ΔΕΔ/Αθ/674/2025

Η απόφαση 1096/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ενός φορολογούμενου κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, η οποία απέρριψε το αίτημα του για καταβολή τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού 121.334,75 ευρώ. Το ποσό είχε επιστραφεί κατόπιν της με αριθμό ..../2020 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, η οποία ακύρωσε εν μέρει πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (οικ. ετών 2007, 2009, 2010). Η ΔΕΔ έκρινε ότι η αξίωση για καταβολή τόκων γεννήθηκε από την επομένη της κατάθεσης της δικαστικής προσφυγής, στην οποία περιλαμβανόταν αίτημα έντοκης επιστροφής, και διέταξε την επιστροφή των τόκων. Η παραγραφή της αξίωσης κρίθηκε πενταετής και δεν είχε συμπληρωθεί.

Η απόφαση 64 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ν. Ιωνίας για καταβολή τόκων ύψους 33.720,78 €. Ο προσφεύγων είχε καταβάλει αχρεωστήτως φόρο συνολικού ύψους 91.289,44 € για το οικονομικό έτος 2008, ο οποίος του επιστράφηκε κατόπιν οριστικής δικαστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Οι επιστροφές διενεργήθηκαν τμηματικά (μέσω συμψηφισμών και καταβολής) μεταξύ 19.7.2021 και 6.8.2021. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το αίτημα καταβολής τόκων είναι αβάσιμο, διότι η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ολοκληρώθηκε εντός ενενήντα (90) ημερών από την επίδοση της δικαστικής απόφασης στη φορολογική αρχή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 53 παρ. 2 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ).

Η απόφαση 1084/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που αφορά την άρνηση καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού φόρων και προστίμων ύψους 42.337,59 ευρώ. Το ποσό αυτό επεστράφη στον προσφεύγοντα τον Νοέμβριο του 2024, μετά από ακυρωτικές αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, οι οποίες ακύρωσαν πράξεις προσδιορισμού φόρου και προστίμων των ετών 2014 και 2015. Ο προσφεύγων ζήτησε την καταβολή τόκων επί της αχρεώστητης καταβολής, αίτημα που απέρριψε η Προϊσταμένη του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν είχε υποβάλει αίτημα έντοκης επιστροφής φόρων (τόκων) στα αρχικά δικόγραφα των προσφυγών του, προϋπόθεση που απαιτείται από τις διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4987/2022 για τη γένεση σχετικού δικαιώματος.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας για την άρνηση του ΚΕΜΕΕΠ να καταβάλει τόκους επί του ποσού των 6.237.580,87 € που είχε καταβληθεί αχρεώστητα για το οικονομικό έτος 2013. Το ποσό επιστράφηκε χωρίς τόκους μετά από απόφαση της Επιτροπής Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών, η οποία διαπίστωσε την αχρεώστητη καταβολή. Η υπηρεσία έκρινε ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή και ότι η εταιρεία δικαιούται τόκους σύμφωνα με τις κείμενες νομοθετικές διατάξεις, λαμβάνοντας υπόψη την πάγια νομολογία του ΣτΕ και της ΕΕ που επιβάλλει την καταβολή τόκων σε τέτοιες περιπτώσεις.

Δυνατότητα επιστροφής των αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών για την απόληψη συμπληρωματικού εφάπαξ βοηθήματος, σε συνταξιούχους και εν ενεργεία υπαλλήλους του τέως Ταμείου Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ΤΥΔΚΥ), μετά τη κατάργηση του π.δ/τος 674/1979.  Α) Οι εν ενεργεία υπάλληλοι του τέως Ταμείου Υγείας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων (ΤΥΔΚΥ), στους οποίους έγιναν κρατήσεις μέχρι τη κατάργηση του π.δ. 674/1979, για τη λήψη συμπληρωματικού εφάπαξ, δεν δικαιούνται να αξιώσουν την επιστροφή των εισφορών που κατέβαλαν, μέχρι τον χρόνο αποχώρησής τους από την υπηρεσία, δεδομένου ότι, κατά τα άρθρα 38 παρ.2 και 56 παρ.2 ν. 2084/1992, η απαίτηση γεννάται κατά τον χρόνο αυτό. Β) Συνταξιούχοι υπάλληλοι του ΤΥΔΚΥ, οι οποίοι εξήλθαν από την υπηρεσία τόσο πριν όσο και μετά τη κατάργηση του π.δ. 674/1979, δικαιούνται να αξιώσουν την επιστροφή των ποσών που κατέβαλαν, η αξίωσή τους δε ερείδεται στο γεγονός της εξίσωσης του εφάπαξ ποσού, που χορηγείται από το ν. 103/1975 με εκείνο που εχορηγείτο από το ΤΠΔΥ, ενώ δεν είναι κρίσιμο γεγονός η κατάργηση του εν λόγω π.δ/τος. Γ) Όσοι εξήλθαν από την υπηρεσία τους μέχρι την 12-5-2016, δικαιούνται έντοκης επιστροφής των εισφορών που κατέβαλαν, ενώ όσοι εξήλθαν ή εξέρχονται μετά την ημερομηνία αυτή λαμβάνουν τα σχετικά ποσά ατόκως. Οίκοθεν νοείται ότι η αξίωση μπορεί να ασκηθεί εάν συντρέχουν αθροιστικά, σε ένα έκαστο των δικαιούχων, όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής των κρίσιμων διατάξεων (ομόφ.).

