ΔΕΔ/Αθ/689/2024

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου του φορολογικού έτους 2023, που εκδόθηκε από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ. Η προσφεύγουσα, η οποία παρείχε υπηρεσίες εκπαίδευσης βάσει δύο συμβάσεων έργου, ισχυρίστηκε ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 12 παρ. 2 του Κ.Φ.Ε., ώστε να φορολογηθεί ως μισθωτή και όχι ως ασκούσα εμπορική επιχείρηση. Η ΔΕΔ αποδέχεται την προσφυγή, κρίνοντας ότι η φορολογούμενη υπάγεται στις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 του Ν. 4172/2013 (εισόδημα από μισθωτή εργασία) και εντέλλει τη Δ.Ο.Υ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ να διενεργήσει νέα εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το έτος 2023, σύμφωνα με την κλίμακα των μισθωτών.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενης κατά αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου, σχετικά με τον χαρακτηρισμό του εισοδήματός της για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα ζητούσε να φορολογηθεί ως μισθωτή (εξαρτημένη εργασία) αντί ως ασκούσα επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς το 100% του εισοδήματός της προερχόταν από σύμβαση με τον Δήμο Ρεθύμνου και δεν διέθετε επαγγελματική εγκατάσταση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκρινε ότι, βάσει των πραγματικών δεδομένων και προηγούμενων εγγράφων του Δήμου που επιβεβαίωναν τον εξαρτημένο χαρακτήρα των υπηρεσιών (σχέση εξαρτημένης εργασίας), συντρέχουν οι προϋποθέσεις της περ. β΄ της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4172/2013. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε την αρνητική απάντηση και διέταξε τη Δ.Ο.Υ. να διενεργήσει νέα εκκαθάριση με βάση την κλίμακα φορολογίας εισοδήματος μισθωτών.

ΘΕΜΑ: Παρακράτηση φόρου και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης του άρθρου 29 του ν.3986/2011 στα εισοδήματα από μισθούς, ημερομίσθια, συντάξεις και λοιπές παροχές που θα καταβληθούν στους δικαιούχους από 1-1-2013 και μετά με βάση τη νέα φορολογική κλίμακα μισθωτών - συνταξιούχων όπως αυτή προβλέπεται στις διατάξεις του σχεδίου νόμου «Ρυθμίσεις στη φορολογία εισοδήματος, ρυθμίσεις θεμάτων αρμοδιότητας υπουργείου οικονομικών και λοιπές διατάξεις» που ψηφίσθηκε επί της αρχής στη Βουλή.

Η απόφαση 508 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ αφορά στην αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φυσικού προσώπου κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου. Η προσφεύγουσα ζήτησε να εκκαθαριστεί η τροποποιητική της δήλωση φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του ν. 4172/2013 (ΚΦΕ), ώστε να φορολογηθεί ως μισθωτή. Η Δ.Ο.Υ. αρχικά απέρριψε το αίτημα, επικαλούμενη ότι οι δηλωμένοι ΚΑΔ δεν σχετίζονταν με τη συγκεκριμένη διάταξη. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι συνέτρεχαν σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του ΚΦΕ: η προσφεύγουσα δεν είχε εμπορική ιδιότητα, η επαγγελματική της εγκατάσταση ήταν ίδια με την κατοικία της, παρείχε υπηρεσίες σε ένα μόνο νομικό πρόσωπο βάσει σύμβασης έργου, και δεν αποκτούσε άλλο εισόδημα από μισθωτή εργασία. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακυρώνει την απάντηση της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου και διατάσσει την υπαγωγή της προσφεύγουσας στις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ' του ν. 4172/2013, με φορολόγηση του εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα με την κλίμακα των μισθωτών.

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα εταιρεία ζητά την ακύρωση της διακήρυξης με αριθμό πρωτοκόλλου 2159/27.02.2018 και τη σύνταξη νέας διακήρυξης χωρίς τους επίμαχους όρους που θεωρεί υπερβολικούς και αδικαιολόγητους. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών 'ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΟΕΔΑ ΔΥΤ. ΑΤΤΙΚΗΣ' (CPV 77310000-6, 45232120-9), με συνολικό προϋπολογισμό 1.817.224,00 ευρώ (συν ΦΠΑ) και δικαίωμα προαίρεσης 190.050,58 ευρώ. Η διάρκεια της σύμβασης είναι 20 μήνες (8 για εγκατάσταση φύτευσης και αρδευτικού δικτύου, 12 για συντήρηση). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι όροι της διακήρυξης περιορίζουν τον ανταγωνισμό χωρίς όφελος για την αναθέτουσα αρχή.

