ΔΕΔ/Θεσ/903/2025

Η Απόφαση 97/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Οι αρχικές πράξεις της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας βασίζονταν κυρίως σε λογιστικές διαφορές λόγω μη εξόφλησης δαπανών άνω των 500 ευρώ με τραπεζικό μέσο και παράτυπη έκδοση πιστωτικών λιανικής. Αν και η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος περί ανωτέρας βίας λόγω πλημμύρας, ζητήθηκαν συμπληρωματικές επαληθεύσεις. Μετά την εξέταση νέων στοιχείων, οι λογιστικές διαφορές μειώθηκαν, οδηγώντας σε μερική αποδοχή της προσφυγής και τροποποίηση των πράξεων Φόρου Εισοδήματος 2018 και 2019 και Φ.Π.Α. 2019. Οι υπόλοιπες πράξεις επικυρώθηκαν.

Η απόφαση αφορά την εν μέρει αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικών πράξεων φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Βέροιας. Για το 2018, η ΔΕΔ αποδέχθηκε τη διόρθωση του ποσού πληρωμής φόρων στον πίνακα ανάλυσης ρευστότητας, μειώνοντας την αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη από 27.278,89€ σε 21.496,84€. Ωστόσο, εφαρμόζοντας την αρχή της μη χειροτέρευσης, το τελικό ποσό προς καταβολή για το 2018 παρέμεινε στο αρχικά καταλογισθέν ποσό των 10.342,19€. Απορρίφθηκε ο ισχυρισμός ότι πιστώσεις ύψους 8.400,00€ το 2019 αποτελούσαν δάνειο, λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής και έλλειψης στοιχείων εξόφλησης. Έγινε δεκτή εν μέρει η ένσταση για μη εκπιπτόμενες δαπάνες του 2019 (αγορά καφέ), με αποτέλεσμα την τροποποίηση των πράξεων φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ 2019. Τέλος, η οριστική πράξη ΦΠΑ για το 2018 επικυρώθηκε.

Η Απόφαση 895/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ομόρρυθμης εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και προστίμου. Η ΔΕΔ αναγνώρισε ως εκπιπτόμενες δαπάνες οι οποίες είχαν αρχικά απορριφθεί, συμπεριλαμβανομένων αγορών αγαθών άνω των 500€ και μέρους της μισθοδοσίας, καθώς προσκομίστηκαν νέα τραπεζικά αποδεικτικά. Επίσης, αναγνωρίστηκαν οι αποσβέσεις των ετών 2018 και 2019. Ως αποτέλεσμα αυτού, η ζημία του 2018 αυξήθηκε (στα 77.515,79€) και τα κέρδη του 2019 μειώθηκαν δραστικά (στα 2.583,71€), οδηγώντας σε μείωση της συνολικής οφειλής φόρου εισοδήματος και του σχετικού προστίμου του 2019. Αντιθέτως, απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί μεταφοράς ζημιών παρελθόντων ετών λόγω μη δήλωσης, καθώς και η προσφυγή κατά του προστίμου των 2.500€ για μη παροχή ηλεκτρονικών αρχείων ΦΗΜ. Τέλος, επικυρώθηκαν οι αρχικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για το 2018 και 2019.

Η απόφαση 349/05-03-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, καθώς και πράξης επιβολής προστίμου για μη διαφύλαξη λογιστικών αρχείων. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές προσδιορισμού εισοδήματος (σχέση τιμής πώλησης προς κύκλο εργασιών) λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων, μη προσκόμισης αρχείων και ανεπάρκειας δηλωθέντος εισοδήματος. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόρριψη δαπανών συνολικής αξίας 45.694,13 € (2018) και 81.474,33 € (2019) άνω των 500 € που δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο από τον προσφεύγοντα, αλλά μέσω καταβολής μετρητών. Τα καταλογιζόμενα ποσά ανέρχονται σε 63.345,29 € για το 2018 και 100.073,68 € για το 2019 (φόρος εισοδήματος/πρόστιμα), 31.585,24 € για το 2018 και 22.213,75 € για το 2019 (ΦΠΑ/πρόστιμα), πλέον προστίμου 2.500 €.

Η απόφαση 573/08-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατομικού επιχειρηματία χονδρικού εμπορίου ξηρών καρπών. Η προσφυγή στρεφόταν κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Βασικός λόγος καταλογισμού του φόρου εισοδήματος ήταν η μη αναγνώριση δαπανών αγορών συνολικού ύψους 970.762,13€ (2018) και 1.143.320,52€ (2019), επειδή η εξόφλησή τους, αξίας άνω των 500€, δεν έγινε με χρήση τραπεζικού μέσου πληρωμής, σύμφωνα με το άρθρο 23 περ. β’ του ν. 4172/2013. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, επιβεβαιώνοντας τις συνολικές οφειλές (φόρος, πρόστιμο, εισφορά αλληλεγγύης) ύψους 744.482,93€ για το 2018 και 879.374,89€ για το 2019, καθώς και τις πράξεις ΦΠΑ.

