ΕΑΔΗΣΥ/507/2025

Επαγγελματίες αλιείς – Παράλληλη απασχόληση (μυδοκαλλιέργεια) – Επαγγελματικές άδειες αλιευτικών σκαφών – Συμπλοιοκτήτες – Κληρονόμοι – Κοινοτικά μέτρα διάλυσης και αντικατάστασης αλιευτικών σκαφών – Καταβολή οικονομικών ενισχύσεων.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Το συμβατό ή μη της δεύτερης απασχόλησης με το επάγγελμα του αλιέως κρίνεται κατά περίπτωση με βάση τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης, τις ειδικότερες τοπικές συνθήκες, αλλά, ενδεχομένως, και από το ύψος των εισοδημάτων. Η μυδοκαλλιέργεια, κατ’ αρχήν, είναι απασχόληση συμβατή με την επαγγελματική θαλάσσια αλιεία. Δικαίωμα επαγγελματικής άδειας αλιευτικού σκάφους επιφυλάσσεται στους επαγγελματίες αλιείς και, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, στους κληρονόμους επαγγελματία αλιέως (συζύγους, τέκνα). Δυνατή η συμπλοιοκτησία επαγγελματία αλιέως και μη επαγγελματικών αλιέων επί επαγγελματικού αλιευτικού σκάφους. Κατ’ αναλογία καταβολή οικονομικών ενισχύσεων διάλυσης αλιευτικού σκάφους στους συμπλοιοκτήτες, ανεξαρτήτως ιδιότητας ή μη επαγγελματία αλιέως. Διαπίστωση παράνομης εκμετάλλευσης επαγγελματικού αλιευτικού σκάφους συνεπάγεται ανάκληση της σχετικής αδείας, αλλά και τυχόν διοικητικών πράξεων ερειδομένων επί της επαγγελματικής αδείας του αλιευτικού σκάφους, καθώς και μη καταβολή οικονομικών ενισχύσεων ή αναζήτηση παρανόμως ή αχρεωστήτως καταβληθεισών ενισχύσεων για υλοποίηση σχετικών κοινοτικών μέτρων (διάλυση, ανανέωση, εκσυγχρονισμό σκαφών). (ομοφ.) Κατ’ εξαίρεση στο κοινοτικό μέτρο ανανέωσης (αντικατάστασης) επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών επιτρεπτή η διατήρηση της επαγγελματικής αδείας του αλιευτικού σκάφους από τους κληρονόμους επαγγελματία αλιέως (ανεξαρτήτως ιδιότητας ή συγγενείας) με σκοπό την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων του θανόντος και την παραμονή του νέου σκάφους στο Κοινοτικό Αλιευτικό Μητρώο επί δεκαετία. (πλειοψ.)

Η υπ' αριθμόν 1278 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 20/03/2025 κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου ΕΝ.Φ.Ι.Α. έτους 2025, ύψους 3.984,50€. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον υπολογισμό της φορολογητέας αξίας του πρώτου ακινήτου, υποστηρίζοντας ότι η εφαρμογή του ποσοστού συνιδιοκτησίας (π.χ. 50% στην περίπτωσή του) στον παρονομαστή της σχετικής πράξης υπολογισμού (άρθρο 4, Ενότητα Γ, Ν. 4223/2013) οδηγούσε σε διπλασιασμό της φορολογητέας αξίας ανά συνιδιοκτήτη, θεωρώντας την αντιμετώπιση αυτή παράλογη. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο υπολογισμός της αντικειμενικής αξίας και του ΕΝ.Φ.Ι.Α. έγινε ορθώς σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του Ν. 4223/2013 και του Ν. 3842/2010, καθώς και την υποβληθείσα δήλωση Ε9, τονίζοντας ότι ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων ανήκει στη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων και όχι στα όργανα της Διοίκησης.

Διαδικασία Ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο της ύπαρξης, της λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας Συστήματος Εσωτερικού Ελέγχου στους φορείς που υπάγονται στην ελεγκτική του δικαιοδοσία.

Με την προδικαστική προσφυγή η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση της απόφασης του … με αριθμό πρωτ. 152483/30.3.2023 και με θέμα: «Αποδοχή των υπ’ αριθ. 1/17-02-2023 και υπ’ αριθ. 2/24-03-2023 Πρακτικών και έγκριση του αποτελέσματος του διαγωνισμού του έργου «…» προβάλλοντας πρόσθετους λόγους αποκλεισμού ήδη αποκλεισθέντων οικονομικών φορέων.

