ΔΕΔ/Αθ/360/2024

Η απόφαση 674/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος έντοκης επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ύψους 112.165,63 ευρώ. Ο προσφεύγων είχε αρχικά κατορθώσει την εξώδικη επίλυση φορολογικών διαφορών (άρθρο 16 ν.4714/2020) με την Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης, βάσει των οποίων διαγράφτηκαν οι φόροι, και του επιστράφηκε το συνολικό ποσό των 118.910,63 ευρώ τον Ιούνιο του 2024. Το αίτημα για καταβολή τόκων υποβλήθηκε μετά την επιστροφή των φόρων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων ουδέποτε υπέβαλε αίτημα επιστροφής φόρου ή διακριτό αίτημα καταβολής τόκων przed την επιστροφή, όπως απαιτείται από τον ΚΦΔ και τη νομολογία (ΣΤΕ 1684/2023). Δεδομένου δε ότι η φορολογική αρχή προέβη άμεσα στην εκτέλεση των πρακτικών επίλυσης και στην επιστροφή των ποσών εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 90 ημερών, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έντοκη επιστροφή.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας που ασχολείται με την κατασκευή μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία ζήτησε την επιστροφή πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ ύψους 33.056,49 ευρώ. Το 4ο ΕΛΚΕ Αττικής αρχικά αρνήθηκε την επιστροφή, θεωρώντας ότι η εταιρεία δεν είχε λάβει ακόμη την οριστική άδεια λειτουργίας και δεν είχε πραγματοποιήσει φορολογητέες εκροές. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε να ακυρώσει την απόφαση του 4ου ΕΛΚΕ Αττικής, αποδεχόμενη τους ισχυρισμούς της εταιρείας και τη νομολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και διέταξε την έντοκη επιστροφή του ποσού.

Η απόφαση 678/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής του ενδιαφερομένου, ο οποίος φέρεται ως κληρονόμος του διαχειριστή λυθείσας ετερόρρυθμης επιχείρησης. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον καταλογισμό Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α./Επιβολής Προστίμου, συνολικού ποσού 48.974,28€, ισχυριζόμενος έλλειψη θετικής γνώσης της επαγωγής της κληρονομιάς λόγω διαδοχικών αποποιήσεων των προηγούμενων τάξεων κληρονόμων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ο έλεγχος δεν θεμελίωσε τη θετική γνώση του προσφεύγοντος για την επαγωγή και τον λόγο της, με βάση τον Αστικό Κώδικα και τη νομολογία του Αρείου Πάγου (1534/2011) και την εγκύκλιο Ε.2059/2024 της ΑΑΔΕ, και συνεπώς δέχθηκε τον ισχυρισμό. Ως αποτέλεσμα, η πράξη διορθωτικού προσδιορισμού τροποποιείται και ο προσφεύγων δεν αναγράφεται ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο.

Η Απόφαση 310 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου εισοδήματος ύψους 47.249,65 ευρώ, ποσό που είχε ήδη επιστραφεί ατόμως. Ο προσφεύγων ζητούσε την έντοκη επιστροφή αναδρομικά από την ημερομηνία άσκησης της αρχικής δικαστικής προσφυγής (02-05-2012). Η απόφαση έκρινε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, η αξίωση για τόκους είναι πενταετής και διακόπτεται μόνο με ρητή υποβολή αιτήματος για καταβολή τόκων. Καθώς ο προσφεύγων δεν είχε συμπεριλάβει αίτημα τόκων στην αρχική δικαστική προσφυγή, ούτε υπέβαλε αίτημα εντός της πενταετίας, η αξίωσή του έχει παραγραφεί, και κρίθηκε ορθώς η απόρριψη του αιτήματός του.

Η Απόφαση 120/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της σιωπηρής άρνησης της ΔΟΥ Βόλου για την έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων φόρων ύψους 89.586,52€. Η επιστροφή των κεφαλαίων έγινε αυθορμήτως από τη ΔΟΥ στις 04-06-2024, σε εκτέλεση της ακυρωτικής απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Βόλου (Α.../2023), λόγω παραγραφής. Το αίτημα για τόκους €67.359,90, υπολογιζόμενους από τον χρόνο της αρχικής καταβολής (20-11-2015), κρίνεται αβάσιμο. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η επιστροφή πραγματοποιήθηκε εντός της νόμιμης προθεσμίας των 90 ημερών από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης (16-04-2024), και πριν την υποβολή της σχετικής αίτησης τόκων (05-06-2024), επομένως δεν οφείλονται τόκοι βάσει του άρθρου 52 του Ν 5104/2024.

Η απόφαση (679/2025) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Προστίμου (συνολικού ποσού 108.712,41 €) φορολογικού έτους 2018, που εκδόθηκε εις βάρος λυθείσας ετερόρρυθμης επιχείρησης. Ο προσφεύγων είχε καταλογιστεί ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο, υπό την ιδιότητα του κληρονόμου του θανόντος διαχειριστή της εταιρείας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών δέχθηκε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα ότι ο έλεγχος δεν θεμελίωσε τη «θετική γνώση» του για την επαγωγή της κληρονομιάς, όπως απαιτείται από τη νομολογία του Αρείου Πάγου και την Εγκύκλιο Ε.2059/2024 της ΑΑΔΕ, με αποτέλεσμα να μην εκκινήσει εμπρόθεσμα η τετράμηνη διορία αποποίησης. Συνεπώς, η πράξη τροποποιείται και ο προσφεύγων δεν αναγράφεται πλέον ως αλληλεγγύως υπεύθυνο πρόσωπο.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών με αριθμό 71/2024 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος ανάκλησης τροποποιητικής δήλωσης φόρου εισοδήματος οικονομικού έτους 2010. Ο προσφεύγων ζήτησε την απαλλαγή από φορολόγηση και την επιστροφή παρακρατηθέντος φόρου 418,65 ευρώ επί ποσού 2.790,97 ευρώ, το οποίο έλαβε ως προσαύξηση επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω στέγης. Το επίδομα αυτό, αν και αρχικά φορολογήθηκε αυτοτελώς με 15% το 2022 για το οικονομικό έτος 2010, κρίθηκε ότι έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τη νομολογία της Ολομέλειας του ΣτΕ. Συνεπώς, η ΔΕΔ αποφάσισε τη μη υπαγωγή του ποσού σε φόρο, τη διενέργεια νέας εκκαθάρισης από τη Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών και τη νομιμότοκη επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ και Πράξης Επιβολής Προστίμου (φορολογικού έτους 2019). Η προσφεύγουσα, ως φερόμενη κληρονόμος τρίτης τάξης του θανόντος (23/04/2020) διαχειριστή λυθείσας εταιρείας, ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε εμπρόθεσμα δήλωση αποποίησης κληρονομίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) δέχεται τον ισχυρισμό, καθώς δεν προέκυψε θετική γνώση εκ μέρους της προσφεύγουσας, τόσο του θανάτου όσο και του λόγου της επαγωγής (δηλαδή των αποποιήσεων των προηγούμενων τάξεων), πριν από την κοινοποίηση των οριστικών πράξεων τον Οκτώβριο του 2024. Σύμφωνα με τη νομολογία του Αρείου Πάγου και τη σχετική εγκύκλιο της ΑΑΔΕ (Ε.2059/2024), η 4μηνη προθεσμία για αποποίηση αρχίζει μόνο από τη θετική γνώση του κληρονόμου. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ τροποποιεί την προσβαλλόμενη πράξη.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από έναν ατομικό επιχειρηματία (καλλιεργητή αραβοσίτου) κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€ από τη Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ για τη φορολογική περίοδο 01.07.2023 - 30.09.2023, η οποία υποβλήθηκε μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, κρίνοντας ότι, σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 7 του ν. 5104/2024, δεν επιβάλλεται πρόστιμο για εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση ΦΠΑ όταν η αρχική δήλωση έχει υποβληθεί εμπρόθεσμα και δεν προκύπτει νέος φόρος προς καταβολή. Διατάχθηκε επίσης η έντοκη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού προστίμου.

Η απόφαση 256/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε μια Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία. Η εταιρεία ζητούσε την έντοκη επιστροφή ή τον συμψηφισμό του τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση (ύψους 1.236,36€) που είχε καταβάλει από τον Μάϊο έως τον Ιούλιο του 2024, ισχυριζόμενη ότι τα καταλύματά της (τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες) δεν είχαν φορολογική υποχρέωση βάσει του Ν. 5073/2023. Ο Προϊστάμενος της ΔΟΥ Βόλου απέρριψε τα αιτήματα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η αρχική αρνητική απάντηση της ΔΟΥ είχε καταστεί οριστική, καθώς η εταιρεία δεν άσκησε ενδικοφανή προσφυγή εντός της νόμιμης προθεσμίας. Οι ακόλουθες απαντήσεις της ΔΟΥ ήταν απλώς επιβεβαιωτικές πράξεις της αρχικής άρνησης, στερούμενες εκτελεστού χαρακτήρα, συνεπώς η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη.