ΔΕΔ/Αθ/36/2024

Η απόφαση 442/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως άνευ αντικειμένου, η οποία στρεφόταν κατά Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων (ΦΕφΠ) φορολογικού έτους 2019. Η αρχική πράξη προσδιόριζε φόρο €1.368,26, συμπεριλαμβάνοντας εκτιμώμενο εισόδημα από ακίνητα ύψους €9.600,00, λόγω μη υποβολής δήλωσης από την προσφεύγουσα. Η φορολογούμενη ζητούσε την ακύρωση της πράξης, επικαλούμενη ότι τα μισθώματα δεν είχαν εισπραχθεί, προσκομίζοντας δικαστικές αποφάσεις. Μετά την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής, η προσφεύγουσα υπέβαλε εκπρόθεσμα αρχική δήλωση ΦΕφΠ, δηλώνοντας το ποσό των €9.600,00 ως ανείσπρακτα εισοδήματα, συμμορφούμενη με τις διατάξεις του άρθρου 39 παρ. 4 του ΚΦΕ. Ως αποτέλεσμα, η φορολογική αρχή εξέδωσε νέα Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού ΦΕφΠ με μηδενικό αποτέλεσμα, η οποία ικανοποίησε πλήρως το αίτημά της. Η ΔΕΔ, διαπιστώνοντας την πλήρη ικανοποίηση του αιτήματος, απέρριψε την προσφυγή ως άνευ αντικειμένου.

Η υπ’ αριθμόν 330/14.02.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά στην απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2020, 2021 και 2022. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις καταλογιστικές πράξεις του Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ., οι οποίες προέκυψαν από την απόρριψη δαπανών που αφορούσαν δικαιώματα χρήσης τεχνογνωσίας (royalties) για εισαγόμενα εμπορεύματα. Η ελεγκτική αρχή έκρινε ότι οι πληρωμές αυτές δεν τεκμηριώνουν μεταφορά τεχνογνωσίας σύμφωνα με την αρχή των ίσων αποστάσεων (άρθρο 50 ΚΦΕ), θεωρώντας τες ως συνεχείς υπηρεσίες. Απορρίφθηκε επίσης ο ισχυρισμός περί μη αναγνώρισης μεταφοράς ζημίας του 2019 στα κέρδη του 2020, καθώς υπήρχε προγενέστερη οριστική πράξη που προσδιόριζε κέρδη για το 2019.

Η απόφαση 80/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων είχε καταλογιστεί με διαφορά φόρου λόγω μη δηλωθέντος εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς και λόγω προσαύξησης περιουσίας, συμπεριλαμβανομένου ποσού €70.000 για αγορά ακινήτων με μετρητά (Κωδ. 735). Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί επανακαταθέσεων παλαιότερων ετών, αλλά δέχτηκε τον ισχυρισμό για το ποσό των €70.000, κρίνοντας ότι είχε εξοφληθεί διατραπεζικά/με επιταγές και είχε καλυφθεί από ανάλωση κεφαλαίου. Κατόπιν αυτού, το καταλογισθέν ποσό προσαύξησης περιουσίας μειώθηκε κατά €70.000, με αποτέλεσμα η συνολική οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2019 να μειωθεί από €159.661,14 σε €118.052,39.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που κατατέθηκε κατά της σιωπηρής απόρριψης αίτησης αμφισβήτησης του ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος βάσει του άρθρου 28Α ΚΦΕ για το φορολογικό έτος 2023. Ο φορολογούμενος είχε ζητήσει την ακύρωση της πράξης προσδιορισμού φόρου, επικαλούμενος αντικειμενικούς λόγους ανωτέρας βίας, συγκεκριμένα τη φοίτησή του σε λύκειο και κατόπιν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η αρμόδια Δ.Ο.Υ. δεν εξέτασε την αίτηση εντός της προβλεπόμενης τρίμηνης προθεσμίας, με αποτέλεσμα τη σιωπηρή απόρριψή της. Κατά την εξέταση της ενδικοφανούς προσφυγής, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η προσφυγή είχε ασκηθεί εκπρόθεσμα (πέραν της 30ήμερης προθεσμίας από την συντέλεση της σιωπηρής απόρριψης). Συνεπώς, η ΔΕΔ αποφασίζει την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της.

