ΔΕΔ/Θεσ/269/2025

Η Απόφαση 675 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά των Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διενεργήθηκε με έμμεσες τεχνικές, συγκεκριμένα τη μέθοδο του ύψους των τραπεζικών καταθέσεων και δαπανών με μετρητά, καθώς διαπιστώθηκε ότι το δηλωθέν εισόδημα δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Κατόπιν του ελέγχου, προσδιορίστηκε μη δηλωθέν έσοδο ύψους 112.490,70 €. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ποσό 80.000 € προήλθε από ταμειακή διευκόλυνση (δάνειο) από τους γονείς του. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό, καθώς ο προσφεύγων δεν προσκόμισε σύμβαση με βέβαιη χρονολογία ούτε το ποσό αυτό είχε δηλωθεί στις αντίστοιχες φορολογικές δηλώσεις του 2018, καθιστώντας τον αναπόδεικτο. Επικυρώθηκε η συνολική καταλογιζόμενη οφειλή.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Η πράξη εκδόθηκε βάσει των διατάξεων των άρθρων 28Α-28Δ του ν.4172/2013, προσδιορίζοντας ελάχιστο τεκμαρτό καθαρό εισόδημα ύψους 13.696,98€, έναντι των δηλωθέντων κερδών 1.283,09€. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε το τεκμήριο, επικαλούμενη συνταγματικές αρχές και προσωπικούς λόγους (φροντίδα οικογένειας). Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι συνταγματικοί ισχυρισμοί ανήκουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων και ότι η προσφεύγουσα δεν ακολούθησε τη νόμιμη διαδικασία αμφισβήτησης μέσω της συμπλήρωσης του σχετικού κωδικού στην αρχική δήλωση.

Η απόφαση 493/04-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι λανθασμένα φορολογήθηκε το επίδομα βιβλιοθήκης ύψους 1.854,75 ευρώ, το οποίο έλαβε από Πανεπιστήμιο και είχε συμπεριληφθεί στο δηλωθέν εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες (κωδικός 301). Η ΔΕΔ, βασιζόμενη στις διατάξεις του ν. 5045/2023 και στην κρίση της Ολομέλειας του ΣτΕ (απόφαση 29/2014), έκρινε ότι το ειδικό επίδομα βιβλιοθήκης έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα. Ως αποτέλεσμα, η ΔΕΔ αποφάσισε την τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης, διαγράφοντας το ποσό του επιδόματος βιβλιοθήκης από το εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και διενεργώντας νέα εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος.

Η απόφαση 202/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου (φαρμακοποιού) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, οι οποίες είχαν βασιστεί σε έμμεσες τεχνικές ελέγχου (αρχή των αναλογιών). Η φορολογική αρχή είχε κρίνει ότι το δηλωθέν εισόδημα δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος ότι η δαπάνη για την αγορά ακινήτου (50.211,62 €) είχε υπολογιστεί λανθασμένα ως προσωπική δαπάνη διαβίωσης και όχι ως δαπάνη απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Αφαιρώντας τη δαπάνη αυτή, διαπιστώθηκε ότι υπήρχε επάρκεια εισοδήματος, με αποτέλεσμα να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών. Συνεπώς, η ΔΕΔ ακύρωσε ολόκληρες τις προσβαλλόμενες πράξεις.

Η απόφαση 800/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο αρχικός έλεγχος βασίστηκε στις έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών), καθώς το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα (που ασκεί λιανικό εμπόριο) δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Διαπιστώθηκε μη έκπτωση δαπανών, κυρίως λόγω μη διατραπεζικής εξόφλησης μισθοδοσίας και αγορών άνω των 500€. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα για διπλή καταχώριση ορισμένων μη εκπιπτόμενων δαπανών στα λογιστικά ευρήματα, μειώνοντας τις τελικές λογιστικές διαφορές (π.χ., για το 2018 από 51.632,40€ σε 49.307,92€) και τροποποιώντας τις πράξεις φόρου εισοδήματος, ενώ επικυρώθηκαν οι πράξεις ΦΠΑ.

