ΔΕΔ/Θεσ/339/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2022 – 31.05.2024. Η προσφεύγουσα ζητούσε την έκπτωση και επιστροφή ΦΠΑ εισροών, συνολικού ύψους άνω των 170.000€, που αφορούσαν δαπάνες (αγορά πάνελ, αμοιβές διασύνδεσης κ.λπ.) για την κατασκευή φωτοβολταϊκού σταθμού. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τις πράξεις της Δ.Ο.Υ. Κρίθηκε ότι η εταιρεία δεν είχε δικαίωμα έκπτωσης, διότι δεν υπήρχε έννομη σχέση επί του ακινήτου (μη έγκριση παραχώρησης γης) και είχε προβεί σε πώληση των αγορασμένων πάνελ, ενώ υπήρχε και δικαστική απόφαση αναστολής εργασιών. Συνεπώς, το αγαθό επένδυσης δεν επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για μελλοντικές φορολογητέες εκροές.

Η απόφαση 72/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. Οι προσβαλλόμενες πράξεις αφορούσαν τις φορολογικές περιόδους 01.12.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.05.2024, εξαλείφοντας συνολικό πιστωτικό υπόλοιπο προς έκπτωση και επιστροφή ύψους 26.345,81€, λόγω μη αναγνώρισης επενδυτικών δαπανών. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι οι δαπάνες πραγματοποιήθηκαν για την ανακαίνιση ακινήτου, την αγορά του οποίου είχε προσυμφωνήσει, με σκοπό τη διενέργεια φορολογητέων πράξεων. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι ορθώς η φορολογική αρχή απέρριψε το αίτημα, καθώς δεν προέκυψε συσχέτιση των δαπανών με ακίνητο ιδιοκτησίας ή νόμιμης χρήσης της προσφεύγουσας, ούτε επιβεβαιώθηκε η μεταφορά των αγαθών στο επικαλούμενο ακίνητο, αφού ως τόπος παράδοσης αναγραφόταν η έδρα της εταιρείας.

Η απόφαση 331/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ (2021-2023), οι οποίες απέρριπταν αίτημα επιστροφής ΦΠΑ συνολικού ποσού 290.000€, προερχόμενου από δαπάνες ανέγερσης ακινήτου (επενδυτικό αγαθό). Ο έλεγχος αρνήθηκε την έκπτωση, υποστηρίζοντας ότι το ακίνητο προοριζόταν αποκλειστικά για απαλλασσόμενες πράξεις (μισθώσεις). Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για το δικαίωμα έκπτωσης. Τονίστηκε ότι το δικαίωμα έκπτωσης για επενδυτικά αγαθά κρίνεται οριστικά κατά την έναρξη χρησιμοποίησης (υπόκειται σε πενταετή διακανονισμό) και ότι η εταιρεία είχε εκφράσει τη βούληση να το εκμεταλλευτεί ως φορολογητέο τουριστικό κατάλυμα. Κατόπιν αυτού, οι πράξεις τροποποιήθηκαν και αναγνωρίστηκε το σύνολο του πιστωτικού υπολοίπου.

Η απόφαση 543/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Ι.Κ.Ε. κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 01/03/2023 - 31/12/2023 και 01/01/2024 - 31/05/2024. Ο έλεγχος μείωσε το ποσό για έκπτωση/επιστροφή Φ.Π.Α. κατά €84.000, που αντιστοιχεί σε δαπάνες ύψους €350.000 για υπηρεσίες οδοποιίας. Η Φορολογική Διοίκηση έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε η υλοποίηση των υπηρεσιών αυτών, επικαλούμενη έλλειψη επιμετρήσεων, πρωτοκόλλων εργασιών, εγκεκριμένων μελετών, καθώς και σοβαρές χρονικές αναντιστοιχίες μεταξύ της φερόμενης ολοκλήρωσης του έργου και της παραλαβής του. Τα ευρήματα της Ειδικής Έκθεσης Αυτοψίας και του φωτογραφικού υλικού υποστήριξαν την κρίση αυτή. Ως αποτέλεσμα, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε και οι προσβαλλόμενες πράξεις επικυρώθηκαν.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 01.05.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.03.2024. Οι πράξεις αυτές μείωσαν το πιστωτικό υπόλοιπο και αρνήθηκαν την επιστροφή ΦΠΑ, κυρίως λόγω μη αναγνώρισης μεταφερόμενων πιστωτικών υπολοίπων, δαπανών καυσίμων ΕΙΧ, και καταλογισμού ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις και εξαγωγές, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις ατέλειας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανέναν συγκεκριμένο λόγο ή ισχυρισμό ακύρωσης των πράξεων, καθιστώντας το δικόγραφο αόριστο (άρθρο 72 ν.5104/2024).