Η απόφαση 629/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από δύο πρόσωπα κατά πράξεων αναγκαστικής κατάσχεσης και πινάκων χρεών της ΔΟΥ Κατερίνης, συνολικού ύψους 4.164,35€. Οι προσφεύγουσες ισχυρίστηκαν ότι οι οφειλές αφορούσαν αποβιώσαντα από το 2015, και ότι τα χρέη είτε είχαν εκδοθεί κατά ανύπαρκτου προσώπου είτε είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη, διότι η αμφισβήτηση πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, όπως οι αναγκαστικές κατασχέσεις, πρέπει να γίνεται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμοδίων Διοικητικών Δικαστηρίων και όχι μέσω ενδικοφανούς προσφυγής, καθώς η συγκεκριμένη διαδικασία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας για ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση 1338 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού του ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2025, ύψους 461,94 €. Ο προσφεύγων ζητούσε μείωση του φόρου τουλάχιστον κατά 50% λόγω ανεργίας και αδυναμίας εργασίας έπειτα από χειρουργική επέμβαση στο γόνατο. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς διαπιστώθηκε ότι το ηλεκτρονικό έγγραφο της προσφυγής δεν έφερε την απαιτούμενη Ψηφιακή Βεβαίωση Εγγράφου μέσω gov.gr και ήταν ανυπόγραφο. Καθώς δεν πληρούνταν οι τυπικές προϋποθέσεις που ορίζονται στην Α. 1165/2022, και η σχετική ειδοποίηση προς τον προσφεύγοντα δεν αναγνώστηκε, η προσφυγή απορρίφθηκε τελικά χωρίς εξέταση των ισχυρισμών περί ανεργίας.

Η απόφαση 757 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδοθείσα στις 26-3-2025, αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας ως απαράδεκτης. Η εταιρεία είχε προσφύγει κατά τριών πράξεων επιβολής προστίμου, συνολικού ποσού 750,00 ευρώ, από τη ΔΟΥ Κορίνθου, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων παρακρατούμενων φόρων μισθωτής εργασίας του φορολογικού έτους 2020. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας του φόρου. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή διότι διαπίστωσε ότι η εταιρεία είχε ήδη ασκήσει άλλη ενδικοφανή προσφυγή για τις ίδιες πράξεις και τους ίδιους λόγους, η οποία είχε ήδη απορριφθεί με προηγούμενη απόφαση, καθιστώντας έτσι την εκ νέου άσκηση προσφυγής απαγορευτική βάσει των σχετικών διατάξεων του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. Α' Θεσσαλονίκης σχετικά με αίτημα τροποποίησης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2008. Ο προσφεύγων είχε δηλώσει εκ παραδρομής το εμβαδόν της κύριας κατοικίας του 2.770,00 τ.μ. αντί του ορθού 27,70 τ.μ., με αποτέλεσμα τον καταλογισμό κύριου φόρου 23.046,97 €. Η υπόθεση αναπέμφθηκε στη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) κατόπιν απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, προκειμένου να κριθεί η βασιμότητα της ενδικοφανούς προσφυγής κατά της αρνητικής απάντησης της Δ.Ο.Υ. του Οκτωβρίου 2014. Η ΔΕΔ απέρριψε τελικά την προσφυγή, κρίνοντας ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2014, ήτοι πέραν του χρόνου πενταετούς παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή φόρου (οικονομικό έτος 2008), καθιστώντας τον σχετικό ισχυρισμό αβάσιμο.

Η απόφαση 1126/17.06.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε επιβληθεί πρόστιμο 100,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Νέων Μουδανιών στις 24.09.2024, λόγω εκπρόθεσμης ηλεκτρονικής υποβολής κατάστασης φορολογικών στοιχείων (Μ.Υ.Φ.) για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση ισχυριζόμενος εμπρόθεσμη υποβολή. Ωστόσο, η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η κοινοποίηση της πράξης επιβολής προστίμου συντελέστηκε νομίμως στις 12.10.2024, ενώ η ενδικοφανής προσφυγή κατατέθηκε στις 19.02.2025. Καθώς παρήλθε η τριακονθήμερη προθεσμία, η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της.

Η απόφαση 638 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η κληρονόμος κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η προσφεύγουσα αιτούνταν τη διαγραφή ληξιπρόθεσμων οφειλών του θανόντος, συνολικού ποσού 4.106,64 ευρώ (περιλαμβανομένων προσαυξήσεων), που αφορούσαν Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε./Ε.Ε.Τ.Α. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η Ατομική Ειδοποίηση αποτελεί πράξη που εκδίδεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι πράξη προσδιορισμού φορολογικού βάρους. Ως εκ τούτου, οι αναφυόμενες διαφορές αντιμετωπίζονται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Δικαστηρίων, καθιστώντας την υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής στη ΔΕΔ νομικά απαράδεκτη.