ΔΕΔ/Θεσ/293/2025

Η απόφαση 296 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της βεβαιωμένης οφειλής ποσού 70,43 € της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε την οφειλή, η οποία προερχόταν από μέρισμα που καταβλήθηκε αχρεωστήτως στη μητέρα της μετά τον θάνατό της, ισχυριζόμενη παραγραφή της αξίωσης του Δημοσίου. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη ταμειακή βεβαίωση ανάγεται στο στάδιο είσπραξης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου. Κατά συνέπεια, δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που να υπόκειται στην ειδική διοικητική διαδικασία (ενδικοφανής προσφυγή) του άρθρου 72 του ΚΦΔ, αλλά σε ανακοπή.

Η Απόφαση 230/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Λάρισας. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος, αμφισβητούσε οφειλές συνολικού ύψους 4.054,83 € από τους αποβιώσαντες γονείς του, ισχυριζόμενος εσφαλμένη καταλογισμό ακινήτων βάσει ψευδών δηλώσεων Ε9 και προβλήματα υγείας της μητέρας του. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η ατομική ειδοποίηση δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη που να προσβάλλεται με ενδικοφανή προσφυγή σύμφωνα με τον ΚΦΔ. Επειδή η πράξη είναι πληροφοριακού χαρακτήρα και εκδίδεται στο πλαίσιο της διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων.

Η Απόφαση 460 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής οφειλών και αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Πολυγύρου. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε βεβαιωμένες οφειλές ύψους €13.635,42, προερχόμενες από κληρονομιά του θείου του. Ισχυριζόταν ότι προέβη εμπρόθεσμα σε αποποίηση της κληρονομιάς στις 18.10.2024, μέσα στην τετράμηνη προθεσμία από την ημερομηνία που έλαβε γνώση της επαγωγής της κληρονομίας μέσω της κοινοποίησης της ατομικής ειδοποίησης στις 27.09.2024. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ασκήθηκε εκπρόθεσμα στις 20.11.2024, ξεπερνώντας το 30ήμερο όριο. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση της αρνητικής απάντησης αφορά στάδιο διοικητικής εκτέλεσης και έπρεπε να ασκηθεί με ανακοπή, όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Η Απόφαση 321 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος του αποβιώσαντος πατέρα του, αμφισβητούσε βεβαιωμένες οφειλές ΕΝΦΙΑ (Ν. 4223/2013) των ετών 2019, 2020 και 2021, συνολικού ποσού 2.131,94€, οι οποίες αφορούσαν Ίδρυμα του οποίου ο πατέρας ήταν νόμιμος εκπρόσωπος. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας είχε παραιτηθεί και ζήτησε ακύρωση των οφειλών. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι οι οφειλές είχαν καταστεί οριστικές, καθώς δεν είχαν αμφισβητηθεί εγκαίρως από τον θανόντα ή το Ίδρυμα. Συνεπώς, η αμφισβήτηση ανάγεται πλέον στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και πρέπει να προσβληθεί με ανακοπή ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, καθιστώντας την ΔΕΔ αναρμόδια.

Η απόφαση (Αριθμός 1200) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από τον φορολογούμενο στις 28/02/2025. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για συμψηφισμό παρακρατηθέντος ποσού ύψους 12.000,00€ από ψηφιακή βεβαίωση οφειλής, εξαιρώντας ωστόσο οφειλές για τις οποίες ευθύνεται αλληλέγγυα. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η υπό κρίση διαφορά, καθώς αφορά τον τρόπο συμψηφισμού του ποσού, δεν αποτελεί φορολογική διαφορά που αναφύεται στο στάδιο προσδιορισμού των οικονομικών βαρών, αλλά στο στάδιο της είσπραξης. Ως εκ τούτου, η διαφορά δεν υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του ΚΦΔ και πρέπει να προσβληθεί με ανακοπή ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων.

