ΔΕΔ/Θεσ/357/2025

Η απόφαση 737/02.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ατομικής επιχείρησης (λιανικό εμπόριο ειδών ιματισμού) κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α./πράξεων επιβολής προστίμου των φορολογικών περιόδων 2019 και 2020. Η φορολογική αρχή είχε κρίνει τις συναλλαγές με τέσσερις προμηθευτές ως εικονικές, με αποτέλεσμα τη μη αναγνώριση έκπτωσης ΦΠΑ (συνολικά €39.943,32) και τον καταλογισμό συνολικού ποσού €38.302,86 για το 2019, και €7.635,93 για το 2020. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας και της αναλογικότητας, κρίνοντας βάσιμες τις διαπιστώσεις του ελέγχου ότι οι εκδότες των τιμολογίων ήταν ανύπαρκτοι ή δεν διέθεταν την απαραίτητη υποδομή για την εκτέλεση των φερόμενων πράξεων.

Η απόφαση 77/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξης Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2019 - 31/12/2019. Ο προσφεύγων κατηγορήθηκε ότι έλαβε 20 εικονικά φορολογικά στοιχεία από δύο επιχειρήσεις για ανύπαρκτες συναλλαγές, συνολικής καθαρής αξίας €7.710,00, με αποτέλεσμα τον καταλογισμό συνολικού ποσού €2.775,60 (περιλαμβανομένων ΦΠΑ €1.850,40 και προστίμου €925,20). Η Φορολογική Διοίκηση τεκμηρίωσε ότι οι εκδότριες οντότητες ήταν «συναλλακτικώς ανύπαρκτες», δεδομένου ότι δεν είχαν υλικοτεχνική υποδομή, προσωπικό, τραπεζικούς λογαριασμούς ή αγορές. Όλοι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων περί έλλειψης αιτιολογίας, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας και αναλογικότητας, απορρίφθηκαν.

Η υπ' αριθ. 900 Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, εκδοθείσα στις 19.05.2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιώτη επιχειρηματία χονδρικού εμπορίου ενδυμάτων κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου για τις χρήσεις 2019 και 2020. Ο συνολικός φόρος και πρόστιμο ανέρχεται σε €2.268,00. Οι πράξεις βασίστηκαν στη μη αναγνώριση έκπτωσης ΦΠΑ, καθώς κρίθηκε ότι ο προσφεύγων έλαβε τρία εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε την εικονικότητα του εκδότη λόγω σοβαρών ελλείψεων σε υποδομή, προσωπικό, και λογιστική οργάνωση. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας (καθώς δεν υπήρχε αμετάκλητη ποινική απόφαση), και αναλογικότητας, επικυρώνοντας έτσι τις αρχικές καταλογιστικές πράξεις.

Η απόφαση 736/02.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου (ατομική επιχείρηση) κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων των ετών 2019 και 2020 της Δ.Ο.Υ. Σερρών. Οι πράξεις αφορούσαν τη μη αναγνώριση δαπανών, συνολικής καθαρής αξίας 131.430,50€ για το 2019 και 35.000,00€ για το 2020, λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος (έλλειψη αιτιολογίας, βάρος απόδειξης, καλή πίστη, παραβίαση τεκμηρίου αθωότητας και αναλογικότητας), καθώς κρίθηκαν βάσιμες οι διαπιστώσεις του ελέγχου ότι οι εκδότες των στοιχείων ήταν επαγγελματικά ανύπαρκτοι ή δεν διέθεταν την υποδομή για τις επίμαχες συναλλαγές. Επικυρώθηκε συνολική οφειλή 84.066,89€ για το 2019 και 9.291,77€ για το 2020.

Η απόφαση 79 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατομικού επιχειρηματία κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. / Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων έλαβε 75 εικονικά φορολογικά στοιχεία, συνολικής καθαρής αξίας 29.954,80 ΕΥΡΩ, για ανύπαρκτες συναλλαγές. Οι εκδότριες εταιρείες κρίθηκαν συναλλακτικά ανύπαρκτες. Η Δ.Ε.Δ. επικύρωσε τον καταλογισμό φόρου και προστίμου ύψους 10.783,71 ΕΥΡΩ, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί έλλειψης αιτιολογίας, καλή πίστης, και παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας και της αρχής της αναλογικότητας.

