ΕλΣυν/Τμ.6/60/2007

Ισχύς του ειδικού καθεστώτος ενισχύσεων για τη διάσωση και αναδιάρθρωση των προβληματικών επιχειρήσεων, που θεσπίστηκε με τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του ν.3299/2004, μετά την ισχύ του ν.3908/2011. Το ειδικό καθεστώς ενισχύσεων για τη διάσωση και αναδιάρθρωση των προβληματικών επιχειρήσεων που θεσπίσθηκε με τη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του ν.3299/2004, μετά την ισχύ του νέου επενδυτικού νόμου (ν.3908/2011), έχει καταργηθεί, παρεπομένως δε, δεν υφίσταται δικαίωμα υποβολής επιχειρηματικών σχεδίων διάσωσης και αναδιάρθρωσης προς υπαγωγή στις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του ν.3299/2004, ούτε αντίστοιχη υποχρέωση της αρμόδιας αρχής να προβεί σε αξιολόγηση αυτών. (πλειοψ.)

Μεταφορά προσωπικού από τη ΓΑΙΑΟΣΕ ΑΕ στο ΥΠΕΚΑ και προϋποθέσεις μετατάξεώς του σε κλάδο ανώτερης κατηγορίας.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Η κατά τη διαδικασία του άρθρου 16 του Ν.3891/2010 μεταφορά (μετάταξη) του προσωπικού από τη ΓΑΙΑΟΣΕ ΑΕ σε συνιστώμενη προσωποπαγή θέση του ΥΠΕΚΑ, αποτελεί διορισμό κατά την έννοια του άρθρου 70 του Ν.3528/2007 (Υ.Κ.) και ο κατά αυτόν τον τρόπο διορισθείς δεν δύναται να συνυπολογίσει την προϋπηρεσία του στη ΓΑΙΑΟΣΕ ΑΕ, στο χρόνο που προβλέπεται στη διάταξη της παραγράφου 2 του άρθρου 70 του Ν.3528/2007 για τη μετάταξή του σε θέση κλάδου ανώτερης κατηγορίας. Η μετάταξη σε κλάδο ανώτερης κατηγορίας διενεργείται με απόφαση του Υπουργού, μετά από αίτηση του υπαλλήλου και ύστερα από γνώμη του υπηρεσιακού συμβουλίου, στο οποίο είναι εισακτέα η υποβληθείσα σχετική αίτηση (άρθρα 70 παρ.1 και 74 παρ.1 του Ν.3528/2007 (Υ.Κ.). (ομοφ.)

Δημόσια έργα. Προϋποθέσεις συμμετοχής εργοληπτικών επιχειρήσεων σε διαγωνισμούς κατασκευής δημόσιων έργων σύμφωνα με την καθαρή τους θέση.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η προβλεπόμενη από το άρθρο 16 παρ.7 εδ.9 του Ν 1418/84 (όπως ισχύει) δυνατότητα συμμετοχής μιας εργοληπτικής επιχείρησης Η τάξης σε δημοπρασία για την κατασκευή ενός δημόσιου έργου με βάση την καθαρή της θέση και η προβλεπόμενη από το επόμενο εδάφιο της ίδιας παραγράφου επίκληση της καθαρής της θέσης μπορεί να λάβει χώρα όχι μόνο στις περιπτώσεις που η εταιρεία συμμετέχει μόνη της (αυτοτελώς) στη δημοπρασία αλλά και όταν συμμετέχει σε κοινοπραξία με άλλες εργοληπτικές επιχειρήσεις της ίδιας τάξης.

Μη νόμιμη διαδικασία ανάθεσης δημοσίου έργου, καθόσον:α) δεν δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης και στον ελληνικό τύπο ουσιώδης όρος της διακήρυξης του διαγωνισμού, που αφορά στις δικαιούμενες συμμετοχής κοινοπραξίες εργοληπτικών επιχειρήσεων και β) η ανάδοχος κοινοπραξία του ελεγχόμενου έργου δεν πληρούσε τις απαιτούμενες από τη διακήρυξη προϋποθέσεις ως προς τη δυνατότητα συμμετοχής της στο διαγωνισμό, καθόσον δεν κάλυπτε τις καλούμενες για τις εργασίες του συγκεκριμένου έργου, τάξεις του ΜΕΕΠ. 
Το VI Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου με την 1892/2010 απόφασή του ανακάλεσε την προμνησθείσα Πράξη του Κλιμακίου, καθόσον ως προς την πρώτη νομική πλημμέλεια, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι 38 εργοληπτικές επιχειρήσεις έλαβαν γνώση του πλήρους περιεχομένου της διακήρυξης, σε συνδυασμό μάλιστα και με το ότι από τις 5 συμμετέχουσες εργοληπτικές επιχειρήσεις και κοινοπραξίες οι 4 ήταν κοινοπραξίες με αναβάθμιση του ανωτάτου ορίου της τάξης τους, αναγνώρισε συγγνωστή πλάνη στα όργανα της αναθέτουσας αρχής. Ως προς τη δεύτερη νομική πλημμέλεια έκρινε ότι ήταν νόμιμη η συμμετοχή στη διαδικασία της αναδόχου κοινοπραξίας, αφού αυτή αποτελείτο από 2 ατομικούς εργολήπτες 2ης τάξης (2η+ 2η, ανώτατο όριο με την αναβάθμιση 2.062.500,00 ευρώ) για την κατηγορία οικοδομικά, που είχε προϋπολογισμό 1.898.457,14 ευρώ, και μία ομόρρυθμο εταιρεία 1ης τάξης (ανώτατο όριο 1ης τάξης 750.000 ευρώ) για την κατηγορία Η/Μ, που είχε προϋπολογισμό 374.482,53 ευρώ.

Κατά τα παγίως κριθέντα, (βλ. Ελ. Συν. Πράξεις VI Τμ. 19/2005, 31/2003,3130/2009), η διακήρυξη του διαγωνισμού με τα συμβατικά της τεύχη δεσμεύει, ως κανονιστική πράξη, τους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό αλλά και το νομικό πρόσωπο που τον έχει προκηρύξει, το οποίο υποχρεούται από την έναρξη και μέχρι την ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας να εφαρμόζει όσα ορίζονται σ’ αυτή, στο πλαίσιο των αρχών της τυπικότητας της διαδικασίας, του ελεύθερου ανταγωνισμού και της ισότητας μεταξύ των διαγωνιζομένων, που διέπουν τους διαγωνισμούς για την κατάρτιση δημοσίων συμβάσεων. Από τα ανωτέρω παρέπεται ότι η θεραπεία τυχόν παραβάσεων διατάξεων αναγκαστικού δικαίου από όρους της διακήρυξης που διέπουν τις καλούμενες τάξεις, χωρεί νομίμως υπό τις τυπικές προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, ήτοι μετά από ρητή τροποποίηση της διακήρυξης από την αναθέτουσα αρχή και νέα δημοσίευση αυτής, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν προσβολής του οικείου όρου της διακήρυξης από υποψήφιους εργολήπτες, όχι δε κατόπιν σιωπηρής συμφωνίας, κατά το στάδιο ελέγχου των δικαιολογητικών συμμετοχής, μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και των εργοληπτικών επιχειρήσεων ανώτερης τάξης από τις κληθείσες, οι οποίες συμμετείχαν ανεπιφύλακτα στον διαγωνισμό θέτοντας εν αμφιβόλω την ανάπτυξη πραγματικού ανταγωνισμού.

Αποδοχή ή μη αίτησης εν ενεργεία Πλοηγού της Πλοηγικής Υπηρεσίας, για έκδοση αποδεικτικού ναυτικής ικανότητας Πλοιάρχου Α΄ Τάξης Ε.Ν., σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 7 του άρθρου 101 του ν. 4504/2017.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Μπορεί να γίνει αποδεκτή αίτηση εν ενεργεία Πλοηγού, για συμμετοχή στις εξετάσεις προς απόκτηση διπλώματος Πλοιάρχου Α΄ Τάξης Ε.Ν., σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 7 του άρθρου 101 του ν. 4504/2017, υπό την προϋπόθεση όμως, ότι θα διαπιστωθεί νόμιμα ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της Δ.Σ. STCW 1978, όπως ισχύει, και ότι ο αιτών έχει τα ειδικά προσόντα που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 1 του π.δ. 141/2014. (ομόφ.)

(...)κατά τα παγίως κριθέντα (βλ. Ελ.Συν. VI Τμ. Αποφ. 2060/2010, Πραξ. 19/2005, 31/2003, 3130/2009), η διακήρυξη του διαγωνισμού με τα συμβατικά της τεύχη δεσμεύει, ως κανονιστική πράξη, τους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό, αλλά και το νομικό πρόσωπο που τον έχει προκηρύξει, το οποίο υποχρεούται από την έναρξη και μέχρι την ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας να εφαρμόζει όσα ορίζονται σ’ αυτή, στο πλαίσιο των αρχών της τυπικότητας της διαδικασίας, του ελεύθερου ανταγωνισμού και της ισότητας μεταξύ των διαγωνιζομένων, που διέπουν τους διαγωνισμούς για την κατάρτιση δημοσίων συμβάσεων. Από τα ανωτέρω παρέπεται ότι θεραπεία τυχόν παραβάσεων διατάξεων αναγκαστικού δικαίου από όρους της διακήρυξης που διέπουν τις καλούμενες τάξεις χωρεί νομίμως, μόνο υπό τις τυπικές προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, ήτοι μετά από ρητή τροποποίηση της διακήρυξης από την αναθέτουσα αρχή και νέα δημοσίευση αυτής, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν προσβολής του οικείου όρου της διακήρυξης από τους υποψήφιους εργολήπτες, όχι δε κατόπιν σιωπηρής συμφωνίας, κατά το στάδιο ελέγχου των δικαιολογητικών συμμετοχής, μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και των εργοληπτικών επιχειρήσεων ανώτερης τάξης από τις κληθείσες, οι οποίες συμμετείχαν ανεπιφύλακτα στον διαγωνισμό θέτοντας εν αμφιβόλω την ανάπτυξη πραγματικού ανταγωνισμού (βλ. Ελ.Συν. VI Τμ. Αποφ. 2060/2010, Ε΄ Κλιμ. πραξ. 167, 312/2012, 13/2011, 233/2010). Επομένως, σε περίπτωση που με τη διακήρυξη και κατ’ επέκταση με τη δημοσιευθείσα περίληψή της, καλούνται εργοληπτικές επιχειρήσεις συγκεκριμένης τάξης, παρότι, ενόψει του προϋπολογισμού του έργου έχουν, σύμφωνα με το άρθρο 102 παρ. 1 του ν. 3669/2008, δικαίωμα συμμετοχής εργοληπτικές επιχειρήσεις και άλλων -ανώτερων- τάξεων, δεν είναι νόμιμη η συμμετοχή αυτών στο διαγωνισμό, αφού για τη δυνατότητα αυτή δεν έχουν τηρηθεί οι διατυπώσεις δημοσιότητας, με αποτέλεσμα να πλήττονται οι αρχές του ελεύθερου και ανόθευτου ανταγωνισμού και της ισότιμης πρόσβασης στις διαδικασίες ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων (βλ. ad hoc Ελ.Συν. VII Τμ. πραξ. 287/2011).

Εντελλόμενη δαπάνη μη νόμιμη, καθόσον πρόκειται για μικρό έργο κατά την έννοια του άρθρου 15 του π.δ. 171/1987, και η εκτέλεσή του έπρεπε να ανατεθεί, λόγω του ύψους της προϋπολογισθείσας δαπάνης, σε εργοληπτική επιχείρηση γραμμένη στο Μ.Ε.Ε.Π. και με εργοληπτικό πτυχίο Α΄ Τάξης για τα έργα οδοποιϊας και όχι Β΄ Τάξης, που κατέχει η ως άνω ανάδοχος

Από τις ως άνω διατάξεις (Π.Δ. 59/2007- άρθρο 2 παρ.2 περ.β) , άρθρο 16 , άρθρο 17 ) συνάγεται ότι όταν ένα έργο, η ύπαρξη του οποίου εκτιμάται με βάση την οικονομική και τεχνική λειτουργία του αποτελέσματος των οικείων εργασιών, μπορεί να διαιρεθεί σε περισσότερα τμήματα και το άθροισμα της προϋπολογισθείσας αξίας των επιμέρους τμημάτων εγγίζει ή υπερβαίνει το όριο των 4.845.000 ευρώ που είναι το κατώτατο, ισχύον όριο εφαρμογής του Π.Δ/τος 59/2007, οι διατάξεις αυτού εφαρμόζονται σε όλα τα τμήματα (υποέργα). Προκειμένου δε να διαπιστωθεί εάν ένα ή περισσότερα υποέργα συνέχονται σε ένα ενιαίο, ολοκληρωμένο από κάθε άποψη και έτοιμο να χρησιμοποιηθεί για το σκοπό που είχε προβλεφθεί από την αναθέτουσα αρχή, χρησιμοποιούνται λειτουργικά κριτήρια και δή : η χωροθέτηση του έργου, η ενότητα του γεωγραφικού πλαισίου, το είδος των απαιτουμένων για την κατασκευή καθενός από τα έργα αυτά, εργασιών, η ταυτόχρονη ανάθεση της κατασκευής των μερικότερων έργων, η ταυτόχρονη έναρξη της διαδικασίας των περισσοτέρων συμβάσεων, η ομοιότητα των μελετών και η χρονική διάρκεια της κατασκευής τους. Η διαπίστωση της τεχνητής, μη επιτρεπτής κατατμήσεως ενός ενιαίου έργου σε τμήματα, παρά τη συνδρομή των ως άνω κριτηρίων, παραβιάζει τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου που επιβάλλουν τη διενέργεια διαγωνισμού για την ανάθεση αυτού και τη δημοσίευση της οικείας προκηρύξεως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ακολούθως, η μη εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου ως προς το σύνολο των υποέργων του ενιαίου έργου, ιδία με την αποστολή της προκηρύξεως αυτών προς δημοσίευση, συνιστά πλημμέλεια, η οποία καθιστά μη νόμιμη την περαιτέρω διαδικασία του διαγωνισμού διότι η παράλειψη των διατυπώσεων δημοσιότητας οδηγεί σε αποκλεισμό των δραστηριοποιουμένων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εργοληπτικών επιχειρήσεων και ως εκ τούτου πλήττονται οι αρχές του ελεύθερου ανταγωνισμού, της προσβάσεως στις διαδικασίες αναθέσεως δημοσίων συμβάσεων και της διαφάνειας (Απόφαση ΔΕΚ της 5.10.2000 στη C-16/1998, Επιτροπή κατά Γαλλίας, σελ. Ι-8315, Αποφάσεις VI Τμήματος 3741/2009, 3740/2009, 3730/2009, Πράξεις VI Τμήματος 49/2006, 33/2006, Πράξεις Ε΄ Κλιμακίου 565/2009, 562/2009, 555/2009, 148/2006, 42/2004, 41/2004, 4/2004, 365/2003, 363/2003, 359/2003). Τέλος, σε επίπεδο εθνικής νομοθεσίας, η κατάτμηση ενός ενιαίου έργου σε επιμέρους τμήματα οδηγεί σε καταστρατήγηση των διατάξεων του άρθρου 102 του Ν. 3669/2008 αναφορικά με τις καλούμενες τάξεις πτυχίων εργοληπτικών επιχειρήσεων διότι η δημοπράτηση του ενιαίου έργου συνεπάγεται την κλήση εργοληπτικών επιχειρήσεων διαφορετικής (μεγαλύτερης) τάξεως σε σχέση με αυτές που καλούνται όταν δημοπρατούνται χωριστά τμήματα του έργου, καθόσον ο προϋπολογισμός των τμημάτων είναι προδήλως μικρότερος αυτού του ενιαίου έργου. Κατά τη γνώμη όμως ενός μέλους του Τμήματος με συμβουλευτική ψήφο, της Παρέδρου, Ευαγγελίας Σεραφή, το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει (εφόσον υπάρχει δυνατότητα συνάψεως χωριστών συμβάσεων) τον επιμερισμό του ενιαίου έργου σε περισσότερα τμήματα, αρκεί σε κάθε ένα από αυτά να εφαρμόζονται οι κανόνες του κοινοτικού δικαίου, ιδία δε η δημοσίευση των διακηρύξεων των υποέργων στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Περαιτέρω, από καμία διάταξη του εθνικού δικαίου δεν απαγορεύεται η κατάτμηση των ενιαίων έργων σε περισσότερα, μικρότερα έργα, στα οποία η καλούμενη τάξη εργοληπτικών πτυχίων προσδιορίζεται από τον προϋπολογισμό τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 102 του Ν. 3669/2008. Η μη νομιμότητα της κατατμήσεως στη διαδικασία δημοπρατήσεως έργων έχει την έννοια της απαγορεύσεως καταστρατηγήσεως των κοινοτικών διατάξεων που οδηγούν στον αποκλεισμό των εργοληπτικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε κάποιο από τα κράτη μέλη ή των εθνικών διατάξεων που ρυθμίζουν τη διαδικασία αναθέσεως δημοσίων έργων (π.χ. κατάτμηση για την αποφυγή διενέργειας ανοικτού διαγωνισμού ή για την αποφυγή υποβολής των συμβάσεων στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου). Υπό την προϋπόθεση της τηρήσεως των διατάξεων του κοινοτικού και του εθνικού δικαίου, δεν γεννάται ζήτημα καταστρατηγήσεως των διατάξεων που ρυθμίζουν τις καλούμενες τάξεις πτυχίων των εργοληπτών (άρθρο 102 του Ν. 3669/2008), καθόσον δι’ αυτών απλώς ορίζεται αυτοτελώς το δικαίωμα συμμετοχής, το οποίο εξαρτάται από τον προϋπολογισμό κάθε υποέργου.

Δυνατότητα υπεράσπισης τακτικών υπαλλήλων της Γ.Γ.Κ.Α., ενώπιον ποινικού δικαστηρίου από λειτουργούς του Ν.Σ.Κ.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η διάταξη του β’ εδαφίου της παρ.7 του άρθρου 20 του Ν. 2556/1997, που ρύθμιζε τα της υπεράσπισης υπαλλήλων της Γ.Γ.Κ.Α., από λειτουργούς του Ν.Σ.Κ., σε δίκες σχετιζόμενες με την άσκηση των καθηκόντων τους (στα οποία εντάσσεται και η συμμετοχή τους σε συλλογικά όργανα Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, είτε ως Κυβερνητικών Εκπροσώπων είτε ως μελών του Δ.Σ. αυτών), έχει καταργηθεί από τη νεώτερή της, και ρυθμίζουσα το ίδιο θέμα, διάταξη της παρ.14 του άρθρου 13 του Ν. 3790/2009, που τροποποίησε το πρώτο εδάφιο της παρ.7 του άρθρου 24 του Ν. 3200/2003, η οποία, με τη σειρά της, αντικαταστάθηκε από την, προσφάτως θεσπισθείσα (και ισχύουσα από 22-8-2011 και εφεξής) διάταξη της παρ.5 α’ του άρθρου 24 του Ν.4002/2011. Η τελευταία αυτή διάταξη, καταλαμβάνει και τους πρώην τακτικούς υπαλλήλους της Γ.Γ.Κ.Α. και νυν συνταξιούχους του Δημοσίου, εφόσον οι αποδιδόμενες σ’ αυτούς πράξεις, ανάγονται στο χρόνο της ενεργού υπηρεσίας τους, και ιδίως όταν τούτο επιβάλλεται, για το ενιαίο της αντιμετώπισης μιας υπόθεσης. Η με Α.Π. Φ.80420/2452/454/2-2-2011 Υ.Α., μέσω της οποίας εγκρίθηκε η νομική υποστήριξη ενός εν ενεργεία υπαλλήλου και μιας συνταξιούχου, πρώην υπαλλήλου, από τη Νομική Υπηρεσία της Γ.Γ.Κ.Α., δεν παρήγαγε έννομες συνέπειες, γιατί επιστηρίχθηκε σε καταργηθείσες, και πάντως, μη αφορώσες τα μέλη του Ν.Σ.Κ. νομοθετικές ρυθμίσεις. Ως εκ τούτου, δεν καθίστατο δεσμευτική για τα ανήκοντα στο Γραφείο Νομικού Συμβούλου της Γ.Γ.Κ.Α. μέλη του Ν.Σ.Κ., τα οποία, ενόψει και της μη συνδρομής των προϋποθέσεων που έθετε η ως άνω διάταξη (της παρ.14 του άρθρου 13 του Ν. 3790/2009) για όσο χρόνο ίσχυσε αυτή, και αυτών που θέτει και η μεταγενεστέρως θεσπισθείσα διάταξη της παρ.5 α’ του άρθρου 24 του Ν. 4002/2011, δεν είχαν, ούτε και έχουν την υποχρέωση να παραστούν και να εκπροσωπήσουν τα αναφερόμενα στο ερώτημα πρόσωπα, σε οποιαδήποτε δικάσιμο της ποινικής δίκης που τα αφορούσε. (ομοφ.)