Η Απόφαση 35/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που ασκήθηκε κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φορολογίας Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον καθορισμό ελάχιστου καθαρού εισοδήματος βάσει των άρθρων 28Α-28Δ του ν.4172/2013, προβάλλοντας ισχυρισμούς για αντισυνταγματικότητα και παραβίαση ενωσιακών/υπερνομοθετικών διατάξεων. Η Διοίκηση απέρριψε την προσφυγή, καθώς ο προσφεύγων δεν ακολούθησε την οριζόμενη διαδικασία αμφισβήτησης του τεκμηρίου (συμπλήρωση κωδικού 443). Επιπλέον, κρίθηκε ότι ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Διοίκησης, αλλά στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων. Ως εκ τούτου, η αρχική πράξη επικυρώθηκε.

Η απόφαση (689/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η προσφεύγουσα (δικηγόρος) με ΑΦΜ .................., κατά της σιωπηρής απόρριψης της επιφύλαξης που είχε διατυπώσει επί της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του φορολογικού έτους 2023. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της επιβολής του ελάχιστου (τεκμαρτού) εισοδήματος βάσει των άρθρων 28Α-28Δ του Ν. 4172/2013, επικαλούμενη μεταξύ άλλων την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων και μη συμβατότητά τους με την ΕΣΔΑ. Η Αρχή απέρριψε τους ισχυρισμούς, τονίζοντας ότι οι λόγοι συνταγματικότητας και υπερνομοθετικής ισχύος εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων και ότι η προσφεύγουσα δεν ακολούθησε την προβλεπόμενη διαδικασία για την αμφισβήτηση του τεκμαρτού εισοδήματος (μη συμπλήρωση του κωδικού 444 του εντύπου Ε1).

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση της 5ης απόφασης της αναθέτουσας αρχής που αφορά την αποδοχή της προσφοράς του αναδόχου, την ακύρωση της κατακύρωσης, καθώς και την αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών καθαριότητας, περιλαμβανομένου του καθαρισμού κτιριακών εγκαταστάσεων, κοινόχρηστων χώρων, γραφείων και χώρων υγιεινής, με σκοπό τη διασφάλιση της ευταξίας, της υγιεινής και της ορθής συντήρησης των υποδομών του δημόσιου φορέα, μέσω του ετήσιου προγραμματισμού των αναγκαίων εργασιών, της διάθεσης του απαραίτητου εξειδικευμένου προσωπικού, των καθαριστικών υλικών και του λοιπού εξοπλισμού που είναι απαραίτητος για την εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων κατά τη διάρκεια ισχύος της σχετικής σύμβασης.

Η Απόφαση 425/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου, ύψους 250,00€, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου για το φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα, ο οποίος τηρούσε απλογραφικό λογιστικό σύστημα, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης παρακράτησης φόρου μισθωτής εργασίας, βάσει του άρθρου 53 του ν. 5104/24. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση, προβάλλοντας φόρτο εργασιών και την αρχή της αναλογικότητας του προστίμου. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι διαπιστώσεις του ελέγχου ήταν βάσιμες και ότι ο έλεγχος της συνταγματικής αρχής της αναλογικότητας ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Δικαστηρίων. Κατά συνέπεια, η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου.

Με την προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση της διακήρυξης του ηλεκτρονικού ανοικτού διαγωνισμού για την ανάθεση της σύμβασης παροχής υπηρεσιών με τίτλο «Συλλογή και μεταφορά αστικών στερεών αποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών του Δήμου», καθώς και την αναστολή εκτέλεσης και τη λήψη προσωρινών μέτρων. Πιο συγκεκριμένα, αιτείται την ακύρωση όρων της διακήρυξης που αφορούν στους λόγους αποκλεισμού, την τεχνική και επαγγελματική ικανότητα, τις εγγυητικές επιστολές, καθώς και τους όρους εκτέλεσης της σύμβασης, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί παράνομης και καταχρηστικής θέσπισης περιοριστικών όρων που νοθεύουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό, αποκλείουν αδικαιολόγητα υποψήφιους οικονομικούς φορείς και αντιβαίνουν στις αρχές της διαφάνειας, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης των διαγωνιζομένων, ζητώντας παράλληλα την τροποποίηση των επίμαχων όρων ώστε να καταστούν σύμμορφοι με το ισχύον εθνικό και ενωσιακό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων.

Με την υπό κρίση προδικαστική προσφυγή, η προσφεύγουσα εταιρεία αιτείται την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης της αναθέτουσας αρχής και την ολική επανεξέταση της διαδικασίας ανάθεσης. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά στην παροχή υπηρεσιών καθαριότητας, συντήρησης πρασίνου και αποκομιδής απορριμμάτων για τις ανάγκες των εγκαταστάσεων του φορέα. Η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση του αποκλεισμού της και την ακύρωση της απόφασης περί αποδοχής των δικαιολογητικών κατακύρωσης του προσωρινού αναδόχου, προβάλλοντας ισχυρισμούς περί ελλιπούς τεκμηρίωσης και παραβίασης των όρων της διακήρυξης.