ΕΣ/ΚΛ.Ζ/119/2014

Έκτακτη επιχορήγηση Δήμων της Χώρας συνολικού ποσού ύψους 800.000,00€ προς κάλυψη έκτακτων και επιτακτικών αναγκών τους λόγω της μείωσης των εσόδων τους ως συνέπεια της πανδημίας του κορονοϊού COVID-19. ΑΔΑ: 6Γ7Ε46ΜΤΛ6-ΚΔΦ

Η αιτούσα με την προδικαστική προσφυγή επιδιώκει την ακύρωση του όρου 2.2.5.2 της Διακήρυξης, ο οποίος αφορά την «Οικονομική και χρηματοοικονομική επάρκεια», καθώς και την ακύρωση της σχετικής Διευκρίνισης 12493/05.06.2019. Το αντικείμενο της σύμβασης είναι η «Διανομή λογαριασμών κατανάλωσης νερού» σε συγκεκριμένη περιοχή με προϋπολογισμό €485.000 ανά έτος (χωρίς ΦΠΑ) για 1 έτος με δυνατότητα επέκτασης για 1 ακόμη έτος. Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η απαίτηση για τραπεζική βεβαίωση πιστοληπτικής ικανότητας είναι άδικη, καθώς προτίθεται να στηριχθεί στις ικανότητες τρίτου φορέα με βεβαίωση από το ΤΜΕΔΕ, το οποίο δεν είναι τραπεζικό ίδρυμα αλλά διαθέτει σχετική πιστοληπτική ικανότητα.

Φορολογία εισοδήματος. Η παράλειψη δήλωσης φορολογητέου εισοδήματος και η ύπαρξη αντίστοιχης φορολογητέας ύλης μπορεί να προκύπτει, κατά την αιτιολογημένη κρίση της φορολογικής αρχής, και από έμμεσες αποδείξεις. Τέτοιες αποτελούν τα μεγάλα ποσά που περιέχονται σε τραπεζικό λογαριασμό του φορολογούμενου, μέσω του οποίου πραγματοποιείται έμβασμα στο εξωτερικό, που δεν καλύπτονται από τα νομίμως φορολογηθέντα ή απαλλαχθέντα του φόρου εισοδήματα. Το εμμέσως αποδεικνυόμενο εισόδημα λογίζεται και φορολογείται ως εισόδημα από ελευθέριο επάγγελμα, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 48 παρ. 3 του ΚΦΕ, που εφαρμόζεται και όταν η κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό προκύπτει σε χρόνο προγενέστερο της 30.9.2010, χωρίς αυτό να αντίκειται στην παρ. 2 του άρθρου 78 του Συντάγματος. Κρίσιμος ο χρόνος της κατάθεσης του επίμαχου ποσού στον τραπεζικό λογαριασμό του δικαιούχου ή τυχόν προγενέστερος κατά τον οποίο επήλθε η αντίστοιχη προσαύξηση της περιουσίας του φορολογούμενου. Εξουσίες του δικαστηρίου αν κρίνει ότι η περιουσιακή προσαύξηση δεν επήλθε κατά τη διαχειριστική περίοδο εντός της οποίας πραγματοποιήθηκε το οικείο έμβασμα. Πότε ο φορολογούμενος δύναται να επικαλεσθεί ότι το ποσό που βρέθηκε σε τραπεζικό λογαριασμό του προέρχεται από δάνειο που του χορήγησε άλλο πρόσωπο. Αν το διοικητικό δικαστήριο αδυνατεί να σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση περί του χρόνου της επέλευσης της περιουσιακής προσαύξησης άγνωστης πηγής ή αιτίας, επιρρίπτει το βάρος απόδειξης στη φορολογική διοίκηση και όχι στον φορολογούμενο. Εφόσον οι αναιρεσείοντες είχαν αμφισβητήσει ότι οι επίμαχες προσαυξήσεις της περιουσίας τους έλαβαν χώρα το 2010, το 2011 και το 2012, το βάρος απόδειξης του χρόνου επέλευσης αυτών έφερε η φορολογική αρχή. Η ανωτέρω κρίση του ΔΕΑ, σχετικά με τον κρίσιμο χρόνο επέλευσης των επίδικων προσαυξήσεων περιουσίας και, περαιτέρω, το οικονομικό έτος φορολόγησης των αντίστοιχων ποσών εμβασμάτων, ενέχει εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή του άρθρου 48 παρ. 3 του ΚΦΕ. Ο σχετικός λόγος αναίρεσης προβάλλεται παραδεκτά κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του ν.3900/2010. Μερικά δεκτή η αναίρεση (αναιρεί εν μέρει την αριθμ. 805/2018 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών).

Η απόφαση 412/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά τριών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Γονικής Παροχής (φορολογικά έτη 2023 και 2024). Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε την επιβολή φόρου για γονικές παροχές χρηματικών ποσών συνολικού ύψους 86.000,00€ (20.000,00€, 46.000,00€, 20.000,00€), υποστηρίζοντας ότι η μεταφορά έγινε νομότυπα, αν και με κατάθεση μετρητών ή εξαργύρωση επιταγής σε τραπεζικό λογαριασμό. Η φορολογική αρχή έκρινε ότι οι παροχές δεν πληρούσαν την προϋπόθεση της «μεταφοράς χρημάτων μέσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων» (άρθρο 44 παρ. 1 Ν. 2961/2001) για να υπαχθούν στο αφορολόγητο των 800.000,00€, καθώς η μία αφορούσε κατάθεση μετρητών και οι άλλες δύο δεν αποδείχθηκε ότι έγιναν με τον απαιτούμενο τρόπο μεταφοράς. Εφαρμόστηκε, συνεπώς, η παράγραφος 2 του άρθρου 44, με αυτοτελή φορολόγηση 10%. Οι πράξεις προστίμου επικυρώθηκαν, αλλά η νομική βάση του προστίμου (άρθρο 54 του ΚΦΔ) τροποποιήθηκε σε εκείνη του ν. 4987/2022.

Κατάσχεση εις χείρας τραπεζικού ιδρύματος - Δεσμευμένος λογαριασμός. Καταβολή του ποσού της κατασχεμένης απαίτησης - Εν μέρει αρνητική δήλωση - Αδικαιολόγητος πλουτισμός - Επιστροφή του ποσού(...)Συντρέχει νόμιμος λόγος επιστροφής του ποσού, το οποίο αποδόθηκε στο Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων (Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ.), από την τραπεζική εταιρεία «...ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» κατόπιν επιβολής αναγκαστικής κατάσχεσης εις χείρας της, ως τρίτης, διότι το αποδοθέν ποσό προέρχεται από τον τηρούμενο στο υποκατάστημά της, ήδη δεσμευμένο, λογαριασμό του οφειλέτη του Δημοσίου Α.Β., υπέρ της τελούσας υπό εξυγίανση εταιρείας με την επωνυμία «...BANK PUBLIC. Co LTD», δυνάμει της από 23-05-2014 απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Λευκωσίας, που κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή στην Ελλάδα με την υπ' αριθ.. 27/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (πλειοψ.).

Η υπ' αριθμόν 178 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδοθείσα στις 04/02/2024, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου γονικής παροχής. Η πράξη, εκδοθείσα από την Δ.Ο.Υ. Σερρών, επέβαλε κύριο φόρο 3.000,00€ και πρόστιμο ανακρίβειας δήλωσης 1.500,00€ για γονική παροχή χρηματικού ποσού 30.000,00€.
Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η μεταφορά του χρηματικού ποσού δεν πραγματοποιήθηκε με μεταφορά μέσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, όπως απαιτεί ο νόμος 2961/2001 για την εφαρμογή του αφορολογήτου των 800.000€, αλλά με κατάθεση μετρητών από τη λήπτρια στον τραπεζικό της λογαριασμό. Συνεπώς, ο φόρος υπολογίστηκε αυτοτελώς με συντελεστή 10%. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί παραβίασης της νομιμότητας και των αρχών της χρηστής διοίκησης.

Κατάσχεση εις χείρας τραπεζικού ιδρύματος - Δεσμευμένος λογαριασμός. Καταβολή του ποσού της κατασχεμένης απαίτησης - Εν μέρει αρνητική δήλωση - Αδικαιολόγητος πλουτισμός - Επιστροφή του ποσού.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Συντρέχει νόμιμος λόγος επιστροφής του ποσού, το οποίο αποδόθηκε στο Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων (Κ.Ε.ΜΕ.ΕΠ.), από την τραπεζική εταιρεία «...ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» κατόπιν επιβολής αναγκαστικής κατάσχεσης εις χείρας της, ως τρίτης, διότι το αποδοθέν ποσό προέρχεται από τον τηρούμενο στο υποκατάστημά της, ήδη δεσμευμένο, λογαριασμό του οφειλέτη του Δημοσίου Α.Β., υπέρ της τελούσας υπό εξυγίανση εταιρείας με την επωνυμία «...BANK PUBLIC. Co LTD», δυνάμει της από 23-05-2014 απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου της Λευκωσίας, που κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή στην Ελλάδα με την υπ' αριθ.. 27/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (πλειοψ.).

Αν, για την πληρωμή στην τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «ΕΤΕ ΑΕ» από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων της κατατεθείσας σε αυτό αποζημίωσης από απαλλοτρίωση της εταιρείας με την επωνυμία «Α. ΑΒΕΕΑ», η οποία εκχώρησε την από την αιτία αυτή (απαλλοτρίωση) απαίτησή της στην παραπάνω τραπεζική εταιρεία (εκδοχέα), με τις από 04.10.2019 συμβάσεις ενεχυρίασης απαίτησης, απαιτείται η επίδοση των συμβάσεων αυτών στις Δ.Ο.Υ. των ως άνω νομικών προσώπων, εκχωρητή και εκδοχέα, αντίστοιχα, βάσει του άρθρου 145 παρ. 4 του ν.4270/2014 και συνεπώς, αν απαιτείται, η προσκόμιση επικυρωμένων αντιγράφων των σχετικών εκθέσεων επίδοσής τους στην αρμόδια για την πληρωμή της δαπάνης υπηρεσία του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.(...)Για την πληρωμή στην τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «ΕΤΕ ΑΕ» από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων της αποζημίωσης από απαλλοτρίωση της εταιρείας με την επωνυμία «Α. ΑΒΕΕΑ», την οποία έχει εκχωρήσει, με τις από 04.10.2019 συμβάσεις ενεχυρίασης απαιτήσεων, στην προαναφερόμενη τραπεζική εταιρεία, δεν απαιτούνταν αναγγελία της εκχώρησης στις Δ.Ο.Υ. των νομικών αυτών προσώπων, εκχωρητή και εκδοχέα, αντίστοιχα, βάσει του άρθρου 145 παρ.4 ν.4270/2014, το οποίο δεν εφαρμόζεται και, ως εκ τούτου, η απαίτηση της ερωτώσας Υπηρεσίας για προσκόμιση επικυρωμένων αντιγράφων των εκθέσεων επίδοσης των παραπάνω συμβάσεων δεν έχει νομοθετικό έρεισμα (ομόφωνα).

Η απόφαση (28/2025) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου γονικής παροχής ύψους 3.150,00€ και προστίμου 100,00€. Η υπόθεση αφορά χρηματική γονική παροχή συνολικού ποσού 31.500,00€, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 05/01/2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η μεταφορά έγινε μέσω ανάληψης μετρητών από κοινό τραπεζικό λογαριασμό και κατάθεση του ίδιου ποσού εντός της ίδιας ημέρας σε προσωπικό λογαριασμό του. Ωστόσο, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι αυτή η διαδικασία αναγνωριζόταν για την εφαρμογή του αφορολόγητου ορίου μόνο για πράξεις που έλαβαν χώρα έως τις 09/09/2022. Καθώς η πράξη έγινε μετά την εν λόγω ημερομηνία, η παροχή φορολογήθηκε αυτοτελώς με 10% (3.150,00€) και επιβεβαιώθηκε το πρόστιμο των 100€ για την εκπρόθεσμη υποβολή της δήλωσης.

ΑΝΑΛΗΨΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ-ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ-ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ-ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ:Μη κανονικές οι δαπάνες που αφορούσαν το μεν πρώτο στην καταβολή ποσού 260,54 ευρώ σε ειδικό συνεργάτη Δημάρχου, ως αποδοχές αυτού για το μήνα Νοέμβριο 2014 και το δεύτερο στην καταβολή ποσού 1.140,00 ευρώ σε Αντιδήμαρχο, ως αντιμισθία αυτού για το μήνα Σεπτέμβριο 2014, καθόσον οι αρχικές πράξεις ανάληψης των υποχρεώσεων που εκδόθηκαν κατά το οικονομικό έτος 2014, ανατράπηκαν με απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου, που αναρτήθηκε στη διαύγεια στις 3.3.2015, ήτοι μετά τη λήξη του οικονομικού έτους, εντός του οποίου εκδόθηκαν, καθιστώντας πλημμελή, κατά τα ανωτέρω και την επιγενόμενη ανάληψη των δαπανών αυτών για το έτος 2015. Η συγκεκριμένη πλημμέλεια δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 31 του ν. 4325/2015 (Α΄ 47), οι οποίες αφορούν αποκλειστικά σε πράξεις ανατροπής που συντάχθηκαν και υπεγράφησαν νομίμως έως και την 31.12.2014, στις οποίες και προσδίδεται αναδρομική ισχύς από την ημερομηνία αυτή, παρότι δημοσιεύτηκαν στο πρόγραμμα «Διαύγεια» μεταγενέστερα.(ΣΥΓΓΝΩΣΤΗ ΠΛΑΝΗ)