ΔΕΔ/Αθ/546/2024

Η απόφαση αφορά την εκδίκαση της ενδικοφανής προσφυγής του προσφεύγοντα, ο οποίος αντιτίθεται στον διορθωτικό προσδιορισμό φόρου και στην απόρριψη της τροποποιητικής-ανακλητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων, ως κάτοικος Ρωσίας, ισχυρίζεται ότι το εφάπαξ ασφάλισμα που εισέπραξε από ομαδικό ασφαλιστήριο συνταξιοδοτικό σύμβατο δεν έπρεπε να φορολογηθεί στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Ωστόσο, η αρμόδια αρχή έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία για την επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου και εισφοράς αλληλεγγύης, οπότε η προσφυγή απορρίφθηκε και επιβεβαιώθηκε ο διορθωτικός προσδιορισμός.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος ανάκλησης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2018. Ο προσφεύγων ζητούσε την ανάκληση της δήλωσης, η οποία είχε υποβληθεί τον Φεβρουάριο 2024 μετά από ειδοποίηση της ΑΑΔΕ για ανακριβή δήλωση εισοδημάτων αλλοδαπής προέλευσης (Ρουμανίας), με αποτέλεσμα σημαντική αύξηση του φόρου. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε λόγω συγγνωστής πλάνης, καθώς θεωρούσε ότι ήταν ήδη κάτοικος Ρουμανίας από το 2016. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν απέδειξε τη μόνιμη και πραγματική εγκατάστασή του στη Ρουμανία για το φορολογικό έτος 2018. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι διατηρούσε κύρια κατοικία και σημαντικούς οικονομικούς δεσμούς στην Ελλάδα, καθώς εργαζόταν με πλήρες ωράριο σε ελληνική εταιρία, επομένως ορθά φορολογήθηκε ως κάτοικος Ελλάδας για το παγκόσμιο εισόδημά του.

Η απόφαση 760/05.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, εκδοθείσα κατόπιν τροποποιητικής δήλωσης. Ο προσφεύγων, φορολογικός κάτοικος Ελλάδος, αιτήθηκε την ακύρωση του καταλογισμού ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης που επιβλήθηκε σε δηλωθέντα μερίσματα και τόκους αλλοδαπής προέλευσης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, καθώς ο προσφεύγων είναι κάτοικος Ελλάδας και η χώρα έχει δικαίωμα φορολόγησης του παγκόσμιου εισοδήματος (βάσει και της ΣΑΔΦ με τις ΗΠΑ), η εισφορά αλληλεγγύης επιβλήθηκε ορθά. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε, διατηρώντας το τελικό χρεωστικό ποσό στα 11.309,61€.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Ε΄ Δ.Ο.Υ. Πειραιά για το αίτημά της να υποβάλλει συμπληρωματική δήλωση για το φορολογικό έτος 2015. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι έπρεπε να ληφθεί υπόψη το ποσό ανάλωσης κεφαλαίου 39.800 ευρώ προηγούμενων ετών (2007-2015) στον κωδικό 787, ώστε να μην φορολογηθεί με προστιθέμενη διαφορά δαπανών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, διατάσσοντας εκ νέου εκκαθάριση της δήλωσης για το 2015, με βάση τα στοιχεία για την ανάλωση κεφαλαίου και τις τοκοχρεωλυτικές δόσεις δανείων της Τράπεζας Eurobank.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήθηκε κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος μερικής ανάκλησης/τροποποίησης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2016. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε ποσό €28.981,33, δηλωμένο ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, το οποίο προερχόταν από την εκκαθάριση Επενδυτικού Λογαριασμού Κάλυψης Στεγαστικών Παροχών του πρώην Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, ακολουθώντας ακυρωτική απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου, έκρινε ότι το μεγαλύτερο μέρος του ποσού (€27.591,25), αν και αποτελεί εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, έπρεπε να φορολογηθεί το 2013, συνεπώς το δικαίωμα φορολόγησης έχει παραγραφεί από 31.12.2019. Το υπόλοιπο ποσό (€1.390,08), που αφορά ωφέλεια από την καθυστέρηση εκκαθάρισης, κρίθηκε ως εισόδημα από κεφάλαιο (τόκοι) του φορολογικού έτους 2016. Εντέλλεται ο Προϊστάμενος της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. να διενεργήσει νέα εκκαθάριση της δήλωσης του 2016 βάσει του σκεπτικού αυτού.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών με αριθμό 71/2024 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος ανάκλησης τροποποιητικής δήλωσης φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2010. Ο προσφεύγων ζήτησε την απαλλαγή από φορολόγηση και την επιστροφή παρακρατηθέντος φόρου 418,65 ευρώ επί ποσού 2.790,97 ευρώ, το οποίο έλαβε ως προσαύξηση επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω στέγης. Το επίδομα αυτό, αν και αρχικά φορολογήθηκε αυτοτελώς με 15% το 2022 για το οικονομικό έτος 2010, κρίθηκε ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τη νομολογία της Ολομέλειας του ΣτΕ. Συνεπώς, η ΔΕΔ αποφάσισε τη μη υπαγωγή του ποσού σε φόρο, τη διενέργεια νέας εκκαθάρισης από τη Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών και τη νομιμότοκη επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης από τη ΔΟΥ Γλυφάδας, σχετικά με την τροποποίηση της φορολογικής δήλωσης εισοδήματος του 2015. Το αμφισβητούμενο ποσό των 43.736,72 ευρώ, προερχόμενο από την εκκαθάριση Επενδυτικού Λογαριασμού Κάλυψης Στεγαστικών Παροχών, είχε αρχικά φορολογηθεί ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες. Η ΔΕΔ, κατόπιν παραπομπής από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, έκρινε ότι ποσό 42.086,32 ευρώ ανάγεται στο φορολογικό έτος 2013, για το οποίο το δικαίωμα του Δημοσίου έχει παραγραφεί (λήξη 31/12/2019) και πρέπει να αφαιρεθεί από το φορολογητέο εισόδημα του 2015. Το υπόλοιπο ποσό των 1.650,40 ευρώ (ωφέλεια καθυστέρησης) χαρακτηρίστηκε ως εισόδημα από κεφάλαιο. Επιπλέον, κρίθηκε ότι το συνολικό ποσό, χρησιμοποιούμενο αποκλειστικά για εξόφληση δανείων, δεν συνιστά τεκμήριο δαπάνης. Διατάσσεται νέα εκκαθάριση για το φορολογικό έτος 2015.

