×
register
Συνδρομητική Υπηρεσία. Για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο mydocman.gr πρέπει να συνδεθείτε: Είσοδος

ΔΕΔ/Θεσ/173/2025

Τύπος: ΕΓΓΡΑΦΑ

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ:

Η απόφαση 173 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας κατά της απόφασης της Δ.Ο.Υ. που απέρριψε τη ρητή επιφύλαξή της για την καταβολή τελών εκμετάλλευσης ρυμουλκού πλοίου («..........») για το φορολογικό έτος 2021. Η προσφεύγουσα ζητούσε να αναγνωριστεί η θέση του πλοίου σε καθεστώς ολικής αργίας, πράγμα που θα οδηγούσε σε μηδενική δήλωση τέλους (ύψους 6.000,00 ΕΥΡΩ). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία δεν τήρησε τις προϋποθέσεις του άρθρου 4 της Α.1201/2020, καθώς η αίτηση για αναγνώριση αργίας και τα σχετικά δικαιολογητικά υποβλήθηκαν εκπροθέσμως και δεν αποδείκνυαν την αργία σύμφωνα με τον νόμο.


Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)

Σχετικά Έγγραφα

ΔΕΔ/Θεσ/172/2025

Η απόφαση 172/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρίας κατά της απόφασης της Δ.Ο.Υ. η οποία απέρριψε την επιφύλαξή της σε τροποποιητική δήλωση τελών εκμετάλλευσης ρυμουλκού πλοίου («..........») για το φορολογικό έτος 2020. Η εταιρία διεκδικούσε απαλλαγή από τέλη ύψους 6.000,00 ΕΥΡΩ, ισχυριζόμενη ότι το πλοίο βρισκόταν σε καθεστώς ολικής αργίας. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν τήρησε τις προϋποθέσεις του άρθρου 4 της Α.1201/2020, καθώς δεν υπέβαλε εγκαίρως την αίτηση αργίας και τα δικαιολογητικά (όπως βεβαίωση Λιμεναρχείου) πριν την αρχική εμπρόθεσμη δήλωση. Επιπλέον, τα προσκομισθέντα αποσπάσματα ημερολογίου πλοίου κρίθηκαν αχρηστα. Συνεπώς, η φορολογική αρχή νομίμως απέρριψε την επιφύλαξη, επικυρώνοντας την υποχρέωση καταβολής του τέλους.


ΔΕΔ/Θεσ/171/2025

Η απόφαση (Αριθμός 171/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρίας κατά της απόφασης της Δ.Ο.Υ. που απέρριψε την επιφύλαξή της. Η επιφύλαξη αφορούσε την τροποποιητική δήλωση καταβολής τέλους εκμετάλλευσης ρυμουλκού πλοίου («..........») για το φορολογικό έτος 2022 (άρθρο 57 Ν. 4646/2019). Η εταιρεία υποστήριζε ότι το πλοίο βρισκόταν σε καθεστώς αργίας και δεν όφειλε το τέλος των 6.000 ΕΥΡΩ. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία δεν τήρησε τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην Α.1201/2020 για την αναγνώριση αργίας (έγκριση πριν την εμπρόθεσμη δήλωση και προσκόμιση σχετικών δικαιολογητικών που να λαμβάνουν υπόψη το ημερολόγιο του πλοίου), και απέρριψε τους ισχυρισμούς περί ακυρότητας της διοικητικής απόφασης και περί παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης.


ΝΣΚ/271/2016

Αυτόματη λήξη άδειας ρυμουλκού λιμένα σε περίπτωση λήξης της ισχύος του Πρωτοκόλλου Γενικής Επιθεώρησης.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η άδεια ρυμουλκού λιμένα δεν παύει αυτομάτως να ισχύει, σε περίπτωση λήξης της ισχύος του Πρωτοκόλλου Γενικής Επιθεώρησης του ρυμουλκού πλοίου, αλλά εξακολουθεί να ισχύει μέχρις ότου ανακληθεί από την εκδούσα την πράξη Λιμενική Αρχή είτε για λόγους δημοσίου συμφέροντος είτε για λόγους μη συνδρομής των προϋποθέσεων, βάσει των οποίων αυτή εκδόθηκε.


ΔΕΔ/Θεσ/295/2025

Η απόφαση 295/21.02.2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ατομική επιχείρηση (χονδρικό εμπόριο επιτραπέζιων ρολογιών) κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/πράξης επιβολής προστίμου (φορολογικό έτος 2020) του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η αρχική πράξη επέβαλε φόρο 22.587,09€ πλέον προστίμου 11.293,55€, επειδή η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση δαπάνες καθαρής αξίας 51.400,00€, λόγω λήψης δύο εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας (έλλειψη αιτιολογίας, καλή πίστη, παραβίαση τεκμηρίου αθωότητας, αναλογικότητας και προηγούμενης ακρόασης). Η απόφαση επιβεβαίωσε την εικονικότητα των στοιχείων, επικαλούμενη την έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής και οικονομικής οργάνωσης του εκδότη, καθώς και το γεγονός ότι τα τραπεζικά παραστατικά πληρωμής δεν αποδείκνυαν από μόνα τους την πραγματοποίηση των συναλλαγών.


