ΔΕΔ/Θεσ/173/2025

Η απόφαση 172/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρίας κατά της απόφασης της Δ.Ο.Υ. η οποία απέρριψε την επιφύλαξή της σε τροποποιητική δήλωση τελών εκμετάλλευσης ρυμουλκού πλοίου («..........») για το φορολογικό έτος 2020. Η εταιρία διεκδικούσε απαλλαγή από τέλη ύψους 6.000,00 ΕΥΡΩ, ισχυριζόμενη ότι το πλοίο βρισκόταν σε καθεστώς ολικής αργίας. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η προσφεύγουσα δεν τήρησε τις προϋποθέσεις του άρθρου 4 της Α.1201/2020, καθώς δεν υπέβαλε εγκαίρως την αίτηση αργίας και τα δικαιολογητικά (όπως βεβαίωση Λιμεναρχείου) πριν την αρχική εμπρόθεσμη δήλωση. Επιπλέον, τα προσκομισθέντα αποσπάσματα ημερολογίου πλοίου κρίθηκαν αχρηστα. Συνεπώς, η φορολογική αρχή νομίμως απέρριψε την επιφύλαξη, επικυρώνοντας την υποχρέωση καταβολής του τέλους.

Η απόφαση (Αριθμός 171/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρίας κατά της απόφασης της Δ.Ο.Υ. που απέρριψε την επιφύλαξή της. Η επιφύλαξη αφορούσε την τροποποιητική δήλωση καταβολής τέλους εκμετάλλευσης ρυμουλκού πλοίου («..........») για το φορολογικό έτος 2022 (άρθρο 57 Ν. 4646/2019). Η εταιρεία υποστήριζε ότι το πλοίο βρισκόταν σε καθεστώς αργίας και δεν όφειλε το τέλος των 6.000 ΕΥΡΩ. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία δεν τήρησε τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην Α.1201/2020 για την αναγνώριση αργίας (έγκριση πριν την εμπρόθεσμη δήλωση και προσκόμιση σχετικών δικαιολογητικών που να λαμβάνουν υπόψη το ημερολόγιο του πλοίου), και απέρριψε τους ισχυρισμούς περί ακυρότητας της διοικητικής απόφασης και περί παραβίασης της αρχής της χρηστής διοίκησης.

Αυτόματη λήξη άδειας ρυμουλκού λιμένα σε περίπτωση λήξης της ισχύος του Πρωτοκόλλου Γενικής Επιθεώρησης.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η άδεια ρυμουλκού λιμένα δεν παύει αυτομάτως να ισχύει, σε περίπτωση λήξης της ισχύος του Πρωτοκόλλου Γενικής Επιθεώρησης του ρυμουλκού πλοίου, αλλά εξακολουθεί να ισχύει μέχρις ότου ανακληθεί από την εκδούσα την πράξη Λιμενική Αρχή είτε για λόγους δημοσίου συμφέροντος είτε για λόγους μη συνδρομής των προϋποθέσεων, βάσει των οποίων αυτή εκδόθηκε.

Η απόφαση 1334 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2025, ύψους 88,97€. Ο προσφεύγων ζήτησε την τροποποίηση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι δικαιούται πλήρη απαλλαγή (100%) βάσει του άρθρου 7 του ν.4223/2013, επικαλούμενος ποσοστό αναπηρίας 86%. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι ο φορολογούμενος δεν τήρησε την ειδική διοικητική διαδικασία που προβλέπεται από την απόφαση Α.1272/2019 της ΑΑΔΕ, η οποία απαιτεί υποβολή αίτησης στον αρμόδιο Προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. για τη χορήγηση απαλλαγών από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. λόγω αναπηρίας. Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίφθηκε για διαδικαστικούς λόγους.

Η απόφαση 295/21.02.2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ατομική επιχείρηση (χονδρικό εμπόριο επιτραπέζιων ρολογιών) κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/πράξης επιβολής προστίμου (φορολογικό έτος 2020) του 1ου ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Η αρχική πράξη επέβαλε φόρο 22.587,09€ πλέον προστίμου 11.293,55€, επειδή η φορολογική αρχή δεν αναγνώρισε προς έκπτωση δαπάνες καθαρής αξίας 51.400,00€, λόγω λήψης δύο εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας (έλλειψη αιτιολογίας, καλή πίστη, παραβίαση τεκμηρίου αθωότητας, αναλογικότητας και προηγούμενης ακρόασης). Η απόφαση επιβεβαίωσε την εικονικότητα των στοιχείων, επικαλούμενη την έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής και οικονομικής οργάνωσης του εκδότη, καθώς και το γεγονός ότι τα τραπεζικά παραστατικά πληρωμής δεν αποδείκνυαν από μόνα τους την πραγματοποίηση των συναλλαγών.