Η απόφαση 1169/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την οφειλή του για τα Τέλη Κυκλοφορίας του έτους 2025, ύψους 547,60 ΕΥΡΩ (ποσό εκπρόθεσμης πληρωμής). Ισχυρίστηκε εσφαλμένη χρέωση, αναφέροντας ότι τα τέλη δεν είχαν αναρτηθεί εγκαίρως, το σύστημα εμφάνιζε μήνυμα σφάλματος και τελικά του επιβλήθηκαν διπλάσια τέλη κυκλοφορίας και υπερβολική χρέωση. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς, βάσει του άρθρου 72 του Ν. 5104/2024, τα Τέλη Κυκλοφορίας δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Κατά συνέπεια, οι σχετικές πράξεις προσβάλλονται απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, καθιστώντας τη ΔΕΔ αναρμόδια για την εξέταση της προσφυγής.

Η απόφαση 833/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομίας έτους 2013, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό 990,46€. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε τον υπολογισμό των τόκων και των προσαυξήσεων, ισχυριζόμενη ότι η φορολογική της υποχρέωση γεννήθηκε στις 19-03-2021, λόγω της αμετάκλητης λήξης της επιδικίας. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο χρόνος γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης ήταν η 28-06-2017 (ημερομηνία δημοσίευσης της τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης). Συνεπώς, η εμπρόθεσμη υποβολή της δήλωσης έπρεπε να είχε γίνει έως τις 28-12-2017, και οι προσαυξήσεις υπολογίστηκαν ορθώς.

Η υπ' αριθ. 492/04.03.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής σχετικά με την πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου φορολογικού έτους 2015. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τη φορολόγηση ποσού €58.122,47 ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, το οποίο προήλθε από εκκαθάριση Επενδυτικού Λογαριασμού Κάλυψης Στεγαστικών Παροχών. Μετά την αναπομπή της υπόθεσης από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, η ΔΕΔ έκρινε ότι το μεγαλύτερο μέρος του ποσού (€55.805,62), αν και αποτελεί εισόδημα μισθωτών υπηρεσιών, ανάγεται στη χρήση του 2013 και έχει υποπέσει σε παραγραφή. Το υπόλοιπο ποσό (€2.316,85) αναχαρακτηρίζεται ως εισόδημα από κεφάλαιο (τόκοι) του 2015. Δεδομένου ότι το πλήρες ποσό δαπανήθηκε απευθείας για την εξόφληση δανείων, δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο τεκμηρίου δαπάνης διαβίωσης. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ διατάσσει νέα εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του 2015.

Η απόφαση 35/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε λογιστικές διαφορές και την προσαύξηση περιουσίας λόγω τραπεζικών πιστώσεων. Βάσει συμπληρωματικών ελέγχων, η ΔΕΔ δέχτηκε εν μέρει τους ισχυρισμούς του, μειώνοντας τις λογιστικές διαφορές (κυρίως μη εκπιπτόμενες δαπάνες λόγω πληρωμής μετρητοίς εισαγωγών) και αναγνωρίζοντας επιπλέον αιτιολογημένες τραπεζικές καταθέσεις. Συγκεκριμένα, το εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα διαμορφώθηκε σε €121.586,39 (μείωση από €147.241,20) και η προσαύξηση περιουσίας σε €66.871,91 (μείωση από €94.595,99). Ως αποτέλεσμα, το συνολικό ποσό φόρων, τελών και εισφορών για καταβολή μειώθηκε από €155.129,89 σε €118.907,05.

Η απόφαση (1262/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εκδόθηκε μετά από αναπομπή της υπόθεσης από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Βόλου, προκειμένου να εξεταστεί επί της ουσίας ενδικοφανής προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης αίτησης τροποποίησης φορολογικής δήλωσης του 2015. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε ότι το ποσό των 18.755,67€, που προήλθε από την εκκαθάριση επενδυτικού λογαριασμού, συνιστά εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες του έτους 2015.
Η ΔΕΔ έκανε μερική αποδοχή της προσφυγής. Κρίθηκε ότι το ποσό των 18.344,83€ συνιστά πράγματι εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, αλλά ο χρόνος κτήσης του δικαιώματος είσπραξης ήταν το 2013 (φορολογικό έτος 2014) και όχι το 2015. Το υπόλοιπο ποσό των 410,84€ (ωφέλεια από την καθυστέρηση της εκκαθάρισης) συνιστά εισόδημα από κεφάλαιο (τόκοι) για το έτος 2015, το οποίο φορολογείται αυτοτελώς. Διατάχθηκε η νέα εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος και η έντοκη επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.