Φορολογία εισοδήματος: Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, ο αναιρεσίβλητος, δικαστικός λειτουργός, σε συμπληρωματική δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 1989 περιέλαβε ως εισόδημα μισθωτών υπηρεσιών ποσό 2.079.730 δραχμών το οποίο κατεβλήθη σ' αυτόν από το Δημόσιο το έτος 1988 ως διαφορά μεταξύ μισθολογίου δικαστικών λειτουργών και μισθολογίου καθηγητών Α.Ε.Ι. των ετών 1985 και 1986 δυνάμει δικαστικής αποφάσεως, επιφύλαξη δε, την οποία διετύπωσε στην δήλωσή του, περί μη υπαγωγής σε φόρο εισοδήματος του ποσού αυτού διότι τούτο αποτελούσε επιδικασθείσα αποζημίωση κατά το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικος, απερρίφθη με την ένδικη πράξη. Με την προσβαλλόμενη απόφαση κρίθηκε κατ' επικύρωση της πρωτοδίκου ότι το εν λόγω ποσό είχε χαρακτήρα αποζημιώσεως κατά το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικος, ήτοι ποσού καταβληθέντος για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη ο αναιρεσίβλητος τα έτη 1985 και 1986 συνεπεία παρανόμου συμπεριφοράς οργάνων του Δημοσίου. Η κρίση, όμως, αυτή του διοικητικού εφετείου δεν είναι νομίμως αιτιολογημένη διότι, κατά τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, το ως άνω ποσό, ανεξαρτήτως αν επιδικάσθηκε στον αναιρεσίβλητο ως αποζημίωση κατά το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικος, αποτελεί εισόδημα μισθωτών υπηρεσιών υποκείμενο σε φόρο εισοδήματος κατά τις ειδικές περί τούτου διατάξεως ...Για τον λόγο αυτό, βασίμως προβαλλόμενο, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, η δε υπόθεση, χρήζουσα διευκρινίσεως κατά το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση.

Η προσφεύγουσα αιτείται την ακύρωση της απόφασης με αριθμό 257616/7-7-2021 της αναθέτουσας αρχής, η οποία απορρίπτει την τεχνική προσφορά της και δέχεται την προσφορά του προσωρινού αναδόχου σε δύο διακριτά τμήματα του διαγωνισμού (Τμήμα 1: Τοπική Διεύθυνση με δύο κτίρια και Τμήμα 4: Τοπικό Υποκατάστημα Μισθωτών). Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών καθαριότητας σε κτίρια των υπηρεσιακών μονάδων της αναθέτουσας αρχής για χρονικό διάστημα έως 24 μήνες, με συνολικό προϋπολογισμό 126.590,50 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόρριψη της προσφοράς της έγινε με λάθος αιτιολογία, καθώς δεν λήφθηκε υπόψη άλλη υπεύθυνη δήλωση που υποβλήθηκε, και ότι η αναθέτουσα αρχή παρέβη τις αρχές της χρηστής διοίκησης, της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας.

Η απόφαση 404/13-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου φορολογικού έτους 2023. Η προσφεύγουσα ζητούσε την εφαρμογή της κλίμακας φορολόγησης μισθωτών για εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα από παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών προς νομικό πρόσωπο της Δανίας (€26.082,00). Η αρχική απόρριψη βασίστηκε στο ότι η προσφεύγουσα είχε και εισόδημα από μισθωτή εργασία. Η ΔΕΔ, εξετάζοντας τα στοιχεία, διαπίστωσε ότι το μισθωτό εισόδημα (€26.942,25) αποκτήθηκε πριν την έναρξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας, άρα πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. στ΄ Ν.4172/2013. Ο ισχυρισμός αυτός έγινε δεκτός. Αντίθετα, απέρριψε τον ισχυρισμό περί πλήρους αναγνώρισης του φόρου αλλοδαπής (€11.758,11), επιβεβαιώνοντας ότι η πίστωση φόρου πρέπει να περιοριστεί στο ποσό που αναλογεί στην Ελλάδα, το οποίο ορθά υπολογίστηκε σε €4.565,68.

Με την προδικαστική προσφυγή η προσφεύγουσα (κατόχος προσφοράς στον διαγωνισμό) αιτείται: (α) την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης στο σκέλος της που αφορά την μη αποδοχή της τεχνικής της προσφοράς και κατ’ επέκταση (β) την κήρυξη του διαγωνισμού ως άγονου, καθώς και (γ) τη συνέχιση της διαδικασίας του διαγωνισμού με το άνοιγμα της οικονομικής προσφοράς της. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά τη δημιουργία ηλεκτρονικών υποδομών και υπηρεσιών για την ενημέρωση των πολιτών σε πραγματικό χρόνο, σχετικά με ιατρικές παραμέτρους που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής τους, καθώς και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ πολιτών και ιατρών προς όφελος της δημόσιας υγείας. Η διάρκεια της σύμβασης ορίζεται σε έξι (6) μήνες και η ανάθεση θα γίνει με κριτήριο την πλέον συμφέρουσα από οικονομικής άποψης προσφορά (χαμηλότερη τιμή).

Η απόφαση 733 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00 € του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Καβάλας. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής (στις 13/02/2019, αντί για την καταληκτική 31/01/2019) αρχικής δήλωσης παρακρατούμενων φόρων μισθωτών υπηρεσιών για τη φορολογική περίοδο 01/11/2018 – 30/11/2018. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε άγνοια και δυσανάλογο ποσό προστίμου σε σχέση με τον φόρο (17,88 €). Η ΔΕΔ επιβεβαίωσε την παράβαση, σημειώνοντας ότι για την επιβολή του προστίμου δεν εξετάζεται η υποκειμενική υπαιτιότητα. Επιπλέον, τροποποίησε τη νομική βάση της πράξης επιβολής προστίμου από τον ν. 5104/2024 στον ορθό ν. 4987/2022 (άρθρο 54), διατηρώντας αμετάβλητο το ποσό των 250,00 €.