κεφάλαια προηγούμενων ετών (€124.793,91) για την κάλυψη των τεκμηρίων, αλλά η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό κρίνοντας ότι ο έλεγχος ορθά διαπίστωσε μηδενικό διαθέσιμο υπόλοιπο μετρητών. Η Δ.Ε.Δ. δέχτηκε εν μέρει την προσφυγή, επικυρώνοντας τις πράξεις Φόρου Εισοδήματος 2018 και 2019 και ΦΠΑ 2018, ενώ τροποποίησε τον Διορθωτικό Προσδιορισμό ΦΠΑ 2019.

Η Απόφαση 1110 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2021, η οποία καταλόγισε συνολικό ποσό 6.968,67€ (φόρο 4.645,78€ και πρόστιμο 2.322,89€). Ο έλεγχος αρχικά εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας λόγω αγοράς μετοχών (29.000,00€) και πληρωμής ασφαλίστρων που δεν δικαιολογούνταν από το δηλωθέν εισόδημα. Μετά την υποβολή απόψεων του προσφεύγοντα, ο έλεγχος αποδέχτηκε την κληρονομιά ύψους 280.000,00€ ως πηγή του κεφαλαίου, παύοντας την εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν αξιοποίησε τη δυνατότητα υποβολής τροποποιητικής δήλωσης για να δηλώσει την ανάλωση κεφαλαίου για την κάλυψη του τεκμηρίου αγοράς των μετοχών, με αποτέλεσμα ο προσδιορισμός του φορολογητέου εισοδήματος βάσει των γενικών διατάξεων να κριθεί νόμιμος.

Οι προσφυγούσες εταιρείες αίτουνται την ακύρωση της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου που απέρριψε τις τεχνικές προσφορές τους σε διαγωνισμό για την υλοποίηση υπόργου νοσοκομειακού εξοπλισμού (όπως ψηφιακά ακτινολογικά συγκροτήματα, τροχήλατα νοσηλείας και ηλεκτρικές νοσοκομειακές κλίνες). Επιχειρηματολογούν ότι οι απορρίψεις ήταν ελλιπώς αιτιολογημένες ή έγιναν με λανθασμένη εφαρμογή των τεχνικών προδιαγραφών της διακήρυξης, ζητώντας την επανεξέταση των κριτηρίων αξιολόγησης.

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα εταιρεία ζητά την ακύρωση της απόφασης με αριθμό 485/2020, με την οποία απορρίφθηκαν τα δικαιολογητικά της για την κατακύρωση του διαγωνισμού για την ανάθεση της «...» (αντικείμενο της σύμβασης). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο αποκλεισμός της από τον διαγωνισμό ήταν παράνομος, καθώς η διακήρυξη δεν απαιτούσε επί ποινή αποκλεισμού την υποβολή υπευθύνων δηλώσεων με ψηφιακή υπογραφή. Αντικείμενο της σύμβασης ήταν η εκτέλεση εργασιών για το έργο «...», όπως ορίστηκε στην αρχική διακήρυξη. Η προσφεύγουσα επεσήμανε ότι οι υπεύθυνες δηλώσεις της είχαν υποβληθεί με φυσική υπογραφή, η οποία δεν αμφισβητήθηκε ως προς την γνησιότητά της, και ότι η διαδικασία απέκλεισε παράνομα την συμμετοχή της.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση προστίμου 100 ευρώ που είχε επιβληθεί στη φορολογούμενη για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ για την περίοδο 01/04/2022 έως 30/06/2022. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τον ισχυρισμό της φορολογούμενης ότι η αρχική δήλωση ΦΠΑ είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα, κάτι που σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.) αποκλείει την επιβολή προστίμου για εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση. Η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου, αλλά η αρχική δήλωση ήταν εμπρόθεσμη, γεγονός που κρίθηκε αποφασιστικό για τη μη επιβολή του προστίμου.