Η απόφαση αριθμού 360/2024 εκδόθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας. Η εταιρεία είχε ζητήσει την έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως παρακρατηθέντος φόρου ύψους 17.047,82 € μετά από δικαστική απόφαση του Αρείου Πάγου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών κρίνει ότι η επιστροφή του ποσού έγινε εντός της νόμιμης προθεσμίας των 90 ημερών, σύμφωνα με το άρθρο 42 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, οπότε δεν τίθεται ζήτημα έντοκης επιστροφής. Η προσφυγή της εταιρείας απορρίπτεται λόγω έγκαιρης και νόμιμης επεξεργασίας του αιτήματός της από τη φορολογική αρχή.

Η Απόφαση 310 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου εισοδήματος ύψους 47.249,65 ευρώ, ποσό που είχε ήδη επιστραφεί ατόμως. Ο προσφεύγων ζητούσε την έντοκη επιστροφή αναδρομικά από την ημερομηνία άσκησης της αρχικής δικαστικής προσφυγής (02-05-2012). Η απόφαση έκρινε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, η αξίωση για τόκους είναι πενταετής και διακόπτεται μόνο με ρητή υποβολή αιτήματος για καταβολή τόκων. Καθώς ο προσφεύγων δεν είχε συμπεριλάβει αίτημα τόκων στην αρχική δικαστική προσφυγή, ούτε υπέβαλε αίτημα εντός της πενταετίας, η αξίωσή του έχει παραγραφεί, και κρίθηκε ορθώς η απόρριψη του αιτήματός του.

Η απόφαση 89/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας εγκατεστημένης στην Ελβετία, η οποία λειτουργεί στην Ελλάδα μέσω φορολογικού αντιπροσώπου και διαθέτει ελληνικό ΑΦΜ/ΦΠΑ. Η εταιρεία ζητούσε την ακύρωση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ ύψους 290.000,00 € για την περίοδο 01.01.2023-31.03.2023. Η ΔΕΔ αποφάσισε τη μερική αποδοχή της προσφυγής. Έκρινε ότι η απόρριψη του αιτήματος επιστροφής βάσει των διατάξεων του άρθρου 34 παρ. 2-9 Κώδικα ΦΠΑ ήταν αβάσιμη, καθώς η προσφεύγουσα, λόγω του ορισμού φορολογικού αντιπροσώπου και της κατοχής ελληνικού ΑΦΜ/ΦΠΑ, διέπεται από τις γενικές διατάξεις επιστροφής (άρθρα 32 παρ. 3 και 34 παρ. 1). Συνεπώς, ακυρώνεται η πράξη και αναγνωρίζεται το δικαίωμα επιστροφής του ΦΠΑ. Απορρίφθηκε ωστόσο το αίτημα της εταιρείας για καταβολή τόκων επί του ποσού της επιστροφής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας «……………….. ΙΚΕ» κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης από τη Δ.Ο.Τ Γλυφάδας για την καταβολή τόκων σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του ΚΥΔ. Η εταιρεία είχε αιτηθεί την έντοκη επιστροφή φόρου εισοδήματος ύψους 490.004,74€, αλλά η επιστροφή έγινε εντός των νόμιμων προθεσμιών (90 ημερών), χωρίς καταβολή τόκων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο επικύρωσε την απόφαση της Δ.Ο.Τ, θεωρώντας το αίτημα για τόκους αβάσιμο, καθώς πληρούνταν οι νόμιμες διαδικασίες.

Καθορισμός των θεμάτων λειτουργίας της Επιτροπής Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών