ΔΕΔ/Αθ/494/2024

Η απόφαση αριθμού 493 του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατόμου εναντίον Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ και Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/10/2018 έως 31/12/2018. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης λόγω μεταβίβασης των εταιρικών του μεριδίων, καθώς και έλλειψη πρόσβασης στο λογαριασμό taxisnet της εταιρείας. Ωστόσο, η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, αφού η πράξη είχε νομίμως κοινοποιηθεί ηλεκτρονικά στις 3 Οκτωβρίου 2023 και η προσφυγή υποβλήθηκε μετά τη λήξη της 30-ήμερης προθεσμίας χωρίς να επικαλεστεί λόγους ανωτέρας βίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα, ο οποίος είχε την ιδιότητα του αλληλεγγύως υπεύθυνου προσώπου της εταιρείας. Η προσφυγή ασκήθηκε κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος/Επιβολής Προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, με την οποία επιβλήθηκε διαφορά κυρίου φόρου εισοδήματος ύψους 404,76 € και πρόστιμο 202,38 €. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία με μεταβίβαση των μεριδίων του. Ωστόσο, η προσφυγή κρίθηκε εκπρόθεσμη, καθώς υποβλήθηκε μετά τη λήξη της 30ήμερης προθεσμίας από την ηλεκτρονική κοινοποίηση της πράξης στις 3-10-2023, χωρίς να επικαλείται λόγους ανωτέρας βίας.

Η απόφαση 495/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που κατέθεσε ένας αλληλέγγυος υπεύθυνος κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος/Επιβολής Προστίμου για το φορολογικό έτος 2020. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης, αναφέροντας ότι είχε αποχωρήσει από την εταιρεία και δεν είχε πρόσβαση στα φορολογικά στοιχεία. Ωστόσο, η προσφυγή κρίθηκε εκπρόθεσμα, καθώς υποβλήθηκε μετά την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας των 30 ημερών από την ηλεκτρονική κοινοποίηση της πράξης, χωρίς να επικαλείται λόγους ανωτέρας βίας. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικών αποφάσεων, επιβεβαιώνοντας την νόμιμη διαδικασία κοινοποίησης μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος TAXISnet.

Συνέπειες από την απόκτηση εταιρικών μεριδίων Ε.Π.Ε. εκ μέρους εκπαιδευτικού, λόγω κληρονομικής διαδοχής.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Σε περίπτωση απόκτησης εταιρικών μεριδίων Ε.Π.Ε. από δημόσιο υπάλληλο, λόγω κληρονομίας, δημιουργείται ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας αυτού και της συμμετοχής του στην εταιρία, το οποίο δύναται να αρθεί μόνον, εφόσον ο υπάλληλος προβεί στη μεταβίβαση όλων των εταιρικών μεριδίων. (ομοφ.) Η ως άνω μεταβίβαση πρέπει να λάβει χώρα εντός έτους από της υποβολής της σχετικής δήλωσης στην υπηρεσία του, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 32 παρ.3 εδ.2 του Υπαλληλικού Κώδικα. (πλειοψ.)

Μεταβίβαση των εταιρικών μεριδίων εταιρίας περιορισμένης ευθύνης, τεθείσης υπό δικαστική εκκαθάριση, κατ’ άρθρο 1913 Α.Κ., από τους κληρονόμους αυτής.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Είναι επιτρεπτή και κατά το στάδιο της δικαστικής εκκαθαρίσεως της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης «ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΕΣ & ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Ε.Π.Ε.» η μεταβίβαση των εταιρικών της μεριδίων από τους κληρονόμους αυτής, μόνον, όμως, εφόσον αυτή επιχειρείται με την συναίνεση του εκκαθαριστή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2019, με την οποία καταλογίστηκε φόρος 33.491,72€. Η πράξη βασίστηκε στην παράλειψη δήλωσης δαπάνης 60.000,00€ για την απόκτηση εταιρικών μεριδίων, η οποία θεωρήθηκε τεκμήριο. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών (71.509,28€) και κέρδη ΤΖΟΚΕΡ (47.042,33€), συνολικά 118.551,61€, για την κάλυψη του τεκμηρίου. Κατόπιν αναπομπής, ο συμπληρωματικός έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων δεν είχε δηλώσει δαπάνες ανέγερσης οικοδομής (2011-2017) με ελάχιστο κόστος 274.939,50€. Δεδομένου ότι το διαθέσιμο κεφάλαιο (118.551,61€) υπολείπεται του κόστους ανέγερσης, αυτό δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη της αγοράς εταιρικών μεριδίων. Ως εκ τούτου, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.

