ΔΕΔ/Θεσ/56/2025

Η απόφαση 4 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς του 2014. Η προσφεύγουσα, κληρονόμος εξ αδιαθέτου, αμφισβήτησε την αξία του οικοπέδου και των κτισμάτων, καθώς και την επιβολή προστίμων και τόκων. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής. Ωστόσο, αναγνώρισε λάθη του ελέγχου στον υπολογισμό της αξίας των κτισμάτων (αποθηκών), όπως λανθασμένο συντελεστή μεγέθους και μη εφαρμογή του συντελεστή υλικού (οπτόπλινθοι). Λόγω των διορθώσεων, η τελική φορολογητέα αξία της κληρονομικής μερίδας μειώθηκε στα 50.557,49€ και ο κύριος φόρος στα 1.027,87€. Επιπλέον, ακυρώθηκε το πρόσθετο πρόστιμο 585,74€, καθώς η απόκλιση της δηλωθείσας αξίας δεν ξεπερνούσε το 20% της οριστικής αξίας, και διατάχθηκε η επιστροφή των καταβληθέντων τόκων.

Η Απόφαση 300 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.), εκδόθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2025 και αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Η προσφυγή στρεφόταν κατά της απάντησης της Δ.Ο.Υ. Χαλκίδας επί αιτήματος ακύρωσης προσωρινού διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς έτους 2003. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η απάντηση της Δ.Ο.Υ. αποτελεί πράξη πληροφοριακού χαρακτήρα, στερούμενη εκτελεστότητας, και συνεπώς προσβάλλεται απαραδέκτως. Επίσης, η εν λόγω προσωρινή πράξη προσδιορισμού φόρου θεωρείται προπαρασκευαστικό στάδιο της οριστικής πράξης και δεν είναι εκτελεστή. Επιπροσθέτως, η προθεσμία για την αμφισβήτηση της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς είχε ήδη παρέλθει.

Η απόφαση 1113/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρίας και την ακύρωση της πράξης εκτιμώμενου προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ έτους 2014, η οποία είχε καταλογίσει φόρο ύψους 15.262,49€. Αρχικά, η Δ.Ε.Δ. είχε απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Ωστόσο, το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ακύρωσε την απόφαση της Δ.Ε.Δ. και ανέπεμψε την υπόθεση για ουσιαστική εξέταση, κρίνοντας ότι δεν είχε λάβει χώρα προσηκοντική κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης. Κατόπιν επανεξέτασης, η Δ.Ε.Δ. έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι είχε επέλθει παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή του φόρου (σύμφωνα με την ΣτΕ 616/2021), καθώς δεν αποδείχθηκε κοινοποίηση της πράξης πριν την 31/12/2019. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα ακίνητα, στα οποία επιβλήθηκε ο φόρος, ανήκαν στην πλήρη κυριότητα άλλης εταιρίας, λόγω σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης (sale and lease back). Ως εκ τούτου, ο καταλογισθείς φόρος μηδενίστηκε.

Η απόφαση 173/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς που εκδόθηκε από το Κέντρο Ελέγχου Φορολογουμένων Μεγάλου Πλούτου (Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π.). Η πράξη αυτή επιβάρυvε την προσφεύγουσα με φόρο κληρονομιάς ύψους 62.651,25€ συν πρόσθετο φόρο 75.181,50€. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει ταυτόχρονα αίτημα υπαγωγής στη ρύθμιση μείωσης του πρόσθετου φόρου, σύμφωνα με το άρθρο 75 του ν. 5104/2024, δηλώνοντας ότι η ενδικοφανής προσφυγή ασκείται υπό την αίρεση της αποδοχής της ρύθμισης. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η υποβολή της αίτησης μείωσης του φόρου συνιστά αυτοδίκαιη αποδοχή της κύριας οφειλής και, ως εκ τούτου, αυτοδίκαιη παραίτηση από την προσφυγή. Επιπλέον, κρίθηκε ότι η άσκηση αγωγής υπό αίρεση καθιστά την προσφυγή αόριστη και μη αποδεκτή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης ανακλητικής Δήλωσης Φόρου Κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζητούσε την ανάκληση προηγούμενης αρχικής δήλωσης φόρου κληρονομίας επικαλούμενος την, κατ' αυτόν, εμπρόθεσμη αποποίηση της κληρονομιάς. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το ζήτημα της αποδοχής της κληρονομίας είχε ήδη κριθεί. Συγκεκριμένα, η αρχική δήλωση φόρου κληρονομίας, η οποία είχε υποβληθεί από τον προσφεύγοντα και τα αδέλφια του, συνιστά σιωπηρή αποδοχή της κληρονομίας, καθιστώντας άκυρη τη μεταγενέστερη πράξη αποποίησης, σύμφωνα με τη νομολογία και τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Κατά συνέπεια, οι ισχυρισμοί του κρίθηκαν αβάσιμοι.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά αρνητικής απάντησης του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Έδεσσας, η οποία απέρριπτε αίτηση αμφισβήτησης του ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος βάσει του άρθρου 28Α του ΚΦΕ για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα, η οποία ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα ως οδοντίατρος (ΚΑΔ 86231901), αμφισβήτησε το τεκμαιρόμενο εισόδημα των 11.603,04 €, επικαλούμενη λόγους αντικειμενικής αδυναμίας άσκησης δραστηριότητας λόγω εγκυμοσύνης και τοκετού, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 28Α. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) ανέπεμψε την υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. για εξέταση των νέων δικαιολογητικών (βεβαίωση κύησης και ληξιαρχική πράξη γέννησης) που προσκόμισε. Η Δ.Ο.Υ. επιβεβαίωσε ότι η προσφεύγουσα εμπίπτει στις διατάξεις αυτές, οδηγώντας στην τελική αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής από τη Δ.Ε.Δ.

Η απόφαση αφορά έλεγχο φορολογίας κληρονομιών για το έτος 2014 και μελετά ενδικοφανή προσφυγή κατά διορθωτικών προσδιορισμών φόρου κληρονομιάς. Οι προσφεύγουσες, ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος, προσέφεραν εκτακείς λόγους σχετικά με λανθασμένο υπολογισμό αντικειμενικής αξίας ακινήτων, ιδίως για ένα ακίνητο που θεωρήθηκε ανεξάρτητο ενώ αποτελούσε μέρος άλλου. Η αρμόδια αρχή τροποποίησε εν μέρει τους προσδιορισμούς, αποδεχόμενη τον ισχυρισμό για το συγκεκριμένο ακίνητο, αλλά απέρριψε άλλους ισχυρισμούς σχετικά με συντελεστές υπολογισμού για διατηρητέα ακίνητα και πρόσοψη σε ακάλυπτο χώρο.

Η απόφαση 1095/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά έξι πράξεων επιβολής προστίμων, φορολογικών ετών 2021, 2022 και 2023. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων (Άρθρο 58Α) και μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις του Κ.Φ.Δ. (Άρθρο 54). Ο έλεγχος διαπίστωσε αποκρυβείσα καθαρή αξία ύψους 2.147.617,56€, κυρίως από διαδικτυακές πωλήσεις. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε τεχνικά προβλήματα στη διαβίβαση των στοιχείων στο myDATA και λανθασμένο υπολογισμό των επιστροφών. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι οι ισχυρισμοί ήταν αναπόδεικτοι και επικύρωσε το σύνολο των προστίμων (265.214,11€), καθώς τα late-submitted στοιχεία είχαν εκδοθεί συνεπεία του ελέγχου.

Η υπ' αριθμόν 276 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€, το οποίο είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης φόρου κληρονομιάς, από την οποία δεν προέκυψε ποσό φόρου για καταβολή. Η προσφεύγουσα υποστήριξε άγνοια για το κληρονομικό δικαίωμα και παραγραφή του δικαιώματος επιβολής φόρου. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι τα πρόστιμα είναι διοικητικές κυρώσεις για τις οποίες δεν εξετάζεται η ύπαρξη δόλου ή υποκειμενικής υπαιτιότητας, ενώ η επιβολή τους αποτελεί δέσμια ενέργεια της φορολογικής αρχής. Συνεπώς, απέρριψε τους ισχυρισμούς και επικύρωσε το πρόστιμο.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς, ύψους 75.140,15 ευρώ, που καταλογίστηκε βάσει της αντικειμενικής αξίας ενός αγροτεμαχίου (751.401,56 ευρώ). Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον χαρακτηρισμό της πράξης και ισχυρίστηκε ότι η αντικειμενική αξία υπερβαίνει την αγοραία, προσκομίζοντας εκθέσεις εκτιμητών. Η ΔΕΔ έκρινε ορθό τον προσδιορισμό του φόρου με βάση την αντικειμενική αξία, καθώς το ακίνητο υπάγεται στο αντικειμενικό σύστημα. Τέλος, σημείωσε ότι η αμφισβήτηση της αξίας ως μεγαλύτερης της αγοραίας, υπάγεται στην αρμοδιότητα του αρμόδιου Διοικητικού Πρωτοδικείου, επικυρώνοντας έτσι την προσβαλλόμενη πράξη.