Η απόφαση 42/13.01.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρίας κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου, για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2022-31.12.2022, 01.01.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-29.02.2024. Η Δ.Ο.Υ. είχε αρνηθεί την αναγνώριση πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ προς έκπτωση/επιστροφή ύψους 14.399,88€ επί δαπανών 59.999,50€, που αφορούσαν υπηρεσίες διαχείρισης φακέλου αίτησης υπαγωγής επενδυτικού σχεδίου (ανέγερση ξενοδοχείων) στο καθεστώς επιδότησης του ν.4399/2016, θεωρώντας τις μη υπαγόμενες σε ΦΠΑ. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμους τους ισχυρισμούς της εταιρείας, καθώς οι δαπάνες αυτές συναρτώνται με την επένδυση που έχει απώτερο σκοπό την υλοποίηση του έργου και την πραγματοποίηση φορολογητέων πράξεων (παροχή ξενοδοχειακών υπηρεσιών). Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις και αναγνώρισε το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής του ΦΠΑ 14.399,88€.

Η απόφαση 538/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2022-31.12.2022 και 01.01.2023-30.04.2023. Η Δ.Ο.Υ. μείωσε το πιστωτικό υπόλοιπο φόρου προς έκπτωση, μη αναγνωρίζοντας συνολικό ΦΠΑ 388.792,66€ επί αγορών επενδυτικών αγαθών για την κατασκευή φωτοβολταϊκού υποσταθμού. Η ΔΕΔ έκρινε ορθά ότι η προσφεύγουσα δεν είχε δικαίωμα έκπτωσης, διότι, σύμφωνα με το άρθρο 30 του ν. 2859/2000, το δικαίωμα κρίνεται οριστικά κατά την έναρξη χρησιμοποίησης του αγαθού. Διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν εκδοθεί οι απαραίτητες εγκρίσεις χρήσης γης, η εταιρεία είχε πουλήσει τον βασικό εξοπλισμό του πάρκου, και οι εργασίες είχαν ανασταλεί προσωρινά με δικαστική απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, αποδεικνύοντας ότι το επενδυτικό αγαθό δεν επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για φορολογητέες εκροές.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε μια εταιρεία κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Επιβολής Προστίμου, η οποία είχε μειώσει το ποσό προς επιστροφή Φ.Π.Α. από €92.566,00 σε €57.379,06 για τη φορολογική περίοδο 01/10/2023 έως 31/12/2023. Ο έλεγχος διαπίστωσε διαφορές (€350.006,79) σε απαλλασσόμενες πράξεις, λόγω μη προσκόμισης τραπεζικών μέσων πληρωμής και προβλημάτων σε ένα τιμολόγιο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη επειδή δεν έφερε την ψηφιακή υπογραφή του φορολογικού αντιπροσώπου της εταιρείας, καθιστώντας την άσκηση της προσφυγής μη νόμιμη.

Η παρούσα απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, επικυρώνοντας την οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. του Προϊσταμένου της αρμόδιας φορολογικής αρχής. Η προσφεύγουσα ζητούσε την επιστροφή πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. ύψους 55.515,55 ΕΥΡΩ για τη φορολογική περίοδο 01/07/2024 – 31/07/2024. Η απόρριψη βασίστηκε στο γεγονός ότι η προσφεύγουσα είχε μεταβιβάσει το σύνολο των υλικών και άυλων αγαθών και υποχρεώσεων ως οικονομική ενότητα σε άλλη εταιρεία. Επομένως, με βάση το άρθρο 5 παρ. 4 του Ν.2859/2000, η διάδοχος εταιρεία υπεισήλθε στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της μεταβιβάζουσας, καθιστάμενη μόνη δικαιούχος για την αξίωση επιστροφής Φ.Π.Α., ανεξάρτητα αν το πιστωτικό υπόλοιπο σχηματίστηκε σε προγενέστερες περιόδους.

Η απόφαση 1068 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του 2025 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€ που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε σε ατομική επιχείρηση για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ φορολογικής περιόδου 01.01.2024-31.03.2024, η οποία υποβλήθηκε μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Η ΔΕΔ ακύρωσε το πρόστιμο, καθώς σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 7 του ν.5104/2024, δεν επιβάλλεται πρόστιμο στην περίπτωση εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ, εφόσον η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα και δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή. Τέλος, αποφασίστηκε η έντοκη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού προστίμου.