ΔΕΔ/Αθ/64/2024

Η απόφαση (63/2024) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που στρεφόταν κατά της σιωπηρής απόρριψης της αίτησης για καταβολή τόκων ύψους 8.385,96€ από τη Δ.Ο.Υ. Ν. ΙΩΝΙΑΣ. Το ποσό των τόκων αφορούσε αχρεωστήτως καταβληθέντα φόρο ύψους 20.070,10€, ο οποίος επιβλήθηκε αρχικά το οικονομικό έτος 2009. Μετά από τελεσίδικες αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου και Εφετείου Αθηνών, ο φόρος ακυρώθηκε και το ποσό επεστράφη. Ο προσφεύγων ζήτησε τόκους για το διάστημα στέρησης του ποσού. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως αβάσιμη, καθώς η επιστροφή του φόρου διενεργήθηκε εντός ενενήντα (90) ημερών από την επίδοση της οριστικής δικαστικής απόφασης στη φορολογική αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του ΚΦΔ, γεγονός που αίρει την υποχρέωση καταβολής τόκων.

Η απόφαση 674/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος έντοκης επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ύψους 112.165,63 ευρώ. Ο προσφεύγων είχε αρχικά κατορθώσει την εξώδικη επίλυση φορολογικών διαφορών (άρθρο 16 ν.4714/2020) με την Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης, βάσει των οποίων διαγράφτηκαν οι φόροι, και του επιστράφηκε το συνολικό ποσό των 118.910,63 ευρώ τον Ιούνιο του 2024. Το αίτημα για καταβολή τόκων υποβλήθηκε μετά την επιστροφή των φόρων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων ουδέποτε υπέβαλε αίτημα επιστροφής φόρου ή διακριτό αίτημα καταβολής τόκων przed την επιστροφή, όπως απαιτείται από τον ΚΦΔ και τη νομολογία (ΣΤΕ 1684/2023). Δεδομένου δε ότι η φορολογική αρχή προέβη άμεσα στην εκτέλεση των πρακτικών επίλυσης και στην επιστροφή των ποσών εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 90 ημερών, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έντοκη επιστροφή.

Η απόφαση 1196/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της αρνητικής απάντησης του ΚΕΒΕΙΣ Θεσσαλονίκης. Η εταιρεία ζητούσε την καταβολή τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντων φόρων ύψους 14.979,33€, καθώς και την ακύρωση του διενεργηθέντος συμψηφισμού. Η ΔΕΔ έκρινε απαράδεκτο τον ισχυρισμό περί συμψηφισμού, καθώς αυτός ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης (είσπραξη) και όχι του προσδιορισμού των φόρων. Επίσης, η προσβαλλόμενη πράξη περί άρνησης καταβολής τόκων κρίθηκε επιβεβαιωτική προγενέστερων αρνητικών απαντήσεων, οι οποίες είχαν καταστεί οριστικές, και συνεπώς στερείται  εκτελεστότητας, καθιστώντας την ενδικοφανή προσφυγή μη επιτρεπτή.

Η Απόφαση 310 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου εισοδήματος ύψους 47.249,65 ευρώ, ποσό που είχε ήδη επιστραφεί ατόμως. Ο προσφεύγων ζητούσε την έντοκη επιστροφή αναδρομικά από την ημερομηνία άσκησης της αρχικής δικαστικής προσφυγής (02-05-2012). Η απόφαση έκρινε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, η αξίωση για τόκους είναι πενταετής και διακόπτεται μόνο με ρητή υποβολή αιτήματος για καταβολή τόκων. Καθώς ο προσφεύγων δεν είχε συμπεριλάβει αίτημα τόκων στην αρχική δικαστική προσφυγή, ούτε υπέβαλε αίτημα εντός της πενταετίας, η αξίωσή του έχει παραγραφεί, και κρίθηκε ορθώς η απόρριψη του αιτήματός του.

Η απόφαση 1084/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που αφορά την άρνηση καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού φόρων και προστίμων ύψους 42.337,59 ευρώ. Το ποσό αυτό επεστράφη στον προσφεύγοντα τον Νοέμβριο του 2024, μετά από ακυρωτικές αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, οι οποίες ακύρωσαν πράξεις προσδιορισμού φόρου και προστίμων των ετών 2014 και 2015. Ο προσφεύγων ζήτησε την καταβολή τόκων επί της αχρεώστητης καταβολής, αίτημα που απέρριψε η Προϊσταμένη του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν είχε υποβάλει αίτημα έντοκης επιστροφής φόρων (τόκων) στα αρχικά δικόγραφα των προσφυγών του, προϋπόθεση που απαιτείται από τις διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4987/2022 για τη γένεση σχετικού δικαιώματος.

