ΔΕΔ/Αθ/182/2024
Τύπος: Έγγραφα
Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας ανώνυμης εταιρείας εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής της για μείωση φορολογικής βάσης και επιστροφή ΦΠΑ ύψους 35.553,98 ευρώ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η είσπραξη των απαιτήσεών της από μια οφειλέτρια εταιρεία που υπάχθηκε σε διαδικασία εξυγίανσης ήταν οριστικά αδύνατη, επικαλούμενη το άρθρο 19 παρ. 5α του ν.2859/2000. Ωστόσο, η επιτροπή απέρριψε την προσφυγή καθώς η εταιρεία δεν προσκόμισε τα απαραίτητα στοιχεία που θα αποδείκνυαν με βεβαιότητα το ποσό της απομείωσης της φορολογητέας βάσης, όπως κατάσταση πιστωτών, βεβαίωση από το δικαστήριο και υπεύθυνες δηλώσεις, σύμφωνα με τις οδηγίες της σχετικής διαδικασίας.
Ιστορικό Αναθεωρήσεων (Πιλοτική Εφαρμογή)
Σχετικά Έγγραφα
ΔΕΔ/Αθ/18/2025
Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από εταιρεία που ζητούσε μείωση της φορολογικής βάσης και επιστροφή Φ.Π.Α. ύψους 21.664,09 € λόγω οριστικής διαγραφής μέρους ανεξόφλητων απαιτήσεών της. Η διαγραφή προέκυψε κατόπιν επικύρωσης Συμφωνίας Εξυγίανσης από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, η οποία επέβαλε διαγραφή 80% των απαιτήσεων της προσφεύγουσας έναντι της οφειλέτιδας εταιρείας, καθώς θεωρήθηκε μη κρίσιμος προμηθευτής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκρινε την προσφυγή βάσιμη, επικαλούμενη τη νομολογία του ΣτΕ (Απόφαση 355/2019) ότι η δικαστική επικύρωση της συμφωνίας εξυγίανσης συνιστά επαρκή απόδειξη «ολικής ή μερικής μη πληρωμής του τιμήματος» κατ' άρθρο 19 παρ. 5α του Κώδικα Φ.Π.Α. Ως εκ τούτου, διατάσσει τον Προϊστάμενο του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής να προβεί σε νέα εκκαθάριση του φόρου και να επιστρέψει το αναλογούν ποσό του Φ.Π.Α.
ΔΕΔ/Αθ/369/2024
Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας που ζητούσε μείωση φορολογητέας αξίας και επιστροφή ΦΠΑ ύψους 28.306,45 €, λόγω μη καταβολής απαιτήσεών της από εταιρεία σε διαδικασία εξυγίανσης. Το ΣτΕ με απόφαση 355/2019 ενέκρινε τη μείωση βάσης ΦΠΑ σε περιπτώσεις οριστικής μη είσπραξης λόγω εξυγίανσης. Η προσφεύγουσα επέδειξε ότι το 65% των απαιτήσεών της διαγράφηκε οριστικά, ενώ το υπόλοιπο 35% θα αποπληρωθεί τμηματικά. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε να επιστρέψει το απαιτούμενο ποσό ΦΠΑ νομιμοτόκως, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΦΔ και τις οδηγίες της φορολογικής διοίκησης.
ΔΕΔ/Αθ/31/2025
Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας κατά της σιωπηρής απόρριψης της επιφύλαξής της, σχετικά με την τροποποιητική δήλωση ΦΠΑ περιόδου Νοεμβρίου 2020. Η προσφεύγουσα ζητούσε μείωση της φορολογητέας βάσης κατά 9.734.283,74 ευρώ και επιστροφή ΦΠΑ 1.405.268,03 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται να εισπράξει το τίμημα από αγοραστή της λόγω αδυναμίας πληρωμής, επικαλούμενη την Οδηγία ΦΠΑ και την ερμηνεία του ΣτΕ (355/2019). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η επίκληση του προηγούμενου δεν ευσταθεί, καθώς δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση επικύρωσης συμφωνίας εξυγίανσης, όπως απαιτείται για τη μείωση της φορολογητέας βάσης κατά το άρθρο 19 παρ. 5α του ν. 2859/2000.
ΔΕΔ/Αθ/374/2024
Η απόφαση αριθμός 374/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας που βρίσκεται σε εκκαθάριση, η οποία ζητούσε την επιστροφή ΦΠΑ ύψους 180.618,76 ευρώ. Η εταιρεία ισχυριζόταν ότι το ποσό αυτό αντιστοιχούσε σε ανείσπρακτες απαιτήσεις από πελάτες, οι οποίοι δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους παρόλο που είχε καταβληθεί ο ΦΠΑ. Η Διεύθυνση επικαλέστηκε το άρθρο 19 παρ. 5α του ν.2859/2000, σύμφωνα με το οποίο η μείωση της φορολογητέας βάσης γίνεται μόνο σε περιπτώσεις οριστικής ανεπάρκειας είσπραξης λόγω ειδικής εκκαθάρισης της αντισυμβαλλόμενης επιχείρησης, κάτι που δεν αποδεικνύεται στην περίπτωση αυτή. Επίσης, απορρίφθηκαν οι αναφορές της εταιρείας σε προηγούμενες αποφάσεις, διότι οι συνθήκες διαφέρουν σημαντικά.