Η απόφαση 78 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Προστίμου για το φορολογικό έτος 2018. Καταλογίστηκε συνολικό ποσό 12.273,48 ΕΥΡΩ λόγω της λήψης 75 εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθαρής αξίας 29.954,80 ΕΥΡΩ, για ανύπαρκτες συναλλαγές. Τα φορολογητέα κέρδη διαμορφώθηκαν σε 32.285,03 ΕΥΡΩ. Η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε την εικονικότητα των στοιχείων βασιζόμενη στο γεγονός ότι οι εκδότριες εταιρείες ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτες (έλλειψη έδρας, προσωπικού, υποδομής, και εξόφλησης μέσω τραπεζικού συστήματος). Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα περί καλής πίστης, έλλειψης αιτιολογίας και παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας απορρίφθηκαν.

Η απόφαση 76 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Πράξης Επιβολής Προστίμου, φορολογικού έτους 2019. Ο καταλογισμός ύψους 2.698,58 ΕΥΡΩ προήλθε από τη μη αναγνώριση δαπανών συνολικής καθαρής αξίας 7.710,00 ΕΥΡΩ, οι οποίες βασίζονταν σε εικονικά φορολογικά στοιχεία που έλαβε ο προσφεύγων από δύο εκδότες. Η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε πλήρως την εικονικότητα των συναλλαγών, καθώς οι εκδότριες εταιρείες κρίθηκαν συναλλακτικώς ανύπαρκτες, βάσει της έλλειψης εγκαταστάσεων, προσωπικού, αγορών ή φορολογικής συμμόρφωσης. Απορρίφθηκαν όλοι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων περί έλλειψης αιτιολογίας, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας (καθώς πρόκειται για διοικητική κύρωση) και φορολόγησης πλασματικού εισοδήματος.

Η απόφαση 901/19.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020. Οι πράξεις αφορούσαν τη μείωση της δηλωθείσας ζημίας του προσφεύγοντος, ατομικού επιχειρηματία στο χονδρικό εμπόριο ειδών ιματισμού, λόγω μη αναγνώρισης δαπανών από λήψη τριών εικονικών φορολογικών στοιχείων (συν. καθαρή αξία 6.300,00€). Η ΔΕΔ επικύρωσε τα πορίσματα του ελέγχου, σύμφωνα με τα οποία ο εκδότης των στοιχείων δεν διέθετε την απαραίτητη υλικοτεχνική οργάνωση. Απορρίφθηκαν όλοι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένων αυτών περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας και παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας, καθώς δεν προσκόμισε στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την πραγματοποίηση των συναλλαγών.

Η απόφαση 280/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε λάβει και καταχωρήσει 20 εικονικά φορολογικά στοιχεία συνολικής καθαρής αξίας 7.934,50 ευρώ, για συναλλαγές ανύπαρκτες στο σύνολό τους, γεγονός που οδήγησε στον περιορισμό της ζημίας χρήσης του. Η Διεύθυνση επικύρωσε την πράξη καταλογισμού, κρίνοντας ότι οι εκδότριες εταιρείες ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτες (χωρίς έδρα, προσωπικό, τραπεζικούς λογαριασμούς). Επιπλέον, απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί έλλειψης αιτιολογίας, καλής πίστης, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας (καθώς αφορά διοικητική κύρωση) και παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, καθώς αποδείχθηκε ότι η διαδικασία κοινοποιήθηκε νομότυπα.

Η απόφαση 1279/15.07.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά των οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2019 και 2020. Οι πράξεις είχαν επιβληθεί στον προσφεύγοντα, ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου ιματισμού, λόγω της μη αναγνώρισης προς έκπτωση ΦΠΑ από τη λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων, με συνολική καταλογιζόμενη διαφορά φόρου και προστίμου 34.758,68 €. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα (περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας, αρχών αναλογικότητας και φορολογικής ισότητας). Η απόφαση επιβεβαίωσε την εικονικότητα των εκδοτών των τιμολογίων, βάσει των εκθέσεων ελέγχου που τεκμηρίωναν την έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής και προσωπικού των εκδοτριών επιχειρήσεων, ενώ ο προσφεύγων απέτυχε να αποδείξει την πραγματοποίηση των συναλλαγών.