Η Απόφαση 120/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της σιωπηρής άρνησης της ΔΟΥ Βόλου για την έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων φόρων ύψους 89.586,52€. Η επιστροφή των κεφαλαίων έγινε αυθορμήτως από τη ΔΟΥ στις 04-06-2024, σε εκτέλεση της ακυρωτικής απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Βόλου (Α.../2023), λόγω παραγραφής. Το αίτημα για τόκους €67.359,90, υπολογιζόμενους από τον χρόνο της αρχικής καταβολής (20-11-2015), κρίνεται αβάσιμο. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η επιστροφή πραγματοποιήθηκε εντός της νόμιμης προθεσμίας των 90 ημερών από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης (16-04-2024), και πριν την υποβολή της σχετικής αίτησης τόκων (05-06-2024), επομένως δεν οφείλονται τόκοι βάσει του άρθρου 52 του Ν 5104/2024.

Η Απόφαση 1330 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας που ζητούσε την καταβολή τόκων ύψους 86.358,13 ΕΥΡΩ επί αχρεωστήτως ανακτηθέντος ποσού κρατικής ενίσχυσης (115.846,78 ΕΥΡΩ για τις χρήσεις 2003 και 2004). Το κεφάλαιο της ενίσχυσης είχε επιστραφεί/συμψηφιστεί έπειτα από ακυρωτική δικαστική απόφαση. Η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος για τόκους, καθώς διαπίστωσε ότι το επιστρεπτέο ποσό είχε καταβληθεί σε χρονικό διάστημα μικρότερο των ενενήντα (90) ημερών από την υποβολή της σχετικής αίτησης από την προσφεύγουσα. Σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του Ν. 4987/2022, εφόσον η επιστροφή ολοκληρωθεί εντός 90 ημερών, δεν προβλέπεται καταβολή τόκων στον φορολογούμενο.

Η απόφαση 1096/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, η οποία απέρριψε το αίτημα του για καταβολή τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού 121.334,75 ευρώ. Το ποσό είχε επιστραφεί κατόπιν της με αριθμό ..../2020 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, η οποία ακύρωσε εν μέρει πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (οικ. ετών 2007, 2009, 2010). Η ΔΕΔ έκρινε ότι η αξίωση για καταβολή τόκων γεννήθηκε από την επομένη της κατάθεσης της δικαστικής προσφυγής, στην οποία περιλαμβανόταν αίτημα έντοκης επιστροφής, και διέταξε την επιστροφή των τόκων. Η παραγραφή της αξίωσης κρίθηκε πενταετής και δεν είχε συμπληρωθεί.

Η απόφαση 84/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της άρνησης καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (ΦΜΑ) ύψους 64.835,75 ευρώ. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφεύγουσα νομίμως ζήτησε αυτοτελώς τους τόκους, καθώς δεν τους είχε συμπεριλάβει στην αρχική δικαστική διαδικασία. Ωστόσο, οι τόκοι δεν μπορούν να υπολογιστούν από την ημερομηνία αχρεώστητης καταβολής (όπως ζητήθηκε από την εταιρεία), διότι δεν κρίθηκε παραβίαση ενωσιακού δικαίου. Αντιθέτως, σύμφωνα με το άρθρο 53 του ΚΦΔ, οι τόκοι οφείλονται από την ημερομηνία της αρχικής αίτησης επιστροφής του ΦΜΑ (31/07/2020) και θα υπολογιστούν με το ισχύον επιτόκιο MRO προσαυξημένο κατά 5,75 μονάδες. Κατόπιν αυτού, η απάντηση του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής ακυρώνεται.

Η απόφαση 718 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της σιωπηρής άρνησης του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής να επιστρέψει αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό προστίμων ΚΒΣ, ύψους 99.089,59 €, και μέρους παραβόλου. Ο προσφεύγων ζήτησε την επιστροφή εντόκως βάσει διατακτικού δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Εφετείου, η οποία ακύρωσε τις αρχικές πράξεις επιβολής προστίμων ΚΒΣ λόγω παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η τεκμαιρόμενη σιωπηρή απόρριψη της αίτησης επιστροφής, η οποία γίνεται σε εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη υποκείμενη σε ενδικοφανή προσφυγή (άρθρο 72 ν.5104/2024). Η αμφισβήτηση της εκκαθάρισης σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης ανήκει στο στάδιο της είσπραξης και προσβάλλεται με ανακοπή κατά του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.