ΔΕΔ/Αθ/565/2024

Η απόφαση 191/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2015. Ο προσφεύγων, ιερός ναός, ισχυρίστηκε ότι τα ακίνητά του ιδιοχρησιμοποιούνταν για θρησκευτικούς σκοπούς και ως εκ τους έπρεπε να απαλλαχθούν από τον φόρο. Το Ελεγκτικό Συμβούλιο αποδέχτηκε την προσφυγή με βάση το άρθρο 63Β του ΚΦΔ, θεωρώντας ότι υπήρχε πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης λόγω των αποδεκτών τροποποιητικών δηλώσεων για τα έτη 2018 και 2019, που καθόριζαν μηδενικό φόρο για τα ίδια ακίνητα. Η απόφαση ακύρωσε την αρχική απόρριψη και παρέλειψε την εξέταση άλλων ισχυρισμών.

Η απόφαση αφορά την ακύρωση δύο πράξεων επιβολής προστίμων άρθρου 54 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ) για εκπρόθεσμη υποβολή ανακεφαλαιωτικών πινάκων ενδοκοινοτικών παραδόσεων από τον προσφέυγοντα. Ο τελευταίος έδειξε ότι το λάθος στην υποβολή για λάθος χρονική περίοδο (Ιανουάριος αντί Μαρτίου) ήταν εκ παραδρομής και διορθώθηκε αμέσως με την υποβολή του σωστού πίνακα. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχτηκε τους ισχυρισμούς του προσφέυγοντα και ακύρωσε τα προστίμα των 100 ευρώ το καθένα, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 54 του ΚΦΔ και τις σχετικές πολιτικές της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ενός ιερού ναού, κατά της απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2017. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει ότι υπάρχει πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, με βάση τις αποδεκτές τροποποιητικές δηλώσεις για τα έτη 2018 και 2019, οι οποίες κατέστησαν τον φόρο μηδενικό για τα ακίνητα του ιερού ναού. Επίσης, κρίνεται ότι η πράξη εκτιμώμενου προσδιορισμού του φόρου εκδόθηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 2020, κάτι που επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Η απόφαση ακυρώνει την πράξη απόρριψης και αποδέχεται την προσφυγή, χωρίς να εξετάζει τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 10.000 ευρώ από τη Δ.Ο.Υ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ για το φορολογικό έτος 2020. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη ανταπόκρισης του προσφεύγοντα σε πρόσκληση της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ για προσκόμιση βιβλίων και στοιχείων. Ο προσφεύγων επέμενε ότι η έκθεση επίδοσης της πρόσκλησης ήταν ελλιπής και ότι η θυροκόλληση έγινε σε λάθος σημείο λόγω κατασκευαστικών έργων. Η αρχή αποφάνθηκε ότι η επίδοση και η θυροκόλληση ήταν νόμιμες σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα ως αβάσιμους, επικυρώνοντας το πρόστιμο.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος για την ακύρωση της πράξης απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2016. Ο προσφεύγων, ιερός ναός, επικαλέστηκε την πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης και την παραγραφή σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι η πράξη εκτιμώμενου προσδιορισμού του φόρου για το 2016 εκδόθηκε μετά την 1/1/2020 και η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εντός της τριετίας από την κοινοποίηση της πράξης, πληρώντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 63Β του ΚΦΔ. Επιπλέον, διαπίστωσε ότι τα ακίνητα ιδιοχρησιμοποιούνταν από τον ιερό ναό, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των ετών 2018 και 2019, οδηγώντας στην ακύρωση της πράξης απόρριψης.

Η απόφαση 796 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης του ΚΕ.ΦΟ.Κ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η εταιρεία ζήτησε τη διόρθωση/τροποποίηση των πράξεων διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2014-2016, υποστηρίζοντας ότι εισήχθησαν διπλάσιες διαστάσεις για ένα δασόκτημα στη Χαλκιδική από τις πραγματικές, καθώς και ότι δεν λήφθηκαν υπόψη περιβαλλοντολογικές απαγορεύσεις και το ποσοστό συνιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου (1/5). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή επιβεβαιώνοντας την άρνηση, κρίνοντας ότι για τα έτη 2014 και 2015 το δικαίωμα για διόρθωση είχε παραγραφεί (άρθρο 74 Κ.Φ.Δ.) λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αίτησης, ενώ για το έτος 2016 η προσφεύγουσα δεν είχε συνυποβάλει άμεσα αποδεικτικά στοιχεία για πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης ή αριθμητικό λάθος, χωρίς την ανάγκη ελεγκτικών επαληθεύσεων.