ΝΣΚ/382/2013
Εταιρεία ανώνυμη, συμμετέχουσα σε κοινοπραξία, οφειλέτρια του Δημοσίου – Συμφωνία του άρθρου 44 του Ν. 1892/1990 με πιστωτές της – Καταβολή ή μη των, ταμειακώς βεβαιωμένων, οφειλών προς το Δημόσιο – Διαγραφή ή μη των οφειλών αυτών.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή
1) Η οφειλέτρια εταιρεία υποχρεούται στην καταβολή των υπαγομένων στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας χρεών προς το Δημόσιο των κοινοπραξιών, στις οποίες συμμετέχει, κατόπιν κρίσεως περί υπαγωγής εκάστης οφειλής στο ρυθμιστικό πεδίο της συμφωνίας και, γενικώς, κατόπιν των ενεργειών που αναφέρονται στην με αριθμό 121/2009 γνωμοδότηση του ΣΤ΄ Τμήματος του Ν.Σ.Κ., εκ μέρους κάθε αρμοδίας Δ.Ο.Υ. και, πάντως, τα κύρια αιτήματα της οφειλέτριας ελέγχονται ως αβάσιμα. 2) Εν όψει των προαναφερομένων, παρέλκει η απάντηση επί του δευτέρου υποερωτήματος, περί της υποχρεώσεως αποδόσεως των καταβληθέντων ποσών και της δυνατότητας συμψηφισμού τους με ατομικές οφειλές της οφειλέτριας εταιρείας.
ΔΕΔ/Αθ/421/2024
Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………….. ΑΕ» κατά της σιωπηρής απόρριψης από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για αίτηση μείωσης φορολογητέας αξίας και επιστροφής ΦΠΑ ύψους 84.261,12 €. Η εταιρεία διεκδικούσε τη μείωση της φορολογητέας βάσης λόγω μη είσπραξης ποσού από αντισυμβαλλόμενη επιχείρηση που είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει ότι η σιωπηρή απόρριψη είναι μη νόμιμη και αναπέμπει την υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για νέα εκκαθάριση και επιστροφή του ποσού νομιμοτόκως. Η απόφαση βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000 και στην ερμηνεία που δόθηκε από το ΣτΕ, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη των απαιτήσεων είναι οριστική λόγω της διαδικασίας εξυγίανσης.
ΔΕΔ/Αθ/140/2024
Η απόφαση αριθμός 140/2024 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «……………………………..», η οποία ζητούσε τη διαγραφή οφειλής ΦΠΑ ύψους 195.436,65 ευρώ λόγω ανείσπρακτων απαιτήσεων από την εταιρεία «……………………………..», που κηρύχθηκε σε πτώχευση το 2009. Η προσφεύγουσα επέμενε ότι οι διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000, όπως ερμηνεύτηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφαση 355/2019, επιτρέπουν τη μείωση της φορολογητέας βάσης σε περιπτώσεις ανείσπρακτων απαιτήσεων λόγω πτώχευσης. Ωστόσο, η διαφορά από τις υποθέσεις που καλύπτει η απόφαση 355/2019, η απουσία απόδειξης για την οριστικότητα της μη είσπραξης και η καθυστερημένη υποβολή του αιτήματος οδήγησαν στην απόρριψη της προσφυγής. Η απόφαση επιβεβαιώνει την αρχή της νομιμότητας και τη συμμόρφωση με τις εθνικές και ευρωπαϊκές διατάξεις για τον ΦΠΑ.
ΝΣΚ/190/2009
Συμφωνία πιστωτών-επιχείρησης κατά το άρθρο 44 παρ. 1 του Ν 1892/1990 – Μεταβίβαση μετοχών εισηγμένων στο Χ.Α. και μη εισηγμένων, στους πιστωτές της επιχείρησης – Απαλλαγή ή μη από τους φόρους μεταβίβασης.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή
Δεν απαλλάσσονται από τους προβλεπόμενους από το άρθρο 13 παρ. 2 του Ν 2238/1994 (Κ.Φ.Ε.) και τα άρθρα 9 παρ. 2 του Ν 2579/1998 και 21 παρ. 1 του Ν 3697/2008 φόρους, οι μεταβιβάσεις μετοχών σε πιστωτές επιχείρησης, που γίνονται στα πλαίσια της κατ’ άρθρο 44 παρ. 1 του Ν 1892/1990 συμφωνίας με σκοπό τον περιορισμό απαιτήσεών τους. (πλειοψ.)
ΝΣΚ/168/2007
Ωφέλεια που προκύπτει υπέρ επιχείρησης βάσει συμφωνίας πτωχευτικού συμβιβασμού. Φορολογητέο εισόδημα.(...)Το ποσό το οποίο ωφελείται η ανώνυμη εταιρεία «... Α.Ε.» από την μείωση των απαιτήσεων των πτωχευτικών πιστωτών, κατά τον πτωχευτικό συμβιβασμό, δεν συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα και, επομένως, δεν δύναται να θεωρηθεί ως φορολογητέο εισόδημα.
ΔΕΔ/Θεσ/410/2025
Η απόφαση 410 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας που ζητούσε μείωση της φορολογητέας βάσης ΦΠΑ κατά 335.339,89€ και επιστροφή ΦΠΑ 80.481,58€ για ανείσπρακτα τιμολόγια των ετών 2016–2020. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την υπαγωγή της αντισυμβαλλόμενης εταιρείας σε διαδικασία εξυγίανσης (με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών .../2021), βάσει της οποίας το 95% των απαιτήσεων δεν μεταβιβάστηκε και θα ικανοποιούνταν από τη ρευστοποίηση των μη μεταβιβασθέντων περιουσιακών στοιχείων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, εφόσον δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία ρευστοποίησης, δεν έχει κριθεί οριστικά το ανεπίδεκτο της είσπραξης των απαιτήσεων και, ως εκ τούτου, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 παρ. 5α του ν.2859/2000.