ΔΕΔ/Θεσ/362/2025

Η απόφαση 363/10-03-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) κάνει δεκτή την ενδικοφανή προσφυγή μονοπρόσωπης ΙΚΕ κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους €51.069,10, η οποία επιβλήθηκε από τη Ζ' ΔΟΥ Θεσσαλονίκης για ανακριβή έκδοση 11.199 αποδείξεων λιανικής πώλησης (ΑΛΠ) κατά την περίοδο 01-01-2019 έως 24-10-2019. Το πρόστιμο είχε υπολογιστεί με προσαύξηση 200% λόγω υποτροπής. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η παράβαση συντελέστηκε πριν από την κοινοποίηση της αρχικής πράξης επιβολής προστίμου (03-12-2019), η οποία αποτελεί το εναρκτήριο γεγονός για τη θεμελίωση της υποτροπής. Συνεπώς, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 58Α του Ν 4987/2022 για την επιβαρυντική περίσταση. Η ΔΕΔ προσδιόρισε το οριστικό πρόστιμο στο ύψος των €12.767,28 (50% επί του ΦΠΑ), αποδεχόμενη τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας.

Η απόφαση 360/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ατομικής επιχείρησης κατά τεσσάρων πράξεων επιβολής προστίμου (άρθρο 58Α παρ. 1 ν. 4987/2022) για τα φορολογικά έτη 2018, 2019, 2020 και 2021. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν λόγω μη έκδοσης και ανακριβούς έκδοσης φορολογικών στοιχείων, αλλά είχαν υπολογιστεί στο 100% του ΦΠΑ ως πρώτη υποτροπή. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί πλημμελούς αιτιολογίας και παραβίασης της ακρόασης. Ωστόσο, έκανε δεκτό τον ισχυρισμό περί εσφαλμένου καταλογισμού υποτροπής, καθώς ο χρόνος διάπραξης των παραβάσεων ήταν προγενέστερος της αρχικής πράξης επιβολής προστίμου. Κατά συνέπεια, τα πρόστιμα τροποποιήθηκαν και μειώθηκαν από 100% σε 50% του ΦΠΑ.

Η απόφαση 500/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου (ατομική επιχείρηση ταξί) κατά της πράξης επιβολής προστίμου της Δ.Ο.Υ. Ζ’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ για το φορολογικό έτος 2020, ύψους 132.824,90€. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων εσόδων, με διαπιστωθείσα αποκρυβείσα καθαρή αξία 441.901,26€. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ορθά επιβλήθηκε η κύρωση καθ’ υποτροπή (200% επί του ΦΠΑ), καθώς ο χρόνος διάπραξης των παραβάσεων (2020) ήταν μεταγενέστερος της κοινοποίησης δύο προηγούμενων όμοιων πράξεων επιβολής προστίμου (2019) για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Απορρίφθηκαν επίσης οι ισχυρισμοί περί ασαφούς αιτιολογίας και εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 58Α παρ. 1 του Ν.4987/2022.

Η απόφαση 73 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ετερόρρυθμης εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου ποσού 32.070,96 € για μη έκδοση ή ανακριβή έκδοση φορολογικών στοιχείων (ΑΠΥ) για την περίοδο 2018-2021. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς περί άκυρης διαδικασίας ελέγχου. Ωστόσο, δέχτηκε εν μέρει τον ισχυρισμό περί εσφαλμένης επαύξησης προστίμου λόγω υποτροπής. Κρίθηκε ότι ο υψηλός συντελεστής 100% δεν έπρεπε να εφαρμοστεί για το διάστημα 06.02.2021 έως 23.02.2021, καθώς η υποτροπή ισχύει μετά την κοινοποίηση της αρχικής πράξης (23.02.2021). Επίσης, η πράξη διορθώνεται ώστε να αναλύεται βάσει του άρθρου 58Α του Ν. 4987/2022. Το τελικό καταλογιζόμενο πρόστιμο μειώθηκε σε 31.498,54 €.

Η απόφαση 350, εκδοθείσα στις 05-03-2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά πράξης επιβολής προστίμου 1.000,00€ για τη φορολογική περίοδο 01/01/2024 – 06/07/2024. Το πρόστιμο αφορούσε τη μη έκδοση μίας Απόδειξης Λιανικής Πώλησης (ΑΠΛ) αξίας 5,00€ (πώληση παγωτών) στις 06/07/2024. Το ύψος του προστίμου αιτιολογήθηκε λόγω υποτροπής της προσφεύγουσας σε παρόμοιες παραβάσεις. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η παράβαση στοιχειοθετείται πλήρως βάσει της έκθεσης ελέγχου, η οποία αποτελεί πλήρες αποδεικτικό έγγραφο, και επικύρωσε την επιβολή του προστίμου, απορρίπτοντας ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας.

Η απόφαση 1082/10-06-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που κατατέθηκε στις 13-02-2025. Η προσφυγή στρεφόταν κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 400,00 € (100,00 € Χ 4 λόγω υποτροπής) από την Δ.Ο.Υ. Ζ’ Θεσσαλονίκης για το φορολογικό έτος 2019, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής συγκεντρωτικής κατάστασης πελατών-προμηθευτών. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι η υποτροπή οφειλόταν σε υπαιτιότητα του λογιστή της και είχε γίνει εν αγνοία της, επικαλούμενη και προγενέστερη ακυρωτική απόφαση της ΔΕΔ (2504/2024). Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφυγή ήταν εκπρόθεσμη, καθώς η πράξη κοινοποιήθηκε στις 13/01/2025, η 30ήμερη προθεσμία έληξε στις 12/02/2025, και η προσφυγή υποβλήθηκε μία ημέρα αργότερα.

Η απόφαση 157/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 500€, που εκδόθηκε από την Δ.Ο.Υ. Χανίων για το φορολογικό έτος 2024. Το πρόστιμο επιβλήθηκε σε ατομική επιχείρηση που τηρεί απλογραφικά βιβλία λόγω υποτροπής (1η υποτροπή) στην παράβαση της μη έκδοσης απόδειξης λιανικών συναλλαγών (Α.Λ.Σ.) συνολικής αξίας 15,00€ για παροχή υπηρεσίας. Η παράβαση στοιχειοθετήθηκε βάσει των διατάξεων των άρθρων 12 και 13 του ν. 4308/2014, επισύροντας πρόστιμο βάσει του άρθρου 57 παρ. 6 του ΚΦΔ. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί τυπικών πλημμελειών στην έκδοση της πράξης (όπως έλλειψη ημερομηνίας έκδοσης και πλημμελής υπογραφή) και περί αβάσιμης αιτιολογίας, επικυρώνοντας το αρχικά επιβληθέν πρόστιμο των 500,00€.

Ύψος επιβλητέου προστίμου κατά την επανάληψη διαδικασίας σε περιπτώσεις ακυρώσεων αποφάσεων επιβολής προστίμου, λόγω νομικής πλημμέλειας.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Κατά την επανάληψη της διαδικασίας, μετά την ακύρωση ως νομικώς πλημμελών των προηγουμένων εκδοθεισών αποφάσεων επιβολής προστίμου Κ.Β.Σ., ο Προϊστάμενος της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. στη νέα απόφασή του θα καταλογίσει ποσόν προστίμου κατά την ελεύθερη κρίση του, μη δεσμευόμενος από τα ποσά των προστίμων των προηγουμένων ακυρωθεισών αποφάσεών του, σύμφωνα όμως με τις διατάξεις που ίσχυαν κατά το χρόνο διάπραξης της συγκεκριμένης παράβασης.

Πρατήρια υγρών καυσίμων – Πρόστιμα – Έννοια υποτροπής σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 17 του ν. 3054/2002 – Αναστολή εκτέλεσης απόφασης επιβολής προστίμου.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
α) Η επιχείρηση, στην οποία έχει επιβληθεί πρόστιμο σύμφωνα με το άρθρο 17 του ν. 3054/2002, υποπέσει σε νέα παράβαση της ίδιας διάταξης, εντός τριετίας από την έκδοση της απόφασης, με την οποία επιβάλλεται σε αυτήν πρόστιμο ή άλλη κύρωση, μπορεί να θεωρηθεί υπότροπος και να της επιβληθούν οι νόμιμες κυρώσεις, ανεξάρτητα αν η επιχείρηση αυτή έχει ασκήσει προσφυγή κατά της πρώτης απόφασης επιβολής προστίμου και εφόσον δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, και β) η έκδοση απόφασης, με την οποία αναστέλλεται, εν όλω ή εν μέρει, η εκτέλεση απόφασης επιβολής προστίμου, δεν συνεπάγεται και την αναστολή των λοιπών συνεπειών της απόφασης αυτής. (ομοφ.)

Η απόφαση 712/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής (άρθρο 57 παρ. 6 του ν. 5104/2024). Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν για μη έκδοση συνολικά 11.934 Αποδείξεων Λιανικής Πώλησης (ΑΛΠ) το 2018 (πρόστιμο €11.835,83) και 14.884 ΑΛΠ το 2019 (πρόστιμο €12.086,11), αφορώντας πωλήσεις που εκτελέστηκαν μέσω ηλεκτρονικών πλατφορμών delivery. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε μεταξύ άλλων τη μη νόμιμη αναδρομική εφαρμογή των κυρώσεων για τις χρήσεις 2018 και 2019. Η ΔΕΔ απέρριψε αυτόν τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο εφαρμοστέος νόμος κωδικοποίησε διατάξεις που ίσχυαν ήδη από το 2014 και επικύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις, συνολικού ύψους €23.921,94.