Με την κρινόμενη έφεση, ζητείται η ακύρωση της 4947/29.4.2014 απόφασης του Αντιδημάρχου Καλλιθέας, με την οποία καταλογίστηκε σε βάρος της εκκαλούσας το ποσό των 23.037,78 ευρώ, που αντιστοιχεί σε επίδομα ανικανότητας λόγω παραπληγίας, το οποίο φέρεται ότι έλαβε αχρεωστήτως από το Δήμο Καλλιθέας κατά το χρονικό διάστημα από 7.3.2009 έως 30.4.2014, και με τη σωρευόμενη με αυτή ανακοπή, ζητείται η ακύρωση της πράξης ταμειακής βεβαίωσης του ως άνω ποσού στην ταμειακή υπηρεσία του Δήμου Καλλιθέας με αριθμό χρηματικού καταλόγου 2014/85/1-17.6.2014, όπως αυτή γνωστοποιήθηκε στην ανακόπτουσα με την αποστολή της σχετικής από 17.6.2014 ταμειακής πρόσκλησης του Προϊσταμένου Ταμείου του Δήμου Καλλιθέας. 

Με την αναιρεσιβαλλόμενη 673/2022 απόφαση του Δεύτερου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου έγινε δεκτή έφεση της αναιρεσίβλητης, πρώην υπαλλήλου του Δήμου Καλλιθέας και ακυρώθηκε η προσβληθείσα με την έφεση αυτή 959/2018 απόφαση του Δημάρχου Καλλιθέας, με την οποία καταλογίστηκε εις βάρος της το συνολικό ποσό των 14.029,15 ευρώ, που φέρεται ότι εισέπραξε αχρεωστήτως ως αποδοχές κατά το χρονικό διάστημα από 1.11.2017 έως 30.4.2018. Το Τμήμα έκρινε ότι η καταλογιστική απόφαση δεν είναι νόμιμη, αφού η αναιρεσίβλητη κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα εργαζόταν στον Δήμο Καλλιθέας με ενεργή υπαλληλική σχέση, δοθέντος ότι η λύση αυτής διαπιστώθηκε με την 387/18.5.2018 απόφαση του Δημάρχου, από τις 18.5.2018. Περαιτέρω το Τμήμα έκρινε ότι σε κάθε περίπτωση, ακόμη δηλαδή και αν η υπαλληλική σχέση της είχε λυθεί αναδρομικά από την 1.11.2017 με την έκδοση σχετικής διαπιστωτικής πράξης του Δημάρχου Καλλιθέας, ο σε βάρος της καταλογισμός των ανωτέρω αποδοχών θα παραβίαζε την αρχή της χρηστής διοίκησης. 

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2021. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος του θανόντα, επεχείρησε να δικαιολογήσει τη δήλωση εισοδήματος με βάση ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, αλλά η φορολογική αρχή δεν αποδέχτηκε πλήρως τον υποβληθέντα πίνακα. Ο προσφεύγων προσκόμισε νέα στοιχεία, όπως βεβαιώσεις για εισαγωγές συναλλάγματος και τόκους καταθέσεων, τα οποία όμως δεν θεωρήθηκαν επαρκή για την αναγωγή της διαφοράς τεκμηρίων. Η Διεύθυνση Ελέγχου ακύρωσε την προσφυγή και επικύρωσε την αρχική φορολογική πράξη.

Η απόφαση αριθμού 440 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 20-02-2024 και αφορά ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «………………………….» έναντι απορριπτικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Πατρών για αίτημα επανεξέτασης κατά το άρθρο 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Η προσφυγή αντίκειτο σε διαφόρων ετών (2015-2018) οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμων. Το Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς είχε ήδη υποβληθεί δύο φορές για τις ίδιες πράξεις και δεν πληρούσε τα κριτήρια του άρθρου 63Β, αφού απαιτούνταν περαιτέρω ελεγκτικές διαδικασίες. Επιπλέον, υπογράμμισε ότι η προσφυγή για τρίτη φορά είναι απαράδεκτη σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.