ΔΕΔ/Αθ/396/2025

Η απόφαση 396 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης επιβολής προστίμου 750,00 ευρώ της ΔΟΥ Ρεθύμνου, για φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τριών δηλώσεων παρακρατούμενων φόρων από μισθωτή εργασία, δυνάμει του άρθρου 53 του ν. 5104/2024. Η ΔΕΔ απέρριψε τους λόγους περί φόρτου εργασίας του λογιστηρίου, κρίνοντας ότι τα πρόστιμα επιβάλλονται αντικειμενικά. Ωστόσο, ακύρωσε το πρόστιμο των 250,00 ευρώ που αφορούσε την εκπρόθεσμη υποβολή της δήλωσης του Αυγούστου 2019, επειδή αυτή ήταν μηδενική (0,00 ευρώ) σε παρακρατούμενο φόρο. Αντίθετα, απέρριψε την ακύρωση των προστίμων (2x250,00=500,00 ευρώ) που αφορούσαν τις εκπρόθεσμες δηλώσεις Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2019, καθώς αφορούσαν δεδουλευμένες αποδοχές. Ως εκ τούτου, η οριστική φορολογική υποχρέωση καθορίστηκε στα 500,00 ευρώ.


ΔΕΔ/Αθ/452/2025

Η απόφαση 452/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά προστίμου 250,00€ που επιβλήθηκε από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Λαμίας. Το πρόστιμο αφορούσε την εκπρόθεσμη υποβολή της 2ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Η καθυστέρηση οφειλόταν στη λήψη διορθωμένης βεβαίωσης αποδοχών (αγροτικών επιδοτήσεων) από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία εκδόθηκε μετά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αρχικής δήλωσης. Λόγω του ότι οι σχετικές βεβαιώσεις εκδόθηκαν καθυστερημένα, η ΔΕΔ, επικαλούμενη την Α.1070/2020 της ΑΑΔΕ, ακύρωσε το πρόστιμο, δεδομένου ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εντός του έτους έκδοσης της βεβαίωσης, με αποτέλεσμα μηδενική οφειλή.


ΔΕΔ/Αθ/301/2025

Η Απόφαση 301/12-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας που της επιβλήθηκε πρόστιμο 250,00 ευρώ λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης παρακρατούμενων φόρων από επιχειρηματική δραστηριότητα (φορ. έτους 2018). Η εταιρεία υποστήριξε ότι είχε υποβάλει εμπρόθεσμα (10/8/2018) δήλωση φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών εκ παραδρομής, αντί της σωστής δήλωσης επιχειρηματικής δραστηριότητας, πληρώνοντας μάλιστα κανονικά τον φόρο (1.104,60 ευρώ). Διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν απασχολούσε προσωπικό και δεν είχε υποχρέωση υποβολής δήλωσης μισθωτών υπηρεσιών. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό στα πλαίσια της χρηστής διοίκησης και ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, με αποτέλεσμα μηδενική οριστική φορολογική υποχρέωση.


ΔΕΔ/Αθ/182/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας ανώνυμης εταιρείας εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής της για μείωση φορολογικής βάσης και επιστροφή ΦΠΑ ύψους 35.553,98 ευρώ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η είσπραξη των απαιτήσεών της από μια οφειλέτρια εταιρεία που υπάχθηκε σε διαδικασία εξυγίανσης ήταν οριστικά αδύνατη, επικαλούμενη το άρθρο 19 παρ. 5α του ν.2859/2000. Ωστόσο, η επιτροπή απέρριψε την προσφυγή καθώς η εταιρεία δεν προσκόμισε τα απαραίτητα στοιχεία που θα αποδείκνυαν με βεβαιότητα το ποσό της απομείωσης της φορολογητέας βάσης, όπως κατάσταση πιστωτών, βεβαίωση από το δικαστήριο και υπεύθυνες δηλώσεις, σύμφωνα με τις οδηγίες της σχετικής διαδικασίας.


ΔΕΔ/Θεσ/532/2025

Η απόφαση 532 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδόθηκε στις 01.04.2025 και απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου συνολικού ύψους 468,48€ (312,32€ φόρος και 156,16€ πρόστιμο) για την φορολογική περίοδο 01/01-31/12/2018. Η πράξη αφορούσε ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου αλκοολούχων ποτών. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος ότι προσκομίστηκαν τα ζητηθέντα λογιστικά στοιχεία, κρίνοντάς τον αβάσιμο, καθώς συγκεκριμένα βιβλία και αναλυτικά καθολικά δεν είχαν διαβιβαστεί στην φορολογική αρχή. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί έλλειψης φοροδοτικής ικανότητας ως αλυσιτελώς προβαλλόμενο.


ΔΕΔ/Θεσ/361/2025

Η απόφαση 361/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιοκτήτη ιδιωτικού σκάφους αναψυχής. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση δύο πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου πλοίων Δεύτερης Κατηγορίας (Ν.27/1975) για τις φορολογικές περιόδους 2021 και 2022, συνολικού ύψους 400€ (200€ ανά έτος). Ο βασικός ισχυρισμός του ήταν ότι το σκάφος βρισκόταν σε καθεστώς πλήρους αποδεδειγμένης αργίας. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τις πράξεις της Δ.Ο.Υ., καθώς έκρινε ότι, βάσει των διατάξεων του Ν.27/1975, η πρόβλεψη για μείωση φόρου λόγω αργίας εφαρμόζεται μόνο σε πλοία που ασκούν ναυτιλιακή επιχείρηση και έχουν επαγγελματικό χαρακτήρα, εξαιρώντας ρητά τα ιδιωτικά πλοία αναψυχής.