ΔΕΔ/Θεσ/1200/2025

Πρόκειται για την Απόφαση 1339/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, η οποία αφορά την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής - υπερημερίας ληξιπρόθεσμων οφειλών, ύψους 64.152,73€, που εξέδωσε η ΔΟΥ Α' ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι οφειλές (φορολογικών ετών 2013 - 2015) έχουν παραγραφεί. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Η απόφαση κρίνει ότι η ατομική ειδοποίηση αποτελεί πράξη της διοικητικής εκτέλεσης και οι διαφορές που ανακύπτουν σε αυτό το στάδιο επιλύονται με ανακοπή (ΚΔΔ) και όχι με ενδικοφανή προσφυγή (άρθρο 72 ΚΦΔ), η οποία εφαρμόζεται μόνο σε πράξεις προσδιορισμού φορολογικών βαρών.

Η απόφαση αριθμού 564/2024 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που άσκησε η προσφεύγουσα κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής - υπερημερίας που της κοινοποιήθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Χολαργού. Η προσφυγή απέρριφτε η αρμόδια αρχή, καθώς η διαφορά που αναφύονταν αφορούσε το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι το στάδιο προσδιορισμού των οικονομικών βαρών, επιλύεται δηλαδή με την άσκηση ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Η ποσότητα της οφειλής ανερχόταν σε 29.614,23 ευρώ, με προσαυξήσεις 5.260,18 ευρώ, για φόρο εισοδήματος των φορολογικών ετών 2019 και 2020.

Η απόφαση 483/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 14-11-2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕ.Β.ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, συνολικού ποσού 144.841,21€, η οποία εκδόθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας ως κληρονόμου του πατέρα της. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης λόγω πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω πλάνης και ακυρότητας ταμειακής βεβαίωσης. Η Διεύθυνση έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και πρέπει να επιλυθεί με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων, σύμφωνα με το άρθρο 217 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ., και όχι μέσω της διαδικασίας ενδικοφανούς προσφυγής του ΚΦΔ.

Η απόφαση αριθμού 264 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 30 Ιανουαρίου 2024 και αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα εναντίον της ατομικής ειδοποίησης καταβολής υπερημερίας που του είχε απευθυνθεί η Δ.Ο.Υ. Α΄ΑΘΗΝΩΝ. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης, η οποία αφορούσε οφειλές συνολικού ποσού 54.919,47 ευρώ για τα έτη 2010 έως 2022, με συνολικό απαιτητέο ποσό ύψους 100.831,15 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων προσαυξήσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε ότι η ενδικοφανής προσφυγή είναι απαράδεκτη, καθώς η διαφορά που προέκυψε από την ατομική ειδοποίηση ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό των οικονομικών βαρών. Συνεπώς, η επίλυση της διαφοράς πρέπει να γίνει μέσω της άσκησης ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση 293/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την απόφαση της Διεύθυνσης Οικονομικής Διαχείρισης της ΑΑΔΕ, με την οποία του καταλογίστηκε το ποσό των 41.673,65 € ως καταβληθείσες αποδοχές για την περίοδο 1/1/2016 έως 31/7/2019, ποσό που βεβαιώθηκε στη Δ.Ο.Υ. Λάρισας. Ο καταλογισμός βασίστηκε στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας περί οριστικής παύσης του. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς αφορά διαφορά που αναφύεται στο στάδιο της είσπραξης και θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί με ανακοπή.

Η απόφαση 70 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών κάνει δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή ενός αποσπασμένου υπαλλήλου. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος ανάκλησης τροποποιητικής δήλωσης φόρου εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2009. Η διαφορά αφορούσε τον παρακρατηθέντα φόρο 15% ύψους 1.462,65 ευρώ επί της προσαύξησης του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω στέγασης (ποσού 9.751,03 ευρώ) που έλαβε αναδρομικά το 2022. Η απόφαση κρίνει ότι το επίδομα αλλοδαπής έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, επικαλούμενη νομολογία του ΣτΕ. Συνεπώς, αποφασίζεται η διενέργεια νέας εκκαθάρισης της δήλωσης φόρου εισοδήματος και η νομιμότοκη επιστροφή του παρακρατηθέντος φόρου 1.462,65 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας με επωνυμία ........... ΕΕ και ΑΦΜ ............, η οποία είχε καταθέσει προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας φορολογικού έτους 2023 που εξέδωσε ο Προϊσταμένος της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας, για αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά από τη χορήγηση επιστρεπτέας προκαταβολής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό των οικονομικών βαρών, οπότε η σωστή διαδικασία είναι η άσκηση ανακοπής σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς και στις σχετικές αποφάσεις του Διοικητή της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση αριθμού 247 εκδόθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ. Ο προσφεύγων υποβάλλει ενδικοφανή προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής-Υπερημερίας που επήλθε λόγω μη καταβολής ληξιπρόθεσμων οφειλών από την εταιρεία «…………………………», αντί του αποβιώσαντα πατέρα του. Η ενδικοφανή προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, καθώς η διαφορά αφορά το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι του προσδιορισμού των οφειλών. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (άρθρο 63) και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (άρθρο 217), οι ενστάσεις αυτές πρέπει να εκδηλώνονται με την άσκηση ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Η απόφαση μπορεί να προσβληθεί ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων εντός 30 ημερών από την κοινοποίησή της.

Η παρούσα απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής, για φορολογικές οφειλές συνολικού ποσού 10.198,97 ευρώ (εκ των οποίων 3.410,46 ευρώ κεφάλαιο και 6.788,48 ευρώ προσαυξήσεις), του αποβιώσαντος οφειλέτη. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε προβεί σε αποποίηση της σχετικής κληρονομιάς. Η Διεύθυνση έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και οι αναφυόμενες διαφορές δεν επιλύονται μέσω ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 72 Κ.Φ.Δ.), αλλά με την άσκηση ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η Απόφαση 321 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος του αποβιώσαντος πατέρα του, αμφισβητούσε βεβαιωμένες οφειλές ΕΝΦΙΑ (Ν. 4223/2013) των ετών 2019, 2020 και 2021, συνολικού ποσού 2.131,94€, οι οποίες αφορούσαν Ίδρυμα του οποίου ο πατέρας ήταν νόμιμος εκπρόσωπος. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας είχε παραιτηθεί και ζήτησε ακύρωση των οφειλών. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι οι οφειλές είχαν καταστεί οριστικές, καθώς δεν είχαν αμφισβητηθεί εγκαίρως από τον θανόντα ή το Ίδρυμα. Συνεπώς, η αμφισβήτηση ανάγεται πλέον στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και πρέπει να προσβληθεί με ανακοπή ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, καθιστώντας την ΔΕΔ αναρμόδια.