Η απόφαση 396 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται μερικώς την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης επιβολής προστίμου 750,00 ευρώ της ΔΟΥ Ρεθύμνου, για φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τριών δηλώσεων παρακρατούμενων φόρων από μισθωτή εργασία, δυνάμει του άρθρου 53 του ν. 5104/2024. Η ΔΕΔ απέρριψε τους λόγους περί φόρτου εργασίας του λογιστηρίου, κρίνοντας ότι τα πρόστιμα επιβάλλονται αντικειμενικά. Ωστόσο, ακύρωσε το πρόστιμο των 250,00 ευρώ που αφορούσε την εκπρόθεσμη υποβολή της δήλωσης του Αυγούστου 2019, επειδή αυτή ήταν μηδενική (0,00 ευρώ) σε παρακρατούμενο φόρο. Αντίθετα, απέρριψε την ακύρωση των προστίμων (2x250,00=500,00 ευρώ) που αφορούσαν τις εκπρόθεσμες δηλώσεις Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2019, καθώς αφορούσαν δεδουλευμένες αποδοχές. Ως εκ τούτου, η οριστική φορολογική υποχρέωση καθορίστηκε στα 500,00 ευρώ.

Η απόφαση 61/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά του Οριστικού Προσδιορισμού Προστίμου του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. συνολικού ύψους 17.810,43€, για το φορολογικό έτος 2018. Τα επιβληθέντα πρόστιμα αφορούσαν τη μη τήρηση αξιόπιστου λογιστικού συστήματος (2.500€) και τη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων (15.310,43€). Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τηρούσε νόμιμα λογιστικά αρχεία και ότι οι τραπεζικές καταθέσεις που οδήγησαν στα πρόστιμα ήταν τμηματικές εξοφλήσεις πελατών. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι η οντότητα δεν τήρησε μητρώο παγίων ούτε αξιόπιστα λογιστικά αρχεία αποθεμάτων, καθιστώντας αδύνατη την ελεγκτική επαλήθευση. Επιπλέον, οι αιτιάσεις της για τις αδικαιολόγητες πιστώσεις κρίθηκαν γενικές και αόριστες. Ως εκ τούτου, η οριστική φορολογική υποχρέωση επικυρώθηκε στο αρχικό ποσό των 17.810,43€.

Η απόφαση 437/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών Θεσσαλονίκης αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01.01.2019 έως 31.12.2019. Η φορολογική αρχή καταλόγισε κύριο φόρο συνολικού ποσού 9.419,01€, καθώς διαπιστώθηκε η μη έκδοση φορολογικών στοιχείων αξίας για πραγματοποιηθείσες πωλήσεις αγαθών καθαρής αξίας 39.245,87€ (πλέον Φ.Π.Α. 9.419,01€). Ο προσδιορισμός έγινε μέσω ανάλυσης πιστώσεων τραπεζικών λογαριασμών (μεταφορές και κάρτες) και εισπράξεων αντικαταβολών από εταιρείες ταχυμεταφορών. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί αοριστίας της έκθεσης ελέγχου και ακυρότητας του προστίμου, κρίνοντας ότι ο έλεγχος ήταν πλήρως αιτιολογημένος και ότι ο προσφεύγων δεν προσκόμισε στοιχεία για την ανατροπή του πορίσματος, ούτε τήρησε αξιόπιστα λογιστικά αρχεία για να υπολογίσει το κόστος κτήσης των πωληθέντων.

Η απόφαση 452/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά προστίμου 250,00€ που επιβλήθηκε από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Λαμίας. Το πρόστιμο αφορούσε την εκπρόθεσμη υποβολή της 2ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2019. Η καθυστέρηση οφειλόταν στη λήψη διορθωμένης βεβαίωσης αποδοχών (αγροτικών επιδοτήσεων) από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία εκδόθηκε μετά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αρχικής δήλωσης. Λόγω του ότι οι σχετικές βεβαιώσεις εκδόθηκαν καθυστερημένα, η ΔΕΔ, επικαλούμενη την Α.1070/2020 της ΑΑΔΕ, ακύρωσε το πρόστιμο, δεδομένου ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εντός του έτους έκδοσης της βεβαίωσης, με αποτέλεσμα μηδενική οφειλή.

Η Απόφαση 301/12-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας που της επιβλήθηκε πρόστιμο 250,00 ευρώ λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης παρακρατούμενων φόρων από επιχειρηματική δραστηριότητα (φορ. έτους 2018). Η εταιρεία υποστήριξε ότι είχε υποβάλει εμπρόθεσμα (10/8/2018) δήλωση φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών εκ παραδρομής, αντί της σωστής δήλωσης επιχειρηματικής δραστηριότητας, πληρώνοντας μάλιστα κανονικά τον φόρο (1.104,60 ευρώ). Διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία δεν απασχολούσε προσωπικό και δεν είχε υποχρέωση υποβολής δήλωσης μισθωτών υπηρεσιών. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό στα πλαίσια της χρηστής διοίκησης και ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, με αποτέλεσμα μηδενική οριστική φορολογική υποχρέωση.