Φόρος Συγκέντρωσης Κεφαλαίου επί της υπέρ το άρτιο διαφοράς εταιρικών μεριδίων, εκδιδομένων από μονοπρόσωπη ή πολυπρόσωπη Ε.Π.Ε.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
1) Είναι δυνατή η εκ μέρους Ε.Π.Ε. έκδοση εταιρικών μεριδίων υπέρ το άρτιον. Η μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. δεν δύναται να εκδώσει εταιρικά μερίδια υπέρ το άρτιο και να τα διαθέσει σε τρίτο πρόσωπο. Πρέπει να τηρήσει τις σχετικές διατυπώσεις για την συγκεκριμένη αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου και τη μετατροπή της σε πολυπρόσωπη Ε.Π.Ε. και ακολούθως να διαθέσει τα μερίδια σε τρίτους. 2) Στη περίπτωση έκδοσης εταιρικών μεριδίων υπέρ το άρτιο, στον Φόρο Συγκέντρωσης Κεφαλαίου υπάγεται τόσο η μέχρι το άρτιο τιμή διάθεσης του μεριδίου, όσον και η υπέρ το άρτιο διαφορά. 3) Το τέλος χαρτοσήμου δεν επιβάλλεται επί των αναφερομένων στο άρθρο 18 του Ν 1676/1986 συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως είναι και η υπέρ το άρτιο διαφορά.

Εάν είναι επιτρεπτή η έκδοση εταιρικών μεριδίων υπέρ το άρτιο από Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία (ΙΚΕ), είτε αυτή είναι πολυπρόσωπη, είτε μονοπρόσωπη, και σε καταφατική περίπτωση εάν η δυνατότητα αυτή αφορά μόνο εταιρικά μερίδια που εκπροσωπούν κεφαλαιακές εισφορές.Αν και δεν υπάρχει ρητή νομοθετική πρόβλεψη στο ν. 4072/2012 που διέπει τον νέο εταιρικό τύπο της Ιδιωτικής Κεφαλαιουχικής Εταιρείας (ΙΚΕ), είναι επιτρεπτή η έκδοση εταιρικών μεριδίων υπέρ το άρτιο, από την εν λόγω εταιρεία, αποκλειστικά και μόνο κεφαλαιακών εισφορών, εφαρμοζομένων αναλόγως των ρυθμίσεων που ισχύουν στις λοιπές κεφαλαιουχικές εταιρείες, και ιδίως στην Ε.Π.Ε., σύμφωνα με το άρθρο 116 παρ. 1 εδαφ. α' του νόμου αυτού, δεδομένου ότι η δυνατότητα αυτή δεν είναι αντίθετη στο νόμο και την (κεφαλαιουχική) φύση της ΙΚΕ. Στην περίπτωση της μονοπρόσωπης ΙΚΕ, θα πρέπει να προηγηθεί η τροποποίηση της ιδρυτικής της πράξης και του καταστατικού της από μονοπρόσωπη σε πολυπρόσωπη ΙΚΕ, και τούτο ανεξάρτητα από την τιμή διάθεσης των νέων εταιρικών μεριδίων κεφαλαιακών εισφορών στο άρτιο ή υπέρ το άρτιο (ομοφ.)

Η απόφαση αριθμό 250 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 29 Ιανουαρίου 2024. Αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε εκπρόθεσμα από τον προσφεύγοντα, ο οποίος αντιμετώπιζε αλληλέγγυα ευθύνη για φορολογικές οφειλές της εταιρείας που εκπροσωπούσε. Οι οφειλές αφορούσαν φόρο εισοδήματος και πρόστιμο για τη φορολογική περίοδο 30/04/2014 έως 31/12/2014, συνολικού ποσού 29.041,59 ευρώ. Η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της, καθώς η αρχική πράξη είχε κοινοποιηθεί στις 22/07/2020 και η προσφυγή υποβλήθηκε μετά την παρέλευσή της τριαντάημερης προθεσμίας. Η απόφαση εξέτασε επίσης το ζήτημα της παραγραφής της απαίτησης και τη μη στοιχειοθέτηση της αλληλέγγυας ευθύνης σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης μιας εκπρόθεσμης ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε ένας φορολογούμενος κατά διορθωτικών προσδιορισμών ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2014 έως 2021. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε οικονομική ένδεια, αλλά η προσφυγή υποβλήθηκε εκτός της νόμιμης προθεσμίας των 30 ημερών από την κοινοποίηση των πράξεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο ανέφερε ότι οι πράξεις είχαν εκδοθεί και κοινοποιηθεί εγκαίρως, είτε μέσω ηλεκτρονικών μέσων είτε με συστημένη επιστολή, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Κατά συνέπεια, το αίτημα απορρίφθηκε λόγω έλλειψης προθεσμίας, χωρίς να εξεταστεί ουσιαστικά το ζήτημα της οικονομικής ένδειας.