Η Απόφαση 155 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 06.10.2024. Η προσφυγή αφορούσε την ακύρωση πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, με χρεωστικό ποσό 1.480,17€. Η πράξη εκδόθηκε κατόπιν εκκαθάρισης οίκοθεν τροποποιητικής δήλωσης, βάσει στοιχείων αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών, προσθέτοντας εισόδημα 14.190,92€ από μισθούς αλλοδαπής προέλευσης. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είναι κάτοικος εξωτερικού από το 2018. Ωστόσο, η πράξη του κοινοποιήθηκε ψηφιακά στις 26.04.2024, και εφόσον η προσφυγή κατατέθηκε στις 06.10.2024, κρίθηκε εκπρόθεσμη (τόσο για την 30ήμερη όσο και για την 60ήμερη προθεσμία) και απορρίφθηκε.

Η απόφαση (307/12.2.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας που στρεφόταν κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος επανεκκαθάρισης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος (έτους 2020). Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή φόρου αλλοδαπής ύψους 478.335,27 
jevro που καταβλήθηκε στην Τουρκία για μερίσματα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ισχυρισμός ήταν αβάσιμος, καθώς ο αναλογών φόρος (κωδ. 700) βάσει της τροποποιητικής δήλωσης ήταν μηδέν (0). Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 9 του ν.4172/2013 και τις σχετικές εγκυκλίους (Ε.2089/2021, Ε.2122/2021), δεν προέκυψε επαρκές ποσό φόρου προς βεβαίωση στο συνολικό φορολογητέο εισόδημα ώστε να αναγνωριστεί η έκπτωση και επιστροφή του φόρου που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης ανακλητικής Δήλωσης Φόρου Κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζητούσε την ανάκληση προηγούμενης αρχικής δήλωσης φόρου κληρονομίας επικαλούμενος την, κατ' αυτόν, εμπρόθεσμη αποποίηση της κληρονομιάς. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το ζήτημα της αποδοχής της κληρονομίας είχε ήδη κριθεί. Συγκεκριμένα, η αρχική δήλωση φόρου κληρονομίας, η οποία είχε υποβληθεί από τον προσφεύγοντα και τα αδέλφια του, συνιστά σιωπηρή αποδοχή της κληρονομίας, καθιστώντας άκυρη τη μεταγενέστερη πράξη αποποίησης, σύμφωνα με τη νομολογία και τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί του κρίθηκαν αβάσιμοι.