ΔΕΔ/Αθ/63/2024

Η απόφαση 64 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ν. Ιωνίας για καταβολή τόκων ύψους 33.720,78 €. Ο προσφεύγων είχε καταβάλει αχρεωστήτως φόρο συνολικού ύψους 91.289,44 € για το οικονομικό έτος 2008, ο οποίος του επιστράφηκε κατόπιν οριστικής δικαστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Οι επιστροφές διενεργήθηκαν τμηματικά (μέσω συμψηφισμών και καταβολής) μεταξύ 19.7.2021 και 6.8.2021. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το αίτημα καταβολής τόκων είναι αβάσιμο, διότι η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ολοκληρώθηκε εντός ενενήντα (90) ημερών από την επίδοση της δικαστικής απόφασης στη φορολογική αρχή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 53 παρ. 2 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ).

Η απόφαση 1084/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που αφορά την άρνηση καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού φόρων και προστίμων ύψους 42.337,59 ευρώ. Το ποσό αυτό επεστράφη στον προσφεύγοντα τον Νοέμβριο του 2024, μετά από ακυρωτικές αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, οι οποίες ακύρωσαν πράξεις προσδιορισμού φόρου και προστίμων των ετών 2014 και 2015. Ο προσφεύγων ζήτησε την καταβολή τόκων επί της αχρεώστητης καταβολής, αίτημα που απέρριψε η Προϊσταμένη του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν είχε υποβάλει αίτημα έντοκης επιστροφής φόρων (τόκων) στα αρχικά δικόγραφα των προσφυγών του, προϋπόθεση που απαιτείται από τις διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4987/2022 για τη γένεση σχετικού δικαιώματος.

Η Απόφαση 1330 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας που ζητούσε την καταβολή τόκων ύψους 86.358,13 ΕΥΡΩ επί αχρεωστήτως ανακτηθέντος ποσού κρατικής ενίσχυσης (115.846,78 ΕΥΡΩ για τις χρήσεις 2003 και 2004). Το κεφάλαιο της ενίσχυσης είχε επιστραφεί/συμψηφιστεί έπειτα από ακυρωτική δικαστική απόφαση. Η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος για τόκους, καθώς διαπίστωσε ότι το επιστρεπτέο ποσό είχε καταβληθεί σε χρονικό διάστημα μικρότερο των ενενήντα (90) ημερών από την υποβολή της σχετικής αίτησης από την προσφεύγουσα. Σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του Ν. 4987/2022, εφόσον η επιστροφή ολοκληρωθεί εντός 90 ημερών, δεν προβλέπεται καταβολή τόκων στον φορολογούμενο.

Παροχή ταχυδρομικών υπηρεσιών …Ο εκτιμώμενος προϋπολογισμός, ανέρχεται στο ποσό των πεντακοσίων ενενήντα επτά χιλιάδων ευρώ (597.000,00 €) πλέον ΦΠΑ 24%για το χρονικό διάστημα των δεκαοκτώ (18) μηνών και ο συνολικός προϋπολογισμός, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος προαίρεσης έξι (6) μηνών, ανέρχεται στο ποσό των επτακοσίων ενενήντα έξι χιλιάδων ευρώ (796.000,00 €) πλέον ΦΠΑ.

Η απόφαση (0542/2025) του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την έφεση πολιτικής συνταξιούχου κατά απόφασης καταλογισμού συνολικού ποσού 192.620,87 ευρώ, εκ των οποίων τα 76.217,52 ευρώ αντιστοιχούσαν σε αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά σύνταξης (Νοέμβριος 1998 έως Σεπτέμβριος 2008), πλέον τόκων και προσαυξήσεων (€116.403,35). Η εκκαλούσα, η οποία ήταν συνυπεύθυνη με τον αδελφό της (πρώην υπάλληλο του Υπουργείου Οικονομικών), υποστήριξε ότι απέδιδε τα ποσά σε αυτόν και δεν ευθυνόταν. Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί έλλειψης υπαιτιότητας, καθώς ο καταλογισμός σε αχρεωστήτως λαβόντα γίνεται ανεξαρτήτως υπαιτιότητας. Ωστόσο, έκρινε ότι οι τόκοι και οι προσαυξήσεις ύψους 116.403,35 ευρώ επιβλήθηκαν παρανόμως. Συνεπώς, η έφεση έγινε εν μέρει δεκτή και ο καταλογισμός περιορίστηκε στο ποσό του κεφαλαίου των 76.217,52 ευρώ.

