ΔΕΔ/Αθ/94/2025

Η απόφαση 239 της ΔΕΔ αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ (ΦΕ 2021, 2022) και προστίμων της Δ.Ο.Υ. Πύργου. Η προσφυγή σχετιζόταν κυρίως με τον καταλογισμό ΦΠΑ σε πλασματικές παραδόσεις αγροτικών προϊόντων (φράουλες) μέσω αγροτικού συνεταιρισμού (παραγγελιοδόχου). Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο καταλογισμός για την εκκαθάριση του Ιουνίου 2021 ήταν νόμιμος, καθώς εκδόθηκε εντός μηνός. Ωστόσο, δέχθηκε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας για την εκκαθάριση του Δεκεμβρίου 2021, επειδή αφορούσε χρονικό διάστημα άνω του ενός μηνός, καθιστώντας υπόχρεο τον παραγγελιοδόχο. Κατόπιν αυτού, η οριστική πράξη ΦΠΑ του 2021 τροποποιήθηκε, μειώνοντας τη συνολική οφειλή. Οι πράξεις του 2022 και οι πράξεις επιβολής προστίμου άρθρου 54 επικυρώθηκαν.

Η απόφαση 214/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας επιχείρησης κατά πέντε Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2020 έως 2024. Η φορολογική αρχή είχε μειώσει το υπόλοιπο ΦΠΑ για έκπτωση/επιστροφή κατά συνολικά 349.359,17 € επειδή έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε εννεαετή μίσθωση στο ακίνητο όπου πραγματοποίησε κατασκευές επενδυτικών αγαθών κατά τον χρόνο γένεσης του δικαιώματος έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 33 του Κώδικα ΦΠΑ (όπως ίσχυε). Η ΔΕΔ, επικαλούμενη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1108/2021) και του Δικαστηρίου της ΕΕ, έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ εισροών γεννάται εφόσον τα αγαθά χρησιμοποιούνται για φορολογούμενες πράξεις, και ότι η προϋπόθεση της εννεαετούς χρήσης δεν επηρεάζει τη γένεση του δικαιώματος έκπτωσης. Συνεπώς, η ΔΕΔ ακυρώνει τις προσβαλλόμενες πράξεις και αναγνωρίζει πλήρως το δικαίωμα της επιχείρησης για έκπτωση/επιστροφή του εν λόγω ποσού ΦΠΑ.

Η Απόφαση 326/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου της Δ.Ο.Υ. Χανίων για τις χρήσεις 2018 και 2019. Ο έλεγχος είχε διαπιστώσει μη έκδοση φορολογικών στοιχείων για πώληση κρέατος (σφαγιασθέντα αιγοπρόβατα) και εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές ελέγχου στη δραστηριότητα τυροκομίας, με αποτέλεσμα τη μείωση του πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα σχετικά με την παράβαση διαδικασίας, την εσφαλμένη χρήση έμμεσων τεχνικών και την εκ παραδρομής καταγραφή ζώων. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκανε μερικώς δεκτό τον ισχυρισμό περί μη αναγνώρισης δαπανών, αναγνωρίζοντας συνολικές φορολογητέες εισροές €300,00 (2018) και €930,00 (2019) βάσει παραστατικών που προσκομίστηκαν εκ των υστέρων. Ως αποτέλεσμα, οι Οριστικές Πράξεις Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ τροποποιήθηκαν, ενώ η Πράξη Επιβολής Προστίμου επικυρώθηκε.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός αγροτικού συνεταιρισμού κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, καθώς και πράξης επιβολής προστίμου 500€ λόγω μη ανταπόκρισης σε αίτημα της Φορολογικής Διοίκησης. Ο συνεταιρισμός είχε καταλογιστεί με φόρους και πρόστιμα συνολικού ύψους περίπου 16.324€, εξαιτίας της λήψης ενός εικονικού φορολογικού στοιχείου, λόγω ανύπαρκτης συναλλαγής. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του, κρίνοντας ότι η εικονικότητα αποδεικνύεται βάσει ευρημάτων ελέγχου, όπως η αδυναμία τεκμηρίωσης της μεταφοράς των αγαθών, οι αποκλίσεις στις ποσότητες μεταξύ τιμολογίου λήψης και τιμολογίου έκδοσης, και τα ζητήματα σχετικά με την πληρωμή του τιμολογίου σε τραπεζικό λογαριασμό στο εξωτερικό που δεν αποδείχθηκε ότι ανήκε στον εκδότη.

Η απόφαση 607/15.04.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), αποδέχθηκε μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ ακύρωσε τις πράξεις επιβολής προστίμου ΚΦΔ (άρθρου 53) για τα έτη αυτά, κρίνοντας μη νόμιμη την επιβολή τους για ελλιπή υποβολή καταστάσεων ΜΥΦ στη φορολογία εισοδήματος. Η ΔΕΔ τροποποίησε επίσης τις οριστικές πράξεις προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, αναγνωρίζοντας προς έκπτωση το μέρος της δαπάνης μισθοδοσίας που εξοφλήθηκε μέσω τραπεζικού μέσου (1.132,23€ για το 2018 και 27.658,26€ για το 2019), θεωρώντας λανθασμένη την απόρριψη του συνόλου. Ωστόσο, επικυρώθηκαν οι πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ 2018 και 2019, καθώς και η απόρριψη της έκπτωσης αγορών που κρίθηκε ότι κατακερματίστηκαν για να αποφευχθεί η χρήση τραπεζικού μέσου. Οι φορολογητέες υποχρεώσεις για το φόρο εισοδήματος αναμορφώθηκαν.

