ΔΕΔ/Θεσ/943/2025

Η απόφαση 942 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ύψους 2.107,76€. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον καταλογισμό φόρου λόγω αποκρυβείσας επιχειρηματικής δραστηριότητας (πωλήσεις προσωπικών αντικειμένων μέσω ΕΛΤΑ COURIER) και μη δηλωμένου εισοδήματος από μίσθωση ακινήτου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του περί ευκαιριακών πωλήσεων, κρίνοντας ότι το πλήθος και η περιοδικότητα των συναλλαγών (84 το 2018) συνιστούν συστηματική άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας (άρθρο 21 παρ. 1 Ν. 4172/2013), μη αποδεικνύοντας ότι αφορούσαν κληρονομιαία στοιχεία. Ο ισχυρισμός του για το ΦΠΑ απορρίφθηκε ως άσχετος με τη φορολογία εισοδήματος, ενώ οι ισχυρισμοί για τις τραπεζικές καταθέσεις κρίθηκαν αλυσιτελείς καθώς είχαν ήδη γίνει δεκτοί στην έκθεση ελέγχου.

Η απόφαση 944 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ του 2018, ύψους €1.776,58. Ο φόρος καταλογίστηκε λόγω διαπίστωσης αποκρυβεισών φορολογητέων εκροών ύψους €7.402,42 από πωλήσεις διαφόρων ειδών μέσω της ΕΛΤΑ COURIER. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι πωλήσεις ήταν ευκαιριακές, αφορούσαν προσωπικά αντικείμενα της συζύγου του και εμπίπτουν στο όριο απαλλαγής ΦΠΑ των €10.000. Η ΔΕΔ έκρινε, βάσει του πλήθους (84 συναλλαγές) και της περιοδικότητας των πράξεων, ότι πρόκειται για συνεχή, συστηματική επαγγελματική δραστηριότητα με σκοπό το κέρδος, απορρίπτοντας ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, που εκδόθηκε από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή καταλόγισε συνολικό ποσό €3.028,41 (κύριος φόρος €2.018,94 και πρόστιμο €1.009,47) καθώς διαπιστώθηκε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους €6.118,00. Αυτό το ποσό προήλθε από αντικαταβολές για πωλήσεις εμπορευμάτων μέσω της εταιρείας ταχυμεταφορών ΕΛΤΑ COURIER. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η δραστηριότητα ήταν ευκαιριακή και ζήτησε την έκπτωση δαπανών. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τον καταλογισμό, καθώς η ελεγκτική αρχή είχε θεωρήσει το ποσό ως προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής βάσει του άρθρου 21 παρ. 4 του ν.4172/2013.

Η απόφαση 1008/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οκτώ οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021. Οι πράξεις εκδόθηκαν λόγω διαπίστωσης αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης (συνολικής αξίας 93.823,50€) από μη έκδοση 793 φορολογικών στοιχείων για εξ αποστάσεως πωλήσεις μέσω αντικαταβολής, μέσω εταιριών ταχυμεταφορών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι οι πωλήσεις αφορούσαν εκποίηση προσωπικών αντικειμένων, αλλά η αρχή απέρριψε τους ισχυρισμούς του ως αβάσιμους, καθώς ο έλεγχος βασίστηκε σε πραγματικά στοιχεία εισπράξεων. Επίσης, απορρίφθηκαν οι αιτιάσεις του περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας και του τεκμηρίου αθωότητας.

Η απόφαση 436/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ποσού 18.387,61€. Η φορολογική αρχή είχε διαπιστώσει μη έκδοση φορολογικών στοιχείων αξίας (Α.Λ.Σ.) για διαδικτυακές πωλήσεις αγαθών (χονδρικό εμπόριο ειδών υγιεινής) συνολικής αξίας 41.607,60€ (καθαρή αξία 33.554,52€). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε αοριστία της έκθεσης ελέγχου και ότι το επιβληθέν πρόστιμο δεν συνυπολόγιζε το κόστος κτήσης των πωληθέντων. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο έλεγχος βασίστηκε σε αντικειμενικά στοιχεία (τραπεζικές κινήσεις, αρχεία ταχυμεταφορών) και ότι ο προσφεύγων δεν τήρησε τα απαιτούμενα λογιστικά αρχεία για τον αξιόπιστο προσδιορισμό του κόστους πωληθέντων.

Η απόφαση 39 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) Θεσσαλονίκης αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά τεσσάρων πράξεων επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν βάσει του άρθρου 58Α του Ν. 4987/2022, λόγω μη έκδοσης αποδείξεων λιανικής πώλησης για διαδικτυακές πωλήσεις με αντικαταβολή. Ο έλεγχος διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη, προσδιορίζοντας τα έσοδα από τραπεζικές κινήσεις και αρχεία εταιρειών ταχυμεταφορών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας (ελλιπής αιτιολογία ΣΔΕ, μη κοινοποίηση εντολών) και αμφισβήτησε τη νομιμότητα των αποδεικτικών στοιχείων (αρχεία excel ταχυμεταφορών). Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων έλαβε ασφαλή και αναλυτική γνώση των αποτελεσμάτων του ελέγχου και ότι το Σημείωμα Διαπιστώσεων Ελέγχου και η Έκθεση Ελέγχου ήταν πλήρως αιτιολογημένα, με τα επισυναπτόμενα αρχεία να έχουν πλήρη αποδεικτική ισχύ ως αναπόσπαστο μέρος της έκθεσης. Ως εκ τούτου, επικυρώθηκαν τα πρόστιμα συνολικού ύψους 76.597,77€.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά της υπ’ αριθ. ……./13-09-2024 πράξης προσδιορισμού προστίμου, φορολογικού έτους 2019, ύψους 16.971,58€. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων για πράξεις που επιβαρύνονται με ΦΠΑ, συνολικού ποσού 141.429,84€. Οι διαπιστώσεις προήλθαν από μερικό έλεγχο με τη χρήση έμμεσης τεχνικής (ανάλυση ρευστότητας) στους τραπεζικούς λογαριασμούς, όπου εντοπίστηκαν μη αιτιολογημένες πιστώσεις. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι οι πιστώσεις αφορούσαν καταθέσεις μετρητών από πωλήσεις της επιχείρησής της, αλλά η ΔΕΔ έκρινε τους ισχυρισμούς της αβάσιμους διότι δεν προσκόμισε τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή της "……………………" ως κληρονόμου της αποβιωσάσης «……………» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2018 έως 2022. Οι πράξεις εκδόθηκαν μετά από τροποποιητική δήλωση Ε9 που υποβλήθηκε από εγγύτερο συγγενή της αποβιωσάσης, οδηγώντας σε αυξημένες φορολογικές υποχρεώσεις. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα ακίνητα είχαν νομίμως δηλωθεί από τον σύζυγο της αποβιωσάσης και ότι ο φόρος υπολογίστηκε εσφαλμένα βάσει της σημερινής αντικειμενικής αξίας. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις και τα ποσά που προέκυψαν, καθώς οι υπολογισμοί έγιναν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του νόμου 4223/2013 και τις τροποποιήσεις του. Η απόφαση επιβεβαιώνει τις φορολογικές διαφορές για κάθε έτος ξεχωριστά και επιβάλλει την καταβολή των αναλογούντων ποσών.

Η απόφαση (Αριθμ. 881/16.05.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2018, η οποία επέβαλε στον προσφεύγοντα συνολική οφειλή ύψους 297.500,00€ (φόρος, πρόστιμο, εισφορά). Η οφειλή προέκυψε από την καταγραφή ως εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα μιας προσαύξησης περιουσίας ύψους 500.000,00€, λόγω είσπραξης δύο επιταγών αγνώστου πηγής. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα ποσά αφορούσαν πωλήσεις μετοχών που είχαν φορολογηθεί, ωστόσο η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό καθώς τα σχετικά αποδεικτικά έγγραφα ήταν ξενόγλωσσα, χωρίς μετάφραση ή θεώρηση, και δεν παρασχέθηκαν δεδομένα για την τιμή και τον χρόνο κτήσης των μετοχών.

Η Απόφαση 60/16-01-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου της Δ.Ο.Υ. Δ' Θεσσαλονίκης, σχετικά με το φορολογικό έτος 2018. Το αρχικό πρόστιμο ύψους 200,00€ επιβλήθηκε για την εκπρόθεσμη υποβολή δύο (2) συγκεντρωτικών καταστάσεων φορολογικών στοιχείων (ΜΥΦ – αρχικές και τροποποιητικές). Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι, παρότι οι υποβολές, οι οποίες αφορούσαν το σκέλος των εσόδων, ήταν εκπρόθεσμες (μετά την καταληκτική ημερομηνία 22/04/2019), η αρχική και όλες οι τροποποιητικές καταστάσεις υποβλήθηκαν αυθημερόν. Συνεπώς, θεωρήθηκαν ως μία ενιαία δήλωση, με αποτέλεσμα το επιβληθέν πρόστιμο να περιορίζεται από 200,00€ σε 100,00€, βάσει των σχετικών διατάξεων του ΚΦΔ (άρθρο 53 Ν. 5104/2024).