Φορολογική μεταχείριση των χρηματοοικονομικών εξόδων που προκύπτουν σε περίπτωση καταβολής τόκων δανείου (ομολογιακού ή μη) όταν το ποσό του φόρου επανενσωματώνεται προκειμένου ο δικαιούχος να λαμβάνει το συνολικό ποσό των συμβατικών τόκων χωρίς το βάρος της παρακράτησης φόρου (ρήτρα “tax gross-up”). ΑΔΑ:6ΞΤΞ46ΜΠ3Ζ-3Η5

ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ:Μη νόμιμη η καταβολή ποσού από Νοσοκομείο σε ιδιώτη σε εκτέλεση απόφασης Διοικητικού Εφετείου, καθόσον το Νοσοκομείο έχει ήδη πληρώσει στον ανωτέρω, το ποσό, χωρίς να προκύπτει ότι το εν λόγω ποσό επεστράφη στο νοσηλευτικό ίδρυμα, μετά την αναίρεση της απόφασης αυτής με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η Απόφαση 310 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου εισοδήματος ύψους 47.249,65 ευρώ, ποσό που είχε ήδη επιστραφεί ατόμως. Ο προσφεύγων ζητούσε την έντοκη επιστροφή αναδρομικά από την ημερομηνία άσκησης της αρχικής δικαστικής προσφυγής (02-05-2012). Η απόφαση έκρινε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, η αξίωση για τόκους είναι πενταετής και διακόπτεται μόνο με ρητή υποβολή αιτήματος για καταβολή τόκων. Καθώς ο προσφεύγων δεν είχε συμπεριλάβει αίτημα τόκων στην αρχική δικαστική προσφυγή, ούτε υπέβαλε αίτημα εντός της πενταετίας, η αξίωσή του έχει παραγραφεί, και κρίθηκε ορθώς η απόρριψη του αιτήματός του.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας που ζήτησε την καταβολή τόκων για αχρεώστης καταβληθέντα ποσά φόρων. Το ΚΕΜΕΕΠ είχε αρχικά καταλογίσει ποσά φόρων και προστίμων, τα οποία αργότερα διαγράφηκαν εξώδικα. Ωστόσο, τα ποσά επιστράφηκαν ατόκως, γεγονός που οδήγησε την εταιρεία να ζητήσει τόκους. Η διαφορά κρίθηκε παραδεκτή και αποφασίστηκε η καταβολή νομίμων τόκων σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του ΣτΕ και τις αρχές του ενωσιακού δικαίου.

Η απόφαση 1304/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Παρακρατούμενου Φόρου ύψους 68,10€ και Πράξης Επιβολής Προστίμου 500,00€ για το φορολογικό έτος 2023. Οι πράξεις αφορούσαν τη μη υποβολή δηλώσεων απόδοσης παρακρατούμενου φόρου (20%) επί αμοιβών για τεχνικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, κρίνοντας, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, ότι εφόσον ο φόρος αναγραφόταν ρητά στα τιμολόγια και παρακρατήθηκε, ο φορολογούμενος είχε υποχρέωση να τον αποδώσει στο Δημόσιο, ανεξάρτητα από τους ισχυρισμούς περί μη υποχρέωσης παρακράτησης λόγω ύψους συναλλαγής ή λανθασμένης έκδοσης. Το συνολικό ποσό που καλείται να καταβάλει ο προσφεύγων ανέρχεται στα 568,10€ πλέον τόκων.