Η Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αριθ. 55/17-01-2025 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ποσό €6.750,00 είχε δηλωθεί εσφαλμένα στον κωδικό 309 (καθαρές αμοιβές εργοσήμου), αντί του κωδικού 659 (εισοδήματα που απαλλάσσονται), καθώς το ποσό αυτό αφορούσε, εκ παραδρομής, αποζημίωση απόλυσης. Οι ισχυρισμοί έγιναν αποδεκτοί, τεκμηριωμένοι από υπεύθυνες δηλώσεις και απόφαση του ΕΦΚΑ που επιβεβαίωσε την αχρεώστητη καταβολή εισφορών. Η ΔΕΔ διατάσσει τον Προϊστάμενο της αρμόδιας ΔΟΥ να διενεργήσει νέα εκκαθάριση της δήλωσης του 2023, αφαιρώντας το ποσό των €6.750,00 από τον Κωδικό 309 και προσθέτοντάς το στον Κωδικό 659.

Η απόφαση 98/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής οδοντιάτρου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η ΔΕΔ έκρινε νόμιμη την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου, καθώς το δηλωθέν εισόδημα δεν επαρκούσε για τις προσωπικές δαπάνες διαβίωσης. Ωστόσο, δέχθηκε τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας σχετικά με τον υπολογισμό της αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης, αναπροσαρμόζοντας το ποσοστό φύρας/χρήσης σιελαντλιών από 10% σε 30%. Αυτή η αναπροσαρμογή οδήγησε σε μείωση των καταλογιζόμενων ακαθάριστων εσόδων, με αποτέλεσμα την τροποποίηση των πράξεων προσδιορισμού φόρου. Επικυρώθηκε η Πράξη Επιβολής Προστίμου για μη εξόφληση συναλλαγών άνω των 500€ με ηλεκτρονικά μέσα για το 2018.

Η απόφαση 253 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ του ΚΕΦΟΜΕΠ για το φορολογικό έτος 2019. Η πράξη είχε προσδιορίσει διαφορά φόρου 4.782,96 € πλέον προστίμου 2.391,48 €. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές (τεχνική ανάλυσης ρευστότητας) για τον προσδιορισμό του εισοδήματος, καθώς το δηλωθέν εισόδημα της ατομικής επιχείρησης (υπηρεσίες καφετέριας) ήταν ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης και υπήρχαν διαπιστωμένες παραβάσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί έλλειψης αρμοδιότητας του ΚΕΦΟΜΕΠ (η αρμοδιότητα κρίθηκε νόμιμη λόγω της αξίας της ακίνητης περιουσίας άνω του 1.500.000,00 €) και περί εσφαλμένης εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών, επικυρώνοντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου.

Η Απόφαση 1110 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2021, η οποία καταλόγισε συνολικό ποσό 6.968,67€ (φόρο 4.645,78€ και πρόστιμο 2.322,89€). Ο έλεγχος αρχικά εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας λόγω αγοράς μετοχών (29.000,00€) και πληρωμής ασφαλίστρων που δεν δικαιολογούνταν από το δηλωθέν εισόδημα. Μετά την υποβολή απόψεων του προσφεύγοντα, ο έλεγχος αποδέχτηκε την κληρονομιά ύψους 280.000,00€ ως πηγή του κεφαλαίου, παύοντας την εφαρμογή των έμμεσων τεχνικών. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων δεν αξιοποίησε τη δυνατότητα υποβολής τροποποιητικής δήλωσης για να δηλώσει την ανάλωση κεφαλαίου για την κάλυψη του τεκμηρίου αγοράς των μετοχών, με αποτέλεσμα ο προσδιορισμός του φορολογητέου εισοδήματος βάσει των γενικών διατάξεων να κριθεί νόμιμος.

Η Απόφαση 731 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020. Οι πράξεις αυτές βασίστηκαν σε πόρισμα ελέγχου της ΥΕΔΔΕ Θεσσαλονίκης, το οποίο διαπίστωσε μη δηλωθέν εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα (υπηρεσίες εκπαίδευσης/εργαστηρίου ελευθέρων σπουδών), λόγω μη έκδοσης αποδείξεων παροχής υπηρεσιών συνολικής αξίας 132.505,00€, 133.802,22€ και 169.726,02€ αντίστοιχα. Η ΔΕΔ έκρινε την κρίση του ελέγχου νόμιμη και πλήρως αιτιολογημένη, καθώς ο προσφεύγων ο ίδιος είχε αιτιολογήσει τις επίμαχες πιστώσεις ότι αφορούσαν την επιχείρηση εκπαιδευτικών υπηρεσιών, της οποίας ήταν ο πραγματικός ιδιοκτήτης. Συνολικά, επικυρώθηκε φορολογική υποχρέωση ύψους 97.255,04€ για το 2018, 98.502,05€ για το 2019 και 108.855,58€ για το 2020.