ΔΕΔ/Θεσ/1338/2025

Η Απόφαση 1237/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Κομοτηνής. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της άρνησης τροποποίησης της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος 2018, με σκοπό τη μεταφορά ποσού 155.992,07 € (αποζημίωση για την καταστροφή αλιευτικού σκάφους) από τον κωδικό 659 (εισόδημα υποκείμενο σε ειδική εισφορά αλληλεγγύης) στον κωδικό 781 (χρηματικά ποσά από διάθεση περιουσιακών στοιχείων, μη υποκείμενα σε εισφορά). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή όχι επί της ουσίας, αλλά για τον λόγο ότι το οικείο έγγραφο της ενδικοφανούς προσφυγής δεν έφερε την απαιτούμενη Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου μέσω gov.gr και ήταν ανυπόγραφο, παραβιάζοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 της Α. 1165/2022.

Η απόφαση 183/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της εντολής μερικού φορολογικού ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Βέροιας, χωρίς να προσβάλει τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2019 (€11.323,70) και 2020 (€12.832,30). Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη διότι στρεφόταν κατά προπαρασκευαστικής πράξης (εντολή ελέγχου), η οποία δεν είναι εκτελεστή. Επιπλέον, η προσφυγή δεν έφερε την απαιτούμενη ψηφιακή βεβαίωση εγγράφου μέσω gov.gr, σύμφωνα με την Α. 1165/2022.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου. Ο προσφεύγων είχε προσφύγει κατά της αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ, ο οποίος είχε απορρίψει την τροποποιητική δήλωση φορολογίας εισοδήματος του 2018. Με την τροποποίηση, ο προσφεύγων ζητούσε να μεταφερθεί ποσό 95.623,60 € (αποζημίωση για καταστροφή αλιευτικού σκάφους) από τον κωδικό 659 (υποκείμενο σε ειδική εισφορά αλληλεγγύης) στον κωδικό 781 (χρηματικά ποσά από διάθεση περιουσιακών στοιχείων). Η ΔΕΔ έκρινε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 της Α. 1165/2022, καθώς το έγγραφο δεν έφερε Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου μέσω gov.gr και ήταν ανυπόγραφο.

Η απόφαση 607 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ειδοποίηση αφορούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ποσού 19.905,11 ευρώ. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι οι οφειλές, που χρονολογούνταν από τα έτη 2004, 2005 και 2006, είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη κρίνοντας ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή (άρθρο 65 ΚΕΔΕ), και όχι η ενδικοφανής προσφυγή που προβλέπεται για πράξεις προσδιορισμού φορολογικών βαρών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής ενός υπόχρεου που επιχείρησε να προσφύγει κατά πρόστιμου για εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης ΦΠΑ. Ο προσφεύγων δεν συμπλήρωσε σωστά την ηλεκτρονική αίτηση, παραλείποντας να προσκομίσει το έγγραφο της προσφυγής και τα απαραίτητα δικαιολογητικά, παρά την ειδοποίηση της ΔΟΥ Ελευσίνας να το κάνει εντός δύο εργάσιμων ημερών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών θεώρησε την προσφυγή ελλιπή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, της ΠΟΛ 1064/2017 και της Α. 1165/2022, καθώς δεν πληρούσε τα τυπικά και ουσιαστικά κριτήρια που ορίζουν οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις για την υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής.

Η απόφαση 638 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η κληρονόμος κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα αιτούνταν τη διαγραφή ληξιπρόθεσμων οφειλών του θανόντος, συνολικού ποσού 4.106,64 ευρώ (περιλαμβανομένων προσαυξήσεων), που αφορούσαν Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε./Ε.Ε.Τ.Α. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση αποτελεί πράξη που εκδίδεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι πράξη προσδιορισμού φορολογικού βάρους. Ως εκ τούτου, οι αναφυόμενες διαφορές αντιμετωπίζονται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής στη ΔΕΔ νομικά απαράδεκτη.

Η απόφαση 36/09.01.2024 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά στην απόρριψη μιας ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα υπέβαλε την προσφυγή ηλεκτρονικά, ωστόσο στον φάκελο δεν περιλαμβανόταν συνημμένο έγγραφο ενδικοφανούς προσφυγής. Αντί αυτού, υπήρχαν μόνο φορολογικές δηλώσεις (Ε1) και πράξεις διοικητικού προσδιορισμού φόρου παλαιότερων ετών. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφυγή δεν προσδιόριζε ρητώς την προσβαλλόμενη πράξη ούτε τους λόγους αμφισβήτησής της, καθιστώντας το δικόγραφο άκυρο, εντελώς αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, σύμφωνα με σχετική νομολογία (π.χ. ΣτΕ 6069/1996). Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας και έλλειψης καθορισμένου αιτήματος, καθώς δεν πληρούσε τις τυπικές προϋποθέσεις του άρθρου 63 του Κ.Φ.Δ.

Η Απόφαση 477/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα, ως κληρονόμος, ενημερώθηκε για ληξιπρόθεσμες οφειλές της θανούσης συνολικού ποσού 4.393,91 ευρώ και ζητούσε την ακύρωση τους, υποστηρίζοντας ότι είχε επέλθει παραγραφή, καθώς είχαν παρέλθει δέκα χρόνια χωρίς ενημέρωση από τη φορολογική διοίκηση. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης, επομένως οι διαφορές που αναφύονται από αυτήν δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της ενδικοφανούς προσφυγής, αλλά αντιθέτως προσβάλλονται με ανακοπή ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την προσφυγή στη ΔΕΔ μη παραδεκτή. 

Η Απόφαση 890 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καλαμαριάς. Η πράξη επέβαλε καταβολή 2.730,72€, καθώς προέκυψε προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 15.277,18€. Η διαφορά αυτή βασίστηκε στην μη δήλωση ποσού 13.516,06€ για τοκοχρεολυτική απόσβεση δανείων. Αν και η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι το ποσό πληρώθηκε από τον πρώην σύζυγό της και ότι η πράξη στερείται αιτιολογίας, η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε την απόρριψη διότι το ηλεκτρονικά υποβληθέν έγγραφο της ενδικοφανούς προσφυγής δεν έφερε Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου μέσω gov.gr, όπως απαιτεί η Α. 1165/2022, ακόμη και μετά από έγγραφη ενημέρωση της υπηρεσίας, καθιστώντας την προσφυγή τυπικά απαράδεκτη.

Η απόφαση 431/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ΚΒΣ χρήσης 2008, ύψους 140.000,00 €. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω λήψης εικονικού ως προς το πρόσωπο φορολογικού στοιχείου. Η αρχική προσφυγή αναπέμφθηκε για ουσιαστική εξέταση έπειτα από απόφαση Διοικητικού Πρωτοδικείου. Η ΔΕΔ, βασιζόμενη σε έκθεση του ΣΔΟΕ, διαπίστωσε ότι η εκδότρια εταιρεία υπεργολάβος ήταν εικονική (δεν ανευρέθηκε στην έδρα της, δεν απασχολούσε προσωπικό και δεν προσκόμισε φορολογικά βιβλία). Κρίθηκε ότι, παρότι το έργο ολοκληρώθηκε, αυτό πραγματοποιήθηκε από διαφορετικά πρόσωπα. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί καλής πίστης και επικύρωσε την επιβολή του προστίμου.