Η απόφαση 399/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων των φορολογικών ετών 2018, 2019 και 2020, οι οποίες βασίστηκαν σε διαπίστωση προσαύξησης περιουσίας από τραπεζικές πιστώσεις. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι οι λογαριασμοί της χρησιμοποιούνταν για την είσπραξη εσόδων και πληρωμή εξόδων των εταιρειών της. Η ΔΕΔ, μετά από επανεξέταση, δέχθηκε εν μέρει τον ισχυρισμό της για ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, μειώνοντας τις καταλογιζόμενες οφειλές για το φορολογικό έτος 2018. Ωστόσο, απέρριψε τους λοιπούς ισχυρισμούς της για τα έτη 2019 και 2020, επικυρώνοντας τις αρχικές πράξεις για αυτά τα έτη, ελλείψει αποδεικτικών στοιχείων και βάσει της αρχής της μη χειροτέρευσης της θέσης του προσφεύγοντος (non-deterioration principle).

Η απόφαση 997/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών Θεσσαλονίκης αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ατομικής επιχείρησης (λιανικό εμπόριο ζαχαρωδών) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Η επιχείρηση αμφισβητούσε τη μη αναγνώριση δαπανών μισθοδοσίας και αγοράς εμπορευμάτων αξίας άνω των 500€, λόγω μη εξόφλησης με τραπεζικό μέσο. Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμους ορισμένους ισχυρισμούς, αναγνωρίζοντας προς έκπτωση: α) για το 2018, 225,06€ για επίδομα αδείας υπαλλήλου, και β) για το 2019, 1.434,51€ (καθαρή αξία) για δύο τιμολόγια αγοράς εμπορευμάτων, καθώς αποδείχθηκε η εξόφληση μέσω τραπεζικού λογαριασμού. Οι λοιποί ισχυρισμοί απορρίφθηκαν ως αναπόδεικτοι ή αβάσιμοι. Κατόπιν της διόρθωσης, τα καθαρά φορολογητέα κέρδη μειώθηκαν στα 128.006,46€ για το 2018 και στα 51.869,22€ για το 2019, οδηγώντας σε τροποποίηση των αρχικών πράξεων προσδιορισμού φόρου.

Η απόφαση 630/16-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «..... ΟΕ» κατά πράξεων επιβολής προστίμου και οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι πράξεις βασίστηκαν σε έλεγχο της Δ.Ο.Υ. Δράμας, ο οποίος διαπίστωσε τη μη τήρηση αξιόπιστου λογιστικού συστήματος και τη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων, εντοπίζοντας διαφορές μεταξύ τραπεζικών πιστώσεων και δηλωθέντων εσόδων (π.χ., 86.914,01€ για 2018). Η εταιρεία ισχυρίστηκε παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου και εσφαλμένο προσδιορισμό εισοδήματος, αλλά οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι. Τα εκδοθέντα ποσά επικυρώθηκαν, με συνολικές οφειλές (πλην πρόσθετων προστίμων) ύψους 30.490,01€ για Φόρο Εισοδήματος 2018, 9.022,17€ για Φόρο Εισοδήματος 2019, 10.341,87€ για ΦΠΑ 2018, και 15.735,08€ για ΦΠΑ 2019.

Η απόφαση 781 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ατομικής επιχείρησης παροχής γευμάτων ταχείας εξυπηρέτησης κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (2018, 2019) και ΦΠΑ (2018, 2019). Οι πράξεις εκδόθηκαν από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, επιβάλλοντας συνολικά κύριο φόρο και πρόστιμα ύψους €95.491,37. Οι διαπιστώσεις αφορούσαν αποκρυφθείσα φορολογητέα ύλη (μη εκδοθέντα φορολογικά στοιχεία εσόδων) που προέκυψε από την αντιπαραβολή ηλεκτρονικών παραγγελιών μέσω ειδικών πλατφορμών με τις εκδοθείσες αποδείξεις λιανικής. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε αοριστία των πράξεων, έλλειψη συμβατικής σχέσης με τις πλατφόρμες και αντισυνταγματικότητα διάταξης του ΚΦΔ. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, επιβεβαιώνοντας τα πορίσματα του ελέγχου.

Η απόφαση 439/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος των φορολογικών ετών 2018, 2019 και 2020 που εξέδωσε το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Ο έλεγχος βασίστηκε σε πληροφορίες σχετικά με τραπεζικές κινήσεις από την Αρχή Καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Διαπιστώθηκαν μη εκδοθέντα φορολογικά στοιχεία (ενδοκοινοτικές παραδόσεις), μη αναγνωριζόμενες ενδοκοινοτικές αποκτήσεις λόγω έλλειψης τιμολογίων, και προσαύξηση περιουσίας λόγω ανεξήγητων καταθέσεων. Η ΔΕΔ απέρριψε την επίκληση ανωτέρας βίας (θάνατος λογιστή) για τη μη προσκόμιση εγγράφων, καθώς και ισχυρισμούς περί ελλιπούς αιτιολογίας ή παραβίασης της ακρόασης. Έγινε δεκτή μόνο η ένσταση σχετικά με τη μη έκπτωση δαπάνης ενοικίου ύψους 1.100€ για το 2019, καθώς η νομοθετική απαγόρευση πληρωμής με μετρητά ίσχυσε από το 2020. Ως αποτέλεσμα, επικυρώθηκαν οι πράξεις των ετών 2018 και 2020, ενώ η πράξη του 2019 τροποποιήθηκε, οδηγώντας σε μείωση του συνολικού καταλογιζόμενου ποσού για το έτος αυτό.