Η απόφαση 927 της ΔΕΔ αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας χονδρικού εμπορίου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019 του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή είχε απορρίψει τη μεταφορά πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ από προηγούμενες περιόδους, θεωρώντας ότι είχε παραγραφεί. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης πιστωτικού υπολοίπου δεν αφορά αχρεωστήτως καταβληθέντα φόρο και υπόκειται στην πενταετή γενική παραγραφή (όχι στην τριετή). Συνεπώς, εφόσον το πιστωτικό υπόλοιπο δεν είχε παραγραφεί, ο ισχυρισμός κρίθηκε βάσιμος, με αποτέλεσμα την ακύρωση της πράξης για το 2018 και την τροποποίηση της πράξης για το 2019, μηδενίζοντας τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου και προστίμου.

Η απόφαση 1018/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) δέχεται την ενδικοφανή προσφυγή και ακυρώνει τις πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και την επιβολή προστίμου της Δ.Ο.Υ. Το κύριο ζήτημα ήταν το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ ύψους 62.061,30 ΕΥΡΩ επί χρέωσης τόκων δανείου που χορήγησε η ανάδοχος εταιρεία για τη χρηματοδότηση της κατασκευής εννέα φωτοβολταϊκών πάρκων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η παροχή του δανείου και η κατασκευή του έργου συνιστούν μία ενιαία σύνθετη πράξη για τους σκοπούς του ΦΠΑ. Δεδομένου ότι η κύρια πράξη (κατασκευή) υπόκειται σε ΦΠΑ, η παρεπόμενη παροχή (τόκοι) ακολουθεί την ίδια φορολογική τύχη. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων είχε νόμιμο δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν οι πράξεις καθώς και το σχετικό πρόστιμο των 100,00 ΕΥΡΩ για ανακριβή δήλωση.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της επιχείρησης ...A.E. κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α., με τον οποίο δεν αναγνωρίστηκε δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ ύψους 13.338,15 ευρώ και απορρίφθηκε αίτημα επιστροφής 24.895,07 ευρώ. Ο έλεγχος απέρριψε την έκπτωση για αγορά έργων τέχνης λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων μεταφοράς και για εργολαβικές εργασίες λόγω μη προσδιορισμού τουριστικής χρήσης στην οικοδομική άδεια. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι οι εργολαβικές εργασίες συνδέονται με τη δραστηριότητα της επιχείρησης (ενοικίαση επιπλωμένων δωματίων) και τροποποίησε την προσβαλλόμενη πράξη, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα έκπτωσης για αυτές, με 5ετή διακανονισμό σύμφωνα με τον Κώδικα ΦΠΑ. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί της επιχείρησης απορρίφθηκαν.

Η απόφαση 243/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ/προστίμου, συνολικού ύψους €10.764,02, για τη φορολογική περίοδο 30/06/2021-31/12/2021. Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή και τροποποίησε την πράξη. Όσον αφορά τις φορολογητέες εισροές, η ΔΕΔ αναγνώρισε το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ ύψους €23.971,60, κρίνοντας ότι, παρά τις τυπικές παραλείψεις (όπως οι εκπρόθεσμες ενάρξεις εργασιών των προμηθευτριών) οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκπτωση πληρούνταν. Όσον αφορά τις φορολογητέες εκροές, η ΔΕΔ έκρινε ότι η υπό εξέταση συναλλαγή (αξίας €51.196,86) αποτελούσε εσωτερική ενδοκοινοτική μεταφορά ιδίων αγαθών προς το δανέζικο ΑΦΜ της εταιρείας, η οποία απαλλάσσεται από ΦΠΑ. Καταργήθηκε ο καταλογιζόμενος φόρος και αναγνωρίστηκε συνολικό πιστωτικό υπόλοιπο προς επιστροφή ύψους €23.451,18.

Η απόφαση 77 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου συνολικού ύψους €38.073,60 για τη φορολογική περίοδο 01.05.2017 έως 31.12.2017. Η φορολογική αρχή είχε προβεί στη διαφορά φόρου ύψους €25.382,40 λόγω της αφαίρεσης του δικαιώματος έκπτωσης ΦΠΑ για 18 τιμολόγια, τα οποία κρίθηκαν ως εικονικά ως προς τη συναλλαγή, καθώς η εκδότρια επιχείρηση ήταν συναλλακτικώς ανύπαρκτη. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί καλόπιστης λήψης των παραστατικών και περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, επικυρώνοντας πλήρως την πράξη του 2ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής.